Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Έτσι να ‘ναι η ευτυχία;


Μ’ αρέσει αυτή η νωπή ησυχία. Κάπου εδώ κοντά, σ’ ένα χαγιάτι,
μια νέα γυναίκα θα χτενίζει τα μακριά μαλλιά της
και πλάι της θ’ ανασαίνουν τ’ απλωμένα εσώρουχα στο φεγγαρόφωτο.
Όλα ρευστά, γλιστερά, ευτυχισμένα. Μεγάλες υδρίες μες στους λουτήρες
θαρρώ πως χύνουνε νερό στων κοριτσιών τους αυχένες και τα στήθη,
γλιστράνε τα μικρά, αρωματικά σαπούνια στα πλακάκια,
οι φυσαλίδες διασχίζουν τους θορύβους των νερών και των γέλιων,
μια γυναίκα γλίστρησε κι έπεσε,
γλίστρησε το φεγγάρι απ’ το φεγγίτη,
όλα γλιστρούν απ’ το σαπούνι - δεν μπορείς να τα κρατήσεις
ούτε μπορείς να κρατηθείς - αυτό το γλίστρημα
είναι ο επανερχόμενος ρυθμός της ζωής΄ οι γυναίκες γελάνε
τραντάζοντας λευκούς, πανάλαφρους πυργίσκους σαπουνάδας
επάνω στο δασάκι του εφηβαίου τους. Έτσι να ‘ναι η ευτυχία;
Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από τον Ορέστη
Καλό μήνα!
airis

2 σχόλια: