Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

" Για σένα"



Η πόρτα έτριξε καθώς την έσπρωξε για να μπει στο άδειο σπίτι, όπως έτριζε και το μυαλό του, βασανισμένο από τις αναταράξεις που είχε περάσει τα τελευταία "πέτρινα" χρόνια της ζωής του...
Καθώς περνούσε το σιδερένιο κιγκλίδωμα ένιωθε πως εισέβαλε στο σπίτι και στη ζωή μιας άγνωστης.... Μύρισε αμέσως την απουσία και σχεδόν ένιωσε τη μοναξιά να σέρνεται πάνω από τα σκονισμένα έπιπλα, πίσω από τις βαριές, μπορντοκόκκινες βελούδινες κουρτίνες...
Ποτέ του δεν τις συμπάθησε... Του ξέσκιζαν τα σωθικά, όπως το απόμακρο και δίχως συναισθηματισμούς περιβάλλον που μεγάλωσε...


Και τότε το είδε. Δεν ήταν εκεί που το θυμόταν, αλλά ήταν το ίδιο βενετσιάνικο σκαλιστό σεκρετέρ, με τη λευκή πατίνα. Θα το αναγνώριζε ανάμεσα σε εκατό άλλα....
Την είδε να κάθεται με την ολόχρυση πένα της και το δερματόδετο σημειωματάριο και να γράφει.... 'Ηταν οι μόνες στιγμές που τη θυμόταν να γλυκαίνει....



Περιέργαστηκε αφηρημένος τα μυστικά του συρταράκια ψάχνοντας για την πένα .... "Να έχω κάτι δικό της",  σκέφτηκε... Αντί για την πένα ένας φάκελος τον τάραξε επί τη εμφανίσει του!
"Για σένα" έλεγε με υπέροχα καλλιγραφικά γράμματα και ήξερε που απευθυνόταν…

" Πρώτη φορά στη ζωή μου δεν μπορώ να βρω πρόλογο. Δεν ξέρω αν θα το βρεις, αν έχω δικαίωμα να σου γράφω. Ξέρω πως μας χώρισαν πολλά... Πώς ίσως να μην σε συναντήσω ξανά και ποτέ να μη φιλιώσουμε εν ζωή...Μα μια ανώτερη δύναμη με κάνει να θέλω να σου γράψω ....μήπως κι εξιλεωθώ....Πάντα ήθελα το σωστό στη ζωή μου. Έτσι μεγάλωσα εγώ. Έτσι έμαθα ότι πρέπει να μεγαλώνουν οι άνθρωποι. Μέσα στην εγκράτεια, το σεβασμό, την υπακοή. Η Τάξη μας δεν άφηνε περιθώρια για δημοκρατισμούς και φιλελεύθερες ιδέες. Δεν ήταν ότι δεν είχα καλοσύνη, είναι που δεν τη διδάχθηκα.Δεν με δικαιολογεί που δεν ήμουν εκεί, δίπλα σου, όταν με είχες ανάγκη. Έσφαλα σε πολλά. Αλλιώς θα ήσουν εδώ. Από την αγαθότητα και την ευκολοπιστία σου οδηγήθηκες σε δρόμους κολασμένους. Στην αντίπερα όχθη. Κι εγώ, ποτέ δεν πέρασα απέναντι για να σε συναντήσω. Δεν έδωσα το χέρι μου όταν εκλιπαρούσες για βοήθεια... Με πόση πραότητα αντιμετώπισες τη δική μου τυπική παρουσία στη δίκη σου!Ντρέπομαι. Εσύ είχες δάκρυα στα μάτια. Εγώ μίσος. Γιατί δεν θέλησες να γίνεις αυτό που ονειρεύτηκα για σένα. Δεν υπήρξα δάσκαλος κι αρωγός δίπλα σου. Μονάχα δικαστής κι αδυσώπητος τιμωρός. Δεν μ'ένοιαζε τότε.Δεν ήξερα βλέπεις πόσο ακριβά πληρώνεται η αδιαλλαξία! Εξέτισα την ποινή μου με πόνο βαθύ, βουβό... Μόνο που μαζί μου υπέφερες κι εσύ! Για μας ίσως είναι αργά. Δεν είναι όμως για σένα.Ο Χριστός δίδαξε τη μακροθυμία και τη συγχώρεση. Δείξε πίστη λοιπόν. Συγχώρεσε με μέσα σου!Μην εκτίσεις το υπόλοιπο των δικών μου ισοβίων. Γύρνα πίσω στη ζωή....Κέρδισε τη Ζωή! Αυτή είναι η μόνη ευχή και διαθήκη μου.             
Η μάνα σου!"

Σκούπισε το δάκρυ που κύλησε...
Ήξερε ότι δεν μπορούσε πια να σώσει το παρελθόν. Μα είχε ένα παρόν στα χέρια του κι όφειλε να το ζήσει!
Άνοιξε τη πόρτα και βγήκε στο δρόμο πλημμυρισμένος συναισθήματα...
Είχε ραντεβού με τη Ζωή! Κι είχε αργήσει πολύ!


136

Αυτή λοιπόν ήταν η συμμετοχή μου στο 4ο Παιχνίδι των Λέξεων 
του  TEXNIS STORIES  που φιλοξένησα και τσουκ! 
Μου ήρθε και μένα η πρώτη διάκριση, για πρώτη φορά! 
Άμα την ξαναδώ σφυρίξτε μου! 
Χτες, στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων και τις βραβεύσεις, 
ως κομάντο-χόστες,(τίτλος που μου απονεμήθηκε από ένα άλλο 
αγαπημένο ζουζούνι) ήμουν σοβαρή.
Σαν να είχα να παρουσιάσω τα Οσκαρς ένα πράγμα!
Με φανταζόμουν που λέτε, με ένα μακρύ κόκκινο φόρεμα, φουντωτό,
 με υπέροχο κορσάζ με δαντέλα, κεντημένο στο χέρι,
και με ανάλαφρα τα μαλλάκια μου - όχι κομμωτηρίου πάντως!

Σας καλωσόριζα στη γιορτή και χωρίς τυμπανοκρουσίες
ανακοίνωνα και τη δική διάκριση!
Έλαμπα, αλλά ναι, ήμουν σοβαρή!

Ε, σήμερα με τις μπιζάμες μου και μια κούπα καφέ στο χέρι 
να μην πανηγυρίσω λιγάκι ...το πανηγύρι;
Τόσο δα!
Πάμε να δούμε το making of (also known as behind-the-scene
της ιστορίας μου;

Μπροστά στη φωτιά κάθισα να γράψω, χειρόγραφα,όπως πάντα!
Ήξερα μόνο ότι ήθελα να γράψω ένα γράμμα.
Μιας μάνας προς το παιδί της.
Βλέπετε οι λέξεις που είχαν δοθεί ως υποχρεωτικές 
με παρέπεμπαν σε νουθεσίες και συμβουλές!

Αλλά όπως πάντα σχεδόν όταν γράφω, από αλλού ξεκινώ, αλλού καταλήγω!
Ήμουν βέβαιη ότι δεν είχα γράψει κάτι φοβερό αλλά είχα την ικανοποίηση
ότι χρησιμοποίησα σωστά και τις πέντε δύσκολες λέξεις.

Η διάκριση ήταν και για μένα μία έκπληξη!
Σας ευχαριστώ πολύ!
 Κι όσοι με ψηφίσατε κι όσοι με διαβάσατε, με κάνατε χαρούμενη!

Να πω τέλος ότι χτες διάβασα στη μαμά μου, από το τηλέφωνο, την ιστορία μου.
"Εντάξει @ριστούλι μου, το ξέρω ότι σου αρέσει να γράφεις...
Αλλά ήταν ανάγκη να γράψεις τόσα πολλά;"

Α ρε μάνα!!!!

Καλή σας μέρα
@ριστέα






62 σχόλια:

  1. Χαχα...φοβερή η μαμά σου!!
    Η ιστορία σου ήταν καταπληκτική και χάρηκα πολύ που κέρδισες!!
    Είμαι σίγουρη πως θα ξανακερδίσεις!!....έτσι για να σε βλέπουμε να πανηγυρίζεις με τις πιτζάμες και την κούπα και να χαιρόμαστε!!
    Πάντα διακρίσεις και πρωτιές σου εύχομαι!!
    Φιλιά πολλά και να περάσεις μια υπέροχη Κυριακή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Μαρία μου!
      Πάλι καλά που δεν μου είπε και ότι βαρέθηκε! αχαχα!
      Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  2. Οι μανάδες είναι όλα τα λεφτά σε κάτι τέτοια :)
    χεχε

    Συγχαρητήρια, Αριστέα μου, για το βραβείο!!!
    Αλλά πιο πολύ χαίρομαι για την όρεξη, τη δυναμικότητα και τη φαντασία σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Σεβάχ μου!
      Να'σαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Αριστέα μου οι πιο αυστηροί κριτές
    είναι τα οικεία μας πρόσωπα
    και ειδικά οι μανάδες μας
    Σε εμένα ο πιο αυστηρός κριτής
    είναι η κόρη μου...σπάνια προκρίνει
    ποιήματά μου....εκείνο που της άρεσε
    πολύ τελευταία ήταν το "εις μνήμην"
    χωρίς περιστροφές κι επικρίσεις
    Και τώρα στο θέμα μας:
    Το "για σένα" αγάπη μου ήταν το αγαπημένο μου
    όχι μόνο για το θετικό μήνυμα στο τέλος
    αλλά και σαν σύλληψη και σαν πλοκή
    Μου άρεσε το ότι γράφεις στο χέρι κι εγώ
    αυτόν τον κανόνα ακολουθώ....θεωρώ πολυ
    ψυχρό το πληκτρολόγιο

    Καλή Κυριακή με χουζούρι....φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου το έχω ζήσει στο πετσί μου αυτό που λες!
      Μου θυμίζει το "ουδείς προφήτης στον τόπο του"!
      Σε ευχαριστώ πολύ μάτια μου για όλα!

      Δεν μου έρχεται ποτέ έμπνευση πάνω στα πλήκτρα. Μπορεί να τελειώσω αυτό που γράφω στον υπολογιστή η αρχή όμως γίνεται ΠΑΝΤΑ σο χαρτί!
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  4. Αχ Αριστέα μου!!! Χεχεχε!! Η μανούλα αμέσως τη νουθεσία!!!! Χαχαχα!! Αχ τι να τις κάνουμε που τις αγαπάμε!!! :))))
    Θα το ξαναπώ και θα το λέω μέχρι να κλείσει ο στόμας μου ότι το να γράφεις από καρδιάς κι από ψυχής είναι το ένα και μοναδικό ΄΄βραβείο΄΄ που μπορεί ένας δημιουργός να διαθέσει στον εαυτό του και να καμαρώνει γι αυτό άφοβα!!!
    Το να αναγνωρίζουν κι οι αναγνώστες ότι γράφεις με κατάθεση καρδιάς και ψυχής είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή!!
    Το να σε επιβραβεύουν κιόλας ε , τι άλλο θες!!! Και τα μυαλά στα κάγκελα!!!
    Μη σου πω από τη χαρά σου να φας κι ένα σοκολατένιο μελαμακάρονο χωρίς τύψεις!!!! Χαχαχαχα!!!!
    Να χαρείς την νίκη σου Αριστάκι μου γιατί σου αξίζει μετά από τόσα που έπρεπε να φέρεις εις πέρας!! Διπλή η χαρά δηλαδή κι η ηθική ικανοποίηση!!!
    Και γιατί να μην συνεχιστούν οι πρωτιές παρακαλώ;;;; :)))
    Καλομελέτα κι έρχονται!!
    Οσο μπορείς και το χρειάζεσαι και το λαχταράς να γράφεις, να εκφράζεσαι, να πειραματίζεσαι, να τολμάς και να ανακαλύπτεις τον συγγραφικό σου εαυτό γιατί μας δίνεις διαμάντια!!!
    Φιλάκια πολλά πολλά κομαντόπουλο μου κι ανυπομονούμε για τις λέξεις σου με το καλό!!! Αγκαλίτσα!!!!! <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω χαρά αλλά όχι και μελομακάραονο αγάπη μου! αχαχα! Δεν τρώω γλυκά χαρά μου ..εκτός από τα μπισκότα μου!
      Σε ευχαριστώ για την ενθάρρυνση!
      Χωρίς εσένα δεν θα ήξερα ότι μπορούσα να δοκιμαστώ στα...ολιγόλεκτα!
      Να'σαι καλά!
      Σε φιλώ γλυκά!
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  5. αγαοημενη μου ΑΡΙΣΤΕΑ, αξιζες τη διακριση! το διαβασα με συγκινηση . ξαναβλεποντας το, διαφωνω μόνο ως προς δυο λεξουλες! εγω μισος... αυτες τις δυο λεξουλες καμμια μανα δεν θα τις πεί ποτέ.......ουτε και η μανα της ιστορίας σου! αλλα εδω ειναι μια φανταστικη ιστορία και όλα επιτρέπονται!!!απόλαυσε τη χαρά της διάκρισης, και όμορφη η εικονα με το κοκκινο φορεμα της οικοδεσποινας....καθως και με τα πυτζαμακια και τον καφε , διπλα στο τζακι!!!να εισαι παντα καλα!! πολλα πολλα φιλακια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαρβάρα μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Η παραδοχή για το μίσος γίνεται από την ίδια τη μάνα για να δείξει ακόμα περισσότερο τη μεταμέλεια της!
      Ξέρω ότι μάνα και μίσος δεν συνάδουν. Παρ' όλα αυτά έχουμε δει κι άκαρδες περιπτώσεις.!
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  6. Το κείμενο ήταν υπέροχο!!!
    Υπάρχει μια ΖΩΗ που πρέπει να ζήσεις!!!
    Τα είπες όλα σε μια φράση...
    Συγχαρητήρια για το βραβείο...
    Όσο για τις μαμάδες, συνηθίζουν να μετριάζουν τη χαρά μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία σε καλωσορίζω στο χώρο μου!
      Σε ευχαριστώ από καρδιάς για τα καλά σου λόγια!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  7. συγχαρητηρια αριστεαρα μου!
    δεν ψηφισα, δεν ηρθα ουτε για την απονομη του συμποσιου, αλλα επηξα στο μελι, καταλαβαινεις!χαχαχα

    διαβαζοντας τη συμμετοχη σου τωρα, ειπα 'ναι, ειναι η Αριστεα'.. συγκινητικο..

    (το ασπρο επιπλακι, ειναι σχεδον ιδια με την μανας μου! χαθηκε να ειχατε κ τον ιδιο κηπο? χεχε)

    σε φιλω γλυκα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φανούλα μου , σε ευχαριστώ πολύ γλυκό μου κορίτσι!
      Μπράβο σου και για το συμπόσιο. Από ό,τι θα είδες μια χαρά τα πήγες :)))
      χεχε! Θέμα τύχης ο κήπος! Εγώ δεν έχω σεκρετέρ ..και πάντα ήθελα!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  8. Την έχασα εχθές την απονομή Αριστάκι!Πολύ ήθελα να σε δω απαστράπτουσα με το κόκκινο φόρεμά σου να μοιράζεις ευχαριστώ και φιλιά!Συγχαρητήρια για το κείμενό σου,είναι βαθιά συναισθηματικό και λυτρωτικό!
    Και μην ξανακούσω ότι δεν θα ξανακερδίσεις,ποιός σε πιάνει εσένα τώρα!!!Πέτα τον καφέ και πιάσε τις σαμπάνιες!Άμα πρόκειται να πανηγυρίσεις να το κάνεις σωστά!
    Μπράβο,εύγε και σαλούτε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χεχε! Για αυτό κι έκανα σήμερα αναμετάδοση! Για το λατρεμένο μου κοινό που με έχασε! Ίδια σταρ του Χόλιγουντ να με φαντάζεσαι!
      Χωρίς περιδέραια και σκαλπ κομμωτηρίου!
      Σε ευχαριστώ για όλα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Αφού συγχαρώ από δω και τα άλλα δυο κορίτσια -Φλώρα και Άννα- για τα βραβεία τους, να έρθω σε σένα: ήσουν έκπληξη, καθώς καθόλου δεν σε ψυχανεμίστηκα! Το κείμενο όμως είναι απλά κα-τα-πλη-κτι-κό-!! Θερμά συγχαρητήρια Αριστέα μου! Και βέβαια σου άξιζε η πρωτιά και σου έκατσε και γούρικη η φιλοξενία του παιχνιδιού, αλλά όχι τυχαία! Με το σπαθί σου! Φιλιά πολλά και πάντα τέτοια! :)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ καρδιά μου!
      Το ότι δεν με ψυχανεμίστηκες δεν είναι κακό! Σημαίνει ότι αλλάζω ....ίσως εξελίσσομαι και πολύ το χαίρομαι!
      Να'σαι καλά!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  10. Α ρε μάνα...δε πειράζει Αριστεούλα μου... η ιστορία σου άρεσε και βγήκε και πρώτη.... συγχαρητήρια , είδες ; σου έφερε τύχη που με την αγάπη σου φιλοξένησες στο σπιτάκι σου το παιγνίδι της Φλώρας μας... εγώ είχα κατάλαβει ότι αυτή ειναι η ιστορία σου στις αναρτήσεις για ψηφοφορία , γιατί σκέφτηκα και συνδύασα ότι είχε σχέση με τη δουλειά που σπούδασες και έκανες πιο παλιά όπως μας είπες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ πίστευα ότι ίσως φαίνονταν κάποια μικρά στοιχεία... Προσπάθησα πάντως να γράψω όπως δεν είχα γράψει ξανά ποτέ!
      Χαίρομαι που σου άρεσε!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  11. Καταπληκτική ιστορία Αριστέα μου!!! Δικαίως κέρδισες την πρωτιά και πολλά πολλά συγχαρητήρια!!! φιλιά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεωργία μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ!
      Να'σαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  12. Η γνώμη μου για την ιστορία σου, Αριστέα μου, παραμένει αυτή που ήταν και πριν μάθω πως είναι δική σου : Συγκλονιστική.
    Συγχαρητήρια, όμως, σου αξίζουν και για τον τρόπο που έφερες εις πέρας όλες αυτές τις αποστολές που ανέλαβες.
    Πάντα έτσι, γερή και άξια να είσαι, καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ καρδιά μου! Έδειξες με τη βαθμολογία σου εξαρχής την προτίμηση σου Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Κάτι μου θυμίζει αυτό που είπε η μάνα σου χιχι!

    Όσο για το κείμενο, πέρα από αυτά που είπα ήδη όταν ψήφισα, να πω ότι με εντυπωσίασε και το ότι ήταν δύο κείμενα σε ένα!

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ καλέ μου φίλε!
      Χαίρομαι που σου άρεσε τόσο πολύ!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Της έβαλες δύσκολα της μαμάς Αριστέα μου!
    Νομίζω πως η σχέση μάνας-κόρης έχει μια απίστευτη δυναμική και τέτοια κείμενα-εξομολογήσεις, είναι μικρές εκρήξεις που θέλουν χρόνο και ψυχραιμία να τα διαχειριστείς.
    Χωρίς να ταυτίζομαι απόλυτα, βρήκα λέξεις και νοήματα που με εκφράζουν. Νομίζω πως είναι αυτό, που κάθε μάνα θα ήθελε να αποδεχτεί και να ξεστομίσει στο παιδί της. Άλλες το τολμούν κι άλλες δεν το αντέχουν.
    Η αποπαίδωση θέλει δουλειά πολλή κι εσύ το ξέρεις καλύτερα αυτό!
    Φιλιά πολλά Αριστέα μου. Ειλικρινά, τη χάρηκα πολύ αυτή την πρωτιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου το πιστεύω ότι χαίρεσαι πολύ μαζί μου και με τη διάκριση μου! Το νιώθω!
      Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα αναφέρεις επί του κειμένου. Η παραδοχή του λάθους καθώς και η συγχώρεση λειτουργούν λυτρωτικά στη ψυχή!
      Σε ευχαριστώ για όλα!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  15. Μαμάδες και ξερό ψωμί!
    Αριστάκι μου η ιστορία σου μου άρεσε μου άρεσε μου άρεσε!
    Τ ι θα καναμε χωρίς τις μαμάδες ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Νομίζω πως είναι η πρώτη φορά που διαβάζω ιστορία σου...συνήθως την "αφουγκράζομαι"... Να σου πώ, πέρα απο συμμετοχές, ότι απέδωσες υπέροχα την ιστορία σου. Δεν συνηθίζω να σου σχολιάζω τις όμορφες επινόησεις σου, ωστόσο εδώ σταμάτησα απο εχθές.
    Έχω την εντύπωση πως τα γραπτά μπορεί να διαφέρουν, όμως υπάρχει η σφραγίδα σου είτε σε κάποια λέξη είτε σε κάποια παράγραφο αυτής και αυτό βέβαια δεν είναι καθόλου μα καθόλου άσχημο. Το αντίθετο.
    Να γράψω συγχαρητήρια για την πρωτιά ? Ε συγχαρητήρια λοιπόν. Ξέρω, θα τα δεχθείς με ταπεινότητα γιατί αυτό είναι που σε διακρίνει...(μμμ, κουνάω το κεφάλι μου) αλλά θα περίμενα τουλάχιστον στην απονομή να ευχαριστήσεις γονείς, φίλους, κουμπάρους, μπατζανάκηδες και συνυφάδες, επιχειρήσεις που σε στήριξαν, μπλόγκερς, τρελούς και λογικούς, κυβέρνηση και αντιπολίτευση που δέχθηκαν να μπεί η ιστορία σου στην ημερήσια διάταξη και τέλος το Bollywoo...εεε σόρυ το Hollywood που θα ασχοληθεί στο εξής μόνο με τις ιστορίες σου....

    Φιλιά. Καλό Κυριακόβραδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κούνια που σε κούναγε που κουνάς το κεφάλι!
      Νομίζω ότι είμαι συγκρατημένη αρκετά ε;Πες; Δεν περίμενες περισσότερα πανηγύρια;
      Κοίτα να δεις που μέσα σε τόσα τρεχάματα ξέχασα το λόγο μου! Κι ούτε ένα κόκκινο χαλί δεν έστρωσα!
      Που ήσουν καλέ να μου τα θυμίσεις;
      Φιλιά πολλά και σε ευχαριστώ για όλα καλέ μου φίλε! ♥

      Διαγραφή
  17. Ρε τι σου κάνει η ζέστη! Εμ βέβαια, άμα τα δόντια σου χορεύουν καστανιέτες, που να σου έρθει έμπνευση!
    Όσο για τη μανούλα, φαντάσου να της έλεγες για τις καθημερινές αναρτήσεις, το πέρα δώθε στα μπλογκς, το φατσοβιβλίο, τις συμμετοχές σε συμπόσια ποίησης και τόσα άλλα!
    Θα σου έκοβε τη θέρμανση για να μιλάς λιγότερο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέλος! Θα γράφω στο τζάκι μέχρι να καλοκαιριάσει!
      Η μανούλα τα ξέρει τα πέρα δώθε...ή μάλλον προσπαθεί να τα φανταστεί αφού με βλέπει ελάχιστα και μου λέει ότι της έρχεται να ανέβει και να το χαλάσει ( το κουτί!)
      Τη θέρμανση δεν την κόβει ....δεν είναι άσπλαχνη ! Με λατρεύει!

      Καλό βράδυ Πέτρο μου!

      Διαγραφή
  18. Η μητέρα σου είναι άπαιχτη! Χαχαχα! Να την χαίρεσαι Αριστέα μου!
    Όσο για το κείμενό σου, επάξια πήρε τη νίκη του! Τόσο ορθά δομημένο με τόσο σημαντικό και ουσιαστικό περιεχόμενο! Βασικά, σε αυτή τη θέση της μητέρας στο γραπτό σου, ένιωσα σαν να βλέπω πολλούς άλλους γονείς, γιατί πιστεύω πως αυτή τη διαθήκη πρέπει να αφήνουν στα παιδιά τους.. να μάθουν να κερδίζουν τη ζωή!
    Φιλάκια πολλά και να συνεχίζεις να γράφεις αριστουργήματα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Κωνσταντίνα μου!
      Σε ευχαριστώ πολύ για όλα! Κι εγώ σκιαγραφούσα συγκεκριμένο χαρακτήρα ...αυτόν τον αυταρχικό τον "καθωσπρέπει" που θυσιάζει την αγάπη και το πλησιάσνα!
      Χαίρομαι που πέρασε στους περισσότερους!
      Να'σαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  19. Μπραβο Αριστεα!! Πολυ ομορφη η ιστορια σου!!Πολυ γελασα ομως με την μαμα!!χαχα
    Σε ευχαριστω και για τα ωραια σου σχολια που μου αφηνεις!!!φιλακια πολλα και Καλα Χριστουγεννα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου Αλεξάνδρα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  20. Η ιστορία είναι πολύ όμορφη.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Αριστέα μου, σου είπα και στο τηλέφωνο τι ένοιωσα εξ αιτίας της ιστορίας σου που τη λάτρεψα....
    Τώρα θα σου πω Χρόνια πολλά
    γιατί κλείνω για γιορτές και θα κάνω πολλές μέρες να περάσω....
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ και δεν σε πρόλαβα ...
      Ευτυχώς που έχουμε και τα τηλέφωνα...

      Διαγραφή
  22. Το καλο που μας θελω:
    να σταματησουμε να ειμαστε η απαιτηση
    του να ειναι τα παιδια μας
    αυτο που δε γιναμε
    ή αυτο που ειμαστε.
    Τι να λεει η συγνωμη
    οταν εχω σακατεψει οοοοολη τη ζωη?
    Too late to cry,baby.

    Προτεινω να απαλλαγουμε απο μαμαδες
    ως ενηλικες πια...
    Ας κοψουμε τους ομφαλιους λωρους.
    Δεν το βλεπουμε πως εχουν καταντησει
    γορδιοι δεσμοι?

    Φιλιφιλακικαλησπερολουλουδακι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά τα λες! Πόσοι και πόσοι όμως δεν είναι εξαρχής λάθος; Και δεν θα το καταλάβουν και ποτέ....
      Πάντως για τη συγγνώμη έχω διαφοροποιημένη άποψη/...
      Μπορεί να είναι λυτρωτική!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  23. Αν της το διάβαζες από κοντά θα σου έλεγε αυτό ήταν μόνο;;
    :)

    Πραγματικά χάρηκα πάρα πολύ!! Όχι μόνο για την διάκριση αλλά με την χαρά σου!! Κανόνισε μην ανεβάσεις τον πήχη ακόμα πιο ψηλά για να συμμετέχουμε κι εμείς οι πρωτάρηδες που θέλουμε εξάσκηση.. Αλλιώς κάντε ένα edition για τους προχωρημένους! ;)

    Μάκια μάκια καλή εβδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πιστεύω μάτια μου ότι χάρηκες! Όπως και το ότι με πέτυχες :)))
      Το ίδιο θα ένιωθα κι εγώ :)
      Αχ με έχει πιάσει φαγούρα να συνεχίσω στο δρόμο που χάραξε ο Ανταίος!!!

      Πόσα φρούτα έχω να φάω κατακέφαλα....

      Φιλάκια!

      Διαγραφή
    2. :) Να κάνεις αυτό που θες και δεν θα φας φρούτα μην ανησυχείς.. Μ'αρέσει να σε πειράζω, πιστεύω θα έχεις καταλάβει το χιούμορ μου!! Άλλωστε ο σκοπός αυτού του παιχνιδιού έχει ήδη επιτευχθεί.. Ο καθένας θα το συνεχίζει και μόνος του! Όσο ψηλά και να ανεβάσετε τον πήχη, θα σας διαβάζω και θα σας ψηφίζω με μεγάλη χαρά! Και ελπίζω κάποια στιγμή να ξαναλάβω μέρος.
      Καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
    3. Θα λάβεις και στο επόμενο! Τόσο δύσκολες σαν του Ανταίου δεν υπάρχει περίπτωση να είναι :)))

      Φιλάκια!
      ΣΛ ♥

      Διαγραφή
  24. Ελααα συγχαρητήρια και για την διοργάνωση,και για την οσκαρική παρουσίαση και για το βραβείο και για την ιστορία και για την μαμά σου!χαχαχαχα
    γέλασα πολύ με το σχόλιο της..
    Γράφεις πραγματικά όμορφα Αριστέα μου,θα περάσω να διαβάσω και τα υπόλοιπα αύριο,είχα δει μερικά,αλλά όχι όλα και ήταν άδικο να βαθμολογήσω,έλειπα και τώρα βρήκα χρόνο όμως..
    σε φιλώ γλυκιά μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Νικολέτα μου!
      Για όλα!!!
      Να'σαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  25. Λες η διάκριση να ήρθε επειδή έπαιζες στην έδρα σου; :)
    Αυτός ο τίτλος κομάντο-χόστες ακούγεται σαν πληθυντικός του... κομαντοχώστη! :))
    Και η μάνα στο τέλος δεν αφήνει κανένα περιθώριο... ρομαντισμού! Τόσα πολλά; Έλα μου ντε!

    Δεν νομίζω μια μάνα να έγραφε έτσι στο γιόκα της, εκτός αν ήταν λογοτέχνιδα και ήξερε ότι ο υιός είναι ψυχοπονιάρης και θα τσίμπαγε! (Η πονηριά της ελληνίδας μάνας είναι παροιμιώδης, εξάλλου!)
    Θυμήθηκα τη Μάρθα Βούρτση και λοιπές πρωταγωνίστριες - μανάδες των παλιών ασπρόμαυρων ταινιών τύπου «φέρτε πίσω το παιδί μου»!
    Βέβαια οι προκαθορισμένες λέξεις δεν άφηναν περιθώριο για μεγάλες ευελιξίες...
    Όπως και να 'χει, η πρωτιά είναι πρωτιά, απόλαυσέ την και προετοιμάσου για τον επόμενο διαγωνισμό! Τα ξύλα για το τζάκι να είναι... ετοιμοπόλεμα! Μάλλον εκεί βρίσκεται το μυστικό της επιτυχίας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχα! Δεν άφησες τίποτα ασχολίαστο!!!
      Μα ήταν συγγραφέας! Το άφησα να εννοηθεί κάπως ...Έγραφε σε δερματόδετο σημειωματάριο...σε σεκρετέρ... δεν μπορούσε ΠΡΩΤΗ φορά να βρει πρόλογο...Πολλά τα στοιχεία!
      Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  26. καλημέρα Αριστέα μου!
    συγχαρητήρια για την ιστορία σου, για τη πρωτη θεση, για τη φιλοξενια, για ολα!
    μου αρεσε που μας εξιστορησες τη δημιουργια της ιστοριας και γελασα πολυ στο τελος με τη μανουλα σου!
    να μου τη φιλησεις!

    καλη εβδομαδα! φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Καλησπέρα Κικίτσα μου και σε ευχαριστώ πολύ χαρά μου!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Συγχαρητήρια Αριστέα μου, για το σπουδαίο κείμενο, που έγραψες και νομίζω δίκαια συγκίνησε κι άγγιξε τους αναγνώστες! Μακάρι να κάναμε την αυτοκριτική μας συχνότερα και να ζητούσαμε συγνώμη όταν κι όποτε έπρεπε! Οι προκαθορισμένες λέξεις σου, αλάθητες στη σύνταξη και στο νόημα τους με αξιοθαύμαστο τρόπο! Μόνο Εύγε! έχω να πω! Δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα για να ψηφίσω, αλλά χαίρομαι που είσαι η νικήτρια! Η παρουσίαση σου άψογη όπως πάντα! Να είσαι καλά κοπέλα μου και πάντα επιτυχίες!!!
    Όχι τίποτ' άλλο, αλλά για να φορέσεις εκείνο το υπέροχο κόκκινο φόρεμα με τη χειροποίητη δαντέλα και να σε καμαρώσουμε!!!
    Καλά Χριστούγεννα καρδιά μου! Φιλιά πολλά με αγκαλιά!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου γλυκιά, τα λόγια σου με συγκίνησαν.
      Σε ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου για τα καλά σου λόγια!
      Να'σαι πάντα καλά και να περάσεις όμορφα και ζεστά με όσους αγαπάς τα Χριστούγεννα!
      Την αγάπη μου ♥

      Διαγραφή
  29. Αριστέα μου μπράβο σου!!! Υπέροχη γραφή. Μου αρέσει που κλείνεις με αισιοδοξία!!! Συγχαρητήρια για τη διάκριση αλλά και για τη μαμά σου (χα, χα, χα)!!!! Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ Μαρία μου!
      Να'σαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  30. Αυτό ακριβώς εννοούσα..οταν εγραφα το σχολιο μου για την Αννα... μας κανετε να χαιρόμαστε καθε που σας διαβαζουμε... αλλά η μάνα σου ......ολα τα λεφτα.!!! χι.χι. σιγουρα θα νιώθει περήφανη...μονο δεν στο λέει μπροστά σου.. βρε..Αριστέα μου...!! χι.χι. αχ!! εμείς οι μάνες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ για αυτό Ρουλίτσα μου!
      Να'σαι καλά!
      Χρόνια πολλά και καλά!

      Διαγραφή
  31. χαχαχα! Αγαπημένες μανούλες!
    Φυσικά και ήταν μια από τις ιστορίες που ψήφισα μιας και με συγκίνησε ιδιαιτέρως :-)
    Πολλά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Κατερίνα μου!
      Να'σαι καλά!
      Χρόνια πολλά ! :)

      Διαγραφή