Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Άνθρωποι φεγγάρια

hair, schiena, girl, moon, tattoo, luna
πηγή

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι φεγγάρια....
Αυτόφωτοι δεν υπήρξανε ποτέ
Δεν γέννησαν φως ανέσπερο δικό τους
Ούτε μια ελάχιστη αχτίδα
Από τη λάμψη των άλλων ήλπισαν μάταια
να λάμψουν κι αυτοί

Είναι κάποιοι άνθρωποι φεγγάρια
Δορυφόροι φορτικοί
Κύκλους διαγράφουν σε πορείες μοναχικές,
σε πορείες μονότονες και πληκτικές
Αγκιστρωμένοι σφιχτά πάνω στον ξενιστή τους
μη μείνουν μόνοι τους, μονάχα ανησυχούν

Μα αν δεν μάθεις μόνος σου να υπάρχεις
και τη ζωή σου να μη τη σκιάζει το θεριό
της μοναξιάς
πάντα θα είσαι εξάρτημα των άλλων 
και η ψυχή σου τέρατα φριχτά θα κυνηγά!

@ριστέα


ps: όταν αφήνω τα πινέλα πιάνω τα μολύβια
και αντιστρόφως!
Ποια βασανίζω χειρότερα αναρωτιέμαι!


76 σχόλια:

  1. Καλημέρα μπουκλί μου!!! Εχεις κέφια κι έμπνευση!!! Αυτά είναι!!
    Από τα ωραιότερά σου ποιήματα όμως!!! Από τα ωραιότερα!!
    Γέμιζες, γέμιζες μέσα σου και ξεχύθηκες... Πόσα κυοφορούμε που περιμένουν την κατάλληλη στιγμή να γεννηθούν!! :))))
    Αχ μάτια μου έτσι είναι το φεγγάρι.. Υπάρχει για να αντανακλά το φως του ήλιου και να μας μεταφέρει τις νύχτες την ζεστασιά του, υπόσχεση ότι θα ξανάρθει το πρωί!!
    Το αγαπώ το φεγγαράκι αλλά το παρασιτικό αναρρηχητικό, φχαριστώ δεν θα πάρω!!!! :))) Όπου φύγει φύγει!!
    Ειδικά η δεύτερη στροφή σου πολύ δυνατή!!
    Εύστοχη και διεισδυτική η ματιά σου!!
    Πάντα σε χαίρομαι Αριστέα μου στις δημιουργίες σου και κανένα δεν βασανίζεις!! Ακου εκεί!!!
    Φιλάκια ολόγλυκα στο μαγουλάκι!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ♥ Σε ευχαριστώ πολύ πολύ Μαρλέν μου!
      Έτσι νιώθω κι εγώ: ότι μάζευα και άνοιξα πια τους ασκούς του Αιόλου!
      Θα κάνω μια ανάλυση στο τέλος!
      Μιλ μερσί για όλα! ♥

      Διαγραφή
  2. καλημέρα όλη μέρα είσαι μοναδική και απλά δεν ξέρω γιατί με γεμίζεις αισιοδοξία χαίρομαι και γι αυτή την μοναδική σου έμπνευση σήμερα συνέχισε γιατί αυτά τα βάσανα είναι επικοδομητικά για όλους!!!!!! καλημέρα με χαμόγελα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Νικόλα μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Γειά σου Αριστέα με τους στίχους σου! Πραγματικά πολύ όμορφο, είσαι καλλιτεχνικός τύπος τελικά - με πινέλα ή με λόγια, μπορείς να εκφράζεσαι εξίσου όμορφα.

    Άνθρωποι φεγγάρια λοιπόν. Μου έκανε εντύπωση που επέλεξες το φεγγάρι - που τόσο συνδεδεμένο είναι με τον ρομαντισμό, τη μαγεία, τη τρέλα, μα και την ποίηση, τη δημιουργία - και το θηλυκό πνεύμα. Τώρα που το σκέφτομαι, δε μου κάνει και τόση εντύπωση.

    Και ναι, πόσο συμφωνώ με τους τελικούς σου στίχους. Όσο και αν έχουμε (πάντα, κακά τα ψέματα) ανάγκη τους άλλους, δε γίνεται να παίρνουμε το φως μας συνέχεια από αυτούς. Χρειάζεται να έχουμε το δικό μας, να αγαπούμε τη μοναξιά μας... τότε, να δεις, θα βρεθούν εκείνοι που θα θελήσουν να πάρουν φως από εμάς.

    Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου φονικό κουνέλι!!!
      Σε ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο σου!
      Κι εγώ επέλεξα που λες πολύ προσεχτικά το φεγγάρι..αυτό που το έχουμε συνδέσει με τον Έρωτα και το ρομαντισμό!
      Λατρεύω τη μοναξιά και τη θεωρώ απαραίτητο σκαλοπάτι για την άλλη όχθη ! Όποια κι αν είναι αυτή!
      Τα φιλιά μου ☺

      Διαγραφή
  4. Καλημέρα Αριστέα μου!
    Πολύ, πολύ αληθινό και όμορφο το ποίημά σου :)

    Χρειάζεται να βρούμε τα δικά μας πατήματα στη ζωή. Να ακούσουμε το ρυθμό της ανάσας μας. Να αφουγκραστούμε τα γνήσια "θέλω" της καρδιάς μας. Να αισθανθούμε πως η ψυχή μας έχει φτερά και πως μπορεί να πετάξει.

    Πολλές, πολλές καλημέρες από μακρυά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε Σεβάχ μου!
      Πολύ ζεστά φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Ήμουν κι εγώ κάποτε άνθρωπος φεγγάρι!
    Μέχρι που γνώρισα τον άνθρωπο μου! Και μου έδειξε πώς να λάμπω μόνη μου!
    Και μετά ήρθε και η κόρη μας! Και μου έδειξε ότι είμαι ο ήλιος της!
    Με συγκίνησες Αριστέα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάρθα μου κι εγώ επίσης!
      Έμαθα και γράφω!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα Αριστάκι μου
    Τέτοιοι άνθρωποι είναι τριγύρω μας πολλοί
    Ίσως από ανημποριά δεν καταφέρνουν να εκπέμψουν φως
    ή μπορεί και να στιγματίστηκαν από της ζωής τα πεπραγμένα
    κι έχασαν την λάμψη τους και τα φτερά τους!!!
    Πολύ αληθινό το ποίημα σου....γενικά με συγκινεί η γραφή σου
    πάντα έχει κάτι ιδιαίτερο να πει!!!

    φιλάκια πολλά♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη μου για όλα!
      Έχω υπάρξει δορυφόρος! Με τις δικές μου εμπειρίες γράφω και πάνω σε αυτές πατώ!
      Φιλιά πολλά ♥

      Διαγραφή
  7. Και με τα πινέλα και με τα μολύβια και με τα ντεκουπάζ και με ότι κάνεις, τα πας περίφημα, διότι όλα τα κάνεις με αγάπη!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Αθηνά μου!
      Να΄σαι καλά!
      Φιλιά! ♥

      Διαγραφή
  8. Μου έδειξες μιαν άλλη πλευρά του φεγγαριού που δεν θέλω να γνωρίζω Αριστάκι μου... Τα παράσιτα όπως και να τα ονοματίσεις, παράσιτα παραμένουν ...

    Φιλιά κοριτσάκι μου
    όμορφη μέρα να έχεις :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να'σαι καλά γλυκιά μου Λεβίνα!
      Φιλιά! ♥

      Διαγραφή
  9. πολύ ωραίο ,μεστό και αληθινό!
    και ταίριαξε πολύ όμορφα με αυτη τη φωτογραφία! Πού πας και τις ξετρυπώνεις;
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πανεύκολο: favim.com γράφεις τη λέξη που ψάχνεις, σου εμφανίζει φωτό, διαλέγεις φωτό!
      Φιλιά!
      Τα υπόλοιπα από κοντά!

      Διαγραφή
  10. Θέτεις ένα σημαντικό ζήτημα με εξαιρετικούς στίχους, Αριστέα. Με φόντο το ανεξάντλητο θέμα τής μοναξιάς, αναδεικνύεις το πρόβλημα της εσωτερικής φτώχειας πολλών.
    Και τίθεται βέβαια και το ζήτημα των ξενιστών και της ανοχής τους…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Άρη! Να'σαι καλά!
      Χαίρομαι που αντιλήφθηκες το βαθύτερο νόημα...
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  11. τα φεγγάρια όσο φως και να κλέψουν, ήλιοι δεν θα γίνουν ποτέ...

    κάθε δημιουργία σου από το φως σου λάμπει Αριστούδι μου!
    σε φιλώ με πολύ αγάπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Βίκυ μου, Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!
      Φιλιά ♥

      Διαγραφή
  12. καλημερα, μου αρεσουν τα φεγγάρια, ειδικα οταν φέρνουν ανθρώπους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου!
      Φιλιά! :)))

      Διαγραφή
  13. Έχω μιά μικρή διαφωνία με την άποψη. Ίσως να μην αντιλαμβάνομαι σωστά αυτό, που θέλει να προσδιορίσεις Αριστέ μου,με τις λέξεις φεγγάρι και ήλιο. Ο ήλιος κατ' εμέ σαν έννοια είναι το τέλειο. Αν μπορούμε να του μοιάσουμε και να λάμπουμε αυτόφωτοι πάνω σ' αυτό το κόσμο, τότε γινόμαστε κι εμείς τέλειοι. Όμως τέλειοι γιά ποιόν; Ναι είμαστε τέλεια δημιουργήματα γιά τον εαυτό μας και δεν όλοι μας πρέπει να λάμπουμε από μόνοι μας, άλλοι λίγο άλλοι πολύ. Ποιός μπορεί να με πει "φεγγάρι"; Μόνο αυτός που με φωτίζει, εγώ όμως πρέπει νοιώθω ήλιος. Η υποκειμενικότητα έχει πιάσει αρκετό χώρο στη ζωή μας και δύσκολα το αντιλαμβάνεται. Δεν είναι κακό, είναι όμως αισθητό κι αν ενοχλεί τότε γίνεται κακό. Η χαρά της ζωής μας είναι να δεχόμαστε την υποκειμενικότητα και με αυτό το τρόπο να φτιάχνουμε τη δική μας. Έτσι είναι και τα φεγγάρια, ψάχνουν τον ήλιο τους και τότε νοιώθουν κι εκείνα ήλιοι. Έτσι νοιώθω κι εγώ, ένα μεγάλο φεγγάρι, που πέρνει φως από άλλους "ήλιους", όλους εσάς γύρω μου και προσπαθώ να γίνω κι εγώ ήλιος.
    Η άποψη μου κλείνει με το εξής:
    Για να προσδιορίσεις την παρουσία σου, πρέπει να δεχτείς και να υποστηρίξεις την παρουσία του διπλανού σου.
    Αν δεν το κάνεις, ο ρόλος σου στη ζωή, είναι ανύπαρκτος.
    Δ.Λ.Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένε μου Δημήτρη!
      Πολύ όμορφα όλα αυτά , αλλά το είδες το θέμα πολύ διαφορετικά από μένα ( όπως και μερικοί φίλοι πιο κάτω)

      Φεγγάρια για μένα είναι οι εξαρτημένοι. Δορυφόροι που περιστρέφονται κι επιζητούν λίγο φως .. Μιλάω για τις σχέσεις, για την αγάπη ...σχέσεις εξάρτησης που βαφτίζουν για αγάπη!
      "Αγκιστρωμένοι σφιχτά πάνω στον ξενιστή τους
      μη μείνουν μόνοι τους, μονάχα ανησυχούν"

      Ελπίζω να έγινα πιο κατανοητή τώρα ε;
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  14. Αριστέα μου είναι καταπληκτικό!!!!! καλημέρααα <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Γεωργία μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  15. Ξέρεις κάτι, βρε Αριστάκι? Αυτούς τους ανθρώπους-φεγγάρια, δεν μπορώ να τους κατηγορήσω...
    Είναι τρομερά δύσκολο να προσπαθείς (χωρίς αποτέλεσμα πολλές φορές) να λάμψεις, όταν στη ζωή σου υπάρχει μία Γιάννα... Πώς να το κάνουμε τώρα? Είμαι μέτρο σύγκρισης... Μην αγχώνεστε εσείς οι υπόλοιποι...
    ;-) ho ho ho
    ==Ειλικρινά, τυχερές οι λέξεις που αφήνονται στη μαγεία της γραφής σου!==
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχαχαχαχχαχαα! Έλιωσα τρελοσυριανάκι μου , έλιωσα!
      Να'σαι καλά για όλα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  16. Αριστέα μου με τους υπέροχους στίχους σου έχεις θέσει αρκετούς προβληματισμούς.
    Να είσαι καλά.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη μου!
      Χαίρομαι αν προβλημάτισα !
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  17. Πάρα πολύ όμορφο Αριστέα!! Μέσα από την μοναξιά, συνήθως συμβαίνουν τα πιο όμορφα πράγματα, τα πιο δημιουργικά. Αρκεί βέβαια να έχεις τον τρόπο να την επισκιάζεις, να μην την φοβάσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Σάββα!
      Να'σαι καλά!
      Έχω εξυμνήσει κι άλλες φορές αυτού του είδους τη μοναξιά!
      Τρόπος χρειάζεται :)))

      Διαγραφή
  18. Μου αρεσει. Ναι ναι μαρεσει... μακιαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Μαράκι μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  19. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι ήλιος... και δύσκολο επίσης να παραδεχτείς οτι δεν μπορείς να είσαι τίποτα άλλο πέρα από ενα φεγγάρι... αλλά αλήθεια, τι θα ήταν ο ήλιος εαν δεν υπήρχαν τα φεγγάρια; Τα θέλει ο κόσμος τα φεγγάρια, τα έχει ανάγκη, έστω και αν τα απορρίπτει και τα περιφρονεί!
    Φιλάκια Αριστέα, μας έδωσες έμπνευση πάλι σήμερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να έχω γύρω του κανείς δορυφόρους γιατί; Για να νιώθει σπουδαίος; Το δικό μου σκεπτικό είχε να κάνει με την εξάρτηση από κάποιον άλλο. Από τις μη ισότιμες σχέσεις που τις βαφτίζουν αγάπη μα αγάπη δεν είναι.
      Χαίρομαι που προβλημάτισα Δέσποινα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  20. ""Μα αν δεν μάθεις μόνος σου να υπάρχεις
    και τη ζωή σου να μη τη σκιάζει το θεριό
    της μοναξιάς""
    Άριστα γραμμένο !!
    Καλό απογευματάκι !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Αλέξανδρε! Να'σαι καλά!
      Αν δεις το σχόλιο μπορείς να μου πεις που αρθρογραφείς γιατί δεν μπορώ να βρω το μπλογκ σου;
      Καλημέρα!

      Διαγραφή
  21. Καταλαβαινω που το πας, αλλα πιστευω οτι κανεις δεν μπορει να ειναι απολυτως αυτοφωτος. Οχι να εξαρταται βεβαια απο τη λαμψη των αλλων, αλλα να δινει ποτε και ποτε να παιρνει...
    Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστινάκι μου πάντα υπάρχει αλισβερίσι ανάμεσα στις σχέσεις ( δίνω-παίρνω) αλλά εγώ αναφερόμουν στους ανθρώπους που δεν έχουν ζωή αν δεν περιστρέφονται γύρω από κάποιον άλλον. Που μόνοι τους δεν μπορούν και δεν θέλουν να σταθούν!
      Φιλιά πολλά και τις καλημέρες μου! :))

      Διαγραφή
  22. Αυτόφωτοι ή ετερόφωτοι; Ιδού το δίλημμα! Πάντως πιστεύω ότι υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται αυτόφωτοι κι άνθρωποι που ό,τι και να κάνουν ήλιοι δε θα γίνουν ποτέ!
    Φιλάκια, Αριστέα! Έγραψες και σήμερα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που το είδες έτσι Σοφία μου!
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  23. Ίσως πρέπει να υπάρχουν κι αυτά Αριστέα μου. Είναι σαν τα αγριόχορτα. Φαινομενικά άχρηστα, μα έχουν ένα λόγο ύπαρξης. Αλλιώς, θα πλήτταμε στην απόλυτη λάμψη. Κι όμως, μέσα απ' το σκοτάδι, μάθαμε να εκτιμάμε το φως.
    Είναι υπέροχοι οι στίχοι σου κι αφήνουν τον ορίζοντα ανοιχτό για σκέψη και ερμηνείες...
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα υπάρχουν! Το θέμα είναι η προσπάθεια για αλλαγή , προς το καλύτερο! Δεν είναι κρίμα να μην μπορεί κάποιος και μόνος του;
      Δεν είπα ποτέ ότι το σωστό είναι η μοναξιά. Ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό. Χρειάζεται απλά η εσωτερική αυτάρκεια για να κάνουμε σχέσεις υγιείς!
      Χαίρομαι απίστευτα για τους προβληματισμούς που λέτε όλοι ότι πρόσφερα!
      Τα φιλιά μου ♥

      Διαγραφή
  24. "Μα αν δεν μάθεις μόνος σου να υπάρχεις
    και τη ζωή σου να μη τη σκιάζει το θεριό
    της μοναξιάς
    πάντα θα είσαι εξάρτημα των άλλων
    και η ψυχή σου τέρατα φριχτά θα κυνηγά!"
    Πόσο αληθινό Αριστάκι μου!
    Με καθήλωσες σήμερα!
    Δυστυχώς η ζωή μας όσο πάει και γίνεται εξαρτημένη γενικά απο τα πάντα!
    Πρέπει να μάθουμε μόνοι μας να υπάρχουμε και να σκεφτόμαστε!
    Αλλιώς χαθήκαμε!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Ελενάκι μου. Να'σαι καλά!
      Τα φιλιά μου !

      Διαγραφή
  25. Θα συμφωνησω. Οι ανθρωποι που αποδεχονται τη μοναξια και μπορουν να επιβιωσουν μεσα σε αυτη, μπορουν νομιζω να ανταπεξέλθουν καλυτερα σε ο,τι φερει η ζωη στο δρομο τους. Αντιθετα, οσοι χρειαζονται παντα καποιον μονο κ μονο για να μην ειναι μονοι συνηθως καταληγουν να ρίχνουν τα standards τους παρα πολυ. Το εχω δει να συμβαινει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που το βλέπεις κι εσύ Εύη αυτό: γίνονται μεγάλες εκπτώσεις προκειμένου να μην είναι μόνοι στη ζωή! :)))
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  26. Φυλακισμένες ψυχές στον ίδιο τους τον εαυτό!
    Βλέπω η μούσα έχει κέφια απίθανης έμπνευσης!
    Υπέροχο ποίημα μας χάρισες Αριστέα μου!
    Να είσαι καλά και να έχεις ένα "ζαχαρένιο" απόβραδο!
    Φιλιά πολλά με αγάπη!:))♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Κατερίνα μου για όλα! Να'σαι καλά μάτια μου!
      Πολλά γλυκά φιλιά!

      Διαγραφή
  27. Darling, στα δικά σου χέρια ΚΑΙ πινέλα ΚΑΙ μολύβια τραγουδάνε.
    Σε παρακαλώ...

    Aν δεν αγαπήσουμε, δεν αγκαλιάσουμε και δεν δείξουμε κατανόηση και στοργικότητα στον εαυτό μας, δεν μπορούμε να μαλακώσουμε την μάζα και να την πλάσουμε (κι αυτό είναι τέτοια άτομα --> ένας πηλός, ο οποίος δεν δουλεύτηκε καλά. παρατήθηκε, κρύωσε κι έμεινε άμορφος.). Κι αυτός είναι ο κύριος λόγος για τα άσχημα που βιώνουμε (σαν δέκτες) ή γι' αυτά που προκαλούμε (σαν πομποί), και δεν μπορούμε να μας υποφέρουμε σε στιγμές μοναχικότητας, τις οποίες τις εξισώνουμε σε φρικαλέα μοναξιά πασχίζοντας να την φιμώσουμε με συνεχείς παρουσίες -για να φτάνουν οι φωνές του προσκηνίου στα παρασκήνια και να πνίγουν την πολυμήχανη σιωπή. Όταν νιώσεις καλά με σένα και σε αγαπήσεις, δεν αποζητάς διακαώς να επιβεβαιώνεσαι απ' τους αυλικούς σου και να ζεις μέσα απ' αυτούς -και, δυστυχώς, για όσο σου το επιτρέψουν α υ τ ο ί. Παύεις να είσαι το σκυλάκι που προσκολλάται αρρωστημένα και ζητιανεύει.

    Thumbs up, φιλενάδα!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μικρό μου πόνι χαίρομαι απίστευτα με το σχόλιο σου! Αυτό ο τρόμος της μοναξιάς γίνεται θεριό για πολλούς και τους κατατρώει!
      Χαίρομαι και για τη λέξη "αυλικοί" που έβαλες στο παιχνίδι! Μέσα στο μυαλό μου είσαι και εξελίσσεις τη σκέψη μου!
      Φιλί τεράστιο!!!!

      Διαγραφή
  28. Με μπέρδεψες πάρα πάρα πολύ.
    Αν ξεκινήσω να γράφω τις σκέψεις μου θα γράφω μέχρι αύριο.
    Από αυτά που κατάλαβα (ίσως να κάνω λάθος) θα σου πω ότι διαφωνώ. Υπάρχουν άνθρωποι που λόγω της βίαιης ενδοοικογενειακής (και όχι μόνο) συμπεριφοράς, ή άλλοι με σοβαρά προβλήματα υγείας, κινητικά ή ψυχολογικά, απέκτησαν δυσεπίλυτα προβλήματα και δεν κατόρθωσαν ποτέ να ανοίξουν τα φτερά τους.
    Είμαι βέβαιος πως δεν αναφέρεσαι σε αυτούς!
    Είναι όμως κατά τη γνώμη μου αρκετά παρεξηγήσιμη η άποψη που εκφράζεις (επειδή στα όρια ενός ποιήματος δεν μπορείς να αναπτύξεις πλήρως αυτό που σκέφτεσαι) και κάποιος που επισκέπτεται πρώτη φορά το μπλογκ σου μάλλον δεν θα καταλάβει τι θες να πεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που τουλάχιστον κατάλαβες ότι δεν αναφέρομαι σε αυτούς κι ότι ήταν τελικά διφορούμενο το νόημα με τον τρόπο που καταπιάστηκα. :))
      Δεν έγραψα για να με καταλάβουν. Έγραψα σκέψεις που είναι ριζωμένες μέσα μου! Ίσως γιατί κάποτε υπήρξα κι εγώ φεγγάρι!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  29. “Είδα φώς και μπήκα”
    Σκέψη, εν μέσω καλλιτεχνημάτων, που ωρίμασε και βγήκε, ε ?
    Και τι να πείς για αυτή ?
    Αναρωτήθηκα μεμιάς αν γνωρίζω τέτοια φεγγάρια και βρήκα αρκετά, έρμαια στην φωτεινότητα των άλλων, όπως έγραψες κι εσύ και στην δική τους αδυναμία, στους δικούς τους φόβους...

    Χρόνια πολλά Αριστάκι. Να ρουφάς τον ήλιο της ημέρας, να λάμπει η ψυχή σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς το χαμένο μου!
      Είμαι σίγουρη ότι όλοι γνωρίζουμε τέτοιους ανθρώπους , ίσως υπήρξαμε, ίσως είμαστε ακόμα! Σημασία έχει η προσπάθεια πάντα για μένα@!
      Χρόνια πολλά, πάντα χαρούμενα σου εύχομαι σαν την περίοδο που ζεις τους τελευταίους μήνες! :)))

      Διαγραφή
  30. Χρόνια Πολλά!!!
    Να έχεις υγεία, χαρά και πολλή δημιουργικότητα!!!
    Τι όμορφο ποίημα!!! Μπράβο σου Αριστέα!!!
    Καλό βράδυ
    Φιλάκια
    Νεφέλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να'σαι καλά Στέλλα μου!
      Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  31. Κάπως μπερδεμένη είμαι από το όμορφο ποίημα σου Αριστέα μου . Βέβαια πολλές φορές έχω πει ότι εγώ την ποίηση δεν την αναλύω απλά την απολαμβάνω !!! Μα μήπως και η γή δεν φωτίζεται από τον ήλιο που ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου .;
    Πρόσωπο φεγγάρι μου έρχεται στο νου και οραματίζομαι το ολοκάθαρο και λαμπρό άνθρωπο που το φως του ήλιου η και της πανσελήνου σου φωτίζει την ψυχή!!!
    Για τους ανθρώπους χωρίς εσωτερικό φως κανένας ήλιος δεν πρόκειται ποτέ να τους φωτίσει και να λάμψουν!!!
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επέλεξα πολύ προσεκτικά το φεγγάρι Νικολίτσα μου για όλους τους λόγους που σημειώθηκαν στο μυαλό όλων μας είμαι σίγουρη ...γνωρίζουμε την ομορφιά του, τη μελαγχολία που μας φέρνει, το ρομαντισμό με τον οποίο το έχουμε συνδέσει. Κι αγνοούμε τη μόνιμη περιστροφή του, την ξεραΐλα του, το ψεύτικο φως του!
      Τα υπόλοιπα τα ανάλυσα και πιο πάνω!
      Φιλιά πολλά! ♥

      Διαγραφή
  32. Αντί λόγου, μουσική αφιερωμένη:
    https://www.youtube.com/watch?v=HIp-zIJpGsM

    Υ.Γ Η φωτογραφία πολύ ωραία! Μάκια πολλά πολλά ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ τι ωραίο! Δεν το είχα ακούσει ξανά!
      Μιλ μερσί! :)))
      Φιλάκια! ♥

      Διαγραφή
  33. Βιώματα ζωής, κατασταλαγμένα σε στοχαστικούς στίχους.
    Θα σου απαντήσω, με δυο στίχους του Δροσίνη, που με εκφράζουν πολύ και νομίζω ότι θα εκφράζουν και σένα:
    "Θέλω να δίνω φως από τη φλόγα μου,
    Κι ας είμαι κι ένα ταπεινό λυχνάρι" .
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Αννούλα μου γλυκιά! :)))
      Προτιμώ τα ταπεινά λυχνάρια...Αδύναμο ίσως το φως τους αλλά κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για να φωτίσουν! :)))
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  34. Χριστός Ανέστη Αριστέα, Χρονια Πολλα κι οπως τα επιθυμείς μαζι με αυτούς που αγαπάς! Εύχομαι απο καρδιάς να περνάς κι εσύ πάντα καλα! Φιλια μακρινά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αληθώς Εύη μου! Σε ευχαριστώ πολύ για τις όμορφες ευχές σου! :)))
      Να'σαι καλά!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  35. Α, ρε μικράκι...
    Τα φεγγάρια μου μέσα... (κι είναι πολλά τα ρημάδια...)
    Φιλιά πολλά κι ας με πισωγυρνάς σε θύμησες που θέλω να διαγράψω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχαχαχχαα! Γεια σου τρελούτσικο Κορινάκι μου!
      Μη νομίζεις ,,,κι εγώ στις δικές μου βασίστηκα κι έγραψα! :)))
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  36. Τα μολύβια καλά έκανες και τα "βασάνισες"...έγραψαν μεγάλες αλήθειες...όσο αγαπώ το κανονικό φεγγάρι, τόσο σιχαίνομαι εδώ και χρόνια τους ανθρώπους φεγγάρια...άσε που προσπαθούν να κλέψουν και το φως των άλλων..κι αν δεν μπορέσουν να το κάνουν προσπαθούν να τους το σβήσουν!
    Μακριά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου, να'σαι καλά! :)))
      Πολύ σημαντικά κι αυτά που εσύ έχεις παρατηρήσει! :)))
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  37. Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Κικίτσα μου!
      Φιλάκια! ♥

      Διαγραφή