Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Δεν είμαι εγώ που θα σε δικάσω....


Aν υπάρχει κάτι που σιχαίνομαι
είναι οι επικριτικοί άνθρωποι
Θέλω να είμαι ...Εσύ καπνίζεις; καλά κάνεις
Εσύ πίνεις; πάλι καλά κάνεις
Κάνεις σεξ; καλώς
Δεν κάνεις σεξ; πάλι καλώς
Φοράς ακριβά ρούχα; δικαίωμά σου
Δεν φοράς; πρόβλημά σου
Δεν με νοιάζει αν έχεις τατουάζ ή τρύπες
παντού στο δέρμα σου...
Δεν με νοιάζει αν έχεις χρήματα ή όχι,
δεν με νοιάζει αν έχεις παρελθόν και
τι είναι αυτό !
Δεν είμαι εγώ που θα σε δικάσω
για τίποτα από όσα κάνεις...

πηγή:  tumblr.com


Το έχω λατρέψει αυτό το ποίημα!  Έχω κουραστεί λιγάκι βλέπετε από τις επικρίσεις...Ας κοιτάζουμε τον εαυτό μας πρώτα ρε γαμώτο..... Μάθαμε να είμαστε όλοι σε ένα πάνελ και να λέμε την άποψη μας για όλα και όλους!
Αλλά τελικά ασχολείσαι με τους άλλους όταν δεν έχεις ζωή να ασχοληθείς!
Καλημέρα  σας!
@iris

12 σχόλια:

  1. Καλημέρα αγαπημένη μου.... όπως τα λες... είναι αυτό το από χρόνια ενοχλητικό ..δεν κοιτάζω τι κάνω εγώ ...αν είμαι ένταξη με μένα..με την πρώτη ευκαιρία να σχολιάσω τον άλλο...πω πω πω πόσο το σιχαίνομαι...γι αυτό είναι στιγμές που τόσο πολύ θέλω να εξαφανιστώ να πάω κάπου κοντά στην θάλασσα χωρίς να με ξέρει κανείς χωρίς να ξέρω κανένα....να έχεις μια όμορφη μέρα καλή μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, καλησπέρα...
      Ως ένα βαθμό όλοι λίγο πολύ κάνουμε μια κριτική ...κάποιο κοινωνικό σχολιασμό ( κοινώς κουτσομπολιό)
      Αλλά από το να πω κάτι με την κολλητή μου ...έως το να πληγώνω ανθρώπους που αγαπώ στο όνομα της ειλικρίνειας απέχει πολύ! Γιατί συνηθίζουν να βαφτίζουν οι άνθρωποι την αγένεια και την κριτική ως ειλικρίνεια!
      Καλό υπόλοιπο χαρά μου! :)))

      Διαγραφή
  2. Αγαπημένη μου iris, πολύ μου αρέσει ο νεός player που εγκατέστησες στο κάτω μέρος του παραθύρου.
    Και περισσότερο μου αρέσουν τα τραγούδια που έχεις επιλέξει!
    Επίσης, θέλω να σου στείλω και μια ωραία φωτό που βρήκα, αλλά δεν βλέπω κάποιο email σου.
    Βάγια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα! Και μένα μου αρέσει γιατί επέλεξα μουσικούλα που θέλω να ακούω όταν έχω ανοιχτό το blog!
      Νομίζω ότι είναι κάπου στο προφίλ;
      Αλλιώς μπορείς να φτιάξεις προφίλ στο google και να σε προσθέσω...έτσι θα πάψεις να είσαι και ανώνυμη!
      Να έχεις μια όμορφη μέρα!

      Διαγραφή
    2. Α! Και κάτι ακόμα: airis και όχι iris
      Φταίω γιατί το @ για μένα είναι το κακλλιγραφικό a!
      :)))

      Διαγραφή
  3. Άκου την Αλεξίου...αυτή ξέρει.
    "Πάντα γι' άλλους μιλάμε,έτσι δεν πονάμε,έτσι ξεχνάμε."
    Αληθινά λόγια που κρύβουν πόνο..
    Παρ' όλ' αυτά συμφωνώ μαζί σου,την κουράστηκα την κρίση και το κουτσομπολιό!Καλό βράδυ:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kwnnie μου τι όμορφο που μου θύμισες τους στίχους αυτούς.... Έτσι... έτσι δεν πονάμε...
      Το να ασχολούμαστε με τα δικά μας λάθη και αδυναμίες είναι ψυχοφθόρο... Για αυτό και αποφεύγουμε την ενδοσκόπηση... Όμως είναι ο μόνος δρόμος για να έχουμε τελικά ψυχική υγεία!
      Καλή σου μέρα εκεί στο όμορφο Παρίσι...

      Διαγραφή
  4. Πόσο ταυτίστικα με τα λόγια σου και τα λόγια του ποιήματος...
    Καλώς σε βρήκα!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες Εύα!
      Χαίρομαι αν σου άρεσε!
      Φιλιά! :)

      Διαγραφή
  5. είναι όπως ακριβώς το λες!!! όταν ασχολείσαι με τους άλλους και με το τι κάνουν είναι επειδή δεν έχεις ζωή να ασχοληθείς!!! συμφωνώ απόλυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :)) Κάπως πρέπει μάλλον να γεμίσουν και οι άδειες ζωές! Λυπηρό ε;

      Διαγραφή
    2. Αφάνταστα λυπηρό θα έλεγα!! Εγώ στεναχωριέμαι να σου πω την αλήθεια μου με αυτούς τους ανθρώπους, αλλά από την άλλη είναι άξιοι της μοίρας τους!

      Διαγραφή