Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Και κάτι για μένα, επιτέλους!

Αυτό είναι ένα σημειωματάριο.
Ειδικά για μένα και τα ποιήματα μου (έλα, δεν θέλω γέλια...
εκείνα που θέλω το ψώνιο να ονομάζω ποιήματα τέλος πάντων!)
Ήταν μπλου!
Και γαλάζιο και ριγωτό...
Τώρα εσένα θα σου άρεσε κι έτσι!
Αλλά εγώ το μπλε το αγαπώ μόνο στα ρούχα-τσάντες και παπά!
Πουθενά αλλού, πουθενά!
Ε καλά, σιγά που δεν θα του άλλαζα τα φώτα!
Μπρος ... πανηγυράκι, με το αγαπημένο μου θέμα
 και πίσω (σκέτο...χωρίς φρου-φρου!)
Με τα γκλιτεράκια του 
τη ζωγραφική μου και τις αγαπημένες μου παλ αποχρώσεις!
 Αυτά για σήμερα.
Είπα να μην βγάλω εορταστικό στον αέρα.
Είναι που είμαι κι ενάντια στις στρατιωτικές παρελάσεις, παιδιόθεν!

Σας φιλώ 
@