Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Η επιλογή είναι απλά στο χέρι μας......




Υπάρχει ένα μακρινό μέρος που λέγεται Τσάγια στην κεντρική Ταϋλάνδη, κοντά στα σύνορα με τη Μαλαισία. Στη μέση μιας μεγάλης λίμνης βρίσκεται ένα νησί και πάνω του ένα βουδιστικό μοναστήρι. Δεν έχουν νερό και αναγκάζονται να το φέρνουν με βάρκες από τη στεριά και να το φυλάνε σε ένα τεράστιο βαρέλι.

Σε αυτό το μοναστήρι διηγούνται οι βουδιστές μιαν ιστορία.

Έχεις δουλέψει πολύ σκληρά όλη την ημέρα και γυρίζεις καταδικασμένος να πιεις από  αυτό το πολύτιμο νερό που ξέρεις ότι δεν πρέπει να το σπαταλήσεις άδικα. Ανοίγεις το βαρέλι, σκύβεις με την κουτάλα σου και βλέπεις μέσα ένα μυρμήγκι. Γίνεσαι έξω φρενών. Του λες: "Πώς τολμάς να βρίσκεσαι μέσα στο βαρέλι μου, κάτω από τη σκιά του δέντρου μου, στο νησί μου, μέσα στο νερό μου;" Και λιώνεις το μυρμήγκι. Εγωισμός!

Ή σκέφτεσαι καλύτερα και λες: "Κάνει πολλή ζέστη σήμερα και αυτό είναι το πιο δροσερό μέρος του νησιού. Δεν πειράζει που είσαι μέσα στο νερό μου". Μαζεύεις με την κουτάλα σου νερό γύρω από το μυρμήγκι και πίνεις. Ανεκτικότητα!

Και μετά , ο δάσκαλος, πρόσθεσε: "Υπάρχει κι ένας άλλος δρόμος: η μη δέσμευση. Ξέρεις ποιος είναι αυτός; Τη στιγμή που ανοίγεις το βαρέλι σου και βλέπεις το μυρμήγκι δε σκέφτεσαι τι είναι καλό, κακό, σωστό ή λάθος. Αυθόρμητα δίνεις στο μυρμήγκι λίγη ζάχαρη". Αυτό είναι Αγάπη!

Καταρράκτες ποταμού Νέδα στην Ηλεία

(..)Δεν αγαπάς για να σου ανταποδώσουν την αγάπη σου. Αγαπάς για να αγαπάς! Το κάνεις γιατί είναι φυσικό να απλώσεις το χέρι σου και να δώσεις στο μυρμήγκι λίγη ζάχαρη.

Έχασες τίποτα;;;;;;;;;;

Λεό Μπουσκάλια κεφάλαιο "Γέφυρες και όχι φράγματα". "Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις" ( εκδόσεις Γλάρος )

8 σχόλια:

  1. Δυνατό κείμενο, καλή Κυριακή :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να ήσουν διακοπές όσο έλειπες και να πέρασες υπέροχα!!!!!!!! Γιατί για μένα ΔΕΝ έχει διακοπές! :(

      Διαγραφή
  2. Υπέροχο, συγκινητικό, διδακτικό!!
    Ευχαριστούμε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω! Παρακαλώ! Το είχα αντιγράψει κάποτε και το δημοσίευσα στη σελίδα μου στο φέις! Θεώρησα ότι ήταν πολύ όμορφο να το΄έχω και εδώ μέσα! Είναι όλα αυτά που είπες! :)))

      Διαγραφή
  3. είδες τι άτιμα (τρόπος του λέγειν) είναι τα μυρμηγκάκια? τόσο εκνευριστικά παρά το μέγεθός τους, κοίτα τι μας κάνουν...είναι ξαφνικά μπροστά μας και παντού και εμείς πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε... θα τα βγάλουμε απο το νερό μας? θα τους δώσουμε ζάχαρη? θα τα αφήσουμε μέσα στο νερό μας και εμείς θα παιδευόμαστε να πιούμε το πολύτιμο νερό μας (ή την πολύτιμη σταγόνα μας ) προσέχοντας κι όλας μην τα ενοχλήσουμε...αυτά μας κοιτάζουν αθώα αθώα και κάνουν οτι και καλά δεν κατάλαβαν οτι έπεσαν μέσα στο νερό μας...τι "σατανικά" ζωάκια... :-))
    συγκινητική και διδακτική η ιστορία...αλλά και το μυρμήγκι δεν μπορεί να κάθεται σαν...τζιτζίκι...και να απολαμβάνει την ζάχαρη...αν την δει το μυρμήγκι τζιτζίκι τότε να πάει αλλού να ξεχειμωνιάσει
    αυτάαα...και φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχαχαχα! Ε ναι! Έτσι είναι!
      Θέλει μαγκιά όμως να μη το λιώσεις! Θέλει ακόμα μεγαλύτερη να το ταϊσεις! Δεν ξέρω πολλούς που θα το έκανα!

      Διαγραφή
  4. ααα το παίρνω για πόστ το σχόλιό μου χαχαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. marie μου , welcome back!!
    Ναι είναι ένα από τα αγαπημένα μου αποσπάσματα από το "Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις" αυτό! Δυνατό όντως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή