Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υπομονή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υπομονή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016

Θα περάσει κι αυτό!


Έχω τρελές σκέψεις τελευταία
και μια διάθεση που ανεβοκατεβαίνει σαν 
ανελκυστήρας.
Ισόγειο-ρετιρέ-υπόγειο.
Και τούμπαλιν!
Κάποιες φορές μένω περισσότερο στα ψηλά πατώματα 
και τότε παίρνω ανάσες πολλές, για τις στιγμές που στα 
κατάβαθα, στα ανήλιαγα, στα πνιγερά,
θα βρεθώ και πάλι.
Οι αλλαγές του καιρού, η κρίση, η ηλικία, η προκλιμακτήριος,
όπου η οιστρογοπενία εν μέρει δημιουργεί κυκλοθυμικά επεισόδια,
όλα μαζί.... λίγο θέλει νομίζετε η ψυχολογία να ζαλιστεί; 
(Δεν θα πω πάντως να πέσει, γιατί όλα παρέρχονται τελικά!)

Ευτυχώς που το σύστημα στήριξης γύρω μου καλά κρατεί.
Οικογένεια και φίλοι!
Μεγάλο κεφάλαιο!
Και νιώθω ευγνωμοσύνη για όσους έχω κοντά μου,
που με ανέχονται 
και μου χαϊδεύουν τρυφερά τη ψυχή!

Για όσους πάντως από τους αγαπημένους τρόμαξαν
και μου είπαν ότι εγώ πάντα ήμουν βράχος
να πω ότι ακόμα και οι βράχοι από το κύμα διαβρώνονται λιγάκι, ε;
Αλλά και να θυμίσω ότι υπάρχει 
καιρός του φυτεύειν και 
καιρός του εκριζόνειν το πεφυτευμένον
Καιρός του γεννάσθαι και του αποθνήσκειν.
Υπομονή.

Θα περάσει κι αυτό!
Μόνο αυτό έχω σαν φάρμακο και συνταγή 
για κάθε δυσκολία.

Σας ευχαριστώ ...
@ριστέα

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2016

Για όσους προτρέχουν ....

Δεν είναι πάντα όλα γύρω σου όπως τα βλέπεις
ή όπως νομίζεις εσύ.
Πολλές φορές άλλα βλέπεις, άλλα γίνονται γύρω σου, 
άλλα καταλαβαίνεις.
Να...κοίτα ας πούμε τη φωτογραφία.


Μήπως πίστεψες ότι βλέπεις ένα λουλούδι;
Απαπα! Μα δεν με πρόσεξες;
Κοτζαμάν* χαμόγελο 
και χείλη και δοντάκια ...και μπουκλίτσες ..
Όλα δικά μου! 
Πόσες φορές αλήθεια χρειάζεται να την πατήσεις,
για να μάθεις να εξετάζεις αργά και διεξοδικά
ένα πρόβλημα;

Καλό ξημέρωμα...
@ριστέα

◙

εξακολουθεί να τρέχει
περιμένει τις συμμετοχές σας στο μέιλ μου.
◙
*Η ετυμολογία της λέξης είναι από το Τουρκικό kocaman (πρφ. κοτζαμάν): πελώριος. 
Η λέξη kocam (πρφ. κοτζάμ) σημαίνει "ο άντρας μου" και χρησιμοποιείται μάλλον εσφαλμένα. 
Πιο κοντά εννοιολογικά είναι η λέξη koca πρφ. κοτζά, 
που εκτός από σύζυγος, σημαίνει μεγάλος.
πηγή

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015

Πειραματίζομαι!

beauty, cake, champagne, chocolate, cupcakes, cute, fashion, flowers, food, girls, healthy, heart, kiss, love, pink, summer, sweets, waffles

Πειραματίζομαι....
Ανακατεύω αργά υπομονή και θέληση.
Έπειτα, 
λίγη πρέζα αισιοδοξίας και δυο δόσεις γέλιου
αφήνονται με ορμή, 
σε πτώση ελεύθερη.
Αν λίγο περισσότερο εισχωρήσει από το γέλιο
το επιτρέπω, 
κάνοντας, με περίσσια χαρά, τα στραβά μάτια!
Χτυπάω με δύναμη μετά τις αντοχές μου
Χωρίς αντοχή δε γίνεται τούτο το παντεσπάνι!

Πειραματίζομαι....
Κι εφευρίσκω τρόπους διαρκώς,
για να γλυκαίνω τα πικρά 
και να πηγαίνουν κάτω τα σκληρά!
Κι ευφημισμούς θα κάμω αν χρειαστεί
τα δύσκολα να αντέξω!

Πειραματίζομαι...
Κι οραματίζομαι 
Κόσμους με ήλιους και χαμόγελα διαρκείας
Μπας και σκορπίσουμε λίγη από τη μαγεία!
Αυτή που χάσαμε απ' την απίστευτη βλακεία!

@
cake, chocolate, food, ice cream
Οι φωτογραφίες είναι παραπλανητικές.

Χωρίς αντοχή και υπομονή δεν βγαίνει παιδιά!
Γιατί εκεί που είχαμε χαρεί και ασιοδοξούσαμε, άρχισαν 
τα παράπονα, οι γκρίνιες, οι φωνές διαμαρτυρίας
γιατί, ε ναι, σε ένα μήνα έπρεπε να έχουν κάνει ΤΙΣ ανατροπές
και ξέρετε πως πάνε αυτά...
σαν ντόμινο!

Ο φίλος Μαζεστίξ τα λέει καλύτερα !
Συγχαρητήρια λοιπόν σε όλους εκείνους που έτσι όπως το πάνε
θα βοηθήσουν μια ώρα γρηγορότερα να γυρίσουμε στα χειρότερα!
Εγώ πάντως δεν θα τους κάνω τη χάρη!
_________________________

Για όσους παρακολουθούν τις ιστορίες του καφενέ
οι ως τώρα δημοσιευμένες ιστορίες μας είναι:

1.Οδοιπορικό στα καφενεδάκια της μνήμης , από Κεράσια και Κρίνοι
2. Στήριξε με στ' όνειρο, Ινώ, Σκιάθος
3. Κάπου στο παλιό καφέ, Evonita
4.Όταν γράφει η ζωή. e - periodiko mas official (από την Μαρίνα)
5.Σ' ένα πλωτό καφενεδάκι, Πύλαρος ( Γαβριήλ Παναγιωσούλης)
6.Νοθεία στον καφέ, Δημήτρης Ασλάνογλου
7.Ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, Λάουρα
8.Μια Παρασκευή για όνειρο, Η blogger της διπλανής πόρτας (Μαρίνα)
9. Ήτανε νιος! (Έμμετρος καφενές) Σμαραγδένια Ρούλα 
10.Απόγεμα στον καφενέ, dennis kontarinis (φιλοξενείται 
στης Έλενας Λ. λόγω τεχνικών προβλημάτων στο μπλογκ του)
11.Αμόλα Καλούμπα, mytripsonblog (me maria)
12.Η Κρυφή γοητεία της φιλανθρωπίας, Μαζεστίξ 
13.Καφενείο-ταβέρνα "Ο Κάκιας" Λάχεσις (Νίκη)
14.Χαμογέλα, μας βλέπουν, Μαρία Κανελλάκη
15.Ημιτελής Συμφωνία, Levina Vil
16.Η φωλιά του κούκου, Μαρία Νι
17.Παραγγελιά κάνεις στον καφέ, όχι στη ζωή!, Μαρίνα
από το e - periodiko mas official, (2η Συμμετοχή)
18. Στων αγγέλων τα μπουζούκια , Ακυβέρνητος (Πέτρος)
19.Ανεξάλειπτο αντάμωμα, Lysippe
20. Στον καφέ του Έρωτα, Κλαυδία
21.Ο παρατηρητής, @ριστέα
22.Κυρία, σας αγαπάω!, Γλαύκη
23.Παρίσι-Πλάκα, Κατερίνα Βερίγκα
24.Μια συμβουλή, μικρούλα, Nastenka, Αναστασία

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Απλά μαθήματα υπομονής

Πριν από αρκετό καιρό πήρα ξύλινα βραχιόλια και σκουλαρίκια
με σκοπό να επεκταθώ και στο κόσμημα ☺
(όχι που θα μου ξέφευγαν... 
αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου σήμερα)
Τα έτριψα και τα προετοίμασα με λευκό υπόστρωμα.
Έπειτα τα έκανα ντεκουπάζ
(αλλά επιμένω... δεν είναι αυτό το θέμα μου σήμερα)

Όμως αυτό το λαχανορόζ δεν μου άρεσε καθόλου!
Απέτυχα!
Σιγά όμως που δεν θα είχα την υπομονή να το ξαναφτιάξω!

"Η επιτυχία δεν είναι οριστική, η αποτυχία δεν είναι μοιραία. 
Αυτό που μετράει είναι το κουράγιο να συνεχίζεις"
Τάδε έφη Ουίστον Τσώρτσιλ

Το έτριψα λοιπόν εξ ολοκλήρου, έκανα κρακελέ ενός συστατικού 
και πάλι ντεκουπάζ και γαρνίρισμα με γκλίτερ και πατίνες
και ορίστε τα αποτελέσματα!
Οι φωτογραφίες τα αδικούν, τα γαρνιρίσματα ούτε που φαίνονται,
 αλλά δεν επεδίωξα καλύτερες φωτό
γιατί δεν είναι ΑΥΤΟ το θέμα μου, σήμερα!

♥

Σκεφτόμουν λοιπόν πως χωρίς υπομονή τίποτα δεν γίνεται σε αυτή τη ζωή,
εκτός ίσως από τα τυχερά παιχνίδια.
Επειδή όμως η τύχη είναι αστάθμητος παράγοντας
αν θες αποτελέσματα δεν πρέπει να βιάζεσαι.

Θυμήσου πότε ήσουν εξαιρετικά ανυπόμονος..
Όταν ήσουν μικρός.
Σου έλεγαν "σε λίγο "και εσύ ρωτούσες διαρκώς:
"Ακόμα δεν ήρθε αυτό το "σε λίγο";"
Καμία άλλη απάντηση δεν σε ικανοποιούσε.
Ήθελες ΤΩΡΑ!

Μεγάλωσες.
Θα έπρεπε να έχεις μάθει ότι 
"αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι"!
Και πως 
"τα αγαθά κόποις κτώνται"!

Όλη η φύση μας δίνει διαρκώς μαθήματα υπομονής.
Θέλει χρόνο η κάθε διαδικασία.
Κάθε εποχή δεν αλλάζει " ως που να πεις κύμινο"! 

Φαντάσου να θες να φτιάξεις το κουτί που σου έδειξα πρόσφατα.
Θυμήσου όλα τα βήματα που σου εξιστόρησα.
Αν βιαστείς να το τελειώσεις, παραλείποντας κάποια από αυτά τα βήματα,
ή συντομεύοντας τους χρόνους σου,
 πιθανότατα να καταλήξεις σε μια μεγάλη πατάτα!
Όσο ικανός και να είσαι, όταν υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία,
πρέπει να πας αργά, σταθερά,να περιμένεις.


Σήμερα πάλι Καθαρά Δευτέρα πετάς το χαρταετό σου.
Να μια ευκαιρία να διδάξεις το παιδί σου!

Το πέταγμα θέλει τρόπο, υπομονή, μελέτη...
Να ψάξεις για τον κατάλληλο αέρα.
Να κάνεις τα σωστά βήματα.
Και αν πάμε και πιο πίσω, στην κατασκευή του ίδιου του χαρταετού:
θέλει δεξιοτεχνία και γνώση φυσικά
αλλά σκέψου να είσαι ανυπόμονος ή βιαστικός στην κατασκευή του,
πόσο μοιραίο μπορεί να αποβεί στην ισορροπία του
και στην αεροδυναμική του!

" Μεγάλο πράγμα η υπομονή( ..... ) 
Κλεί θησαυρούς κι εκείνη " Δ. Σολωμός

Γιατί λοιπόν στην περίπτωση της Νέας κυβέρνησης
 ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ;

Καλά κούλουμα!

@ριστέα

__________________________


Για όσους παρακολουθούν τις ιστορίες του καφενέ
οι ως τώρα δημοσιευμένες ιστορίες μας είναι:

1.Οδοιπορικό στα καφενεδάκια της μνήμης , από Κεράσια και Κρίνοι
2. Στήριξε με στ' όνειρο, Ινώ, Σκιάθος
3. Κάπου στο παλιό καφέ, Evonita
4.Όταν γράφει η ζωή. e - periodiko mas official (από την Μαρίνα)
5.Σ' ένα πλωτό καφενεδάκι, Πύλαρος ( Γαβριήλ Παναγιωσούλης)
6.Νοθεία στον καφέ, Δημήτρης Ασλάνογλου
7.Ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, Λάουρα
8.Μια Παρασκευή για όνειρο, Η blogger της διπλανής πόρτας (Μαρίνα)
9. Ήτανε νιος! (Έμμετρος καφενές) Σμαραγδένια Ρούλα 
10.Απόγεμα στον καφενέ, dennis kontarinis (φιλοξενείται 
στης Έλενας Λ. λόγω τεχνικών προβλημάτων στο μπλογκ του)
11.Αμόλα Καλούμπα, mytripsonblog (me maria)
12.Η Κρυφή γοητεία της φιλανθρωπίας, Μαζεστίξ 
13.Καφενείο-ταβέρνα "Ο Κάκιας" Λάχεσις (Νίκη)
14.Χαμογέλα, μας βλέπουν, Μαρία Κανελλάκη


Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

Όχι άλλο!

 

Συμβαίνουν πολλά εδώ και καιρό που με προβληματίζουν.
Και με την υπομονή θέλω να τα βάλω.
Πάντα τη θεωρούσα προτέρημα.

Ξέρω πως είναι κάτι που με χαρακτηρίζει.
Τεράστια αποθέματα.
Δεν ξέρω ποιος μου τα έδωσε...πώς προέκυψαν.
Ξέρω μόνο πως έχω θυμώσει 
μαζί μου!
Και θέλω να φωνάξω :

ΟΧΙ ΑΛΛΟΟΟΟΟΟ!

Σε κάποιους 
Σε πολλούς 
Σε μένα!

Νομίζω ότι πια η υπομονή για μένα είναι 
αυτοκαταστροφή....
Νομίζω ότι η υπομονή είναι ο τάφος μας!

Πρέπει να γίνουμε παιδιά:
ανυπόμονα 
ανώριμα
απαιτητικά!

Θέλω να γίνω παιδί λοιπόν!
Να διεκδικήσω 
τη σοκολάτα μου,
το παγωτό μου,
το παιχνίδι μου!

Θέλω να βάλω τα κλάματα και κάποιος 
να με πάρει αγκαλιά,
να με χαϊδέψει στην πλάτη!

Να μου πει :
Σώπα!
Όλα θα πάνε καλά...
Είμαι εδώ για σένα!
Μη φοβάσαι!

Θέλω κάπου να αφήσω το βάρος του ουρανού...
Για λίγο έστω...

Θέλω να γίνω 
ανυπόμονη 
ανυπάκουη
ανώριμη!
Για λίγο έστω!

Για να φωνάξω...
ΟΧΙ ΑΛΛΟΟΟΟΟΟ!

Και να χαρίσω την υπομονή 
που τόσο εκτιμούσα κάποτε....

Την ξεπουλώ 
όσο-όσο
πριν με πουλήσει!



Καλημέρα θα πω και σήμερα....
@ριστέα



Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

Στο καρνάγιο


Να περνάνε οι θαλασσοταραχές
και να κοιτάζεις τον ιστό σου...
Κι αυτός να στέκεται κοντάρι ορθό.
Έστω κι αν το σκαρί ξεφλούδισε.
Έστω κι αν τα στεγανά έμπασαν.
Καμάρι.
"Τα κατάφερα και τούτη τη φορά".
Μα μην επαναπαύεσαι.
Στο καρνάγιο δίχως άλλο να πας...
Πιάσε την πίσσα'
Πιάσε το σφυρί και τα καρφιά.
Την ξύστρα,
και το χαμόγελο παραμάσχαλα -τραβάει πιο εύκολα έτσι η δουλειά.
Έχεις ανακατασκευή να κάμεις.
Τρύπες και πάλι να κλείσεις....
Χειμώνας μπροστά σου...
Τι να σου κάνει μια μονάχα νηνεμία.
(Δεν είναι να εμπιστεύεσαι τη θάλασσα
κι ας την απόλαυσες κάποτε πολύ).
Ξέρεις πια πώς όλοι οι καιροί στο δρόμο σου είναι...
Κι έχεις πολλά ακόμα να ζήσεις και να πάθεις.
Και ποιο το επιμύθιο ετούτη τη φορά;
Δεν σταματάει η ζωή αν δεν χαθεί!

@ριστέα


Καλή σας μέρα 
και καλό Σαββατοκύριακο



Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Οι αλλαγές/ Των αλλαγών/ Ω αλλαγές !


Τις αλλαγές πάντα στη ζωή μου τις φοβόμουν 
αλλά στο τέλος πάντα κατέληγα να τις καλωσορίζω!

Στην αρχή δυσανασχετείς. 
Αλλάζει μια κατάσταση.
Κι αυτό που είχες ως γνωστό και δεδομένο ξαφνικά χάνεται.
Το άγχος χτυπάει κόκκινο σε αυτές τις περιπτώσεις..
Τι καινούργιο θα συναντήσεις;
Θα προσαρμοστείς άραγε;
Θα περπατήσει η νέα κατάσταση;
Αγωνία...
Απροσδιόριστα συναισθήματα.
Αναμονή.
Και πάλι αγωνία.
Φτερουγίσματα της καρδιάς.
Άγχος -όχι φόβος.
Σαν την πρώτη μέρα στο σχολείο....
Σαν την πρώτη μέρα στη νέα σου δουλειά...

Έτσι και με τον καιρό..
Από κει που ήσουν κεφάτος και στις θάλασσες χαλάρωνες
μαζεύεσαι πίσω, στην σκληρή πραγματικότητα που τρέχει ...


Μισοάδειο:
Το καλοκαίρι που χάθηκε!

Κάθε Φθινόπωρο θα υποστούμε όλες τις αλλαγές
που η φύση μας έχει υποσχεθεί ως δώρο 
μα πολλοί βλέπουν μόνο τη μία πλευρά, αυτή που πονάει:

τη ψύχρα που σε κάνει να αναριγείς 
τη μέρα που χάνεται όλο και πιο νωρίς
τις βροχές που πυκνώνουν και σου χαλούν τη μέρα
το κλείσιμο από νωρίς στο σπίτι
τις δουλειές που επιβάλλονται να γίνουν λόγω όλων των 
παραπάνω αλλαγών...

και περισσότερη κούραση
λιγότερη χαλάρωση
περισσότερες ευθύνες


Μισογεμάτο:
Η αναγέννηση που θα έρθει

Από την άλλη.....
Το ξερό θα γίνει πράσινο.
Και το πράσινο θα γίνει και πάλι ξερό για να αναστηθεί!
Κι από τις στάχτες του το κάθε τι μπορεί
ξαναγεννηθεί!

Αν έχεις δύναμη μέσα σου 
τις αλλαγές θα αντέξεις...
και σαν άλλος χαμαιλέοντας θα προσαρμοστείς ξανά..
Και θα μάθεις να σου αρέσει.
Ή τουλάχιστον να κάνεις υπομονή!
Να σφίγγεις τα δόντια και να λες..
Μπορώ!
Αντέχω!
Και κάποτε θα έρθει η ανάσταση!



Καλή σας μέρα
@ριστέα


Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

Ένα ταξίδι χιλίων μιλίων αρχίζει με ένα μικρό βήμα....


Έχετε παρατηρήσει μικρά παιδιά ( λίγο πριν κλείσουν το πρώτο τους χρόνο) που μαθαίνουν να περπατούν; Πώς ξεκινούν από το μπουσούλημα και σιγά, διστακτικά στην αρχή, κάνουν τα πρώτα αβέβαια βήματά τους; 
Γέρνουν , χάνουν την ισορροπία τους, πέφτουν , δέχονται τη βοήθειά των μεγάλων ... 
Αν νιώσουν εμπιστοσύνη, ξανασηκώνονται γρήγορα. Αν τρομάξουν οι μεγάλοι, τρομάζουν κι αυτά, βάζουν τα κλάματα! Αν κανείς δεν δώσει σημασία , θα προσπαθήσουν αμέσως χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες! Και συνεχίζουν. Μέχρι να σταθούν όρθια και σίγουρα! Δεν τα παρατούν, όσες τούμπες κι αν φάνε, όσο πόνο κι αν νιώσουν πέφτοντας!
Κάπως έτσι, όλα τα μικρά θα τα καταφέρουν στο τέλος κι αυτό γιατί δεν απελπίζονται, γιατί θέλουν να σηκωθούν, να μοιάσουν στους μεγάλους!



Γιατί δεν παραδειγματιζόμαστε από τα μωρά; Γιατί εγκαταλείπουμε τις προσπάθειες πριν καν δοκιμάσουμε; Κάποτε δεν φοβηθήκαμε! Κάποτε αψηφήσαμε όλους τους κινδύνους! 

Και σηκωθήκαμε παρά το πέσιμο....

Και φύγαμε!


Κι ας μην ξεχνάμε.....

΄Ενα ταξίδι χιλίων μιλίων ξεκινά με ένα μικρό βήμα!
Λάο Τσε 

Καλό βράδυ

airis

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Υπάρχει ο σωστός καιρός για όλα!


Υπάρχει καιρός να γεννηθείς και καιρός να πεθάνεις
Καιρός να φυτέψεις και καιρός να ξεριζώσεις
Καιρός να σκοτώσεις και καιρός να ιάσεις
Καιρός να γκρεμίσεις και καιρός να οικοδομήσεις
Καιρός να κλάψεις και καιρός να γελάσεις
Καιρός να θρηνήσεις και καιρός να χορέψεις

Καιρός να πετάξεις πέτρες και καιρός να μαζέψεις πέτρες
Καιρός να αγκαλιάσεις και καιρός να απομακρυνθείς
Καιρός να ζητήσεις και καιρός να απολέσεις
Καιρός να φυλάξεις και καιρός να πετάξεις
Καιρός να σκίσεις και καιρός να ράψεις
Καιρός να σιωπήσεις και καιρός να μιλήσεις
Καιρός να αγαπήσεις και καιρός να μισήσεις
Καιρός πόλεμου και καιρός Ειρήνης!

Π. Κοέλο, ( απόσπασμα από την Μπρίντα )

~

Υπάρχει ο σωστός καιρός για όλα!  
Αρκεί να έχουμε το ένστικτο, 
να διαβάζουμε τα σημάδια 
και την υπομονή να περιμένουμε τον κατάλληλο χρόνο...

Για μένα το να μπορώ να περιμένω είναι μεγάλη αρετή.

Σήμερα σας καλημερίζω λοιπόν
βάζοντας την υπομονή στην ημερήσια διάταξη....

airis