Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Ενημερωτικό σημείωμα ✨ 🎇 ✨


Ωφου!
Είμαι σίγουρη!
Έμπλεξες και ξεχάστηκες!
Κάτι οι διακοπές, οι ζέστες η Μεγαλόχαρη -βοήθειά μας-
κάτι τα πανηγύρια, θα 'μπλεξες φαίνεται!
Ελπίζω μόνο να μην φταίνε οι φωτιές και να είσαι καλά!

Εντάξει, σε καταλαβαίνω.
Δεν είναι και λίγες: 28 συμμετοχές έχεις να διαβάσεις.
Το Συμπόσιο Ποίησης όμως είναι και αυτοί που διαβάζουν και ψηφίζουν!
Δεν είναι μόνο αυτοί που γράφουν!
Είναι για όλους εσάς! 

Το νου σου λοιπόν! 
Τελειώνει η προθεσμία για το 
17ο Συμπόσιο Ποίησης!

Έως αύριο, Πέμπτη, στις 8,00 μμ 

Θα προλάβεις μάτια μου;

🎆🎇

1η ανάρτηση ► συμμετοχές 1-4
2η ανάρτηση  ► συμμετοχές 5-176
3η ανάρτηση  ►συμμετοχές 17-28 
(άνοιξε αν θες με δεξί κλικ και νέα καρτέλα, γιατί ο μπλόγκερ 
δεν μου κάνει τη χάρη να ανοίγουν οι σύνδεσμοι ξεχωριστά!)



Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

17ο Συμπόσιο Ποίησης - Οι συμμετοχές, Μέρος 1ο


Αγαπημένοι φίλοι και φίλες
Το πρώτο Συμπόσιο Ποίησης μες στην καρδιά του καλοκαιριού
είναι γεγονός!
Ήταν κάτι που τρόμαζα να κάνω τα τρία προηγούμενα καλοκαίρια.
Θεωρούσα ότι ζέστη και διακοπές θα αποτελούσαν 
ανασταλτικούς παράγοντες στην έμπνευσή και 
στη διαθεσιμότητά σας!
Για άλλη μία φορά όμως εγώ έμεινα έκπληκτη
από τις συμμετοχές σας!
Το 17ο Συμπόσιο Ποίησης δεν έχει να ζηλέψει
τίποτα από τα προηγούμενα 16 Συμπόσια!

28 μικρές και μεγάλες συμμετοχές συγκεντρώθηκαν
από 22 φίλους, με οδηγό τις λέξεις

φιλία/
φίλος-η / φιλικός

Φυσικά είχατε όπως πάντα την ελευθερία να τις χρησιμοποιήσετε 
ελεύθερα (κι όχι μόνο θεματικά)
σε έμμετρο λόγο, ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού

Εσείς, πήρατε τις λέξεις μου
και γράψατε όλα όσα ήθελα να διαβάσω για τη φιλία!



Σε αυτό το Συμπόσιο:

➤Βάλτε φουλ τα κλιματιστικά ή τους ανεμιστήρες ☺
➤Μην τρομάξετε με τον μεγάλο αριθμό συμμετοχών!
➤ Ή με τον όγκο κάποιων από αυτές!
➤Μην λιποψυχήσετε ! Φθάστε ως το τέλος!
➤Διαβάστε με τη ψυχή σας
➤Νιώστε τον πόνο του ποιητή
καθώς αγωνιζόταν να ταιριάξει τις λέξεις του...
➤Ψηφίστε όπως πάντα με τα δικά σας κριτήρια. Δεν πειράζει.
Δεν είναι κάποιος πανελλήνιος διαγωνισμός.
Ένα δρώμενο είναι για να περνάμε όμορφα.
Να διαβάζουμε δυνατές στιγμές φίλων και συνμπλόγκερς!
➤Πάρτε ανάσες. Θα σας χρειαστούν!
Ξαναγυρίστε.
Απολαύστε.
Συγκινηθείτε.
Στο τέλος, τυπικά και μόνο, δώστε τις ψήφους σας. 

Γνωρίζω τις δυσκολίες και σας νιώθω
Η αξιολόγηση γίνεται για τη χαρά της διαδικασίας και σύμφωνα με την
υποκειμενική άποψη των φίλων που βαθμολογούν.


Ευχαριστώ ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ τους φίλους 

που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, αλλά και όλους όσοι 
θα διαβάσετε και θα μπείτε στη διαδικασία να ψηφίσετε.

Κι αυτή τη φορά έχουμε πρωτοεμφανιζόμενους φίλους
που δοκιμάζονται στην ποίηση και χαίρομαι πολύ για αυτό,
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω όσους αποτελούν
τον κορμό αυτού του Συμποσίου
που είναι εδώ πάντα και το στηρίζουν, με όποιο τρόπο μπορούν
κάθε φορά.
Γιατί το Συμπόσιο είστε εσείς!
Είναι δικό σας!



Τα 28 ποιήματα
τα μοίρασα, όπως πάντα, σε 3 αναρτήσεις. 
Η μετάβαση σε κάθε μία διευκολύνεται με συνδέσμους! 
Μια φωτογραφία, όπως πάντα, συνοδεύει κάθε ποίημα.



Σε αυτό το Συμπόσιο εφάρμοσα για πρώτη φορά κλήρωση 
για τη σειρά "εμφάνισης" των συμμετοχών.
Μετά το πέρας του Συμποσίου θα κουβεντιάσουμε 
αν είναι καλύτερα με αυτό τον τρόπο. 

Η κλήρωση έγινε χτες το πρωί (Πέμπτη), με τη βοήθεια του
RANDOM.ORG (List Randomizer)
και τα αποτελέσματα μου έδωσαν την παρακάτω σειρά:




Οι όροι της βαθμολόγησης:

Αν είσαι φίλος του μπλογκ μπορείς να ψηφίσεις.
Άγνωστοι και πρωτοεμφανιζόμενοι δεν θα γίνουν δεκτοί!

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Κι αυτή τη φορά, κρατάμε την ίδια βαθμολόγηση:
Έχετε λοιπόν τους βαθμούς 3,2,1,1,1 στα χέρια σας.
Χρησιμοποιήστε τους με σύνεση.

Υποχρεωτικά και τις 5 βαθμολογίες.

Το 3 στο ποίημα που σας γοήτευσε περισσότερο 
το 2 στο επόμενο ποίημα που σας άρεσε και τους τρεις άσους 
στις επόμενες αγαπημένες σας επιλογές.

Από αυτή τη στιγμή, έως και την 
Πέμπτη, 17 Αυγούστου, 
στις 8 το βράδυ, 
διαβάζουμε, σχολιάζουμε, βαθμολογούμε.

Παρασκευή 18/08

θα έχουμε τη γιορτή λήξης 
και την ανακοίνωση του μεγάλου νικητή, 
καθώς και τον νικητή της κλήρωσης


Αφήνετε το σχόλιο σας με τη βαθμολογία σας σε αυτή την ανάρτηση.
Όλοι όσοι συμμετέχουν μπορούν (και είναι επιθυμητό) να βαθμολογήσουν,
χωρίς όμως να μπορούν να ψηφίσουν τη δική τους συμμετοχή.

Οι δημιουργοί χαίρονται με κάθε μικρό ή μεγάλο σχόλιο,

ακόμα κι αν δεν πάρουν βαθμολογία. Ο βαθμός δεν είναι ο στόχος.
(θέλω να πιστεύω). 

Ελπίζω να μην έχασα καμία συμμετοχή 
αλλά και να μην μετέφερα κάτι λάθος.
Αν δείτε εγκαίρως κάποιο λάθος, σας παρακαλώ, 
ειδοποιήστε με, να το διορθώσουμε


Σας θυμίζω:
Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs (ή τους άστεγους φίλους) με τα οποία/ους
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 
Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).
Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους,
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Συμμετέχουν πάντα, είτε στη δημιουργία, είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνο φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Καλή σας ανάγνωση!
@ριστέα



1.Είναι ο φίλος 

Ένα ποτήρι δροσερό νερό τον Αύγουστο
Ένας ζεστός καφές το χειμώνα
Αυτό είναι ο φίλος
Ένα  μαλακό προσκέφαλο
Μια στέγη στο ανεμοβρόχι
Αυτό είναι ο φίλος
Η πυκνή σκιά του πλάτανου
Το κελαριστό νερό της πηγής
Αυτό είναι ο φίλος
Το γλυκό τραγούδι του αηδονιού
Το ασημένιο δάκρυ του φεγγαριού
Αυτό είναι ο φίλος
Η σωτηρία της ψυχής
Το νερό της αθανασίας
Η μόνη προίκα που μπορείς να πάρεις μαζί σου στον άλλο κόσμο
Αυτό είναι ο φίλος 



2.«H Αγία Τριάς της γαλαρίας»

[40 χρόνια πριν…]
Με τα κοντοπαντέλονα στα ίδια τα θρανία
ένας αν ήταν άταχτος κι οι τρεις τους τιμωρία
«η αγία τριάς της γαλαρίας!» φώναζε η κυρία
τρία χεράκια απλώνονταν στο έλεος της βίτσας
τρεις χαρακιές και τρεις καρδιές
που ορκίζονταν στον αίμα τους, αιώνια φιλία.

Αρρώσταινε ο Θόδωρος με πυρετό κι οι άλλοι
ένα τσουκάλι ρεφενέ τρία κουτάλια στο φιδέ
και γυάλινο θερμόμετρο στην κάθε αμασχάλη
κουλούρι στα διαλείμματα στα τρία μοιρασμένο
στα τρία το παστέλι τους, στα τρία και η ΜΕΛΟ
χαρτάκια με ηθοποιούς και το Μικρό Σερίφη
και κοκοράκι μοιρασιά καθένας τους να γλύφει.

Τρία σκουπόξυλα-σπαθιά κι αν έβγαιναν τα φράγκα
τρία χωνάκια παγωτό βανίλια-σοκολάτα
ένα πατίνι ξύλινο κι οι φτέρνες τους για φρένο
«καθένας μια κατεβασιά» ήταν συμφωνημένο
βογκάγανε τα ρουλεμάν ξεκούφαινε η τραβάγια
ματώνανε τα χρόνια τους μα είχανε κουράγια.

Εφηβομεγαλώνανε...
το πρώτο γρέζι στη φωνή και χνούδι στ’ αχειλάκι
χτένι, μπριγιόλ και τρεις φωνές «12.00 θα’σαι σπίτι!»
το πρώτο πάρτι με βερμούτ και στο πικάπ “oh mon amour”
με το δισκάκι του Christophe το πρώτο καρδιοχτύπι
«Τα φτιάξατε;» ο ένας τον άλλο ρώταγε δειλά καθώς γυρνούσαν
«Προχώρα ρε κι αργήσαμε, θα πέσει απανταχούσα!...»

[40 μέρες πριν…]
«Στην πρώτη μας κατεβασιά, οι άλλοι δυο μια αγκαλιά»
ήταν συμφωνημένο…
Χειμώνες στο Αλκυονίς, στο Βοξ τα καλοκαίρια
ο Θόδωρος πάντα μπροστά να τους κερνάει σινεμά
«τρία για γαλαρία», με πασατέμπο και μπυράλ...

Σε τούτη την κατεβασιά, ορφάνεψε η παρέα•
ο Τάκης και ο Στέφανος πήγαν απόψε σινεμά
με τρία εισιτήρια θα πέσει η αυλαία
πίσω γαλαρία, ανάμεσά τους μια κενή, η θέση η δική του
όλοι μαζί όπως παλιά, σε μια ανάποδη τροχιά
να βλέπουν τη ζωή του...

5... 4... 3... 2... 1...
μια μηχανή που πέταξε ψηλά...
και μια στριγκλιά γι αντίο...
«Να προσέχεις μπαμπά»...
έρωτες, γάμοι και παιδιά...
χακί, σχολείο, γειτονιά...
«Η Αγία Τριάς της Γαλαρίας!» φωνάζει η κυρία
κι ο  Θόδωρος θα πάρει απόψε
την πρώτη του απουσία…




3.Χαϊκού Παντός Καιρού

Φύλαττε Φίλον
Ὄλβιον Φῶς 'Εμμένον
Ζωῆς Σβεσθείσης ... 

Φύλα τον Φίλο 
Το Μόνο Φως που Μένει 
Περ' απ' την Ζωή ... 




4.Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια
υψώνονται στον ουρανό
Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα
ταξίδι κάνουν στο κενό

Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει
και τα κρατάει τρυφερά
Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει
και τα φυλάει στην καρδιά

Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια
τα ηλιοτρόπια ανθούν
Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους
τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν

Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου
αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί
λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι
στεριά ανθισμένη οι ορφανοί

Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια
και σε θυμάμαι από παιδί
να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου
Φίλη, αδερφή παντοτινή!...



Εδώ τελείωσαν οι πρώτες 
συμμετοχές.

Για τις συμμετοχές 5-16 πάτησε ►εδώ
Για τις συμμετοχές 17-28 πάτησε ►εδώ

17ο Συμπόσιο Ποίησης - Οι συμμετοχές, Μέρος 2ο





5. Αίτημα φιλίας από έναν φανταστικό φίλο

Ζητάω τη φιλία σου, σου δίνω τη δική μου
πιστά θα σε ακολουθώ σε όλη τη ζωή μου
Χάδια θα έχεις τρυφερά αυτιά να σε ακούνε
μάτια με κατανόηση, σοφά να σε κοιτούνε
Μόνιμη σχέση σταθερή κι ακλόνητη αγάπη
τρελά παιχνίδια και χαρά! Όχι, δεν είμαι απάτη!

Μπορεί να σου συστήνομαι σαν πλάσμα φαντασίας
μα δεν σου λέω ψέματα, είμαι της ουσίας!
Μη με κοιτάζεις δύσπιστα, μη χάνεις άλλο χρόνο
Το αίτημα αποδέχεσαι και μπαίνεις σ' άλλον κόσμο!
Αν με δεχτείς για φίλο σου θα μάθεις την αλήθεια,
μαζί θα ζήσουμε εμείς όπως στα παραμύθια!






6. Ζητείται φιλία

Νοικιασμένες αλήθειες 
ρουφούν το μεδούλι της
Ακριβοθώρητοι εγωισμοί 
της κλείνουν το στόμα
Μα αυτή εκεί, δούλα και κυρά 
στην υπηρεσία των ανάξιων...

Ζητούνται άνθρωποι, ζητείται φιλία... 







7. Καλοκαίρι

Σ' αναζητούσα στο διάβα των δρόμων
Σ' έψαχνα στα μονοπάτια της σκέψης μου
Σ' ονειρευόμουν στη μοναξιά μου.

Έψαχνα για έναν δικό μου φίλο
Μα παντού αντάμωνα παγωνιά.
Έλεγα δε μπορεί, υπάρχεις.

Ήρθες και απάλειψες το δάκρυ
Δρόσισες το καμένο μου κορμί
Άγγιξες το φθινοπωρινή ψυχή μου.

Το πρόσωπό μου άνθισε ξανά.
Το μπλε μου έγινε κόκκινο.
Καλοκαίρι. 






8. Ένα φτερό

Στη σκιά κρυβόμουν ρυθμίζοντας τους παλμούς
Φοβισμένος λαγός!
Έτρεμα τις λέξεις τις επίμονες των άλλων
Γιατί; Πώς; Πότε; Ποιος;
Οικεία ένιωθα στη λήθη
Ούρλιαζα!
Υπό το φως το ανακριτικό.
Με τα βιβλία κουβέντιαζα
Ηρεμούσα κάπως
Στον έρωτα υπολόγιζα ελάχιστα
Ο Έρωτας υπήρξε μαζί μου είρωνας
Φίλη ανέκαθεν έψαχνα
Το πιστό σκυλί που γλείφει τα δάκρυα.
Ένα μολύβι σου χάρισα με φούξια φτερό!
Με διάβασες
Στον ραγισμένο καθρέφτη αισιόδοξα κοιτάχτηκα
Σε ευχαριστώ.






9. Φίλος

Φίλος θα πεί στα δύσκολα
να σου κρατά το χέρι
κι όχι να είναι δίπλα σου
όποτε τον συμφέρει...
Γι αυτό και ζύγιασε καλά
των φίλων σου το πλήθος,
για να διαλέξεις τους σωστούς,
που΄χουν αλήθεια κι ήθος.
Αυτούς που μένουν δίπλα σου
σε ζόρια και καημούς,
μονάχα αυτούς λογάριαζε
φίλους αληθινούς.
Ολοι οι άλλοι δυστυχώς,
προσφέρουνε φιλία,
για πλήθος λόγους διάφορους
ή και υστεροβουλία.....






10. Αόρατο Άγγιγμα

Άνοιγε την πόρτα του δωματίου 
κι έκλεινε κάθε επαφή.
Tο μικρό δωμάτιο άντεχε 
τους φόβους του.

Οι άνθρωποι γύρω του δειλοί.
Οι φίλοι όλοι λάκισαν.

Στα πρώτα μεθύσια
τραγουδούσαν μαζί του.
Στα επόμενα 
τον κερνούσαν παραπάνω.

Μα όταν έπεφτε 
λιπόθυμος πια
τον κερνούσαν οίκτο 
και αδιαφορία.

Η δειλία μιας φιλίας
πονάει απερίγραπτα.

Μόνος του.
Αυτός και οι δαίμονές του
να τον εξουσιάζουν πανηγυρικά.

Το μήνυμά της μια όαση.
Ένα αόρατο άγγιγμα.

Ανήμπορος να σηκωθεί
ευχήθηκε να ήταν ήδη
κοντά του.

Δεν της απάντησε.
Έπρεπε πρώτα να βρει
τις δικές του απαντήσεις.

Κοιμήθηκε μετά από καιρό
ανάλαφρος.
Βρήκε κιόλας την πρώτη
απάντηση.

Έπρεπε να γίνει φίλος
με τον εαυτό του. 







11. Λέξη ιερή

Σε παρακαλώ!
Αν θέλεις έναν φίλο εξημέρωσέ με…
Είπε η αλεπού στον πρίγκιπα
και υπομονετικά περίμενε.

Σε παρακαλώ!
Αν θες ο δρόμος ο δικός μου να ανταμώσει με το δρόμο σου,
άσε με ελεύθερες ανάσες ν’ ανασαίνω.
Δως μου το χώρο και το χρόνο που χρειάζομαι
και θα σου δώσω ότι μου ζητήσεις.
Ξέρεις?
Δεν χτίζονται οι φιλίες όπως τα κάστρα κάθε καλοκαίρι
σ΄ αμμουδιές.
Βουλιάζουνε οι άνθρωποι μέσα στο νόημα που κρύβεται
πίσω από την ιερή αυτή λέξη.
Περνούν τα χρόνια και η ψυχή δε συμβιβάζεται.
Έχει επίγνωση και ξέρει τι γυρεύει.

Τι λες?
Πάμε ξανά απ’ την αρχή το δικό μας παραμύθι? 





12. Γαλάζιοι θόλοι

Μου περιέγραψες την φιλία σαν μία ολισθηρή δύναμη
μα ήταν ένα νεκρικό δέσιμο μιας αδυσώπητης, κραυγαλέας σιωπής.
Και είδα δυο μάτια, νεκρά, που γυάλιζαν,
γαλάζιοι θόλοι τα φιλούσαν

Άκουσα έναν φίλο, στο δίπλα δωμάτιο να αγκομαχά 
μα δεν ήξερα πως ήταν στρατιώτης που φύλαγε σκοπιά σε ένα πέτρινο ακρογιάλι.

Σύνδεσα αχαρτογράφητους χάρτες για να βρω
το ένοχο μυστικό της ηχηρής σιωπής
Το σμίξιμο ματιών και σκέψεων που ενώνονται
λες και μια αόρατη κλωστή το πέμπτο, ένοχο, μυστικό σκεπάζει.

Ήσουν το δόρυ που έκλεψα
και ο ψαράς που πριν χρόνια, μειλίχια, κυνηγούσα.
Ήσουν ο τύπος που μοιράστηκα την τσίχλα μου,
που δάνεισα, την βρεφική μου πάνα.

Θυμάμαι τις ασπρόμαυρες μορφές μας, στην παιδική χαρά.
Στην τραμπάλα, να με αφήσεις να ανέβω, εκλιπαρούσα.
Κι όταν ανέβαινα ψηλά, εσκεμμένα, να αργήσω να κατέβω 
- με ταλαιπωρούσες.

Σε φωνάζω, σαν κοράκι που πενθεί, σε φωνάζω.
Τριγύρω η ματιά μου αρπαχτικό, να «κλέψω» τον καλύτερο μου φίλο.

Θάβω, 
με τα νύχια μου σκάβω και θάβω την σκισμένη, λευκή σου μπλούζα.

Θάβω, 
Και σε φωνάζω

Σε φωνάζω, σαν κοράκι που πενθεί, σε φωνάζω

Αποκάλεσέ με με το όνομά μου, θέλω από τα χείλη σου να το ακούσω.

Η φιλία είναι δύναμη. 
Τον χρησμό, εσύ, πρώτος,
Μου έδωσες 

Ήχησε την λύρα σου.
Οι σάλπιγγες «έρχονται»







13. Μια πρόποση στη φιλία

Για τα ξενύχτια, τα πάρτι και τα ποτά που ήπιαμε,
για τις χαζές φωτογραφίες, τα νευρικά γέλια και τις αστείες στιγμές,
για τις άσχημες μέρες που ξεπεράσαμε, τους χωρισμούς που βιώσαμε
και τους ανεκπλήρωτους έρωτες που σιχτιρίσαμε,
για όλα αυτά και ακόμα τόσα, θέλω να κάνω μια πρόποση για τη φιλία.
Σήκωσε λοιπόν το ποτήρι σου, τη κούπα ή το φλιτζάνι σου, ψηλά,
και πιες μια γουλιά στην υγειά των φίλων σου.
Γιατί η ζωή είναι στα αλήθεια ένα ταξίδι,
και είναι σαφώς ωραιότερο, όταν έχεις συνοδοιπόρους.
Και πριν ξεμείνω από στίχους, όπως έπαθα με την έμπνευση,
ας αφήσω για επίλογο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους τους φίλους,
που μας αντέχουν, μας αποδέχονται, μας αγαπούν.
Και μια ευχή:
Κάθε ψυχή, αν δεν βρει την αδερφή της, να βρει τη φίλη της,
γιατί η αιωνιότητα θα είναι βαρετή, χωρίς λίγη αλητεία. 









14. Κι έμειναν ελάχιστα που δεν είπαμε

Και αφήκες πάνω μου ότι είχες στη ψυχή σου
Με είπες φίλο και με ικέτεψες πρώτη φορά
Το δάκρυ, το έκρυψα καλά να μην φανερωθεί
Εγκλωβισμένος και εγώ μέσα στα δικά μου αδιέξοδα
Πήρα μόνο το χέρι σου και άρχισα να σου μιλώ
Για τα επόμενα λεπτά
δεν ξέρω αν αυτά που σου έλεγα σε άγγιξαν
Δεν ξέρω και εγώ αν τα πίστευα...
Κι έμειναν ελάχιστα που δεν είπαμε
Μόνο στο τέλος ένοιωσα να μου κρατάς ακόμα το χέρι
Και μείναμε κοντά να κοιταζόμαστε στα μάτια
Αυτός που σε αγαπά μένει πάντα κοντά
Και κουβεντιάζουμε ήσυχα, και κουβεντιάζουμε ζωηρά
Και κάποιες μέρες δεν έχουμε να πούμε τίποτα
Και συνεχίζουμε...






15.Θυμάμαι 

Θυμάμαι κάποια γειτονιά στην Σαλονίκη
με τα γεράνια της και τ' άσπρα γιασεμιά,
τότε που πείραζα την φίλη μου την Νίκη
για τα σγουρά της κατακόκκινα μαλλιά.
Θυμάμαι, τις μπλε ποδιές και τα παπούτσια μας τα τρύπια.
Κι αναμνήσεις πλημμυρίζουν την καρδιά,
τότε που άρχισαν τα πρώτα καρδιοχτύπια 
και σταματήσαμε να είμαστε παιδιά.
Μπρός  στο περίπτερο εκείνης της γωνίας,
νοσταλγικά η θύμησή μου ξαναζεί,
όρκους πως κάναμε αιώνιας φιλίας
ότι κι αν γίνει, πάντα θά' μαστε μαζί.
Τα χρόνια πέρασαν και φύγανε και πάνε,
μα οι αναμνήσεις μένουν πάντα στην καρδιά,
και χθες και σήμερα στην θύμησή μου θά΄ ναι 
Η Νίκη με τα κόκκινα μαλλιά.







16. Αχτίδα φωτός

Φίλε μου, συνοδοιπόρε μου
εγώ κι εσύ
εκλεκτοί της προστασίας του Φίλιου Διός
εγώ κι εσύ
η συνείδηση κι ο πολιτισμός, δώρα απ’ του Απόλλωνα το φως.

Φίλε μου, σύμμαχέ μου
ήσουν πλάι μου
δεκάδες φορές δοκιμαστήκαμε παρέα
ήμουν πλάι σου
άλλες τόσες αντέξαμε εντελώς μοιραία.

Φίλε μου, καθαρό μου βλέμμα
αγκαλιά ψυχής
πλάσαμε έναν έρωτα απαλλαγμένο απ’ την τρέλα
καρδιάς φιλί
νιώσαμε βαθιά το ήρεμο σύρε κι έλα.

Φίλε μου, «καθρέφτη» μου
εγώ κι εσύ
υψώσαμε τις ομοιότητές μας σφιχτή γροθιά
εγώ κι εσύ
οι διαφορές, οι αντιθέσεις μας, σοφία έδωσαν ως κληρονομιά.

Φίλε μου, συμπαραστάτη μου
σεβασμός
μέσα από το μοιράζομαι στη χαρά, στη σιωπή
φροντίδα
μέσα από το νοιάζομαι στη λύπη, στην αναμονή.

Φίλε μου, πιστέ
στο πάθος
στέκεσαι αγνός στ’ ανοιχτά των μυστικών παραθυρόφυλλα
στο λάθος
δίνεις ραντεβού στης κατανόησης την εξώθυρα.

Φίλε μου, «γιατρέ» μου
στα μάτια σου
διάχυτο κάποτε το μάλωμα, η έγνοια, η διαφωνία
μα η αγάπη σου
στην απόρριψη υποδεικνύει το «ποτέ» ως αμοιβαία συμφωνία. 




Εδώ τελείωσαν 12 ακόμα συμμετοχές.
Στην επόμενη ανάρτηση θα βρεις 
τις υπόλοιπες 12 συμμετοχές.
Πάτησε

και μπες στην ανάρτηση.