Κάνοντας ταμείο στην παράσταση "2016 μαθήματα"

-Όχι! Δεν θα κάνεις! 

-Ναι, θα κάνω! Και δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω και τι όχι, τ'ακούς;

-Ένα νούμερο αλλάζει... Ένα νούμερο! 

Τι τους θες τους απολογισμούς μανούλα μου;

-Εσύ μην κάνεις απολογισμούς. Εγώ πάλι θα κάμω το ταμείο μου,

ο κόσμος να χαλάσει! 

-Κάνε να δω τι θα καταλάβεις! 

Δεν βαρέθηκες; Και το κοινό σου ακόμα θα λέει...

"όχι πάλι!"

Δεν είναι απολογισμός... Χαζέα μου!

Είναι ταμείο!

Το έχω ανάγκη να βάλω σε τάξη κάποιες σκέψεις

- έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν βάζω στόχους, για να αρχίσω τα ζυγίσματα!

Θέλω απλά να βάλω μια τάξη. Να κάνω ένα μίνι φλας μπακ!

 Πειράζει;

Περίεργο το '16.

Έδωσε πολλά, αλλά και τίποτα σημαντικό φαινομενικά.

Φαινομενικά!

Στην ουσία όμως για μένα ήταν ένα έτος 

αφουγκράσματος όλων των μέχρι τώρα μαθημάτων,

που έχω μαζέψει στα τεφτέρια της ψυχής μου.

Μια γέφυρα από την νεότητα, στα χρόνια του γήρατος,

που μπορεί να έρθουν (μπορεί και όχι. Ποτέ δεν ξέρεις!

Και για αυτό ακόμα έχω αρχίσει να με προετοιμάζω!)

Ποτέ άλλοτε δεν ήμουν επίσης, τόσο προετοιμασμένη για τις αλλαγές 

που βλέπω πια να επέρχονται όλο και πιο γρήγορα, όλο 

και πιο βαθιά.

Και μπορεί να ξεγελάω με την εμφάνιση,

αλλά εγώ ξέρω πόσο καλή ζωγράφος είμαι και στο μακιγιάζ! 

Παρατηρώ τις αλλαγές, τις φθορές για την ακρίβεια,

πάνω μου και τι περίεργο, δεν θλίβομαι!

Είναι και αυτή η κλιμακτήριος που ήρθε φουριόζα και ακάλεστη 

και έφερε τα πάνω κάτω στις ορμόνες....

Και τελικά, με το "έτσι θέλω" σου κατσικώνεται 

κι εσύ καλείσαι να προσαρμοστείς....

Έτσι απλά!

Ο χρόνος που φεύγει ήταν για μένα ...ένα πρότζεκτ.

Ένα πρότζεκτ που δεν ξέρω αν το έφερα εις πέρας επιτυχημένα,

(ποιος άλλωστε μπορεί να με προβιβάσει ή να με κόψει;)

αλλά τουλάχιστον μου έμαθε πολλά.

Μου έφερε καινούργιες φιλίες, εδραίωσε κι άλλο 

παλιές και διαδικτυακές,

ή ατόνησε άλλες...δυστυχώς!

Μεγαλώνοντας όμως, δεν έχεις πια τις ίδιες αντοχές.

Δεν μπορείς να ανέχεσαι διαρκώς,
να τρως χαστούκια και εσύ να γυρίζεις το μάγουλο.

Μεγαλώνοντας, μαθαίνεις να αφήνεις απαλά πίσω σου 
όσα σε χαλούν ή σε πληγώνουν
και να προχωράς.

Προσωπικά έμαθα να βασίζομαι συναισθηματικά πάνω μου,
ακόμα περισσότερο.
Δεν έχω αποφασίσει εν τέλει αν αυτό έχει 
θετικό ή αρνητικό πρόσημο, αλλά εγώ
με τόλμη τη ψυχή μου στις παλάμες μέσα ακούμπησα
και θαρρώ πως έτσι πιο γαλήνια είμαι!

Πριν σφαλίσω και τούτο το ταμείο ας ανατρέξω στα σημαντικότερα
γεγονότα της χρονιάς που φεύγει:

►δούλεψα στο αντικείμενό μου 
έστω και με σύμβαση ορισμένου χρόνου,
μια δουλειά που μου έδωσε μόνο καλά!

► δούλεψα ( και συνεχίζω  να δουλεύω) επίσης με μικρά παιδιά,
στο άλλο αντικείμενο που έχω λατρέψει, το ντεκουπάζ.
Και μόνο καλά έχω να καταγράψω κι εδώ!

► ήταν η χρονιά των διαδικτυακών συναντήσεων
(ακυβέρνητος, για 3ο καλοκαίρι, 
Κανελλάκη & Γλαύκη για πρώτη φορά).
Είναι τόσο όμορφο να συναντάς από κοντά 
ανθρώπους που ταίριαξαν τα χνότα σας και να κάνεις
αυτές τις ζούπερ, ζεστές αγκαλιές!

►βρέθηκα στο μισό της χρονιάς να παλεύω και πάλι για τον επιούσιο,
με τα δυο μου τα χεράκια.
Και μπορεί να ήταν δύσκολα κάποιες στιγμές, 
τουλάχιστον όμως άντεξα!

►παντρεύτηκαν οι μικρές μου ερωτευμένες ελπίδες
σε μια υπέροχη τελετή που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις
σε όλους για το πόσο ταιριαστοί και ερωτευμένοι είναι!

►το '16 έδωσε μια απώλεια στην οικογένεια που πολύ μας πίκρανε,
αλλά προχωράμε μπροστά κι ελπίζουμε

►το ζουζούνι μου, ο Μαξ έγινε μέρος, ακόμα περισσότερο,
της καθημερινότητάς μου.
Έγινε το μωρό μου.
Ξεκίνησε η χρονιά με τη διήμερη εξαφάνισή του,
μια εξαφάνιση που με τρόμαξε και με έκανε να 
τον έχω πια μέσα στο σπίτι 
και τελειώνει με μια αγάπη, σχεδόν συντροφική!

Και κάπου εδώ βάζω τελεία, γιατί με περιμένουν και μένα,
να αλλάξουμε το χρόνο,
με αγάπη και ομόνοια!

Σας φιλώ!

Καλή χρονιά σε όλους!
Ανάρτηση με ανοιχτά σχόλια... αύριο ☺

Μαζί με τον καφέ # 23: εφ' όλης της ύλης!

Έλα, έκαμες καφέ;

Εγώ εδώ, όπως πάντα, με την κόκκινη κούπα μου 

και τον διπλό ελληνικό μου!

Μετά από μια βδομάδα, επιτέλους, τα λέμε πάλι!

Και μάλλον το βλέπω να πηγαίνει έτσι το πράγμα για λίγο καιρό ακόμα!

Ξέρω, σου έλειψα.

Εντάξει, δεν λέω σε όλους... μιλάω για σένα, το παρεάκι μου,

που έχουμε μοιραστεί τόσα, που με έχεις δει στα τρελά μου κέφια,

στην τρέλα μου γενικώς,

μα με έχεις ζήσει και στα δύσκολα, και στην αγωνία μου, 

 στον πόνο μου, στη θλίψη μου, αλλά και στις χαρές μου!

Κυρίως αυτές!

Καλά, μπορεί να έλειψα και σε σένα, που δεν με ξέρεις από παλιά,

μα πάνω που με γνώρισες, έρχεσαι εδώ και βρίσκεις... ντουβάρι!

Θες να μου πεις μια καλημέρα και εγώ κρατώ διπλοσφαλιστά!

Κι αναρωτιέσαι έπειτα ... πόσο ακοινώνητη και ντίβα είναι 

του λόγου της καλέ;

Όχι αγάπη μου, δεν είμαι ακριβοθώρητη.
Ξέρεις πόσο μου έλειψε αυτές τις μέρες η επικοινωνία μας;
Πάλι καλά που περνούσα, με ζόρι βέβαια μεγάλο, πού και πού από τα μέρη σου
κι έτσι μαζεύτηκαν τα σίλβερ αλέρτια που κάπου πήρε το αυτί μου
ότι ετοιμάζονταν (!)
και δεν είδα τη μούρη μου να φιγουράρει στη τιβή!

Η βδομάδα που πέρασε ήταν γεμάτη και με έβγαλε λίγο 
στον πάγκο να προσπαθώ να ανασκουμπωθώ,
μα χαρακτηρίζεται κι από μεγάλο ενθουσιασμό στην μπλογκογειτονιά μας,
που με χαροποίησε ιδιαίτερα!
Τιμές θα της αποδώσω τώρα δα ονομάζοντάς την
" το Μεγάλο Παραμύθιασμα! "

Έγινε... του παραμυθιού!
Κι όσοι δεν το πήρατε είδηση ή χάσατε παραμύθια, μύθους και 
αντισυμβατικές αναρτήσεις, εδώ είμαι εγώ- δεν μου κάνει κόπος-
και με τη σειρά εμφάνισης θα σας τα θυμίσω:

◙

1.Από μηχανής τρελλός,από την Πίπη, στο Οξεία Γλωσσοπάθεια
2.Παραμύθι Χωρίς Όνομα,από τη Mia Petra, στο ο πιο πιστός φίλος του σκύλου
3.Once upon today, από τον euzona  στο Asx3t0s Τύπος
4. Η Γέννηση του καλαμποκιού, από τον Γαβριήλ Παναγιωσούλη, 
στον Pylaro
5.Μεταμόρφωση από τη Μαριλένα μας, στο marilenaspotofart 
6.Σελήνη, ένα δαχτυλίδι χαμένο στην αρχή του χρόνου από την
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου, στο λογισμών αραξοβόλι
7.Άνεμος, από την Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου,
στο λογισμών αραξοβόλι
8.Το αστέρι,από την Σταυρούλα μας,στο λογισμών αραξοβόλι
9.Το μαγικό μανιτάρι,από την Σταυρούλα μας,στο λογισμών αραξοβόλι
10.Ο Άρζ και ο πόλεμος των ψηλών κάστρων,από την Σταυρούλα μας,
στο λογισμών αραξοβόλι

11.Το μαγικό περβάζι, από την AΝΝΑ Flo, στο Ατενίζοντας
12.Ο Δρυΐδης και η Αθάνατη νεράιδα,από τη me maria στο mytripsonblog

13.Μια φορά και έναν, και δυο και τρεις καιρούς, από την Ανέσπερη,
στο Σκέψεις μικρές κι ασήμαντες στο χρόνο αφημένες
14.Έζησαν αυτοί καλά;, από τη Γιάννα μας,  στο Syros 2Js
15.Όταν γεννιέται η ελπίδα, από τη Mary Pertax, στη Γήινη Ματιά
16.Η χώρα με τις πεταλούδες,από τον Γαβριήλ Παναγιωσούλη, 
στον Pylaro
17.Αυγερινός, από την Katia Markouizou στο marilise 2
18.Η ανεμώνα και η μαργαρίτα, από τη Μαρία Νικολάου, 
στο Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά
19.Το μικρό αστεράκι, από τον 7χρονο γιο της Λίτσας, στο LitsArt
20.Τα λουλούδια των ψυχών, από την Ελένη, στο Ποιώ-Ελένη
21.Πάνας, από τον Τάσο Γ. Κάβουρα, φιλοξενία
22.Το χελιδόνι τρομοκράτης, από τη Maria Kanellaki, στο Απάγκιο της

Έλα έκαμες και κολατσιό;
Τούτη η ανάρτηση δε λέει να τελειώσει!
Φάε κάτι, θα πεινάσεις!
Πόσος καιρός πάει από την τελευταία φορά που απάντησα 
σε ανάκριση πρώτου βαθμού, εδώ μέσα; Ούτε που θυμάμαι.

Έλειψαν λοιπόν οι συνεντεύξεις μου στο Χριστινάκι μας και μου έδωσε 
ένα ερωτηματολόγιο-απολογισμό του 2015 να μου βρίσκεται!
Μέχρι και η φιλολόγα μας η Νάσια με σκούντηξε χτες 
να "ταγκαριστώ"  με τις ίδιες ερωτήσεις
(νέα γραμματική αυτό - στη γλωσσολογία έχει ειδικευτεί , 
κάτι περισσότερο θα γνωρίζει)

◙

Ιδού οι ερωτήσεις

1. Τι έκανες το 2015 που δεν είχες ξανακάνει ποτέ;
2. Κράτησες τους στόχους που είχες βάλει πέρυσι; Θα βάλεις καινούριους φέτος;
3. Ποιες χώρες επισκέφθηκες το 2015;
4. Τι θα ήθελες να κάνεις το 2016 που υστερούσε το 2015;
5. Ποιες ημερομηνίες θα σου μείνουν αξέχαστες για το 2015 και γιατί;
6. Ποια ήταν η μεγαλύτερη κατάκτηση σου το 2015;
7. Ποια ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία για το 2015;
8. Τι αγόρασες και το χάρηκες πιο πολύ;
9. Πού πήγαν τα περισσότερα χρήματα σου;
10. Τι σε ενθουσίασε περισσότερο;
11. Ποιο τραγούδι θα σου θυμίζει το 2015;
12. Σε σύγκριση με το 2015 το 2016  τέτοιο καιρό είσαι:
α) πιο χαρούμενη ή πιο λυπημένη;
β) πιο αδύνατη ή πιο παχιά;
γ) πιο πλούσια ή πιο φτωχιά;
13. Τι θα ήθελες να κάνεις περισσότερο και τι λιγότερο;
14. Ποια ήταν η αγαπημένη σου ταινία για το 2015;
15. Τι έκανε το 2015 ξεχωριστό;
16. Ποιο ήταν το fashion concept σου για το 2015;
17. Τι σε κράτησε στα λογικά σου;
18. Ποιο πολιτικό γεγονός σε αναστάτωσε;
19. Ποιος σου έλειψε;
20. Πες μας ένα μάθημα ζωής για το 2015;
21. Ποιοι στίχοι τραγουδιού θα σου θυμίζουν το 2015;



Αν και το ταμείο μου το έκαμα εγώ την τελευταία μέρα του χρόνου που έφυγε
κι είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου αναρτήσεις,
θα απαντήσω συνολικά στις ερωτήσεις, έτσι για να μην με λέτε 
ακατάδεχτη! 



Πάμε λοιπόν;

Το 2015 έμεινα άνεργη, για έναν ολόκληρο χρόνο ακριβώς,
 22 χρόνια μετά από την πρώτη μου δουλειά,
από το '93 που πήρα πτυχίο!
Είχα να αντιμετωπίσω την κρίση, τα ελάχιστα έσοδα, μα και τον περίσσιο χρόνο
που προέκυψε κι είχα ξεχάσει πώς είναι να τον έχεις!
Δεν έβαλα στόχους, καθώς ποτέ δεν βάζω κι έτσι δεν είχα
διαφορές και λογιστικά υπόλοιπα στο ταμείο μου!

◙

Δεν με πήρε από κάτω, δεν βαρέθηκα λεπτό,
δεν απελπίστηκα, δεν γκρίνιαξα σε κανέναν!
Δεν επισκέφτηκα καμία χώρα, εξόν την παραμυθοχώρα μου (πιάνεται;),
δεν θέλησα τίποτα περισσότερο από όσα είχα, ευλογούσα το θεό 
για τη δύναμη που είχα να χαμογελάω, να μην κάνω σχέδια,
και να ζω την κάθε μέρα σαν την πρώτη και τελευταία μέρα της ζωής μου.
Δεν μου έλειψε κανείς από όσους ήθελα να έχω δίπλα μου.
Δεν είναι υπέροχο να έχεις κοντά σου μόνο όσους νοιάζεσαι
και σε νοιάζονται;

◙

Η μεγαλύτερη κατάκτηση μου μέσα στη χρονιά που πέρασε ήταν ότι
έκανα αυτό που αγαπούσα περισσότερο και με έκανε ευτυχισμένη:
δημιουργούσα και άρχισα μάλιστα να έχω έσοδα από αυτό!
Αυτό με ενθουσίασε περισσότερο την περσινή χρονιά, ίσως στον ίδιο 
βαθμό που με ενθουσίασε η εγκυμοσύνη (και η ευτυχής κατάληξη που είχε)
της κολλητούλας μου, μετά από αγώνα και ταλαιπωρία μεγάλη!
Ξαναέγινα "θεία" κατά κάποιο τρόπο, 
και ξέρετε την αγάπη μου για τα παιδιά....
Οπότε ναι, αυτό ήταν τα γεγονότα που έκαμαν ξεχωριστό το 2015!

◙

Τα περισσότερα χρήματα μου (τα ποια;) πήγαν υπέρ πίστεως και πατρίδας:
στο εργαστήρι μου και στα υλικά μου!
Να φάω μπορεί να μην είχα, αλλά δεν μου'λειψε βερνίκι, 
ακρυλικό για ακρυλικό και powertex !
Έφτιαχνα εγώ, χάριζα και χαμογελούσα!
Και κάπως έτσι δεν έχασα και τα λογικά μου, παρά τα δύσκολα που βιώσαμε
ως έθνος, παρά την απογοήτευση του ξεπουλήματος του Όχι μας,
και των ονείρων που κάναμε
(κακώς...είχα ξεχάσει ότι οι μεγάλες προσδοκίες φέρνουν τις μεγαλύτερες
απογοητεύσεις!)

◙

Το fashion concept του '15 ήταν λιτό κι απέριττο:
φόρμες κι αθλητικά!
Όχι βέβαια γιατί ξέμεινα από ρούχα μεμιάς!
Μα αν παίρνεις πέντε έξι κιλά και δεν χωράς στα ρούχα σου
ή αγοράζεις καινούργια ή βρίσκεις λύσεις ανάγκης!
Αυτό, μέχρι που μάζεψα τα κουράγια μου και τα ξαπόστειλα (τα κιλά)
 κάποια στιγμή, οπότε το 16 με βρήκε πολύ πιο αδύνατη, θενκς γκοντ,
το ίδιο χαρούμενη με το '15 και σε λίγο καιρό , 
αν μας πληρώσουν επιτέλους στη νέα μου δουλειά, πιο πλούσια!
Μισό! Μόλις κατάλαβα πως έγραψα χαζομάρα!
Πιο πλούσια; Από πότε μετράω  εγώ τον πλούτο με τα χρήματα;
Έτσι κι αλλιώς οικονομικά πλούσια δεν υπήρξα, ούτε και θα υπάρξω ποτέ!
Τα χρήματα για μένα, ναι μεν σου δίνουν απολαύσεις που δεν θα τις είχες
χωρίς αυτά, αλλά δεν είναι απαραίτητα για τη χαρά σου και τη γαλήνη σου!
Και ακρυλικά να μην είχα ...πιστέψτε με, θα ζωγράφιζα με κάρβουνο εγώ!
Και ναι σου είναι δύσκολο να το κατανοήσεις και να με πιστέψεις,
αλλά δεν θα μπω στον κόπο να σε πείσω! 
Αυτό ήταν το δικό μου μάθημα την χρονιά που πέρασε. 
Δεν υπάρχει λόγος να συμφωνείς, ούτε να το αποστηθίσεις κι εσύ! ☺
Έτσι κι αλλιώς δίνουμε διαφορετικές εξετάσεις! 

◙

Ένα τσεκ στις ερωτήσεις και βλέπω ότι δεν απάντησα σε μερικές 
(ταινία - τραγούδι του ΄15 και  στίχοι που το χαρακτηρίζουν)
αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν θα στοιχίσουν στη βαθμολογία μου στο τέλος
αν τις αφήσω κενές!

Κλείνω με την ερώτηση που αφορά το νέο έτος
Τι θα ήθελες να κάνεις το 2016 που υστερούσε το 2015;
Πολύ εύκολη απάντηση:
ΜΠΑΝΙΑ!!!
αχαχα! Τι περίμενες να πω; Να ερωτευτώ; 
Σιγά καλέ...ερωτευμένη είμαι με τη ζωή διαρκώς εγώ, πόσο άλλο;
Μπάνια μου έλειψαν, μπάνια ζητάω!
Και είναι αυτό για το οποίο μετράω τον καιρό και τις μέρες 
σαν φαντάρος! 

◙

ουφ!
Άντεξες ως εδώ ;
Τι να σου πω;!
Μπράβο κουράγιο! ☺

Στη χτεσινή ανάρτηση βρίσκεις μαραθώνιο διαβάσματος 
-αν έχεις κουράγια να το κάνεις-
 ενώ σήμερα σε στέλνω οπωσδήποτε στο κανελλάκι μου το μυρωδάτο
να συγκινηθείς με το παραμύθι του
Το χελιδόνι τρομοκράτης 

Σε γλυκοφιλώ
@ριστέα

Κάνοντας ταμείο στην παράσταση "2015 αντοχές"

-Όχι! Δεν θα κάνεις! 
-Ναι θα κάνω! Και δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω και τι όχι, τ'ακούς;

-Ένα νούμερο αλλάζει... Ένα νούμερο! 
Τι τους θες τους απολογισμούς μανούλα μου;
-Εσύ μην κάνεις απολογισμούς. Εγώ πάλι θα κάμω ταμείο
ο κόσμος να χαλάσει! 

-Κάνε να δω τι θα καταλάβεις! Λες και ήταν κάτι φοβερό το ΄15.
Είχες βρεθεί ξεκρέμαστη, χωρίς πολλά έσοδα και εσύ αισιοδοξούσες!
Πιο χαζή κι από μένα τη Χαζέα! 
-Και το έχεις λίγο αυτό; Ή μήπως δεν μας πήγαν καλά τα πράγματα;

-Κοίτα εγώ το ήξερα ότι θα πάνε καλά.
Αλλά κράτα και μια πισινή μανούλα μου! 
-Η θετικότητα γεννάει θετικότητα! ,
Πόσες φορές θα το πω για να το εμπεδώσεις;



Όταν χαμογελάς είναι λες και προσκαλείς την καλή σου τύχη.
Όταν δεν το βάζεις κάτω,
ακόμα και τα δύσκολα τα σηκώνεις πιο εύκολα!
Τι θα κερδίσεις αν μιζεριάζεις, μου λες;
Αν στεναχωριέσαι με το παραμικρό;
Αν σκέφτεσαι ότι ο κόσμος είναι κακός 
και η ζωή άδικη μαζί σου;
Θα είσαι μια ζωή γεμάτος θυμό.
Μια ζωή ανικανοποίητος.
Θα έχεις απωθημένα και θα μελαγχολείς.
Αν προσδοκείς να περάσεις κάπως και δεν περνάς 
θα βγαίνεις από τη σύγκριση πάντα χαμένος.
Αν πιστεύεις ότι ευτυχία είναι τα χρήματα, 
το στάτους σου, μια πετυχημένη καριέρα,
άντε μετά να γελάσει το χειλάκι σου
όταν κάτι από αυτά δεν πάει καλά! 

Όχι! Ποτέ δεν θα το βάλω κάτω!
Ακόμα κι όταν το '14 μας σακάτεψε-θυμάσαι;- ούτε τότε δεν λύγισα
και θα λυγίσω σε αυτά που ανέφερες ; Τα πταισματάκια;
...................................................
-Στάσου! Μην λακάς! Έχω κι άλλα να πω!
Καλά μιλάω και μόνη μου εγώ... δεν έχω ανάγκη το alter ego  μου!



Ήξερα από την αρχή πώς το '15 θα ήταν δύσκολο.
Πώς θα έπρεπε να χαμηλώσω τις απαιτήσεις μου,
να δείξω ανοχή και αντοχή για πολλά.
Είχα όμως προετοιμαστεί κατάλληλα!
Πάντα έλεγα και ξαναέλεγα: μάθε τέχνη κι άστηνε
κι άμα πεινάσεις πιάστηνε.
Ε, τούτη τη χρονιά η παροιμία βρήκε την καλύτερη εφαρμογή της.
Κι ευγνωμονώ τη ζωή που μου τα έφερε έτσι, 
την υπομονή μου,
την εργατικότητα που επέδειξα,
την όρεξη και το μεράκι μου να δημιουργώ
κι έτσι ανακάλυψα νέους κόσμους.
Όμορφους.
Γαλήνιους.
Παραδεισένιους...



Μια ακόμα ζωή ήταν γραφτό μου να ζήσω.
Δημιουργούσα και χαμογελούσα.
Δεν έχει σημασία που τα περισσότερα τα χάρισα!
Έδωσα τόσες μικρές χαρές ολούθε όπου μπορούσα,
που όσο έδινα, τόσο γέμιζα!
Από χαρά, αγάπη και δώρα, πολλά δώρα.
Δεν έχω δείξει ούτε τα μισά απ όσα έχω λάβει κατά καιρούς.
Να'στε καλά όλοι εσείς που με θυμηθήκατε 
με κάρτες, δέματα, βιβλία, πολλά βιβλία, ομορφιές.

Ελένη και Ελένη, Μαριλένα, Διπλανούλα.
Πέτρα, Κανελλάκη, Σοφία, Νάσια (να τα λέμε κι αυτά)
Δημήτρη, Ρούλα, Ινώ, Μαρίνα, Ράνια, Αλεξάνδρα, Γιάννα
Κατερίνα, me maria, Άννα, Αναστασία, Μαρία-Έλενα, Διονυσία, Στράτο,
Πέτρο που άνοιξες το σπίτι σου διάπλατα και με φιλοξένησες 
(αυτό κι αν ήταν δώρο!)
κάποιοι από αυτούς όχι μόνο μία φορά 
μα πολλές φορές και χωρίς λόγο, 
(Πέτρα και Σμαραγδένια χτύπησαν άπειρο αριθμό δεμάτων
κι από κοντά και η "koko" μου!)
και συγχωρέστε με αν ξεχνάω κάποιον...
όλοι με κάνατε να χαμογελώ το ίδιο και πολύ σας ευχαριστώ 
ολόψυχα σας ευχαριστώ...
και ξαναγυρίζω ολοταχώς στο ταμείο μου γιατί θα αλλάξει οσονούπω 
παράσταση και εγώ ακόμα θα λογαριάζω!



Ναι, το '15 θα μπορούσε να είναι δύσκολο. 
Για κάποιον που κάνει ταμείο μετρώντας σε χρήμα!
Έλα όμως που εγώ έχω αλλεργία στα χρήματα.
Και δεν αποτιμώ την ευτυχία σε υλικά, 
μα σε στιγμές.
Σε ανθρώπους.
Σε αγκαλιές.

Ντρέπομαι που το λέω, σε μια εποχή τόσο άσχημη,
με τόσο κόσμο που δυστυχεί γύρω μου
αλλά για μένα ο χρόνος που φεύγει
συγκαταλέγεται στις πιο όμορφες χρονιές μου.
Ήταν ένας υπέροχος, γαλήνιος χρόνος 
που μόνο... μου έδωσε!
Εντάξει, μου αφαίρεσε λίγο ακόμα από το φως μου και από το μνημονικό μου,
αλλά ευτυχώς που για αυτά υπάρχουν τα γυαλάκια και τα post it!

Ήταν όντως λες και το χαμόγελο προσκαλούσε τη χαρά!
Η θετικότητα κι άλλα θετικά γύρω μου.
Και μόνο καλά έχω να καταγράψω!
Χόρτασα απ' όλα.
Δεν έσκασα, αλλά χόρτασα!
Και ναι, φαίνεται πως διαρκώς ίπταμαι,
αλλά είδα και τους προσγειωμένους κάποτε και φοβήθηκα.
Και είπα εγώ θα πετάω.... κι ας πέσω.
Θα έχω χορτάσει θέα!



Απόψε ξεκινάει νέα πτήση ...
Προσδεθείτε.
Κάποιες αναταράξεις και κενά αέρος θα είναι πάντα στο πρόγραμμα,
αλλά καθίστε αναπαυτικά, κοντά στο παράθυρο 
κι αφεθείτε στη μαγεία...
365 μέρες κρατάει και τούτο το ταξίδι.
Απολαύστε το!

Καλή χρονιά σε όλους!
Υγεία και γαλήνη στις ψυχές σας εύχομαι 
@ριστέα

Ψιλά γράμματα: Στον Μικρό Πρίγκιπα η αλεπού προτού χωριστεί με τον Μικρό Πρίγκιπα
μοιράζεται μαζί του ένα μυστικό (το ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι)
Εγώ σήμερα μοιράζομαι μαζί σου το δικό μου μυστικό.
Και είναι το παρακάτω :



Διαβάσατε από χτες
Ο σκύλος των Χριστουγέννων, 
από την Christina Andromeda, στο Andromeda my Galaxy

&

Χριστουγεννιάτικες Αναμνήσεις (Part 2)
από τη Mariakat στο My Dreamland\

Οι Ιστορίες μας σήμερα ολοκληρώνουν έναν πολύ επιτυχημένο κύκλο!
Θα ακολουθήσει σύντομα κλήρωση (ως είθισται)

Εδώ 
βρίσκεις και τις 52 ιστορίες που έχουν δημοσιευτεί ως τώρα



Το 10ο Συμπόσιο τρέχει....