Ξυπνήματα 🌷 Νέο Δρώμενο

 

Η ομορφιά καραδοκεί. 

Αν είμαστε ευαίσθητοι, θα την αισθανθούμε

Μέσα στην ποίηση όλων των γλωσσών.

Μπόρχες

Αγαπημένοι μου φίλοι!

Η άνοιξη κατέφθασε με θόρυβο,

αλλά όχι από τα ζουζουνίσματα εντόμων 

και τα τιτιβίσματα αποδημητικών πουλιών.

Μπορεί να μην ακούμε τις οβίδες 

και τα βαλλιστικά οπλικά συστήματα που πέφτουν,

αλλά ξέρουμε ότι πέφτουν 

και κάποιοι (αθώοι συνήθως) συνάνθρωποί μας, 

ανεξάρτητα από εθνικότητες και θρησκείες πληρώνουν με τη ζωή τους

την απληστία των μεγάλων! 

Κι εμείς;

Εμείς πρέπει να συνεχίσουμε. 

Όπως μπορούμε!

Έτσι έχω μάθει να κάνω εγώ, εξάλλου!
Και τέτοια εποχή, κάθε χρόνο, ξυπνάω!

Έτσι ήταν εύκολο να βάλω έναν γενικό τίτλο στο νέο μας δρώμενο:

Ξυπνήματα 

Τα ξυπνήματα 

μπορεί να είναι κυριολεκτικά ή συμβολικά:

να μιλήσουμε για την ανάγκη μας να ζήσουμε τη φύση, τον ήλιο, τον καθαρό αέρα,

να καταγράψουμε την επιθυμία μας να αλλάξει το σκηνικό 

και όσα ζήσαμε έναν χειμώνα ακόμα,

να συμπεριλάβουμε και το Πάσχα που βρίσκετε στην καρδιά της άνοιξης,

να καταγράψουμε τις ευχές μας για ελπίδα, αισιοδοξία, ειρήνη κι αγάπη!

Αυτό θα το κάνουμε με κείμενα, ποιήματα, χαϊκού, δικές μας εικόνες, 

Το δρώμενο θα έχει και πάλι δύο μέρη :

Α) Ένα Ποίημα για την άνοιξη

Β) Ένα κείμενο για την άνοιξη

Θα πραγματοποιηθούν στο τέλος οι γνώριμες πια κληρώσεις μας, 

μία για κάθε σκέλος, με τα σχετικά δώρα! ☺

Το δρώμενο διέπεται από τους γνωστούς όρους:

1) Το κείμενό μας θα μπορεί να είναι:

► σκέψεις για την άνοιξη

► κάποια ανάμνηση

► μία μόνο σκηνή

► μια φανταστική ιστορία -πολύ μικρή

► βιώματα, ψυχική κατάσταση, μικρό χρονογράφημα

2) Παράκληση. Αυτό!

Το δρώμενο βασίζεται στην αλληλεπίδραση.

Γράφουμε για να διαβαστούμε, να ανταλλάξουμε σκέψεις και έναν καλό λόγο.

Αυτό σημαίνει πως όταν κάποιος περνάει από το μπλογκ μας και μας σχολιάζει,

φροντίζουμε κι εμείς να επισκεφθούμε τις αναρτήσεις όσων συμμετέχουν.

Θα χαρώ πολύ να υπάρχει αντίστοιχη διάθεση από όλους.

Το δρώμενο λειτουργεί όταν υπάρχει παρουσία, όχι μόνο ανάρτηση.

3) Τέλος, προσοχή

Μικρό όριο στα κείμενά μας! 

Ο χρόνος όλων είναι πολύτιμος. Μικρά κείμενα σημαίνει μικρά!

Το γνωστό όριο των 500 λέξεων.

Γεύση άνοιξης και ανανέωσης θέλουμε. 

Όχι βιβλίο οδηγιών και επιβίωσης.

Έχουμε σχεδόν τρεις μήνες καιρό, ως το τέλος του Μαΐου.

Δηλώνετε συμμετοχή εδώ για να σας βάλω στο μέιλ,

και συνεχίζουμε με τον γνωστό τρόπο ενημέρωσης.

Η "πρώτη οβίδα" πέφτει (κλασικά) στις 10 του μηνός!

Σας φιλώ 

Αριστέα

υγ: Ως μπάνερ χρησιμοποιούμε το πρώτο gifάκι 

-----------------------

Την άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις

Ναι, την φτιάχνεις.

Κάθε φορά από την αρχή.

Όλο και πιο ζωντανή.

Όλο και πιο ποτισμένη.

Ναι, την φτιάχνεις.

Με εκείνα τα χρώματα που σημαίνουν αρμονία.

Και με εκείνες τις λέξεις που δηλώνουν αρχή.

Ναι, την φτιάχνεις.

Με εκείνο το φως, που μπορεί να σου δώσει Παράδεισο.

Και με εκείνα τα λουλούδια που μυρίζουν ζωή.

Ναι, την φτιάχνεις.

Με εκείνο το άρωμα της αθάνατης, Ελπίδας.

Και με εκείνη την Πίστη που θα σε κάνει να μην φοβηθείς.

Ναι, την φτιάχνεις λοιπόν.

Με υλικά αγνά για την ψυχή σου.

Και με στιγμές απλές που χαρίζουν αιώνιες χαρές

Που σε ακούν στην σιωπή.

Και δεν έχουν ανάγκη τα λόγια για εξηγήσεις.

Ναι, την φτιάχνεις.

(....)

,Απόσπασμα από το ποίημα 

Την Άνοιξη αν δεν τη βρεις την φτιάχνεις, του Οδυσσέα Ελύτη 

__________________________________________________

Οι συμμετοχές σας:

Α) Ποιήματα για την άνοιξη

1.Μαρίνα Τσαρδακλή, Σκοτεινή Άνοιξη 

2. Μαρία Νικολάου, Αυτός που σ΄αγαπάει χωρίς να το ξέρεις 

*Airis, Πρώτα βήματα

3. Mia, Άνοιξη  

4. Κώστας, Άνοιξη 

5. Mia, Άνοιξη 

6. Γλαύκη, Ξύπνα 

7. Ρούλα Σμαραγδάκη, Παρέα με ένα κολιμπρί 

8. ANNA FLO, Πικ νικ! 

9. Giannis Pit, Τώρα που είναι άνοιξη 

10. Μαρία Πλατάκη, Μεταίχμιο 

11. Πίπη, Του (κοκκινόμαλλου) αγοριού απέναντι 

12. Μαρία Πλατάκη, Ρομάντζο στον Κήπο του Κέουκενχοφ 

13. Μαρία Πλατάκη, Λευκή Καμέλια 

14. Κώστας, Ήρθαν τα χελιδόνια 

15. Ρούλα Σμαραγδάκη, Το θαλασσινό κοχύλι 

16. Ρούλα Σμαραγδάκη, Μαντινάδες 

17. Μαρία Νικολάου, Πρωτομαγιά 

18. Ρούλα Σμαραγδάκη, Δύο σε ένα  

19. Μαρία Νικολάου, Να τριγυρνάς 

20. Ρούλα Σμαραγδάκη, Αποχαιρετισμός στην  Άνοιξη

Β) Κείμενα/εικόνες/σκέψεις για την άνοιξη

1. Μαρία, Νικολάου, Στο φως 

2. Μαρία Κανελλάκη, “Ξυπνήηηησατε;” 

3. Γλαύκη, Battle for the sun... but only with you! 

4. Ρούλα Σμαραγδάκη, Ανοιξιάτικα γενέθλια 

5. ANNA FLO, Μια ανοιξιάτικη μέρα με τον Άλεξ  

6. Ρένα Χριστουδούλου, Οι 5 αισθήσεις 

7.Μαρία Νικολάου, Οι νεραντζιές άνθισαν και φέτος 

8. Μαρίνα Τσαρδακλή, Ένα διαφορετικό Πάσχα: Πώς να το ζήσουμε ουσιαστικά!  

9. Μαρία Πλατάκη, Η Ανοιξιάτικη Περιπλάνηση της Ελίζ 

10. Ρούλα Σμαραγδάκη, Αργείς άνοιξη μου αργείς 

11. Βερόνικα, Ένα βλαστάρι 

12. Μαρίνα Τσαρδακλή, Μεγάλη εβδομάδα: Μια σιωπηλή άνοιξη 

13. Ρούλα, Σμαραγδάκη, Ω! γλυκύ μου έαρ 

14. Ρούλα Σμαραγδάκη, Χριστός Ανέστη 

15. Giannis Pit, Ανοιξιάτικα βήματα σε ρυθμό …τριών τετάρτων 

16. Μαρία Νικολάου, Ήχοι και μνήμη 

17. Petra, Σαν μια ματιά έξω από το παράθυρο... 

18. Ρούλα Σμαραγδάκη, Οι κουτσουνάδες της Κρήτης 

19. Γλαύκη, Το "πρώτο σκαλί" με φως και θάρρος... 

20. Ρούλα Σμαραγδάκη, Ένα χελιδόνι 

21. Μαρία Πλατάκη,  Οι ανθισμένες μηλιές της νιότης 

22.*Airis, Η υπόσχεση

Σιγουράκι!

Μ’ αρέσει αυτή η νωπή ησυχία. Κάπου εδώ κοντά, σ’ ένα χαγιάτι,

μια νέα γυναίκα θα χτενίζει τα μακριά μαλλιά της

και πλάι της θ’ ανασαίνουν τ’ απλωμένα εσώρουχα στο φεγγαρόφωτο.

Όλα ρευστά, γλιστερά, ευτυχισμένα. Μεγάλες υδρίες μες στους λουτήρες

θαρρώ πως χύνουνε νερό στων κοριτσιών τους αυχένες και τα στήθη,

γλιστράνε τα μικρά, αρωματικά σαπούνια στα πλακάκια,

οι φυσαλίδες διασχίζουν τους θορύβους των νερών και των γέλιων,

μια γυναίκα γλίστρησε κι έπεσε,

γλίστρησε το φεγγάρι απ’ το φεγγίτη,

όλα γλιστρούν απ’ το σαπούνι - δεν μπορείς να τα κρατήσεις

ούτε μπορείς να κρατηθείς - αυτό το γλίστρημα

είναι ο επανερχόμενος ρυθμός της ζωής΄ οι γυναίκες γελάνε

τραντάζοντας λευκούς, πανάλαφρους πυργίσκους σαπουνάδας

επάνω στο δασάκι του εφηβαίου τους. Έτσι να ‘ναι η ευτυχία;

Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από τον Ορέστη

◄►

Παγκόσμια ημέρα Ευτυχίας χτες, Παγκόσμια ημέρα Ποίησης σήμερα,
και κάπου εδώ ξεκίνησε κι επίσημα από χτες η άνοιξη,
η χιλιοτραγουδισμένη και τόσο ποθητή εποχή!

Τι είναι ευτυχία;
Απλά πράγματα, το τόσο τετριμμένο πια, αν και αληθινό, "στιγμές":

Για μένα ο ήλιος που με ζεσταίνει αλλά δεν με καίει,
ο ήχος των πουλιών, τώρα την άνοιξη,
τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια, που ξεπετιούνται
δώθε κείθε και ντύνουν τα γυμνά κλαδιά,
μια ωραία μελωδία που με ταξιδεύει σε όμορφα νοσταλγικά μέρη του χτες,
ακόμα και η ψύχρα του Απρίλη, 
κάπου το σούρουπο, καθώς θα απολαμβάνω για ακόμα χρονιά 
την ασβεστωμένη μου αυλή.

Ηρεμία, 
αντοχή στις δυσκολίες,
μια αγαπημένη αγκαλιά, 
μια γνώριμη φωνή την ώρα που την έχω ανάγκη,
ένα τρανταχτό γέλιο, 
ένα γαλήνιο κους κους με τις ώρες, χωρίς άλλες έγνοιες στο κεφάλι, 
παρέα με έναν αρωματικό καφέ,
συμπληρώνουν τη δική μου πληρότητα!

Μα κυρίως ευτυχία είναι η ίδια η Ζωή. Έτσι όπως είναι, 
με τα στραβά της και τα ίσια της, 
με τις χαρές της και τους φόβους της,
με τη γέννηση και τον θάνατο, πιασμένους χέρι - χέρι, 
αέναα και σταθερά! 
Σιγουράκι! 

Ένα σιγουράκι που σε κάνει να μην επαναπαύεσαι,
όλα να τα δέχεσαι και λίγο στωικά, (δεν είν' κακό!) 
με την έννοια ότι όλα περνάνε, όλα αντέχονται, ακόμα και οι απώλειες,
γιατί αν δεν αντέχονται τότε έρχεται η αρρώστια της ψυχής
 το τέρμα, ο θάνατος!

Σήμερα όμως γιορτάζω την Ποίηση και τη Ζωή 
και νομίζω ότι το Συμπόσιο Ποίησης που έρχεται σε 3 μέρες,
θα είναι το αποκορύφωμα, αφού οι συμμετοχές σας ως τώρα 
ξεπερνούν τις προσδοκίες μου!

Μην ξεχνιόμαστε: ως την Πέμπτη 23/03 
και ώρα 8,00μμ 

Σας φιλώ
@ριστέα

Μέρες Άνοιξης: Εκ νέου γέννα!

Λένε πως η άνοιξη είναι εποχή

Πως τα λουλούδια,

τα χελιδόνια,

και οι πασχαλιές

την προσδιορίζουν

Φευ!

Δεν έχουν δει 

τα μάτια των μακάριων ανθρώπων 

Ακόμα κι αν είναι καταχείμωνο,
φεγγοβολούν και ευωδιάζουν!

Γιατί άνοιξη σημαίνει 

αναγέννηση, 

εκ νέου γέννα από το θάνατο,

κι ευλογία 
Κι αν τ'απαντήσεις στη ζωή
απ' τον καιρό
έχουν περισσότερη αξία.

Η άνοιξη δεν είναι απλά μια εποχή!

@

Για τις μέρες άνοιξης 

@ριστέα

ΣΗΜΕΡΑΑΑΑ!!!!
Τι σας έχω ακόμα;



Τσαντίρ Ελλάς, 
από τη Μαρία Λιώτη, φιλοξενούμενη στο 
Κάτω από την Ακρόπολη της Κλαυδίας

Μυστικός κήπος, 
από τη me maria, στο mytripsonblog

Άνοιξη,
από την Έλεν Β., στο καρυδότσουφλο

και
Μέρες Άνοιξης, 
από τηνΩραιοζήλη στο Ένα κάθε μέρα

◙

Χτες πήγες κι από δω;

Η Άνοιξη είναι έρωτας, 
από την Ανέσπερη, 
στο Σκέψεις μικρές κι ασήμαντες
στο χρόνο αφημένες

και

Η οφθαλμαπάτη της άνοιξης
από την Κική Κωνσταντίνου, στο Εκφράσου

◙

Μην ξεχνάτε...
Οι Μέρες άνοιξης

και 

το 11ο Συμπόσιο Ποίησης
περιμένουν τις συμμετοχές σας

Η αμυγδαλιά

Ανυπόμονη
Δεν λογαριάζει πάγη και βροχές

Μήτε τρομάζει από τους αέρηδες 

Βιάζεται να διώξει τη σκιά του απεχθή εχθρού της

Την αυλαία του να σηματοδοτήσει με λίγα μικρά 

αδύναμα και ευαίσθητα χνάρια

Λένε πως η φιλαυτία της την κατατρέχει

Μα είδες εσύ ποτέ να χάνεται από προσώπου γης;

Την πρόσκληση της αναγέννησης θα δώσει

πρώτη απ΄όλους

περιχαρής

Κι έτσι γνωρίζεις με βεβαιότητα

πως όλα θα ξεκινήσουν πάλι από την αρχή

Το ταπεινό αυτό ποιηματάκι ήταν η μία από τις δύο μου συμμετοχές

στο 7ο Παιχνίδι των λέξεων (της φετινής σεζόν)

που ακούραστα κι άξια συνεχίζει η Μαρία μας,

παίρνοντας τη σκυτάλη από την αρχική οικοδέσποινα 

και "μάνα" τούτου του Παιχνιδιού, Φλώρα, 

στο TEXNIS STORIES.

Ευχαριστώ τη Μαρία για την υπέροχη φιλοξενία της,

καθώς και όσους διάβασαν ή ψήφισαν τη συμμετοχή μου!

Η φιλαυτία αν και στην αρχή μας κόμπλαρε λίγο 
απέδωσε υπέροχους καρπούς!
Πολλά συγχαρητήρια κι από μένα στην νικήτρια Μαρία μας
(το γλυκό μου, μυρωδάτο κανελλάκι),
μα και σε όσους τόλμησαν!

Σας γλυκοφιλώ
@ριστέα

Εδώ

συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!

κι 
εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης
που τρέχει ήδη!

◙

Στην ανοιξιάτικη μυστική ανταλλαγή,
της Αλεξάνδρας μας πήρες μέρος
ή ακόμα το σκέφτεσαι;

22ο Φωτογραφίζειν ~ Επρόβαλε η Άνοιξη! Ξέχνα τα περασμένα!

Να κριθεί κάθε Άνοιξη από τη χαρά της 

από το χρώμα του το κάθε λουλούδι 

από τοχάδι του το κάθε χέρι 

ἀπ᾿ τ᾿ ανατρίχιασμά του το κάθε φιλί 

Μίλτος Σαχτούρης

Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ'  αγέρι

στην πλάση μυστικής αγάπης γλύκα,

σα νύφ' η γη, πόχει άμετρα άνθη προίκα

λάμπει ενώ σβηέται της αυγής τ'  αστέρι.

Λορέντζος Μαβίλης

Παντού ξεχύνετ' η χαρά. Μόνον εσύ, μικρή μου, βλέπεις τις τόσες

ομορφιές με μάτια δακρυσμένα. Έλα να βρεις παρηγοριά στ'

ολόθερμο φιλί μου! Επρόβαλε η Άνοιξη! Ξέχνα τα περασμένα!

Κώστας Καρυωτάκης 

Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει

θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά

και θα 'ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου

παλιέ μου φίλε

Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις

μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου

κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη,

πικραμένη σου μνήμη

Μανόλης Αναγνωστάκης

Άνοιξη θρύψαλο μενεξεδί

Άνοιξη χνούδι περιστέρας

Άνοιξη σκόνη μυριόχρωμη

[…]

Άνοιξη πίκρισμα του σκίνου

Άνοιξη άζωτο της αμασχάλης

Άνοιξη σουσάμι αόρατο

[…]

Άνοιξη μυρμηγκιά της μέρας

Άνοιξη αίμα του βολβού

Άνοιξη οπλοπολυβόλο απύλωτο

Στων ωραίων γυναικών τα χέρια

Όπου τύχει

Ριπές θανάτου

Εκατομμύρια σπερματοζωάρια

Στων ωραίων γυναικών τα χέρια

Τα δυνατά λουλούδια με τον ήλιο μέσα τους

[…]

Οδυσσέας Ελύτης

Απόψε κοιμηθήκαμε στην αγκαλιά της άνοιξης

ακουμπώντας το κεφάλι στην καρδιά της.

Ακούγαμε στον ύπνο μας τις ανάσες των πουλιών και την  καρδιά μας.

Το πρωί που ξυπνήσαμε, είδαμε τον ουρανό να περπατάει στην

κάμαρά μας σα γαλανό πουλί με χρυσά μάτια που τσίμπαγε

τα ψίχουλα των σκιών που ‘χαν μείνει από χθες βράδυ στο πάτωμα.

Μια στιγμή να νιφτούμε και φτάσαμε.

Γιάννης Ρίτσος

Με αυτή την τελευταία φωτογραφία πήρα μέρος 
στο 22ο Φωτογραφίζειν,
στο Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά, της Μαρίας Νικολάου
και πρώτευσα ωραιότατα από το τέλος!

Χτες μια άκρως χειμωνιάτικη εθνική επέτειος,
σήμερα ήλιος, έστω και με δόντια...
Επρόβαλε η Άνοιξη! 
Ξέχνα τα περασμένα!

Εδώ

συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!
κι 
εδώ

μαθαίνεις για το 

11ο Συμπόσιο Ποίησης 

που τρέχει ήδη!

Καλό Σαββατοκύριακο
Σας γλυκοφιλώ
@ριστέα