Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Κράτα το μυαλό σου γεμάτο !


"Κάποτε με διάλεξαν να πάω σε μια "τράπεζα εγκεφάλων" στο Σαιντ Λούις με άλλους δεκαπέντε ή είκοσι εκπαιδευτικούς από ολόκληρη την Αμερική. Επί τρεις μέρες ακούγαμε βαθυστόχαστες ιστορίες. Θεέ και Κύριε! Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι, αν το μέλλον της παιδείας στην Αμερική εξαρτιόταν από αυτούς τους σπουδαίους κύριους, είμαστε καταδικασμένοι!
Κάπου στη μέση α' όλες τις βαθυστόχαστες εργασίες, αποφάσισα ότι δεν άντεχα άλλο. Η τρέλα άρχισε να ανεβαίνει. Είπα: "Συγγνώμη, συγγνώμη " και το'σκασα!
Καθώς περπατούσα στις όχθες του ποταμού, είδα ένα μικροσκοπικό γεροντάκι. Χωρίς καθόλου δόντια, το είδος του ανθρώπου που ονομάζουμε βρώμικο γιατί εμείς είμαστε καθαροί - όλα είναι σχετικά ξέρετε- έπινε μια μποτίλια φτηνό κρασί κι έτρωγε ένα κομμάτι τυρίμε ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο. Πήγα να τον προσπεράσω όταν μου είπε:
-Καλημέρα γιε μου!
Όποιος με λέει "γιε μου", είναι αυτόματα φίλος μου. Κάθισα δίπλα του κι αρχίσαμε το κουβεντολόι. Μοιραστήκαμε το κρασί, μοιραστήκαμε τη φιλοσοφία. Είπα σε αυτόν τον άνθρωπο:
-Ξέρεις, φαίνεσαι τόσο ευτυχισμένος και ικανοποιημένος και σίγουρος και γαλήνιος. Έχεις κανένα μυστικό που ζεις έτσι;
Χωρίς να διστάσει ούτε στιγμή, μου απάντησε:
-Και βέβαια!
-Θα'θελες να το μοιραστείς μαζί μου; τον ρώτησα.
-Φυσικά γιε μου, απάντησε. Αν Θέλεις να ζήσεις ευτυχισμένος όλη σου τη ζωή κράτα το μυαλό σου γεμάτο και τα έντερά σου άδεια. Αυτή είναι η πραγματική σοφία. 
Κανείς δεν τον είχε διαλέξει για την τράπεζα εγκεφάλων , κι όμως! Θα έπρεπε!
Έχω το έντονο συναίσθημα, πως αυτή η υπέροχη ιδιότητα της ανθρώπινης υπόστασης, με όλη τη μαγεία της, είναι δώρο του θεού σε σας. Και το τι την κάνετε, είναι δικό σας δώρο στο Θεό. Μην χαρίσετε στο Θεό κάτι λιγότερο από το τέλειο δώρο που είστε εσείς. Και κάντε το
αυτό όσο πιο γίνεται πιο συναρπαστικό."

Λεό Μπουσκάλια, Να ζεις Να αγαπάς και Να μαθαίνεις
(Η τέχνη να είσαι πραγματικά Άνθρωπος)


"Κράτα το μυαλό σου γεμάτο και τα έντερά σου άδεια"
Τι πιο σοφό θα μπορούσα να διαβάσω και να μοιραστώ σήμερα μαζί σας; Και δεν νομίζω ότι ο Μπουσκάλια το μοιράστηκε αυτό κάποτε μαζί μας για να επιμείνει στο δεύτερο , τα άδεια έντερα (ήταν γνωστός λάτρης του φαγητού κι όλων των γεύσεων εξάλλου).
Βέβαια θα έχετε ακούσει για το συναισθηματικό φαγητό. ( Τρώω για να γεμίσω τα κενά μέσα μου).
Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι άνθρωποι που έχουν διανοητική υστέρηση τρώνε χωρίς συναίσθηση και συνήθως, αν κάποιος δεν τους ελέγχει τη διατροφή, συμβαίνει να είναι υπέρβαροι.
Άλλο όμως το "Επιβιώνω" κι άλλο το "Ζω".
Είναι το μυαλό που χρειάζεται την πνευματική τροφή για να ζήσεις μια Ζωή ξεχωριστή ......

Καλημέρα σας!
airis

20 σχόλια:

  1. Νομίζω όλη (σχεδόν) η όμορφη ανάρτηση μπορεί να συνοψιστεί στην δεύτερη φωτογραφία...

    [αγόρασα πριν λίγο καιρό το Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο! Σήμερα το ξεκινάω :) ]

    Καλημέρα Αριστέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι σίγουρη ότι θα το λατρέψεις!
      Από τα πολύ αγαπημένα μου !:)))
      Καλησπέρα Σεβάχ !!!
      Καλή ανάγνωση!

      Διαγραφή
  2. Κι εγώ νομίζω ότι η δεύτερη φωτογραφία τα λέει όλα χωρίς πολλά λόγια...
    Καλημέρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''30 Σεπτεμβρίου 2012 - 1:32 μ.μ.

    Τι χαρά! Σήμερα ανακάλυψα άλλο ένα ωραίο βιβλίο κι άλλον έναν αισιόδοξο άνθρωπο. Θα με κάνετε άνθρωπο ''κανονικό'' εσείς εδώ πέρα! Τη βλέπω τη δουλειά!

    http://www.scribd.com/doc/28711610/Leo-Buscaglia-Leoforeio-9-Gia-Ton-Paradeiso

    Είμαι ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιστέ φίλε του σκύλου, πέρασα από τη γειτονιά σου και τη βρήκα ζεστή και φιλόξενη! :))
      Τι ωραία! Το βρήκες στο διαδίκτυο το βιβλίο !
      Λοιπόν όσοι πιστοί του Μπουσκάλια προσέλθετε!
      Διαβάστε το διαδικτυακά!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. -το μυαλό γεμάτο και τα έντερά σου άδεια- Το μυαλό γεμάτο από πράξεις συνείδησης και τα άντερα άδεια από χάλια διατροφή και λάθος επιλογές. -Μην χαρίσετε στο Θεό κάτι λιγότερο από το τέλειο δώρο που είστε εσείς- Η ευγνωμοσύνη προς τη ζωή, φίλη iris, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα δώρο που χαρίζεται, όταν ο άνθρωπος ξεπερνά, ένα ένα, τα προβλήματα του. Τότε -όπως το φωνάζει κι η κοπελιά :) αρχίζει κανείς να ζει, κι όχι απλά, να υπάρχει, κάθε μέρα. Στενάχωρα, χωρίς αλλαγή. Το μυαλό, επίσης κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται μόνο αγάπη και γλυκύτητα. Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα, και να χαμογελάς. Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή είναι ένα δώρο! Πόσο συμφωνώ μαζί σου!
      Να έχεις και εσύ καλέ μου ένα χαρούμενο απόγευμα! :)))

      Διαγραφή
  5. @iris ήρθα για πρώτη φορά στο blog σου και μου φαίνεται πως θα μείνω. Βλέπω να συμβαίνουν όμορφα πράγματα εδώ απ' αυτά που μου αρέσουν επομένως θα γίνεις και αγαπημένο μου blog.Έλα και συ αν θέλεις να με συναντήσεις στο δικό μου blogάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες!
      Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Φυσικά και θα περάσω :))

      Διαγραφή
  6. Πολύ όμορφη ανάρτηση με την ιστορία του Μπουσκαλια. Ας πάρουμε κάτι από τέτοιου είδους κείμενα. Σε ευχαριστώ για την τροφή που μας δίνεις για σκέψη και συνειδητότητα. Πολλά φιλιά. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλησπέρα Μαράκι μου !
      Και εγώ για αυτό τα μοιράζομαι μαζί σας!
      Είναι αγαπημένα αποσπάσματα!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  7. Μα αυτές οι σκέψεις οι τόσο αγαπητές.....
    Εξαιρετική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι αν αρέσουν οι επιλογές μου ! :))

      Διαγραφή
  8. Έξυπνη δημοσίευση.Τι πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα απ΄τη χώρα που ζούμε.Όταν έχεις ένα λαό που ζει για να τρώει(κι έχει άγχος μόνο γι΄ αυτό), βλέπεις ποιους βγάζει!Μιλάω για την πλειοψηφία.Καλό απόγευμα!:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έξυπνη παρατήρηση! ;-)
      Μου άρεσε πολύ!
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  9. Καταπληκτικό βιβλίο του Μπουσκάλια, όμορφο απόσπασμα επίσης! :)
    Αχ αυτό το συναισθηματικό φαγητό... Το κάνω συχνά νομίζω!
    Αγαπημένα τραγούδια η μουσική επένδυση του μπλογκ σου!
    Καλή βδομάδα να έχεις! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι η ηλικία ίσως δύσκολη ακόμα για αυτό.
      Άγχος πολύ με το σχολείο ( και με το αύριο ) είναι κατανοητό! Σιγά σιγά , μαθαίνεις αν θες να το ελέγχεις ...μα πιο πολύ πρέπει να γεμίζεις τη ζωή σου όμορφα ώστε να μην ξεσπάς εκεί!
      Και εμένα μου άρεσαν οι δικές σου επιλογές!
      Καλή εβδομάδα και σε σένα γλυκιά μου!

      Διαγραφή