Παραλειπόμενα του γάμου (φωτορεπορτάζ!)

Με τα χεράκια μου, αμέριστη αγάπη και φροντίδα κι απλά υλικά

όλα έγιναν όπως τα ήθελαν τα ερωτευμενάκια μου!

◙

Στο σπίτι μας, το πατρικό του γαμπρού,

έπαιξα με το πράσινο (παραγγελιά της αδερφούλας μου)

 Λίγη δαντέλα, πράσινα κεριά, γυψοφίλη,

γυάλινα βάζα, φανάρια, μια σειρά φωτάκια. 

λινάτσα, ύφασμα γάζας, τούλι και σπάγκος.

Τόσο απλά υλικά!

◙

Στο χώρο της δεξίωσης έπαιξα με το σάπιο μήλο,

(επιλογή της νυφούλας μας σε προσκλητήριο, 

λουλούδια και διακόσμηση της εκκλησίας)

Σαπουνάκια-ευχαριστήρια 
(για όλους τους καλεσμένους σε καραμελίτσες)
24 κεριά με στένσιλς και γκλίτερ που μπήκαν σε κλουβιά-φανάρια, 
 τα οποία στόλισα με δαντέλες, κορδέλες και γυψοφίλη,
για τις 22 ροτόντες των καλεσμένων
και φυσικά στο τραπέζι καλωσορίσματος κυριάρχησαν
το βιβλίο γάμου, το ευχολόγιο, και η πιατέλα με τα κεριά
που έκανα με τα χεράκια μου. 


Και χωρίς αυτά πιστέψτε με, όλα θα ήταν υπέροχα,
αφού αυτό που μετράει στην ουσία δεν είναι τα στολίδια
αλλά η αγάπη!
Και η επιθυμία να είναι έτσι αγκαλιασμένοι 
και στα καλά και στα δύσκολα!

Εγώ απλά έκανα αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα!

Να δείχνω την αγάπη μου με όποιο τρόπο μπορώ!

Ήταν ένας υπέροχα ρομαντικός γάμος.

Σας φιλώ

@

Μην ξεχνάτε το νέο μας δρώμενο

Family stories

Διαβάστε από χτες

Να σας πω μια ιστορία?

από την Ανέσπερη, 

στο Σκέψεις μικρές κι ασήμαντες στο χρόνο αφημένες...

και

Είστε η μόνη οικογένεια που έχω... 

από τη Μαρίνα, στο e-periodiko mas

Αnd they lived happily ever after ?

Με έπιασε μια όρεξη να τα βάλω με τα παραμύθια σήμερα. Κι άλλο γνωστό μου ζευγάρι χωρίζει και αυτό με προβλημάτισε.

Μου αρέσει η μαγεία και την αποζητώ συχνά πυκνά. Μα έμαθα να βλέπω τα πράγματα κι από τη ρεαλιστική τους πλευρά.

Αλήθεια , έχετε αναρωτηθεί γιατί δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε μετά από το " και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα"  ;

Μια χαρά ήταν τα παραμύθια καθώς μεγαλώναμε! Αλλά τι μας άφησαν και κυρίως τι μας έμαθαν; 

Ποιο ήταν το πρότυπο με το οποίο μεγάλωσα εγώ, η Μαρία, η Κατερίνα,η Σοφία, η Λένα, η Παρασκευή, η Αλέκα και τόσα άλλα κοριτσόπουλα;

Να, αυτό το μοτίβο είχαν σχεδόν τα περισσότερα: Όλα τα εμπόδια στο τέλος υπερνικούνται. Το καλό επικρατεί του κακού ! Ο πρίγκιπας εμφανίζεται από το πουθενά, παίρνει το κορίτσι (φτωχό πλην τίμιο) αγκαλιά και το στέφει πριγκίπισσα της καρδιά του!

Κλείνει η πόρτα, μετά τους βασιλικούς γάμους και ....ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Και; Τι γίνεται όταν η σταχτοπούτα ξυπνά με δύο κουτσούβελα αγκαλιά -τα άλλα δύο διασκορπισμένα στο σπίτι ...έτοιμα να το γκρεμίσουν, το ένα έκλαιγε ολονυχτίς ... της είχε τσακίσει τα νεύρα! , ο σύζυγος να γκρινιάζει:  -θέλω καφέ! -Πού είναι οι μπότες μου ;. Φύγε από μπροστά, χάνω το ματς.....θα σε στείλω πίσω στη μάνα σου αν δεν τα έχεις όλα σε 2' ! και τόσες άλλες "ομορφιές" ....

Α ρε ζημιά που έκαναν τα παραμύθια! Πιστέψαμε στο τέλειο....στο ιδανικό!

Και φυσικά όπως γνωρίζουμε ή άντε υποπτευόμαστε ...απλά δεν υπάρχει!

Σόρρυ ανύπαντρα κορίτσια μου αλλά αν παντρεύεστε για να ζήσετε τη μαγεία θα σας το χαλάσω!  Όσοι φτάνουν σε αυτό το βήμα θα πρέπει να ξέρουν ότι θέλει δουλειά, υπομονή και  .........δουλειά!  Και πάνω απ' όλα σεβασμός.Τίποτα δεν χαρίζεται έτσι! 

Όταν κλείνεις την πόρτα πίσω σου, λίγο μετά τα πανηγύρια και τα βεγγαλικά ... θα πρέπει να κρατάς τη μαγεία μεν, αλλά να είσαι και γειωμένη με την πραγματικότητα !

"Οι μεγάλες προσδοκίες φέρνουν τις μεγάλες απογοητεύσεις " έλεγε ο Βούδας...Φτιάξε το δικό σου παραμύθι .... θα πω εγώ! Ανέτρεψε τα κακώς κείμενα! Κι επειδή πάντα είμαι αισιόδοξη και θετική .....πάντα ελπίζω στα θαύματα! 

Και χαίρομαι να τα βλέπω! Θαύματα ε; Όχι παραμύθια!

ΥΓ: Κι επειδή πολλές μπλογκο-φίλες είναι παντρεμένες ...περιμένω την άποψή τους! 

Φιλιά!

Το μυστικό ενός μακροχρόνιου γάμου!

"Κάποιοι ρωτούν για το μυστικό του μακροχρόνιου γάμου μου. Διαθέτουμε χρόνο να πηγαίνουμε δυο φορές την εβδομάδα σ' ένα εστιατόριο. Λίγο φως των κεριών, δείπνο, χαμηλή μουσική και χορό. Εκείνη πηγαίνει τις Τρίτες, εγώ τις Παρασκευές." 

Henny Youngman

~~~~~

Δεν είμαι κατά των σχέσεων και του γάμου. Πιστεύω ότι αρκετοί βρίσκουν το δρόμο στο να δημιουργήσουν όμορφες, υγιείς σχέσεις!

Είμαι κατά της σαλατοποίησης, της ζήλιας, της έλλειψης επικοινωνίας! 
Γνωρίζω από πρώτο χέρι αυτά τα μικρά μυστικά που κάποτε μάθαιναν σε περιοδικά τύπου cosmopolitan οι περισσότερες! 
Λόγω σπουδών έχω ασχοληθεί με την οικογενειακή θεραπεία και πολλά από από αυτά που πρεσβεύω τα δοκίμασα κι εγώ  στην πράξη! 
Έμαθα αρκετά μέσα από την "αποτυχία"!
Αναρωτιέμαι όμως τι είναι αποτυχία και τι επιτυχία σε μια σχέση ή σ' έναν γάμο: η διατήρηση της σχέσης πάση θυσία και με οποιοδήποτε κόστος ή ολοκλήρωση μια ευτυχίας με ημερομηνία λήξεως;

Καλό απόγευμα! 
airis

Το καπέλο

Άνθρωποι που πέρασαν τη ζωή τους ρυθμισμένα και ήρεμα,
ανάμεσα σε ώρες εργασίας και αμίλητα συζυγικά νεκρόδειπνα.
Λίγος καφές στο τέλος του φαγητού για τη χώνεψη,
λίγα όνειρα για το φόβο της καρδιοπάθειας,
λίγη ελεημοσύνη για τη σωτηρία της ψυχής.
Ώσπου μια νύχτα, σηκώνονται στη μέση του δείπνου ξαφνικά
από συνήθεια, μάλιστα παίρνουν και το καπέλο τους-
και χάνονται. Πού πάνε; Κανείς δεν ξέρει. Μα η δίψα τους καίει
και η απόγνωση μεγαλώνει τους ορίζοντες.

Έτσι σκέφτηκαν, δηλαδή, να κάνουνε για μια στιγμή.
Ύστερα πέρασε. Σκουπίζουνε το λίγο ιδρώτα πλάι στη μύτη
και μπαίνουνε αθόρυβα στην κρεβατοκάμαρα. ενώ στο διάδρομο
μένει μονάχο, πάνω στην καρέκλα το καπέλο
σαν το πικρό ανάχωμα ενός τάφου,
που σκέπασε βαριά και ανέκκλητα
όλη τη ζωή τους.

Τάσος Λειβαδίτης 

Περί "μουρμούρας".....

Της είπα να το βουλώσει ...δεν με άκουγε!
Όλο μπίρι μπίρι μέσα στα αυτιά μου !
Μα γιατί τα θηλυκά δεν καταλαβαίνουν ότι όταν αρχίζουν την μουρμούρα
τα αρσενικά δεν ακούν λόγια!;
Ακούν ένα μονότονο : %^%$^δγτελοαξφ=%^%$^6σγδσ^&^%$θυφωξξ"

Πόσο να αντέξει ένας γλυκούλης σαν και εμένα;

@iris

Kανείς δεν μας είπε τη συνέχεια του παραμυθιού!

Ιστορίες αγάπης.
Ή καλύτερα ''παραμύθια"αγάπης;

-Σε λατρεύω. Δε θα χωρίσουμε ποτέ!
-Ορκίσου το !

-Στο ορκίζομαι φως μου , λατρεία μου....
Δέχεσαι λοιπόν να με παντρευτείς;
- Yes , I do! ( Πάντα ήθελε να το πει!)

Κι ύστερα έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
Μπα! Κανείς δεν μας είπε τη συνέχεια του παραμυθιού!
Κανείς δε συνέχισε πίσω από την πόρτα που έκλεισε
μετά τους πριγκιπικούς γάμους.....
Ο νοών νοείτω....................

@iris

Είναι η σπίθα που μετράει.....

Ναι είναι αταίριαστοι!
Δεν αγαπήθηκαν για το χρώμα τους, την ίδια καταγωγή, το ύψος ή το μέγεθος!
Ούτε καν για τις ίδιες συνήθειες!
Δεν μπορούν να εξηγήσουν το δέσιμο!
Και ούτε να επιμείνετε ...
Τα ζευγάρια εξάλλου που ξεχωρίζουν 
κρατώντας ζωντανή τη σπίθα μέσα στο χρόνο 
δεν μπορούν να εξηγήσουν πολλά πράγματα
και να τους καταλάβουν πολλοί !
Δεν τους ενδιαφέρει εξάλλου ο χρόνος

Είναι η σπίθα που μετράει.....
σαν τις ανάσες ζωής!

@iris

Έτσι θα είναι ο γάμος.... κατά Κοέλο!

     "  Ένας άντρας και μια γυναίκα είναι δέκα χρόνια μαζί. Παλιά έκανα έρωτα κάθε μέρα, τώρα μόνο μια φορά την εβδομάδα, αλλά αυτό, στο κάτω κάτω της γραφής, δεν είναι και τόσο σημαντικό, υπάρχει δέσιμο, αλληλοϋποστήριξη, συντροφικότητα. Εκείνος στενοχωριέται όταν πρέπει να φάει μόνος του επειδή εκείνη χρειάστηκε να μείνει παραπάνω στη δουλειά της. Εκείνη λυπάται όταν εκείνος ταξιδεύει, αλλά καταλαβαίνει ότι είναι μέρος της δουλειάς του. Αισθάνονται ότι κάτι έχει αρχίσει να λείπει, αλλά είναι ενήλικοι, ώριμοι, ξέρουν πόσο σημαντικό είναι να έχουν μια σταθερή σχέση, έστω μονάχα για τα παιδιά τους.
    Αφοσιώνονται όλο και περισσότερο στη δουλειά και τα παιδιά τους, σκέφτονται όλο και λιγότερο το γάμο τους, που προφανώς πηγαίνει πολύ καλά, δεν υπάρχει άλλος άντρας ή άλλη γυναίκα.
   Προσέχουν ότι κάτι πάει στραβά. Δεν καταφέρνουν να εντοπίσουν το πρόβλημα. Με την πάροδο του χρόνου, εξαρτώνται όλο και περισσότερο ο ένας από τον άλλο, στο κάτω κάτω περνούν τα χρόνια και οι ευκαιρίες για μια καινούργια ζωή εξανεμίζονται. Προσπαθούν να βρουν όλο και περισσότερες ασχολίες, διάβασμα, κέντημα, τηλεόραση, φίλους, αλλά πάντα υπάρχει η συζήτηση στο βραδινό ή η συζήτηση μετά το βραδινό. Εκείνος εκνευρίζεται εύκολα, εκείνη σωπαίνει περισσότερο απ' ότι συνήθως. Ο ένας ξέρει ότι ο άλλος είναι όλο και πιο απόμακρος και δεν καταλαβαίνει γιατί.Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι έτσι είναι ο γάμος, αλλά αρνούνται να το συζητήσουν με τους φίλους τους, δίνουν την εντύπωση ενός ευτυχισμένου ζευγαριού, με κοινά ενδιαφέροντα, που ο ένας συμπαραστέκεται στον άλλο. Εμφανίζεται ένας εραστής εδώ, μια ερωμένη εκεί, τίποτα το σοβαρό φυσικά.
Αυτό που έχει σημασία, που είναι απαραίτητο, καθοριστικό, είναι να συμπεριφέρονται σαν να μην συμβαίνει τίποτα, είναι πολύ αργά για αλλαγές. "


Π. Κοέλο  (απόσπασμα από το Ζαχίρ)


ΥΓ: Άραγε.. είναι αργά για αλλαγές;