Τετάρτη 20 Μαΐου 2026

Ξυπνήματα 🌷 σε 200 λέξεις! : Η υπόσχεση




Η πόρτα του κήπου άνοιξε με ένα ελαφρύ τρίξιμο, μια υπόσχεση πως ο χειμώνας είχε επιτέλους υποχωρήσει. Το κορίτσι στάθηκε για μια στιγμή, νιώθοντας την πρωινή ψύχρα να χαϊδεύει το πρόσωπό της. Στα χέρια της κρατούσε μια κούπα ζεστό τσάι. Η αίσθηση του ατμού, που ανακατευόταν με τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, ήταν το πρώτο δώρο της ημέρας.

Κοίταξε τις τριανταφυλλιές που είχε φροντίσει με τόση υπομονή. Τα πρώτα μπουμπούκια ετοιμάζονταν για το δικό τους άνοιγμα, μια αθόρυβη έκρηξη χρώματος που θα γέμιζε σύντομα τις γωνιές του κόσμου της. Δεν υπήρχε βιασύνη πια. Κάθε της κίνηση ήταν μετρημένη, γεμάτη επίγνωση και μια νέα, ήρεμη αυτοπεποίθηση.

Περπάτησε αργά προς το πέτρινο πεζούλι, εκεί όπου το φως έπεφτε πιο έντονα,  διαπερνώντας τις φυλλωσιές του πλατάνου. Καθώς οι πρώτες αχτίνες την άγγιξαν, ένιωσε τη ζεστασιά να απλώνεται βαθιά, σαν να γέμιζε κάθε σπιθαμή της ύπαρξής της.  Ήταν μια στιγμή απόλυτης διαύγειας, σ’ έναν κόσμο πιο ελπιδοφόρο, που έμοιαζε να τον περίμενε αιώνες. 

Κοιτάζοντας τα ρόδα ένιωθε ακόμα πιο σίγουρη. Όλη της η ζωή χωρούσε μέσα σε αυτή τη μέρα. Τα μύρισε και τους υποσχέθηκε ότι θα τη ζούσε σαν να ήταν μοναδική.

Αύριο, αν όλα πήγαιναν καλά, θα επαναλάμβανε την υπόσχεση…


Ήταν η συμμετοχή μου στο νέο μας διαδικτυακό δρώμενο " 200 Λέξεις" ,
που διοργάνωσε η αγαπημένη μας Μαρία Νικολάου, στο Κείμενο 
και παράλληλα μία ακόμα συμμετοχή μου (στα δικά μου) Ξυπνήματα.

Η υπόσχεση αυτή μόνο φανταστική δεν ήταν!
Το κείμενο γράφτηκε με μια ανάσα τη μέρα που βρήκα βοήθεια,
έστω και μικρή, για να τα βγάλω πέρα με τους δικούς μου.
Μετά από 5,5, σχεδόν, μήνες ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα ότι κάτι επιτέλους 
θα αλλάξει! 
Υπάρχει ελπίδα!

Δεν άλλαξαν πολλά, καθώς η σωματική και ψυχική κατάρρευση 5 μηνών
απαιτεί ισάξιο χρόνο ανάρρωσης, κάτι που εκ των πραγμάτων είναι αδύνατον!
Ακόμα επουλώνω και κλείνω ανοιχτούς λογαριασμούς.
Κι ενόσω η πορεία προς την κάθοδο συνεχίζει ακάθεκτα.

Όμως, δεν εγκαταλείπω.
Δεν κλαίγομαι! Για κάποιο λόγο μου έλαχε αυτός ο δρόμος!
Και τον περπατώ. Με δυσκολίες κι απρόοπτα, δεν σταματώ!

Πασχίζω να βλέπω την κάθε μέρα σαν νέα.
Να διαγράφω τα κακά συμβάντα, να μην τα κουβαλάω!
Και κάποιες μέρες να γελάω με τη ψυχή μου!

Κάπως έτσι συνεχίζω, αδέρφια!

Γιατί η υγεία, είτε σωματική, είτε ψυχική είναι το παν!
Και ευτυχώς, σε αυτό το κομμάτι, σκόντο δεν κάνω με την καμία!
Είναι η δική μου υπόσχεση, που την τηρώ ευλαβικά!

Σας φιλώ
Αριστέα 

υγ: Εμ σαμπού, εμ κοντίσιονερ -σε 400 λέξεις!

16 σχόλια:

  1. Αριστάκι μου, μου άρεσε πολύ η συμμετοχή σου, εξ αρχής μου έβγαλε μια ηρεμία. Και στους καιρούς που ζούμε, αυτή η ηρεμία είναι πολύτιμη.
    Χαίρομαι πολύ που υπάρχει πια μια βοήθεια και μπορείς να πάρεις μια ανάσα. Στο λέω απ' την καρδιά μου.
    Με το καλό και στα επόμενα δρώμενα μας. Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Εμ σαμπού, εμ κοντίσιονερ -σε 400 λέξεις!" 😂

    Η "υπόσχεσή" σου, με έβαλε τόσο πολύ στην ατμόσφαιρα, εξού και το τριάρι μου, γιατί θα ήθελα να ήμουν κι εγώ κάτω από αυτό το πλατάνι.. Όσο για τα υπόλοιπα, η ζωή έχει πάντα κακώς και καλώς κείμενα, όμως .. "η ζωή είναι ωραία" ! Φιλάκι! 🧡😘🧡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σαμπού, κοντίσιονερ κι ένα πεζούλι κάτω απ' τον πλάτανο. Εκεί που τρυπώνει λίγο φως...
    Μπήκε λίγο άνοιξη (επιτέλους).
    Υπέροχη η συμμετοχή σου, Αριστάκι!
    Κι όταν έχει τέτοιο "κάτω κείμενο", είναι διπλά υπέροχη🧡🧡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπράβο για την όμορφη συμμετοχή σου Αριστέα. Έτσι να είναι όλες οι μέρες, να έχουν μυρουδιά από ρόδα και τη δροσιά του πλάτανου.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εννοείται, Αριστέα μου ότι υπάρχει ελπίδα! Και την μετουσιώνεις εσύ η ίδια με την παρουσία σου, τις εμπνεύσεις, τη δημιουργία σου, το μεγάλο σου προσωπικό και οικογενειακό αγώνα.
    Μια υπόσχεση λοιπόν, που συγκινεί, που αναμετριέται με τις δυσκολίες και λέει το δικό της μεγαλόπρεπο "όχι" στην παραίτηση.

    Να το συνεχίσουμε το εποχιακό δρώμενο, καλή μου. Και αν έχεις διάθεση να κάνουμε και καλοκαιρινό "Συμπόσιο". Σε ότι θέλεις είμαστε κοντά σου.
    Πάντα με αγάπη και σεβασμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αριστέα μου, σε εχω στο μυαλό μου και παρακαλώ να σου δίνει δύναμη ο Θεός να αντέχεις.
    Πολύ ωραία κι αυτή η συμμετοχή σου και η πιο ζωντανή!
    Σε φιλώ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ένιωσα να είμαι στο πλάι αυτού του κοριτσιού περπατώντας μαζί της στον αγαπημένο της κήπο. Την άκουγα να μου μιλά και την ενθάρρυνα να κρατήσει την υπόσχεσή της. Όμορφο, ήρεμο, τρυφερό και ζωντανό!
    Πολύ χαίρομαι που είχε θετικές εξελίξεις, άσχετα από την κατάσταση που φθίνει. Είναι αναμενόμενο και για γερό στομάχι. Η υπόσχεση στον εαυτό σου έχει προτεραιότητα...
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αριστέα μου θα ανθίσουν τα ρόδα, θα ανθίσεις και συ. Κουράγιο και δύναμη!
    Σ΄ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την συμμετοχή. Μου έκανες ποδαρικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όμορφη συμμετοχή και αληθινή. Εύχομαι να έχεις κουράγιο για όσο χρειαστεί γιατί είναι δύσκολη η κατάσταση που περνάς. Το ξέρω...
    Η υπόσχεση που κρατάς για σένα είναι ιερή
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η υπόσχεση που έδωσες στον εαυτό σου μέσα από την συμμετοχή σου στο δρώμενο της Μαρίας Αριστάκι μου, είναι το πρώτο βήμα! Να κρατήσεις αυτές τις όμορφες σκέψεις και να τις εφαρμόσεις, όσο δύσκολα και να είναι τα πράγματα. Κράτα αυτά και προχώρα!
    Σε ευχαριστούμε γι αυτό το όμορφο γαλήνιο κείμενο!
    Να προσέχεις την Αριστέα Αριστάκι μου. Την αγάπη μου φιλιααα! 🤗🧡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου, Αριστέα μου, με πήρες μαζί σου στον κήπο σου και μύρισα κι εγώ τα ρόδα μαζί σου. Είναι αλήθεια ότι θα χρειαστείς αντίστοιχο χρόνο με αυτόν που καταπονήθηκες τόσο έντονα (όχι τον ίδιο ακριβώς, αλλά ένα 60 - 70 % του), για να αρχίσεις να ξανασυνέρχεσαι, και αυτό είναι μια υπεράνθρωπη αποστολή, δεδομένου ότι η καταπόνησή σου δεν σταμάτησε κατ'ουσίαν, απλώς αλάφρυνε λίγο. Όμως και το να καταφέρεις να ξανανιώσεις λίγο περισσότερο "άνθρωπος" είναι μεγάλο κέρδος, οπότε κάνε λίγο κουράγιο ακόμα και σε 1-2 βδομάδες, πιστεύω, θα αρχίσεις σιγά-σιγά να ψιλονιώθεις τα οφέλη της νέας κατάστασης και να ανασαίνεις λίγο πιο βαθιά.
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Υπέροχη, λυρική και γαλήνια εικόνα. Αυτή η επιστροφή στ' απλά (στα μπουμπούκια, στο φως του ήλιου, στη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος) είναι βαθιές ανάσες ελπίδας, ηρεμίας και πληρότητας. Ελπίζω κι εύχομαι να γίνουν μόνιμο κομμάτι της καθημερινότητάς σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλημέρα Αριστέα μου,
    πολύ τρυφερή και ελπιδοφόρα η συμμετοχή σου!
    Συγχαρητήρια και καλή δύναμη να έχεις!
    Να μη χάνεις ποτέ την ελπίδα σου!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ευγνώμονες γι αυτούς που μπήκαν στη ζωή μας Αριστέα μου, ακόμα κι αν πρόκειται για έναν κήπο με δυο ρόδα κόκκινα που υπόσχονται μια ήρεμη αυτοπεποίθηση. Να κατασταλάξει ο χρόνος στην καρδιά, να φέρει την πολυπόθητη γαλήνη. Καμμιά φορά αργεί, μα πάντα έρχεται. Ανάμεσα σε χιλιοειπωμένα λόγια και στους δυνατούς από αγωνία χτύπους της καρδιάς μια λέξη αναβοσβήνει σαν φάρος. Παρόν! Έχει το πράσινο της φύσης και της ελπίδας, το κόκκινο της ζωής και σε παρακινεί να τρέξεις, να πας μπροστά. Άλλωστε δεν είναι του χαρακτήρα σου να μηρυκάζεις τα πεπραγμένα. Κοίτα γύρω σου! Σ’ εκείνο το πεζούλι μπορείς να σχεδιάζεις το αύριο.
    Υπέροχες οι σκέψεις σου!
    Με την αγάπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Και πολύ καλά κάνεις Αριστέα μου και χίλια μπράβο που το καταφέρνεις γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο και θέλει καθημερινή εσωτερική πάλη για να παραμένεις στον αφρό. Χαίρομαι πολύ που βρήκες βοήθεια γιατί έχεις κι εσύ τη δική σου ζωή να ζήσεις και να χαρείς. Μετά από τόσους μήνες κούρασης ψυχικής και σωματικής, σε φαντάζομαι να κάνεις ξανά όνειρα με την κούπα σου στο χέρι, σαν εφηβάκι που ξεκινάει να ζει ελεύθερο.
    Εύχομαι τα καλύτερα για σένα και για τους αγαπημένους σου γονείς.

    Για το κείμενό σου θα πω, πως με εντυπωσίασε πολύ, ξεκινώντας την ανάγνωση, η πρώτη σου πρόταση! Σπάνια τυχαίνει να διαβάσω τόσο δυνατή εισαγωγή σε λογοτεχνικό κείμενο. Τα λέει όλα! Με κράτησε και μου έδωσε δυνατό κίνητρο να συνεχίσω να διαβάζω. Χάρηκα όταν διευκρίνισες πως δεν ήταν μια φανταστική εικόνα αυτή που περιέγραψες αλλά μια από τις δικές σου φρέσκιες μοναδικές στιγμές. Με γέμισε ηρεμία και αισιοδοξία.
    Πολλά συγχαρητήρια!!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή