Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Θρήνος για τους "εκτός του κόσμου τούτου"



Ω γλυκύ μου έαρ
Για το παιδί που κάποιο Μάρτη 
Δειλά, αποσύρθη μόνο του απ' το χάρτη 
Τους αίτιους συγχωρώντας του χαμού του
 "Ότι ουκ ην εκ του κόσμου τούτου" .

Ω γλυκύ μου έαρ
Για το κορίτσι που σφαδάζει
 Η μάνα του καθώς ακρωτηριάζει
Το μέλλον της ψυχής και του κορμιού του
 "Ότι ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου ".

Ω γλυκύ μου έαρ
Για την νιότη που κοπιάζει 
Σε μια ασπρομάλλα κοινωνία που χλευάζει
 Καθέναν που όνειρα γυρεύει του μυαλού του
 " Ότι ουκ εισίν εκ του κόσμου τούτου".

Ω γλυκύ μου έαρ
Για την μελλούμενη Αγάπη 
Σ' ανέλπιδο Αύριο, με το Μίσος μεταπράτη.
 Μπροστά στο τέμπλο του φιλάργυρου Θεού του, 
η Αγάπη, 
"ουκ έσται εκ του κόσμου τούτου".

Άννα, Πάρος

Αυτή ήταν η συμμετοχή της γλυκιάς μας Αννούλας από την Πάρο, 
στο 7ο Συμπόσιο Ποίησης που τιμήσατε με 25 βαθμούς
δίνοντάς της την τρίτη θέση.
Στα σχόλια σήμερα απαντάει η Άννα.

Εγώ σας καλημερίζω και  εύχομαι να έχετε ένα υπέροχο 
ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο.
Το νου σας!
Αύριο - μεθαύριο θα έχουμε νέο δρώμενο!
Σας ασπάζομαι ... κατάμουτρα! 
@ριστέα

υγ: Στο μπλογκ του σήμερα ο νικητής του 7ου Συμποσίου Πέτρος Κ.
καταθέτει τις απόψεις του γύρω από τη σάτιρα, την αθυροστομία
.....και άλλα πολλά!
Πατάμε εδώ !

62 σχόλια:

  1. Αγαπημένη μου Αριστέα, καλημέρα .
    Άφησέ με να σε ευχαριστήσω πολύ, όχι μόνο για την ευγενική σου φιλοξενία, αλλά και (κυρίως) για την ανεκτίμητη ευκαιρία που προσφέρεις σε όλους μας μέσα απ το blog σου, να εκφραστούμε και να επικοινωνήσουμε. Γίνεσαι έτσι "Σηματωρός και Κήρυκας" της αναζήτησης των υψηλότερων αξιών μέσα μας και εν τέλει, του ιδανικού εαυτού μας.
    (ας είχα την μισή σου ενεργητικότητα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννούλα μου, τα λόγια σου πάντα με συγκινούν!
      Το ποίημα σου μίλησε μέσα μου από τη πρώτη κιόλας στροφή του!
      Η πλοκή του δε είναι άψογη!
      Θα ήθελα να δω κάποιον που κατέχει καλύτερα από μένα την Ποίηση να σταθεί στη δομή του!

      ΣΛ. Σε ευχαριστώ πολύ που βρέθηκες ανάμεσα μας!

      Διαγραφή
  2. ΥΓ :Υπέροχο το κομμάτι του Mozart!!!
    (στο επόμενο Συμπόσιο θα μας ζητήσεις και μουσική επένδυση; ;-) )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχαχαχα! ΤΟ αγαπημένο μου!
      Νομίζω ότι το έχω επιλέξει ξανά εδώ στο μπλογκ! :)))
      Να ξέρεις ότι μου πέρασε ως σκέψη :) αχαχαχαχα

      Διαγραφή
    2. Στο πρότεινα χαριτολογώντας, Αριστάκι, αλλά να ξέρεις ότι θα μπλέξεις άσχημα, ενώ θα ήταν ιδανική παρουσίαση... θα θέλεις βοηθούς!!!
      Καλημέρες και στις δυό! Θα σχολιάσω πιο κάτωκανονικά!

      Διαγραφή
    3. αχαχαχαχα! δεν παίζει με τίποτα! Γιατί απλά θα βαρεθείτε να ανοίγετε αναρτήσεις Γλαύκη μου! Θα βγουν 5-6 στο τέλος! αχαχαχαχαχαχα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Aννα καταθέτω τη συγκίνηση και τ θαυμασμό μου για τον συγκλονιστικό ύμνο που έγραψες για "τους εκτός του κόσμου τούτου"
    το θεώρησα κορυφαίο και εκτός συναγωνισμού και οποιασδήποτε βαθμολογίας (το 3 μου φαινότανε λίγο για μεγαλείο αυτού του ποιήματος) Είμαι ευγνώμων που είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σ΄αυτό το μοναδικό Συμπόσιο και να διαβάσω τις τόσο υπέροχες καταθέσεις ψυχής όλων των συμμετεχόντων ενώ αυτό το τόσο ιδιαίτερο ποίημα, ομολογώ ότι πήρε την πρώτη θέση στην καρδιά και τη σκέψη μου...Να είσαι καλά ΄Αννα, σ΄ευχαριστώ Να είσαι καλά Αριστέα σ΄ευγνωμονώ Φιλιά και καλό ΣΚ και στις δυό σας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ ευχαριστώ πολύ πολύ, μέσα από την καρδιά μου, Κλαυδία μου! Το "εκτός συναγωνισμού" σχόλιό σου, ήταν για μένα ο καλύτερος "Κότινος" !

      Διαγραφή
  4. Καλημέρα κορίτσια!

    Άννα, δεν έχω να πω πολλά. Το ποίημά σου τα είπε όλα με μοναδικό τρόπο και μίλησε μέσα μου! Και δεν είναι το μόνο! Κάθε γραπτό σου αποπνέει μια εκλεπτυσμένη ευαισθησία που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο! Να γράφεις όσο μπορείς!
    Πολλά πολλά φιλιά!

    Αριστέα, είσαι θησαυρός!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Σοφία μου! Ονειρεύομαι την ημέρα που θα μπορέσουμε να πιούμε μαζί έναν καφέ κάπου στην Παραλία κοντά στον Λευκό τον Πύργο. (Αυτό κι αν θά'ναι Ποίημα!!!). Σ ευχαριστώ για την φιλιά και τις συνομιλίες. Αυτή η μπλογκογειτονιά είναι σκέτη έμπνευση. ;-)

      Διαγραφή
    2. Κι εγώ την ονειρεύομαι αυτή τη μέρα!
      Ξέρεις διάβαζα την ανάρτηση του Πέτρου για τον εκατοστό πίθηκο και στο σημείο που γράφει για τα 331 άτομα στην Ελλάδα που είναι κατά τους επιστήμονες το ελάχιστο όριο για ν' αλλάξει η ρώτα των πραγμάτων, σκεφτόμουν: Βρε, μήπως ν' αρχίσουμε να μετριόμαστε εδώ μέσα;

      Διαγραφή
  5. Καλημέρα Άννα της Πάρου και Αριστέα
    Οφείλω να πω ότι διάβασα το ποίημα εδώ και βγήκα από την ανάρτηση. Μπήκα στην κύρια ανάρτηση του Συμποσίου να δω γιατί δεν το ψήφισα.. Με συγκλόνισε, με συνεπήρε, με ανατρίχιασε ολόκληρη. Είναι θαυμάσιο!!!!!
    Ίσως γιατί ψήφισα τελευταία στιγμή επειδή ήμουν εκτός Αθηνών και σύνδεσης, ίσως ....ίσως, Άσε με να δικαιολογηθώ σαν παιδί γιατί αισθάνομαι τόσο άσχημα. Πάντα αυτά τα ποιήματα θεωρώ ποίηση!
    Μήπως να ξαναψήφιζα Αριστέα μου;;;;
    Μακάρι Άννα της Πάρου να είχες μπλογκ να σε διάβαζα...νομίζω είναι η πρώτη φορά που σου μιλώ.
    Θα παρακολουθώ εκτενώς κάθε παρουσία σου. Υπέροχα γράφεις υπέροχα, δεν έχω λόγια....Συγνώμη που δεν το ψήφισα αν και είναι για μένα πρώτο μακράν!
    Καλή σας μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αγαπητή συνονόματη φίλη. Το ότι δεν με ψήφισες, ήταν ο καλύτερος τρόπος για να με διαβάσεις πιο προσεκτικά και χαίρομαι πολύ γι αυτό!
      Παρακαλώ, κανείς να μην απολογηθεί για το πώς ψήφισε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο έπαθλο, από αυτό που λάβαμε όλοι, την επικοινωνία!
      Άννα, δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ σοβαρά με το να φτιάξω blog, αλλά μπορείς να με βρεις στο fb. (ξέρει η Αριστέα λεπτομέρειες)

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα στις δυο ομορφιές
    Άννα μου με την συμμετοχή λάμπρυνες το Συμπόσιο
    Σαν Ανάβαση στον Γολγοθά το εξέλαβα το στίγμα σου
    Χίλια Εύγε!

    φιλάκια πολλά ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευχαριστώ πολύ Ελένη. Αυτή η συμμετοχή, ήταν για μένα κάτι σαν διαφυγή από τον δικό μου Ανήφορο. Και τα καλά σας λόγια, δροσιά σε ξεραμένα χείλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τρυφερότητα και ευαισθησία.
    Καταγγελία τής αφρικανικής εθιμικής βαρβαρότητας (2η στροφή).
    Αγανάκτηση για την αφασία «εξασφαλισμένων» ασπρομάλληδων.
    Η έλλειψη ελπίδας για το αύριο, αφού τα πάντα στοιχίζονται στο μέτρο τού χρήματος.
    Πώς τα έδεσες και τα χώρεσες όλα αυτά σε ελάχιστους στίχους, Άννα; (Και με το ένδυμα της θρησκευτικότητας των ημερών).
    Προφανής η γνώση: «ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ’ εν τω ευ το πολύ».
    Ποιητικός άθλος. Εύγε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Φίλτατε Άρη. Με δεδομένο τον σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφω προς το πρόσωπό σου, σαν Ποιητή και σαν Δάσκαλο, τα λόγια σου αποκτούν για μένα ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεσμεύομαι προσωπικά απέναντί σου, να αγωνίζομαι για κάτι καλύτερο.  Όσο για την 2η στροφή μου: Όταν την έγραφα, είχα στο μυαλό μου, ταυτόχρονα με την "αφρικανική εθιμική βαρβαρότητα", την "πολιτισμένη" δυτική παιδαγωγική βαρβαρότητα, που ακρωτηριάζει ψυχικά τα παιδιά της, ιδίως τα κορίτσια, κόβοντάς τους τα φτερά πριν καν τ ανοίξουν.  Σ ευχαριστώ πολύ για όλα, Άρη. Τα φιλιά μου στην Ιωάννα!

      Διαγραφή
    3. Άννα μου εδώ βρίσκω την ευκαιρία να πω ότι όταν διάβασα τη συμμετοχή σου στο μέιλ αισθάνθηκα ότι είχες πάρει το έναυσμα από τις δικές τότε πρόσφατες αναρτήσεις, με θέμα τον μακαρίτη Βαγγέλη, την ανάρτηση με την κλειτοριδεκτομή και γενικά ήταν οι μέρες που πονούσαμε για τη βία που ασκείται στα παιδιά από μικρούς και μεγάλους! ε;

      Διαγραφή
    4. Ναι, είχες ανασκαλέψει στην ψυχή και στο μυαλό μου πόνους που βρίσκονταν από καιρό εκεί....

      Διαγραφή
    5. ♥ Η χαρά μου είναι διπλή με την έννοια ότι και από το κακό βγήκε κάτι τόσο όμορφο και λυτρωτικό♥

      Διαγραφή
  9. Ένα υπέροχο ποίημα, Άννα μου, που όταν το διάβασα με συγκλόνισε και το προσπέρασα, διότι άγγιξε πολύ δικά μου σημεία και δικούς μου ανήφορους...
    Λυπάμαι που το έκανα, γιατί θεωρώ ότι το αδίκησα! Όμως το θυμικό δεν μπορείς πάντα να το ελέγξεις.
    Είναι δημιουργία αέρινη που εμπεριέχει απίστευτο φορτίο... Ένας μοναδικός συνδυασμός μέσα από τον οποίο προβάλλεται η προσωπικότητά σου!
    Φιλιά πολλά και να γράφεις πιο συχνά!
    Σε περιμένω με την ιδέα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Γλαύκη μου όμορφη! Μην λυπάσαι ποτέ για τις επιλογές σου και μην αδικείς το... θυμικό σου. Ένα από τα οφέλη που αποκομίζουμε συμμετέχοντας σε τέτοια δρώμενα, είναι η ευκαιρία να εμβαθύνουμε περισσότερο στον εαυτό μας και να τον γνωρίσουμε καλύτερα, ακόμα και μέσα από τις επιλογές μας. Επίσης, η δεύτερη ευκαιρία που έχουμε να διαβάσουμε τις συμμετοχές ανεξάρτητα στο blog του καθενός, μας δίνει την ευκαιρία να ψαρέψουμε πολύτιμα στοιχεία που μας είχαν ξεφύγει, κάτι που συνέβη και σε μένα με το δικό σου ποίημα, όπως και με άλλα.
      Τώρα, σχετικά με την ιδέα μου, που λες... χμμμμ.... θα πρέπει να βιαστώ να την δουλέψω στο μυαλό μου, πριν η Αλτζχάιμερ το καταλάβει ολοκληρωτικά.
      ;-)

      Διαγραφή
  10. Υπεροχο το ποιημα σου Αννα! Σου ταιριαζει η ποιηση! Συνεχισε τη! Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ ευχαριστώ πολύ, Πεταλουδένια μου! Κι εμένα μου άρεσε πολύ το δικό σου. Ίσως γιατί κι εγώ "τις στιγμές που ο ουρανός σκοτεινιάζει αντιστέκομαι" και "χαμογελάω"... :-)

      Διαγραφή
  11. Πολύ όμορφο το ποίημά σου, Άννα, συγχαρητήρια! Ειδικά η τελευταία στροφή, το καλύτερο κομμάτι του! Και πάλι μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ ευχαριστώ πολύ, Pippi και χαίρομαι που σε γνωρίζω. Πάω να επισκεφθώ το blog σου (είναι το "οξεία Γλωσσοπάθεια ";)

      Διαγραφή
    2. Ναι, αυτό είναι. Καλώς να ορίσεις!

      Διαγραφή
    3. Η Πίπη γράφει εξαιρετικές ιστορίες Άννα μου!
      Κατέχει την τέχνη του παραμυθιού! :)))

      Διαγραφή
  12. Δυστυχώς, δε θυμάμαι πώς γράφεις, Άννα μου,αν και νομίζω σε έχω ξαναδιαβάσει εδώ, στης Αριστέας. Το ποίημά σου πραγματικά με συγκίνησε! Κάθαρση όταν ο πόνος γίνεται δημιουργία και μάλιστα με αυτό τον υπέροχο ποιητικό τρόπο! Τώρα θα περιμένω να σε ξαναδιαβάσω!!
    Φιλιά, κορίτσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη (Αλεξάνδρα, αν δεν κάνω λάθος;) σ ευχαριστώ πολύ που με τίμησες με τα ωραία σου σχόλια, πέρα απ την βαθμολογία σου. Πρώτη φορά έγραψα "επίσημα" στο blog της Petra "Ο πιο πιστός φίλος του σκύλου" και ύστερα νομίζω στο "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ" όταν το οργάνωνε η Φλώρα στο texnis stories. Από εκεί και μετά... έχασα την μπάλα. Δεν έχω γράψει και πολλά, πάντως. Και είμαι ευγνώμων στις φίλες που με παρακίνησαν να το κάνω. Φιλιά κι από μένα!

      Διαγραφή
  13. Αυτό το ποίημα, μοιάζει με φάρμακο που απαλύνει τον πόνο μιας πληγωμένης ψυχής. Δοσμένο με τόση ευγένεια, γλυκύτητα και τρυφερότητα , που σε συγκλονίζει!
    Κάθε στροφή δημιουργεί μεγάλη συναισθηματική φόρτιση, μα ένα παράξενο πράγμα,
    τελειώνοντας το διάβασμα αισθάνθηκα ανακούφιση, λες και κάποιος ‘’μη εκ του κόσμου τούτου’’ σήκωσε μόνος του τον βαρύ σταυρό και αλάφρυνε το ψυχικό βάρος…
    Αννούλα, να είσαι καλά να γράφεις !
    Χάρηκα πολύ με τη συμμετοχή σου στο Συμπόσιο!
    Επίσης Αριστούλα, την επόμενη φορά τα ποιήματα να αναρτώνται όχι όλα μαζί, μα ένα- ένα καθημερινά, γιατί μόνο έτσι τα εκτιμούμε καλύτερα! Ε; Τι λες και συ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πάντως, Ινώ μου, για μένα το να γράφω είναι φάρμακο. Σ ευχαριστώ για το πόσο κοντά μου βρέθηκες, συναισθανόμενη. Τα Κυκλαδίτικα φιλιά και την αγάπη μου στις όμορφες Σποράδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άννα μου τα είπα και στο συμπόσιο για τη συμμετοχή σου. Απλά να προσθέσω πως σε κάθε του στροφή, βρήκα κάτι δικούς μου συνειρμούς, κάτι προσωπικά μου "καρφιά" και η ανάγνωση αυτού του ποιήματος, ειλικρινά στάθηκε μια μικρή λύτρωση για μένα.
    Να είσαι καλά, με την ψυχή σου δυνατή και μάχιμη, να αφουγκράζεσαι και να γράφεις λέξεις, στίχους και ό,τι σε εμπνέει.
    Τα φιλιά μου και τον θαυμασμό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ ευχαριστώ πολύ, Μαρία μου! Ήσουν ένας από από τους ανθρώπους που ΗΘΕΛΑ να διαβάσουν το ποίημα μου και το ότι το ξεχώρισες, ήταν για μένα μεγάλη χαρά και τιμή.
      Το δικό σου λεπτό χιούμορ (που σπάει κόκκαλα με το γάντι) , είναι αλήθεια ότι αυτήν την φορά μου διέφυγε και μάλιστα για συγκεκριμένο λόγο . Θα σου τα εξηγήσω στο σπίτι σου. Πάντως στο εξής, δεν πρόκειται να ξαναφάω σουβλάκι - καλαμάκι, χωρίς να σε θυμηθώ! :-)
      Ανταποδίδω τα φιλιά και τον θαυμασμό!

      Διαγραφή
  16. Τι να πω, δεν έχω λόγια για αυτό το αριστούργημα....Απλά Εξαιρετικό!
    Να είσαι καλά Άννα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι κι εσύ καλά, Κατερίνα! Η παρουσία τόσων παλιών και καινούριων φίλων στην γιορτή του "πνευματικού μου παιδιού", με γεμίζει χαρά!!

      Διαγραφή
  17. Αγαπητή μου Άννα Πάρος.
    Το ποιήμα σου "Οι εκτός του κόσμου τούτου" είναι φανταστικό.
    Σε συγκλον'ίζει καθώς το διαβάζεις.
    Συγχαρητήρια και εύχομαι την επόμενη φορά να σε δω στην πρώτη θέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Dennis, η μόνη θέση που διεκδικώ, είναι μία στην καρδιά των φίλων μου. Κι ας μην είναι η πρώτη, ας είναι και η τελευταία :-D
      Να είσαι καλά για τα ζεστά ενθαρρυντικά σου λόγια!

      Διαγραφή
  18. Καλησπέρα σου Άννα και επίσης Αριστέα.
    Διάβασα το ποίημά σου. Ομολογώ είναι εξαίρετο.....! και σαν σύλληψη και σαν νόημα και σαν συναισθήματα και σκέψεις.
    Εξαίρετοι και γεμάτοι φωτιά οι συμβολισμοί του για τους "εκτός κόσμου" ευρισκομένους.
    Πάντα τέτοια κορίτσι μου
    Φιλιά στην Πάρο, πατρίδα μου έμμεση από τη συζυγό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό ξημέρωμα, Γιάννη! Ευχαριστώ που είσαι εδώ.
      Χαίρομαι που μας ενώνει η Πάρος!!!

      Διαγραφή
  19. Οταν το διαβασα..την πρωτη φορα... με συγκλόνισε...την δεύτερη φορα το ιδιο... οπως με συγκλονισε το ιδιο...διαβαζοντας το ξανα... υπεροχο γεματο με εικονες και συναισθηματα.. σε ευχαριστουμε που μας εκανες κοινωνούς στην γραφή σου.. και στους... Εκτος του κόσμου τούτου ..!! Αννα μου να είσαι καλα και να γραφεις ετσι ομορφα .. φιλακιααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Σμαραγδένιο κορίτσι! Εγώ σας ευχαριστώ όλους, που γίνατε για λίγο κοινωνοί της ψυχής μου! Να είσαι κι εσύ πάντα καλά!

      Διαγραφή
  20. Αννα μου το ποίημά σου μου άρεσε πολύ μα πολύ και πέραν των άλλων γιατί καταγράφεται ο Γολγοθάς ΚΑΙ πολλών ανθρώπων και έχει αυτή τη βαθειά ανθρώπινη πλευρά !!!!
    Φιλάκια σε σένα και στην οικοδέσποινα του Πύργου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Nikol, όπως ακριβώς το λες, κάθε άνθρωπος κουβαλάει έναν Σταυρό. Κι όσο πιο συνειδητά το κάνει, τόσο πιο καθαρά βλέπει και τους Σταυρούς των διπλανών του...
      Σε φιλώ

      Διαγραφή
    2. Η Πυργοδέσποινα σου στέλνει ♥ Νικολίτσα μου!

      Διαγραφή
  21. Άννα μου είμαι πολύ συγκινημένη...διαβάζω και ξαναδιαβάζω και τα συναισθήματα που μου προκαλούν οι στίχοι σου, μόνο δυναμώνουν!
    Ποιητικό άθλο το χαρακτηρίζει παραπάνω ο Άρης κι έχει νομίζω δίκιο!
    Συγχαρητήρια!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Τώρα, Μαρία μου, μετά από τόσους λόγους που μου δώσατε να σας πω "ευχαριστώ", είμαι κι εγώ συγκινημένη!
    Να είσαι καλά! Φιλιά και από μένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Αγαπητή Άννα ,
    Στο ποίημα σου αναφέρθηκα όταν ψήφιζα και το χαρακτήρισα ως κορυφαίο. Η δομή του σε οδηγεί σε προβληματισμό και αναζητήσεις.
    Λέει πολλά , τρυφερά , όμορφα , με ιδιαίτερη γραφή.....
    Από τη στιγμή που δεν το στήριξα με υψηλό βαθμό να ξέρεις και 5 ακόμη μονούς άσσους να είχα δεν θα το βαθμολογούσα γιατί θεωρώ ότι θα το αδικούσα !!!
    Νάσαι καλά και να δημιουργείς , και το σπουδαιότερο να συνεγείρεις ψυχές και συνειδήσεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Φίλε Τάσο (Αλήθεια γιορταζες το Πάσχα; Πολύχρονος). Το Συμπόσιο αυτό, μοιάζει με εκείνα τα ψυχολογικά τεστ, που άλλο σε ρωτάνε κι άλλο θέλουν να μάθουν από την απάντηση σου. Έτσι και εδώ, την μεγαλύτερη σημασία δεν έχει ο βαθμός, αλλά το σχόλιο, η ανεπηρέαστη κριτική κάποιου που δεν σε ξέρει. Από τις μεγαλύτερες ικανοποιήσεις που μου έδωσε η συμμετοχή μου στο δρώμενο, ήταν τα όμορφα σχόλια που κάποιοι άνθρωποι μου χάρισαν, χωρίς να έχουν σκοπό να με ψηφίσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Παρεμπιπτόντως, Αριστέα, μήπως στο επόμενο Συμπόσιο να είναι υποχρεωτικός και ο σχολιασμός; (παρότι καταλαβαίνω ότι είναι ίσως κατάχρηση του χρόνου που αφιερώνει όποιος ψηφίζει, δίνει, όμως, πιο πολλή χαρά κι απ την ψήφο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα μου κάθε φορά το ζητάω (προαρετικά βέβαια αλλά το τονίζω τόσο πολύ και με τόσο έντονα γράμματα)
      Και δεν χάνω ευκαιρία να το λέω.
      Ακόμα και όταν απαντώ στα σχόλια ευχαριστώ ιδιαιτέρως όσους σχολιάζουν αναλυτικά!
      Κάθε φορά στο Παιχνίδι των λέξεων διαβάζω τα σχόλια με αγωνία -όχι τόσο τη βαθμολόγηση.
      Αν διαβάσω κάτι καλό πηδάω σαν κατσικάκι! ☺
      (να σου πει η κανελλάκη που την έχω ευχαριστήσει ιδιωτικά για κάποια σχόλια της!!!)

      Θα συνεχίσω να το ζητάω. παρακλητικά!
      Και όπου πιάσει :)))

      θα κάνω ανάρτηση όμως σχετικά με την κρίση, την κριτική, την αξιολόγηση, τη βαθμολογία και θα τα πούμε εφ' όλης της ύλης (θέλω να πιστεύω!)

      Διαγραφή
  26. Άργησα να σχολιάσω γιατί είχα πιλάλες στο στέκι μου.
    Άννα το δικό σου ποίημα ήταν το πρώτο που μου έκανε κλικ και το σημείωσα για να επανέλθω μετά την ανάγνωση όλων. Γι' αυτό και το ψήφισα.
    Συγχαρητήρια. Όχι φυσικά για τη θέση που πήρε. Συγχαρητήρια γιατί κατάφερες να μιλήσεις στις καρδιές πολλών. Αυτό για μένα είναι που έχει αξία.
    Πάντα τέτοια.
    Καλή εβδομάδα να έχεις κι εσύ και η πυργοδέσποινα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις, Πέτρο, όπως έλεγα και στην Σμαραγδένια Ρούλα, το μαγικό σ αυτές τις συνευρέσεις, είναι ότι δίνεται η ευκαιρία να γίνουμε ο ένας κοινωνός της ψυχής του άλλου. Είναι μια μυστηριακή διαδικασία, όπου προσφέρουμε σ ένα "λάβετε φάγετε" τα εσώψυχά μας, ενώ ταυτόχρονα έχουμε την δυνατότητα να "μεταλάβουμε" αυτά που όμοια μας προσφέρουν οι άλλοι. Η μαγική αυτή ένωση, μας βοηθάει όλους μας (εφ όσον βέβαια και εμείς το θέλουμε) να "σηκωθούμε λίγο ψηλότερα". Έτσι τουλάχιστον θέλω να το αντιλαμβάνομαι εγώ. Γι αυτό είμαι πολύ χαρούμενη!
      Καλή εβδομάδα και σε σένα.

      Διαγραφή
  27. Άννα μου, το ποίημα σου είναι πολύ ιδιαίτερο, με ωραία δομή που αγγίζει για κάποιο λόγο ξεχωριστά τον καθ' ένα μας!
    Εύχομαι πάντα να δημιουργείς με δυναμικά συναισθήματα και να μας μεταλαμπαδεύεις γνώση, αγάπη και γιατί όχι και προβληματισμό!
    Αξίζει όταν εκφράζεσαι με τόσο όμορφο και βαθυστόχαστο ποιητικό λόγο! Πολλές φορές ακτινοβολούν περισσότερο κάποια ποιήματ όταν παρουσιάζονται μεμονομένα! Συγχαρητήρια πάντως!
    Να είσαι καλά και να έχεις ένα όμορφο ξημέρωμα! Τα φιλιά μου!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα, ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση. Σε βεβαιώνω, ότι αυτά που πήρα από την συμμετοχή, ήταν πολύ περισσότερα από αυτά που έδωσα . Να είσαι κι εσύ πάντα καλά. Χαίρομαι που συνυπήρξα με όλους σας! Φιλιά!

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  28. Κατάφερες κι έπλεξες σε κάθε στροφή άρρητες εικόνες της ασθμαίνουσας κοινωνίας μας... Διαβάζω τις αδικίες της, τις υπεκφυγές της, το ψέμα της (μπούλινγκ, κλειτοριδεκτομές..).
    Κι όμως ακόμα κι έτσι επιλέγω να με λυτρώσει μελλοντικά αυτό το γλυκύ μου έαρ..
    Συγχαρητήρια και για το δικό σου στολίδι Αννα!! Τα φιλιά μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Αν επωάσουμε μέσα μας αυτό το "γλυκύ Έαρ", Μαριλένα μου, ίσως και να ζεστάνουμε την ανατολή ενός καινούργιου Ήλιου Νοητού...
    Ανταποδίδω τα φιλιά και την αγάπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή