Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Όχι άλλο!


Παγκόσμια ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των γυναικών σήμερα.
Μια παλιά μου ανάρτηση αναδημοσιεύω, κάποιοι φίλοι ίσως τη θυμούνται,
αφιερωμένη στη σημερινή μέρα.

Άκουσε την πόρτα να ανοίγει και αμέσως άρχισε να τρέμει η καρδιά της. Έτρεξε στη κουζίνα  κι έκανε το σταυρό της . Ποιος ξέρει πώς θα γυρνούσε απόψε! Με τι διάθεση. Δεν ήθελε να του δώσει αφορμή για οτιδήποτε. Την Κυριακή  είχε το μνημόσυνο του Λευτέρη, θα πήγαινε στην εκκλησία. Θα την έβλεπε κόσμος. Να μην δώσει λαβή για σχόλια.
Έστρωσε το τραπέζι σιωπηρά και κοίταξε να γεμίσει καλά το πιάτο του άντρα της.
Σιωπηρά κάθισαν να φάνε. Την αγριοκοίταξε , ήταν σίγουρη, μα γύρισε γρήγορα τα μάτια της αλλού. Δεν μπορούσε πια να τα κοιτάξει πάνω από δυο δεύτερα χωρίς να τρομάξει ( ή να αηδιάσει;).
Τον έβλεπε να τρώει και να πίνει, εκεί απέναντί της, σχεδόν άγνωστος πια. Δεν ήξερε ποιος ήταν. Δεν τον αναγνώριζε. Ήξερε πως ήταν "δεμένη" μαζί του, πως έτρωγαν μαζί, μοιράζονταν το ίδιο κρεβάτι, κάποιες στιγμές έπαιρνε το κορμί της, άλλες πάλι το βασάνιζε, είχαν δυο γιους. Αυτά. 
Δεν ξέρει τι έγινε αυτή τη φορά....ποια ήταν η αφορμή...ήταν κρύο; Δεν μπορεί! Ήταν σίγουρη, το είχε ζεστάνει καλά. Και το ψωμί φρεσκότατο. Μια τρίχα, ναι για τρίχα θυμάται αναποδογυρίστηκε το τραπέζι, όπως κάποτε αναποδογυρίστηκε όλη της η ζωή, τότε την πρώτη φορά που ένιωσε την πρώτη καυτή σφαλιάρα στο πρόσωπό της. Και κάθε φορά να ακούει όχι συγγνώμες, μα "τα'θελες"! "Εσύ φταις! Με προκάλεσες! Τρελός είμαι; Θα σήκωνα χέρι έτσι στα καλά καθούμενα; Άλλη όρεξη δεν είχα!"
Πόσες και πόσες φορές δεν είχε ακούσει τα ίδια λόγια...Έφταναν στα αυτιά της ανάμεικτα μαζί με τα ουρλιαχτά (των παιδιών) τους βρυχηθμούς του άντρα της, τα δικά της αναφιλητά.
Έτσι κι απόψε! Ασυναίσθητα μαζεύτηκε κουβάρι στη γωνιά κι έβαλε το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατα.
- Όχι στο πρόσωπο φώναξε! Όχι....
-Γιατί μωρή! Έχεις γκόμενο; Και δεν θα του αρέσεις; Πες το μου κι αυτό!
Και την αρχίζει στις κλωτσιές...
Καλύτερα κλωτσιές σκέφτεται μέσα σε ένα όνειρο που ταξιδεύει και πετάει μακριά από το υγρό δωμάτιο...Οι κλωτσιές δεν φαίνονται τουλάχιστον!


Μια από τις αμέτρητες ιστορίες της διπλανής πόρτας. Μια από τις πολλές μορφές βίας. Συνήθως οι γυναίκες είναι αυτές που υφίστανται πιο συχνά βία, αλλά πάντα μπορεί να υπάρξει και ο αντίθετος συνδυασμός. Όπου υπάρχει διαφορά δυναμικού κι εκμετάλλευση αυτής της διαφοράς, θα υπάρχει βία.


Λέμε όχι στη Βία κάθε μορφής.
Αν είσαι γυναίκα κακοποιημένη σήκω και πες:
 Όχι άλλο!
Πάντα υπάρχει τρόπος σωτηρίας. 
Υπάρχουν πλέον οργανώσεις που δίνουν καταφύγιο 
σε τέτοιες περιπτώσεις.

Κι ένα τελευταίο....
Παρακαλούνται οι μητέρες που μεγαλώνουν γιους
να τους μάθουν να σέβονται 
και να τιμούν την Γυναίκα!
\

Καλή σας μέρα
@ριστέα

65 σχόλια:

  1. αυτο το τελευταιο που ειπες ειναι μεγαλη κουβεντα.γιατι η βια προκακειται καποιες φορες απο ψυχασθενεια αλλα πιο συχνα απο ελλειψγ παιδειας.κι ειναι για μενα του πατερα ο ρολος ο πιο βασικος γιατι για τα αγορια ειναι το βασικο πριτυπο οσο κι αν αγαπαν τη μαμσ τους.καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά και είναι σοβαρός κι ο ρόλος του πατέρα Χριστίνα μου. Η αγωγή κι η παιδεία δίνεται κι από τους δύο. Επιμένω στη γυναίκα γιατί έχω σοβαρά παραδείγματα που μου δηλώνουν ότι η Ελληνίδα μάνα φταίει σε πολλά. Μιλάω γενικά. Σαφώς κι υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις! Το εύχομαι να υπάρχουν!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Δε θέλω να πω πολλά... Μόνο ότι η θέση της γυναίκας είναι πολύ δύσκολη. Για κάποιο λόγο δεν μπορεί να ξεφύγει, δεν μπορεί να τον αφήσει... Συνήθως δε θέλει να τον αφήσει...κι ας τον φοβάται...
    Κάποιοι άνθρωποι είναι άρρωστοι. Μόλις εμφανιστούν τα πρώτα δείγματα, πρέπει να αρχίσουμε να τρέχουμε, όσο είναι νωρίς!!
    (δε μου είχε έρθει τίποτα :( θα είχα απαντήσει σίγουρα...δε βρήκα κάτι...)
    φιλάκια γλυκάάαααα! Καλή Κυριακή!!!! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστά σκέφτεσαι αγγελούδι μου ! Είναι κρίμα όμως να μη ζητούν βοήθεια! έχουν χρέος ειδικά αν έχουν και παιδιά!
      Φιλάκια ΄πολλά!

      Διαγραφή
  3. Αποκρουστική η βία. Ιδιαίτερα όταν την ασκεί ο δυνατός στον αδύναμο. Αποδεκτή όμως η αντιβία. Και αποτελεσματική κυρίως στα αντράκια που νομίζουν πως είναι άντρες…
    Το μεγάλο ζήτημα που θέτεις με την ΑΝΑΓΛΥΦΗ ανάρτησή σου, αγαπητή μου Αριστέα, είναι η ανεκτικότητα των θυμάτων.
    «Δε μπορούσε πια να κοιτάξει χωρίς να τρομάξει ή να αηδιάσει», «σχεδόν άγνωστος πια».
    Όσο οδυνηρές κι αν είναι οι συνέπειες - ανέχεια, παιδιά, κόσμος- η φυγή είναι η μόνη λύση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Άρη! Σε ευχαριστώ πολύ για την τοποθέτηση σου!
      Όντως η ανεκτικότητα διαιωνίζει καταστάσεις!
      Χαίρομαι που συμφωνούμε στη φυγή ως μόνη επιλογή στη συγκεκριμένη περίπτωση!
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  4. Το τελευταίο ήταν και το πιο σημαντικό Αριστέα μου! Όλα απ το σπίτι μας ξεκινάνε! Εύχομαι οι γυναίκες που υπόκεινται σε οποιαδήποτε μορφή βίας, να καταφέρουν να μιλήσουν και σωθούν!
    Καλημέρα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνούμε απόλυτα Κατερίνα και το έχουμε ξανασυζητήσει. 'Ολα τα προβλήματα εγώ τα ανάγω σε ένα : πρόβλημα Παιδείας από την οικογένεια!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  5. Ολη η βλαμμενοσυνη μαζεμενη
    και στους μεν
    και στις δε....αφου δεν.
    Ας τους ριχνουν κι αλλες εως να καταλαβουν
    οτι εχουν υποσταση κι αξιοπρεπεια.
    Τι???
    Μπορει να τις σκοτωσουν?
    Μα εναι ηδη νεκρες.
    Δεν αντιδρουν...

    Καλημερολουλουδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεά στα σχόλια σου όπως πάντα!
      Γλυκό φιλί!

      Διαγραφή
  6. Καιρός να αντιδράσουν τα θύματα
    είτε γυναίκες είναι είτε κάποιοι ανήμποροι
    Η βία μόνο με κολαστήριο μπορεί να ταυτιστεί
    Γι αυτό με τους γιους έχεις δίκιο
    Η εκπαίδευση και ο σεβασμός για το άλλον
    πρέπει να γαλουχείται απ' τα πρώτα χρόνια!

    φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα φωνάζω για την αγωγή από το σπίτι. Και δεν σταματώ ποτέ να τα βάζω με τις μανούλες που μεγαλώνουν λάθος τα αγόρια τους!
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου Ελένη μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Μόλις γύρισα από το συνέδριο. Υπήρξε αρκετά έντονος αυτός ο μήνας. Από συνέδριο σε συνέδριο.. μακάρι να ήσουν εδώ! Η ομάδα μου τα πήγε περίφημα. Θα ήθελα πολύ να ήσασταν πρώτη σειρά, να με καμαρώνετε. Πραγματικά.. Γιατί θίξαμε αυτά τα θέματα. Αυτά κι άλλα τόσα. Τον κύκλο της βίας, τα ακατάλληλα γονεϊκά πρότυπα, τις εικόνες που αποτυπώνονται στο μυαλό των παιδιών, και κυρίως τα αγόρια που μεγαλώνουν για να αναπαράγουν τη βία στις δικές τους σχέσεις.. Τέλος, μιλήσαμε για την παθητικότητα κι αδράνεια της κοινωνίας, για το στίγμα και την έλλειψη κοινωνικής υποστήριξης των γυναικών που προσπαθούν να βγουν από τον κύκλο αυτό βίας..

    Φιλί γλυκό από Μελβούρνη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (Απάντα, βρε παιδί μου, και σε κανένα e-mail! Κι έχω ερώτηση που με παιδεύει.. χα χα.)

      Διαγραφή
    2. Πόσο όμορφα έπεσε η δική σου περίπτωση σήμερα εδώ! Χάρηκα πολύ με τον ενθουσιασμό σου ( σου απάντησα κι επιτέλους στο μέιλ) και με όλα όσα απασχολείσαι ξενιτεμένο μου! Ανάσες να παίρνεις , ναι;
      Φιλί κι αγκαλιά!

      Διαγραφή
  8. Καλημέρα κοριτσάκι μου!
    ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλημέρα Αριστάκι μου!
    Εύχομαι να βρίσκουν την δύναμη όλες οι γυναίκες που υποφέρουν να αντιδρούν!!
    Δεν είναι χειρότερο από αυτό που περνάνε!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμήν θα πω Έλενα αν και οι πράξεις είναι καλύτερες από τα ευχολόγια!
      Ας βοηθήσουμε όπου γνωρίζουμε κάτι!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  10. Αριστέα μου πολύ σημαντική η ανάρτησή σου σήμερα.. Κι ας κοιτάω πάντα με καχυποψία τις παγκόσμιες μέρες για το τάδε και το δείνα. Ενδοοικογενειακή βία... Ένα ατελείωτο κεφάλαιο πόνου, στίγματος,λεκτικής και μη λεκτικής βίας.. Το μήνυμα είναι ηχηρότατο. Στοπ στη βία!! Και φυσικά και θέλει βοήθεια κι ο άντρας.. Να διαχειριστεί τον θυμό του, να καταλάβει ότι πάσχει και να θεραπευτεί..

    Στο πανεπιστήμιο, πριν χρόνια, είχα εργασία ακριβώς σε αυτό που θίγεις. Πήγα και σε ΚΕΘΙ και μίλησα με κοιν.λειτουργούς και ελάχιστες γυναίκες που φιλοξενούνταν εκεί θέλησαν να μου μιλήσουν γιατί πολλέ ςφοβούνται ακόμα κι εκεί... Τραγικές καταστάσεις και πόσα σιωπηρά αποδεκτές και μη κατακριτέες όμως από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας.... Δεν το πίστευα..
    Η καθηγήτρια εγκληματολογίας μας έλεγε πως είναι δυνατόν να γνωρίζουν όλοι που βρίσκονται οι ξενώνες φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών;; Που ο οποιοσδήποτε έχει πρόσβαση και μπορεί να τις βλάψει.. Γιατί μπορεί κι έχει συμβεί...

    Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λες, να μάθουν από το σπίτι άνδρες και γυναίκες καταρχήν να σέβονται τους εαυτούς τους και μετά τους συνανθρώπους τους!! Όλα από το σπίτι ξεκινάνε!!
    Σε φιλώ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριλένα μου δεν έχω να προσθέσω τίποτα στο υπέροχο σχόλιο σου! Οι απόψεις σου έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα ως κοινωνιολόγου!
      Σεβασμός είναι η λέξη κλειδί μα η Παιδεία η βάση!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  11. Ξέχασα να σου πω ότι το κείμενό σου είναι μαχαίρι στο κόκκαλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Έχω πάρει ρεπό σήμερα για όσο χρειαστεί.....
    Η υποφαινόμενη ξύπνησε με άσχημα συμπτώματα που δε λένε να φτιάξουν για την ώρα!
    Σας φιλώ κι εύχομαι να τα καταφέρω ως το βράδυ να μπω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μέσω του πολύ ρεαλιστικού κειμένου σου, έδωσες μια οπτική των πραγμάτων. Η ένσταση μου βρίσκεται στο φινάλε του κειμένου σου: "Παρακαλούνται οι μητέρες που μεγαλώνουν γιους να τους μάθουν να σέβονται και να τιμούν την Γυναίκα!".... Βρίσκω λάθος να μένει "στην απέξω" ο κάθε πατέρας και να μην έχει κι εκείνος μερίδιο ευθύνης για την σωστή ανατροφή ενός παιδιού γενικώς, ανεξαρτήτως φύλου. Ναι μεν ο ρόλος της μάνας είναι πάντα πολύ σημαντικός, αλλά εξίσου σημαντικό θεωρώ και τον ρόλο του πατέρα. Μη σου πω πως, ο πατέρας είναι εκείνος που ΟΦΕΙΛΕΙ πρωτίστως να διδάξει στο παιδί (στο αγόρι εν προκειμένω) να σέβεται τις γυναίκες, μέσα από την ορθή συμπεριφορά του στη σύζυγο του, δλδ στη μάνα των παιδιών του. (Ας μη μιλήσουμε και για τα παιδικά βιώματα του καθενός, που αποτελούν αλυσίδα που διαιωνίζει τα κακώς κείμενα....)

    Υ.Γ Περαστικά χαρά μου! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατανοώ την αντίρρηση σου. Δεν εξαιρώ το σημαντικότατο ρόλο του πατέρα Πέτρα μου. Κι πολύ σωστή η παρατήρηση σου ότι ο πατέρας διδάσκει μέσω της συμπεριφοράς του. Θα μου επιτρέψεις να πω εδώ ότι έχω δει μάνες πολλές να μεγαλώνουν τα αγόρια τους τόσο λάθος και να τους διδάσκουν αυτά που οι ίδιες δεν θέλουν από τον άντρα τους!
      Εκεί είναι που φουντώνω εγώ! Δεν αναφέρομαι στο σύνολο φυσικά!
      Θα σου πω κάποια στιγμή από το τηλέφωνο σχετικά!

      Φιλιά .
      Τώρα ηρέμησα λίγο η γυναίκα από τη σημερινή αδιαθεσία μου!

      Διαγραφή
    2. "Σε πλάνεψε η ντόλτσε βίτα"!!!

      (Δεν είναι "αντίρρηση" η σωστή λέξη, για να πω την...αντίρρηση μου!! χαχαχα! :))

      Διαγραφή
    3. αχαχα! Δε λες πάλι καλά που γράφω;
      Ακόμα δεν έχω περάσει από πουθενά!
      Φτιάχνω ρύζι να φάω γιατί είμαι νηστική όλη μέρα ( η κοιλιά εξαφανίσττηκε μαγικά) και ξαναέρχομαι!

      Διαγραφή
  14. Συμφωνώ απολύτως μαζί σου και ειδικά με τα λόγια που κλείνεις την ανάρτησή σου!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καυτό το σημερινό σου θέμα Αριστέα μου κι ασφαλώς λέμε ΟΧΙ στη Βία, οποιασδήποτε μορφής! Μακάρι όσες την βιώνουν να βρουν το κουράγιο και τη δύναμη ν' αντιδράσουν και να το αλλάξουν αυτό!
    Συμφωνώ και με την Πέτρα, γιατί πιστεύω πως έχει συνευθύνη κι ο
    πατέρας στην ορθή ανατροφή / συμπεριφορά του παιδιού!
    Να έχεις μια όμορφη συνέχεια και τ' ανεπιθύμητα συμπτώματα να έχουν φύγει να έχουν κάνει φτερά...Φιλιά πολλά με αγκαλιά!:))♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου Κατερίνα μου! Ούτε εγώ διαφωνώ με την ένσταση της απλά αναφερόμουν σε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Δεν αντέχω να βλέπω γυναίκες να μεγαλώνουν λάθος τα αγόρια τους που έπειτα θα βασανίσουν άλλες γυναίκες!
      Φιλιά πολλά κι από μένα!

      Διαγραφή
  16. Αντρες που χτύπανε γυναίκες...Η βία γεννάει πάντα βία.Και συνήθως τα παιδιά στη μέση να παρακολουθούν αυτές τις εικόνες που ριζώνουν μέσα τους. Γιατί ο μπαμπάς χτυπάει την μαμα???? Έλα μου ντε... Ίσως αλλάξει....δεν μπορεί να είναι αυτός ο άνθρωπος που ερωτεύτηκα σκέφτεται παράλογα η γυναίκα...και να σου τα διαστήματα νηνεμίας... η ευχαριστη αλλαγη στην συμπεριφορά....ίσως είχα, άδικο...σκέφτεται. και μετά πάλι τα ίδια...και τα παιδιά από την απορία περνάνε στη σύγχυση...μηπως είναι σωστό αυτο που κάνει ο μπαμπάς??? Και κάπως έτσι δημιουργούνται νέοι μπαμπάδες που χτυπάνε τις μαμάδες... Ο άντρας θα πρέπει να είναι στήριγμα για μια γυναίκα, συμπλήρωμα της και όχι αφέντης και δήμιος της...συμφωνώ απόλυτα με οτι γράφεις Αριστέα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάκη μου σε ευχαριστώ ολόψυχα για το σχόλιο σου ! Κυρίως επειδή γράφεις από την πλευρά του άντρα!
      Και περιέγραψες υπέροχα πώς είναι τα πράγματα από μέσα!
      Να'σαι καλά!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  17. Απλά σεβασμος! Και ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά στη μέση. Αυτά δεν πρέπει να μεγαλώσουν με παιδικά τραύματα. Θα είναι ντροπή για κάθε άνθρωπο που θέλει να χαρακτηρίζεται ως γονέας...
    Καλό σου απόγευμα!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ αίρομαι να βλέπω νεαρά κορίτσια σαν και σένα Γιώτα μου να έχουν αποκρυσταλλωμένες ιδέες πάνω σε σοβαρά θέματα!
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Όσο χρειάζεται να υπάρχουν "μέρες εξάλειψης κάθε είδους βίας", για να μας θυμίζουν τα αυτονόητα, κείμενα σαν το παραπάνω θα παραμένουν θλιβερά επίκαιρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε έχω λόγια Αννούλα μου!
      Τα είπες όλα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  19. Ένας κύκλος που δε σπάει εύκολα...μην ξεχνάς πως τα θύματα νιώθουν ακόμα κι ενοχή, μα πάνω από όλα νιώθουν ντροπή...θυμάμαι που τα είχαμε ξανασυζητήσει..
    ΄Μακάρι να μην υπήρχε λόγος να υπάρχει τέτοια ημέρα...όλες αυτές οι παγκόσμιες μέρες το μόνο που υπενθυμίζουν είναι πως το κακό είναι γύρω μας και αυτές απλά το ξεπετάνε!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι Μαρία μου! Τελικά είναι θλιβερό να υπάρχουν τέτοιες μέρες μα ακόμα πιο θλιβερό να υπάρχει η βία παντού γύρω μας
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  20. Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ως δικαιολογία το “μένω για τα παιδιά”. Ίσα ίσα, γι’ αυτά και μόνο πρέπει να καταγγείλεις τον μ@λάκα και να τον στείλεις μέσα. Αν δεν μπορείς να σεβαστείς τη δική σου αξιοπρέπεια, κάντο για την αξιοπρέπεια των παιδιών σου.

    Θα μου πεις: ωραία τα λες από μακριά, δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα όταν το βιώνεις.
    Και απαντώ: και με το που παραμένεις χωρίς να αντιδράς τι βγαίνει; Μήπως ο τύπος θα διορθωθεί; Μήπως η στάση σου θα του δώσει να καταλάβει τα λάθη του; Το πιθανότερο είναι πως κάποια μέρα θα σε οικτίρουν και τα παιδιά σου για την επιλογή σου να μην τον καταγγείλεις, γιατί ενώ υπάρχει η δυνατότητα να καλυτερέψεις τη ζωή σου και πρωτίστως τις δικές τους, επέλεξες να διαιωνίσεις μια άθλια κατάσταση.

    Δεν ξέρω, μπορεί να σκέφτομαι παρορμητικά, αλλά δεν μου βγαίνει αλλιώς. Δεν μπορώ καν να υποθέσω πως μια γυναίκα που κακοποιείται ‘ζυγίζει’ όλες τις παραμέτρους και καταλήγει πως το να τρώει ξύλο είναι η καλύτερη της επιλογή.

    Καλό σας βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από πού ζητάς συγγνώμη Πέτρο μου! Νιώθω την οργή σου! Την ίδια νιώθουμε όταν σκεφτόμαστε τις δικαιολογίες και την αδράνεια των κακοποιημένων γυναικών!
      Σε ευχαριστώ πολύ για τις απόψεις που κατέθεσες! Δεν αλλάζω λέξη σου!
      Καλό βράδυ :))

      Διαγραφή
  21. Γυναίκα, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου τσακίζει την αξιοπρέπεια. Όρθωσε το ανάστημα σου και πες ΟΧΙ! Οι τύψεις είναι όλες δικές του! Στην πραγματικότητα αυτοί οι τύποι είναι θρασύδειλα ανθρωπάκια με παιδικά τραύματα. Παίρνουν θάρρος απ' τη δική μας παθητικότητα. Μην τους λυπάστε!
    Αριστέα μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο και σε σενα Σοφία μου!
      Υπέροχο το σχόλιο σου!
      Σε ευχαριστώ θερμά!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  22. Πρέπει και το κράτος να οργανωθεί απέναντι σε τέτοια φαινόμενα και όχι απλώς να τα καταδικάζει. Ξέρω πως υπάρχουν οργανώσεις και τηλεφωνικές γραμμές που μπορούν να βοηθήσουν κακοποιημένες γυναίκες μα απ' την πλευρά του κράτους και της κοινωνίας δεν υπάρχει οργάνωση.
    Μακάρι καμιά γυναίκα να μην πέφτει θύμα κανενός είδους βίας.
    Ένα όμορφο βράδυ να έχεις Αριστέα μου.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που θίγεις την οργάνωση από το κράτος Μαρία μου.
      Σε σχέση με το παρελθόν δόξα τω θεώ να λέμε. Φυσικά και απαιτούνται κι αλλά κυρίως δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση.
      Να'σαι καλά !
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή

  23. Να σχολιάσω για την βία από έναν άντρα; Για την βία που υποχρεώνει μια γυναίκα να ζουν τα παιδιά της όταν την ανέχεται; Να πούμε για περιπτώσεις που η καραμέλα « μένω για το παιδί» δικαιολογεί κάθε παραβατική συμπεριφορά και διαπαιδαγωγεί ένα ‘’χαλασμένο’’ παιδί με άφθονα ψυχολογικά προβλήματα;
    Το ΟΧΙ στην βία δεν φτάνει Αριστέα μου. Η βία δεν θα σταματήσει ποτέ αυτό είναι σίγουρο, τουλάχιστον ας ενημερωθούν οι γυναίκες κι ας σταματήσουν να ανέχονται ......

    Καλό βράδυ Αριστέα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστά αναφέρεσαι στην ενημέρωση Λεβίνα μου. Σκέφτομαι όμως πώς η κρίση έφερε τεράστια κρίση και στο Κράτος Πρόνοιας! Ήταν στραβό το κλίμα...ε;
      Καλό βράδυ χαρά μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  24. Έχει παρατηρηθεί πως οι βίαιοι άνδρες είχαν βίαιους πατέρες και ανεχτικές μητέρες-θύματα και όπως λέει και το κείμενο απ΄το σπίτι ξεκινάει η παιδεία...
    Όταν υπάρχει όμως αγάπη όλα λύνονται...
    ΑΦιλάκια Αριστέα μου και καλή ήρεμη βδομάδα από αύριο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστά όσα αναφέρεις Στεφανία μου!
      Και ναι από την οικογένεια ξεκινούν όλα...
      Τα φιλιά μου σου στέλνω και μια γλυκιά καληνύχτα!

      Διαγραφή
  25. Ας απλώσουμε χέρι βοηθείας όπου υποψιαζόμαστε πως καταπιέζεται κάποια γυναίκα από ανδρική βία και όχι μόνο.
    Γενικά να πολεμήσουμε με πείσμα όλοι μαζί τη βία μέχρι να εξαλειφθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο Φλώρα μου . Έτσι χρειάζεται παντού να είμαστε ανοιχτοί για βοήθεια!
      Σε φιλώ γλυκά!
      Καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
  26. διάβασα με πολύ προσοχή και την τόσο καλογραμμένη και ρεαλιστική ιστορία σου και όλα τα σχόλια. στέκομαι σ’ αυτά που αναρωτιούνται γιατί η γυναίκα δέχεται τη βία, γιατί παραμένει σ’ αυτή τη σχέση χάνοντας κάθε στοιχειώδη αξιοπρέπεια.

    επειδή είχα την "τιμή" να είμαι και εγώ μια κακοποιημένη γυναίκα, επειδή κάποτε και για πολλά χρόνια έζησα στο πετσί μου την ενδοοικογενειακή βία, θα πω σ’ όλους αυτούς πως κάνουνε λάθος να πιστεύουνε πως οι γυναίκες αυτές μένουνε γιατί έτσι… βολεύονται, πως οι γυναίκες αυτές δεν έχουν αξιοπρέπεια. θα πρέπει να μάθουν πως η βία σε καθηλώνει, σε ακινητοποιεί, σε γεμίζει εκτός από φόβο και ενοχές. τη δέχεσαι στο σώμα και στην ψυχή σου και παγώνεις και τρέμεις και νοιώθεις χαμένη και αβοήθητη και νεκρή. φοβάσαι, τρέμεις που μένεις, μα το ίδιο φοβάσαι και τρέμεις να φύγεις. νομίζεις πως δεν το μπορείς, πως δρόμος διαφυγής δεν υπάρχει.

    θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη για τούτο το μακροσκελές σχόλιο, για τούτη την προσωπική κατάθεση. ίσως δεν χρειαζότανε, ίσως δεν ήτανε σωστό και να γίνει.
    έτσι κι αλλιώς ξέρω καλά πως αν δεν το ζήσεις στο βασανισμένο σου σώμα – στη ρημαγμένη σου ψυχή ποτέ δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις, όσο και αν το θέλεις, τι είναι αυτό που κάνει όλες αυτές τις γυναίκες για πάρα πολύ καιρό ή και για πάντα να μη μιλούν και να μην δραπετεύουν προς τη σωτηρία.

    σε φιλώ, Αριστέα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ διάβασα με πολύ προσοχή την προσωπική σου κατάθεση Βίκυ μου!
      Σε ευχαριστώ για κάθε λέξη που έγραψες! Πολύ σημαντική η φωνή σου!
      Εύχομαι να διαβαστεί κι από άλλους το σχόλιο σου!
      Δεν έχω άλλα λόγια....
      Σαν τη Μαρία πιο κάτω μόνο θαυμασμό έχω για σένα! :)
      Φιλί γλυκό!
      Καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  27. Θελέστα και παθέστα! Αυτό πρέπει να λέμε σε όσες αντί να σηκωθούν και να φύγουν, κάθονται και τρώνε ξύλο! Άμα καυγαδίζεις και τσακώνεσαι, τότε ο γάμος ήδη έχει μπατάρει. Και άμα κάθεσαι να τις τρως κι από πάνω, τότε τα θέλει ο απαυτός της κάθε μίας!

    Το γιατί δεν φεύγουν από τα ρεμάλια που παντρεύονται, είναι το ζήτημα. Βέβαια, μη δουν ρεμάλι, τρέχουν από πίσω του και μετά τάχα παραπονιούνται ότι δεν υπάρχουν καλά παιδιά...

    Άβυσσος η ψυχή της γυναίκας. Στο χέρι τους είναι να πάψει η βία εναντίον τους. Ας απαιτήσουν δυναμικά τα (αυτονόητα) δικαιώματά τους και να δείξουν την ανάλογη πυγμή. Από 'κει και πέρα, όταν δείχνουμε ως κοινωνία ανοχή στην πρώτη καρπαζιά του συζύγου τότε καλά σαράντα!

    Υ.Γ. Ο γάμος θέλει αγάπη με μείωση εγωισμού κι από τους δύο. Η βία προέρχεται από την έλλειψή της αγάπης και την εγωιστική έξαρση. Μήπως εν τέλει δεν υπάρχει αγάπη όταν παντρεύεται το ζευγάρι, αλλά ένας ενθουσιασμός που ξεφουσκώνει γρήγορα; Προφανώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ήθελα αν περάσεις για την απάντηση μου να διαβάσεις την προσωπική κατάθεση της Βίκυς από πάνω ακριβώς.
      Θα συμφωνήσω με το Υστερόγραφο σου!
      Καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  28. Έλεγα να σου πω πόσο δυνατό είναι το κείμενό σου και πόσο χρήσιμη αυτή η υπενθύμιση (άσχετα από παγκόσμιες ημέρες, που προσωπικά,δεν μου λένε τίποτα).
    Μετά το σχόλιο/κατάθεση της Βίκυς λίγο πιο πάνω, πάγωσα. Θέλει κότσια και γενναιότητα να αποτυπώσεις τον εφιάλτη σου. Έδωσε μια άλλη διάσταση στο θέμα και φώτισε αυτό που οι περισσότερες αγνοούμε.
    Συγνώμη για την κατάχρηση του χώρου σου, αλλά θέλω να της εκφράσω το θαυμασμό μου γι αυτό που είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου μετά το σχόλιο της Βίκυς έχω παγώσει!
      Πραγματικά θέλει δύναμη ψυχής η εξομολόγηση τούτη!
      Ενώνω το θαυμασμό μου στο δικό σου!
      Γλυκό φιλί καληνύχτας!

      Διαγραφή
  29. Και θα πρόσθετα στην υπέροχη ανάρτησή σου, " παρακαλούνται οι μητέρες που μεγαλώνουν κόρες να τις μάθουν αυτοεκτίμηση "
    Φιλιά μικρό μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστή Κορίνα μου!
      Σε ευχαριστώ για τη λεπτομέρεια που πρόσθεσες!
      Καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  30. Σεβασμός και πάλι σεβασμός!!!! Θεωρώ ντροπή να συμβαίνει... Εύχομαι κάποια στιγμή να σταματήσει αυτή η βία, δε μπορώ με τίποτα να το δεχτώ. Φιλάκια πολλά Αριστεάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι για τα λόγια σου Ευάκι μου!
      Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  31. έχεις δίκιο.
    σε ευχαριστώ για την ανάρτηση,σημαίνει πολλά.
    καλό βράδυ Αριστέα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να'σαι καλά κορίτσι μου!
      Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  32. Το κάψιμο της ''μάγισσας''

    Η νόσος ξεκινά εδώ.....
    Είμαι ένας χάρτινος στόχος για'' μάγισσες''

    Σύλβια Πλαθ

    Εύστοχη και'' ευαίσθητη'' Αριστέα μου σε καλημερίζω !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή