Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Σιγουράκι!


Μ’ αρέσει αυτή η νωπή ησυχία. Κάπου εδώ κοντά, σ’ ένα χαγιάτι,
μια νέα γυναίκα θα χτενίζει τα μακριά μαλλιά της
και πλάι της θ’ ανασαίνουν τ’ απλωμένα εσώρουχα στο φεγγαρόφωτο.
Όλα ρευστά, γλιστερά, ευτυχισμένα. Μεγάλες υδρίες μες στους λουτήρες
θαρρώ πως χύνουνε νερό στων κοριτσιών τους αυχένες και τα στήθη,
γλιστράνε τα μικρά, αρωματικά σαπούνια στα πλακάκια,
οι φυσαλίδες διασχίζουν τους θορύβους των νερών και των γέλιων,
μια γυναίκα γλίστρησε κι έπεσε,
γλίστρησε το φεγγάρι απ’ το φεγγίτη,
όλα γλιστρούν απ’ το σαπούνι - δεν μπορείς να τα κρατήσεις
ούτε μπορείς να κρατηθείς - αυτό το γλίστρημα
είναι ο επανερχόμενος ρυθμός της ζωής΄ οι γυναίκες γελάνε
τραντάζοντας λευκούς, πανάλαφρους πυργίσκους σαπουνάδας
επάνω στο δασάκι του εφηβαίου τους. Έτσι να ‘ναι η ευτυχία;

Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από τον Ορέστη

◄►

Παγκόσμια ημέρα Ευτυχίας χτες, Παγκόσμια ημέρα Ποίησης σήμερα,
και κάπου εδώ ξεκίνησε κι επίσημα από χτες η άνοιξη,
η χιλιοτραγουδισμένη και τόσο ποθητή εποχή!



Τι είναι ευτυχία;
Απλά πράγματα, το τόσο τετριμμένο πια, αν και αληθινό, "στιγμές":

Για μένα ο ήλιος που με ζεσταίνει αλλά δεν με καίει,
ο ήχος των πουλιών, τώρα την άνοιξη,
τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια, που ξεπετιούνται
δώθε κείθε και ντύνουν τα γυμνά κλαδιά,
μια ωραία μελωδία που με ταξιδεύει σε όμορφα νοσταλγικά μέρη του χτες,
ακόμα και η ψύχρα του Απρίλη, 
κάπου το σούρουπο, καθώς θα απολαμβάνω για ακόμα χρονιά 
την ασβεστωμένη μου αυλή.

Ηρεμία, 
αντοχή στις δυσκολίες,
μια αγαπημένη αγκαλιά, 
μια γνώριμη φωνή την ώρα που την έχω ανάγκη,
ένα τρανταχτό γέλιο, 
ένα γαλήνιο κους κους με τις ώρες, χωρίς άλλες έγνοιες στο κεφάλι, 
παρέα με έναν αρωματικό καφέ,
συμπληρώνουν τη δική μου πληρότητα!



Μα κυρίως ευτυχία είναι η ίδια η Ζωή. Έτσι όπως είναι, 
με τα στραβά της και τα ίσια της, 
με τις χαρές της και τους φόβους της,
με τη γέννηση και τον θάνατο, πιασμένους χέρι - χέρι, 
αέναα και σταθερά! 
Σιγουράκι! 

Ένα σιγουράκι που σε κάνει να μην επαναπαύεσαι,
όλα να τα δέχεσαι και λίγο στωικά, (δεν είν' κακό!) 
με την έννοια ότι όλα περνάνε, όλα αντέχονται, ακόμα και οι απώλειες,
γιατί αν δεν αντέχονται τότε έρχεται η αρρώστια της ψυχής
 το τέρμα, ο θάνατος!

Σήμερα όμως γιορτάζω την Ποίηση και τη Ζωή 
και νομίζω ότι το Συμπόσιο Ποίησης που έρχεται σε 3 μέρες,
θα είναι το αποκορύφωμα, αφού οι συμμετοχές σας ως τώρα 
ξεπερνούν τις προσδοκίες μου!

Μην ξεχνιόμαστε: ως την Πέμπτη 23/03 
και ώρα 8,00μμ 

Σας φιλώ
@ριστέα

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Ξυπνήματα ?


Ξύπνησαν οι νεότερες αρκούδες που μένουν στο καταφύγιο του Αρκτούρου,
στο Νυμφαίο. 
Ξύπνησαν πρώτες, αν κι έπεσαν τελευταίες στη χειμερία τους νάρκη.
(Τι σου κάνουν τα νιάτα ε;)
Περισσότερα δες εδώ.

Φήμες, από ανώνυμες και μη επιβεβαιωμένες πηγές, λένε ότι 
μετά τις αρκούδες ακολουθώ εγώ!
Προς το παρόν χαζεύω... όχι, τρέχω καλύτερα, μέσα στο δάσος,
αφού για λύκους δεν ανησυχώ! 

Για όσους αναρωτήθηκαν για τις απουσίες μου το ποστ!
Με πολλούς τα λέμε στο μέιλ,
καθώς συγκεντρώνω υπέροχα ποιήματα 
με θέμα τη Ζωή!
Για το 15ο Συμπόσιο Ποίησης, φυσικά!

Σας φιλώ
@ριστέα



Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Ενημερωτικό Σημείωμα


Αυτές τις μέρες οργανώνω λίγο το μπλογκ,
αρχειοθετώ και γενικά κάνω ένα συμμάζεμα,
οπότε μερικές πολύ παλιές αναρτήσεις που δημοσιεύτηκαν εκ νέου
και θα δείτε στην ενημέρωση του blogroll σας
....ήταν λάθος μου! 
Της ηλικίας είναι!
Μην δίνετε σημασία!

Κατά τ'άλλα...
Το πήρες είδηση;

Φιλιά
@ριστέα



Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Ενημερωτικό σημείωμα...


Κι ενώ το 15ο Συμπόσιο Ποίησης τρέχει,
κι άλλοι γράφουν δύο και τρία ποιήματα 
κι ανεβάζουν κι εκτός συναγωνισμού συμμετοχές,
[βλέπε για παράδειγμα τη Mary Pertax από τη Γήινη ματιά 
και το Σε λένε ζωή]
εγώ κάπου βόσκω, πάντως όχι στης Ποίησης τα λιβάδια!

Ελπίζω η μούσα να είναι πιο καλή μαζί σας.
Εμένα για κάποιο άγνωστο λόγο μου κρατάει μούτρα!
Οι μέχρι τώρα συμμετοχές είναι όλες εκπληκτικές,
σε σημείο να σκέφτομαι ότι φταίνε αυτές που εγώ δεν μπορώ 
να  σταυρώσω λέξη!
Είδατε τι ωραία που τα εκλογικεύω όλα;

Σας φιλώ
@ριστέα



Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Η απομόνωση καρπούς αποφέρει.....


Κατάφερα σήμερα επιτέλους και συγκέντρωσα το οπτικό υλικό
από όσα δημιούργησα τον προηγούμενο μήνα και
δεν έχω ανεβάσει ακόμα στο μπλογκ.
[Γιατί αν δεν έκανα και κάτι δημιουργικό, θα είχα φουντάρει! ☺]

Όταν (και αν) επεξεργαστώ τις φωτό, θα (σας) τα δείξω πιο αναλυτικά.

Σας φιλώ
@ριστέα

Μην ξεχνάτε ότι τρέχει το




Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

1ο Δρώμενο χαϊκού: εφαλτήριο !


Πουλάκι έρμο
Τα χνάρια αγρικάται
Προτού πορευτεί

Τέλος εποχής
Αντί για τροχοπέδη
 Εφαλτήριο 

Ήταν η συμμετοχή μου στο 
1ο Δρώμενο χαϊκού, στο Κείμενο
της Μαρίας Νικολάου, 
και η οποία πάτωσε, αλλά νιώθω απίστευτη χαρά
για τη συμμετοχή και μόνο!

Τώρα γράφουμε για το 15ο Συμπόσιο Ποίησης, ναι;

Μετά θα έρθει το Παίζοντας με τις λέξεις της Μεμαρίας μας,
και κάπως έτσι δεν μένουμε οκνηροί στη σκέψη,
εδώ, σε τούτη τη μπλογκογειτονιά!

Πολλά φιλιά 
@ριστέα




Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

15ο Συμπόσιο Ποίησης


Μετά από πολύ καιρό ... σιωπής, αποφάσισα να επιστρέψω 
στα γνώριμα μέρη μου. Για σας. Όχι για μένα.
Κατέληξα να έχω απολαύσει αυτή την μερική αποχή 
τους δύο πρώτους μήνες του νέου έτους,
καθώς οι λίγες εμφανίσεις στο μπλογκ μου, έστω και σιωπηρά,
και στα δικά σας μέρη (σποραδικά) λειτούργησε ως η μεθαδόνη μου 
στον δικό μου τρόπο αποτοξίνωσης από το διαδίκτυο.
(Αν και η αποχή μου αυτή δεν προέκυψε από επιθυμία για αποτοξίνωση.
Ήταν αναγκαία για άλλους λόγους.
Για αυτό και δεν έκοψα κι εντελώς... εν τέλει!)



Κάνω λοιπόν... μερική επαναφορά,
δίνοντάς σας το πρώτο Συμπόσιο του '17.
Γιατί εσείς μου το ζητήσατε. 
Εντάξει. Θα πω την αλήθεια: Όχι όλοι. Μερικοί. 
Και θα το καταλάβω απόλυτα 
αν κάποιοι δεν έχουν έμπνευση (όπως κι εγώ όλο αυτό το διάστημα)
ή δεν θελήσουν να συμμετέχουν με οποιοδήποτε τρόπο,
κρατώντας (μου) μούτρα για τη δική μου αποχή.
Οπότε πάμε γερά για τους λάτρεις του Συμποσίου 
και τους πραγματικούς φίλους και μόνο!


Η λέξη που σας δίνετε αυτή τη φορά έχει να κάνει με μια μεγάλη μου αγάπη!
Και ποια είναι αυτή;
Hello!!! Το λέει και το όνομα του μπλογκ!
Η Ζωή, αυτό το τόσο σπουδαίο δώρο που μας δόθηκε 
και τείνουμε να το υποτιμούμε,
να το ξεχνάμε,
να το παίρνουμε αψήφιστα!
Να μην λογαριάζουμε την μεγάλη αξία της!
Η άνοιξη προ των πυλών, κοντός ψαλμός και το Πάσχα
τι καλύτερο από το αφήσουμε την καρδιά μας ελεύθερη να γράψει για τη 
Ζωή! 

Έτσι λοιπόν έχουμε:

ζω - ζωή - ζωντανός

όποια από αυτές, σε όποια μορφή, θέλετε,
κυριολεκτικά ή μεταφορικά,
σοβαρά ή χιουμοριστικά,
σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού,
η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας.


Από σήμερα λοιπόν 
01 Μαρτίου έως και την Πέμπτη 23 Μαρτίου
στις 8.00, το βράδυ,
θα περιμένω τη συμμετοχή σας στο mail μου

tea_airis@yahoo.gr

μέσα στο mail κι όχι με επισύναψη,
χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.
Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο! 



Προσοχή!
Μια ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ο καθένας


Αν φυσικά έχετε περισσότερες από μία εμπνεύσεις
μπορείτε να τις ανεβάζετε στο μπλογκ σας, εκτός συναγωνισμού,
(όπως κάνω πάντα εγώ ☺)
με μία απλή αναφορά στο Συμπόσιο, εδώ.



Οι ποιητικές σας συμμετοχές θα συνοδεύονται και πάλι
με μια εικόνα δικής σας επιλογής.
Αν νομίζετε ότι πρέπει να συνοδεύετε τη φωτογραφία σας
με κάποιο link γιατί πιθανόν να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα,
στείλτε το κι αυτό παρεΐτσα!
Ειδάλλως θα γίνεται αναφορά ότι οι εικόνες δεν μας ανήκουν
και είναι από τη google.

Από Παρασκευή  24/03 έως και Πέμπτη 30/03
τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία
με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα.
Παρασκευή 31/03
θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Δώρο, εκτός από τον νικητή του Συμποσίου,
παίρνει πάντα κι ένας από όσους συμμετέχουν στο δρώμενο μας 
με οποιοδήποτε τρόπο, έπειτα από κλήρωση.


Σας εύχομαι ολόψυχα καλό μήνα
@ριστέα



Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία 
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 

Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).

Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους 
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνον φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.