Πώς να απαλύνω τους φόβους σου μαμά μου;

Πέρασαν τα χρόνια μητέρα.

Μεγάλωσες 

Μαζί σου μέστωσα κι εγώ.

Μαζί, σαν δύο φυτά στην ίδια γλάστρα

Τον ήλιο νιώσαμε ζεστά να μας τυλίγει 

Σαν ένα χάδι απαλό και φανελένιο

Εσύ, ένα λουλούδι στη δύση του

Ξερός ο μίσχος, κιτρινισμένα τα πέταλα 

Κάποιες καφετιές αποχρώσεις στις άκριες του

Λίγο ξεραμένες. Ζαρωμένες

Να αντέχει ακόμα τους αέρηδες και τον πάγο τον Χειμώνα

Λες και οι ρίζες βαθιά στο χώμα ακόμα τρέχουν

Λες και βαθύτερα μπήγουν τα θεμέλια

Κι έπειτα είμαι κι εγώ

Φευ! Όχι μπουμπούκι πια

Ένα μεγάλο, ώριμο λουλούδι μοναχά

Βαθύ το χρώμα, έντονο

Ακόμα γύρω όμως το άρωμα διαχέεται περήφανα

Δεν περιμένει κάποιο έμπειρο χέρι να το επιλέξει
Δεν περιμένει να στολίσει κάποια σάλα

Μα λίγη ομορφιά ακόμα σκορπίζει εκεί που μένει

Πέρασαν τα χρόνια μητέρα
Και τα λουλούδια στην ίδια γλάστρα ακόμα γειτονεύουν 
Σαν φιλενάδες πια που πίνουν τον καφέ τους
Και λεν τον πόνο τους, γυρεύουν μία πλάτη
Σε εκείνα τα ειρηνικά τα απογεύματα 
Με το φλιτζάνι του καφέ κι ένα κέντημα για πρόφαση

Νιώθω την αγωνία σου για τον προσδόκιμο χρόνο

Που όλο και μειώνεται

Ακούω την καρδιά σου σαν τρέμει για το αύριο
Για σένα και για μένα

Είναι η μοίρα προδιαγεγραμμένη μανούλα μου γλυκιά

Να νοιάζεσαι και να καρδιοχτυπάς

Για αυτόν που αγαπάς

Εσύ για μένα: -Τι θα απογίνεις όταν πια δεν θα υπάρχω;
Εγώ για σένα: -Πώς να απαλύνω τους φόβους σου μαμά μου;

Πέρασαν τα χρόνια 
Μεγαλώσαμε μητέρα 
Βρήκαμε και το πλοίο που κάποτε χάσαμε -Θυμάσαι;
Τα εμπόδια προσπελάσαμε
Και για όσα μας χώριζαν, γέφυρες χτίσαμε
Και ναι, επιτέλους, συναντηθήκαμε μητέρα! 

@ριστέα

Το ποίημα αυτό είναι συνέχεια δύο άλλων
που είχα γράψει στα νιάτα μου!
Το ένα το έχω ανεβάσει στο παρελθόν εδώ ► Πίκρα στην καρδιά 
Είναι η δική μου, εκτός συναγωνισμού φυσικά, συμμετοχή στο Συμπόσιο 
που έρχεται.....

Πέντε και σήμερα λοιπόν για το 16ο Συμπόσιο Ποίησης
με το μαμαδίστικο άρωμα !
Το νου σας!

Όσα δεν έπαιξαν χτες!

❤
Μετά τη χθεσινή συγκίνηση, σκέφτηκα να γελάσουμε λιγάκι σήμερα.
❤
Για την αθάνατη ελληνίδα μαμά το.... απάνθισμα!

Εξαιρετικά αφιερωμένη η ανάρτηση στην Πετρούλα
που βαλάντωσε στο κλάμα από τη συγκίνηση!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα
@ριστέα

Ιστορίες της νύχτας: " Τα ξενύχτια της μάνας"

Βράδυ.

Το πρώτο βράδυ που είναι μόνη της, αλλά δεν νιώθει καθόλου μόνη.

Μια ψυχή δίπλα της εξαρτάται από αυτήν για να ζήσει.

Μακριά. Στην ξενιτιά. Μακριά από τη μάνα. Ένα μωρό δικό της την έκανε αυτή τώρα μάνα.

Και πρέπει να ξενυχτήσει. Να την προσέχει. 

Μόνη στην ξενιτιά. Μακριά από τη μάνα.

Το πρώτο από τα αμέτρητα βράδια της ζωής της που θα ακολουθήσουν.

Μακριά από τη μάνα. Χωρίς τη μάνα, κάποια στιγμή.

Ένα από τα επόμενα βράδια της ζωής της.
Βράδια με πυρετό, με εμετούς, με διάρροιες. Βράδια με αγωνία στην ξενιτιά. Βράδια με αγωνία έπειτα στην πατρίδα. Μόνη, χωρίς στήριγμα. 
Δυο παιδιά μόνη και πολλά βράδια αγωνίας και αγρύπνιας. Βράδια με εγχειρήσεις, νοσοκομεία, ξενύχτια.

Ακόμα κι όταν αυτά θα μεγαλώσουν. Ακόμα κι όταν θα φύγουν από τη φωλιά και θα κάνουν τη δική τους. 

Αυτή θα ξαγρυπνά. 

"Πώς είναι απόψε; Θα ξημερωθεί καλά; Θα αντέξει και αυτόν τον Γολγοθά; Θα τα καταφέρει μόνη της;"

Η μάνα θα έχει να μετρά βράδια αγωνίας για όλες τις μέρες χαράς που πήρε στη ζωή της.

Και δεν θα μετανιώσει ούτε για μια στιγμή για τις ώρες ύπνου που έχασε.

Φτάνει να είναι καλά τα παιδιά της.

"Άραγε σκεπάστηκε απόψε; Έκανε κρύο. Και δεν προσέχει. Ποτέ της δεν με ακούει!"

Άλλο ένα βράδυ που τη βρίσκει να ξαγρυπνά. 

"Θεέ μου, να τις έχεις καλά.

Αυτό μόνο"!

Μια μάνα πάντα ξαγρυπνά!

@ριστέα

Αφιερωμένο στη μανούλα μου.

Που έκανε λάθη πολλά, μεγαλώνοντας με. 
Όμως...
Έκανε και κάνει ό,τι καλύτερο ήξερε. 
Ό,τι μπορούσε.
Δεν αμφισβητώ ούτε στιγμή την αγάπη της.
Είναι η ζωή μου όλη!

Και τη λατρεύω!

Ένεκα της ημέρας, "ο Καφές της Κυριακής" ...μεταφέρεται, 

σε καθημερινή, προσεχώς!

Παρακολουθείτε τις Ιστορίες της Νύχτας


Διαβάστε σήμερα επίσης

την ιστορία του Πέτρου Κ.Μέσα από τις στάχτες
και 
της Νίκης (Λάχεσις) Ο στρατηγός

Εδώ βρίσκεις όλες τις Ιστορίες μας ως τώρα.

Πείτε σ'αγαπώ σήμερα, όχι αύριο!

Κάνω ένα διάλειμμα στην "πράσινη επανάσταση"

και τις δράσεις των μπλόγκερς για την αποτροπή της καταστροφής 

της Μεσογείου από τα χημικά όπλα της Συρίας

γιατί έχω λόγους.

Όχι γιατί είναι η γιορτή της μητέρας.

Αλλά γιατί είναι μια ευκαιρία να της κάνω όμορφη και τούτη την  ημέρα...

Της μανούλας της αρέσουν οι φιέστες και τα γλυκόλογα.

Της μανούλας της αρέσουν οι αγκαλιές και τα φιλιά.

Της μανούλας της αρέσει να ακούει το "αγαπώ".

Σήμερα θέλω να της διαβάσω ξανά αυτό που έγραψα, πέρυσι τέτοια μέρα,

και δεν έχω λόγο να γράψω κάτι άλλο.

Είναι κατάθεση ψυχής και δεν αλλάζω ούτε τις τελείες!

Και να της πω πως και στα δύσκολα θα είμαι πάντα δίπλα της!
Όπως κάποτε έκανε ακούραστα κι αυτή για μένα!

Ευχαριστώ τη μαμά μου

Για όλα τα βράδια που ξενύχτησε στο προσκεφάλι μου

Που δεν της άρεσε το κρέας όταν μας μεγάλωνε σε χρόνια δύσκολα

Μονάχα τα κόκαλα

Που ενώ δεν ήξερε καλά αριθμητική 

καθόταν δίπλα μου και μάθαινε μαζί μου

Για όλα τα βιβλία που μου αγόραζε, 

γιατί έτσι έμαθα να αγαπάω το διάβασμα

Για τη μεγάλη βιβλιοθήκη που ζήτησε και μας έφτιαξαν

Αυτήν έχω ακόμα στο σπίτι μου.

Για το σπίτι που μένω.

Έγινε με απίστευτες στερήσεις.

Για το πόδι που παραλίγο να χάσει στο φρεζάρισμα του περιβολιού

Ναι, φρεζάριζε μόνη της

Είχε περιβόλι με ζαρζαβατικά,

λεμονιές, πορτοκαλιές που έπρεπε να τις ποτίζει τα καλοκαίρια 

με την αξίνα και το λάστιχο

Θέριζε με την αδερφή μου και με μένα, μόνους βοηθούς,

 το μεγάλο χωράφι με το καλαμπόκι

Και το ξεσπινούσαμε με τα χέρια έπειτα 

- χέρια που μάτωναν από το τρίψιμο, αυτό θυμάμαι.

Φρόντιζε τις κότες, τις γαλοπούλες,τα αρνάκια μας

Όσο ο πατέρας ήταν στην ξενιτιά και δούλευε

Ήταν μάνα και πατέρας μαζί

Μεγάλωσα δύσκολα

Ήταν αυστηρή πολύ! 

Μικρή είχα νιώσει και το ξύλο

Και λάθη έκανε

Μα τώρα ξέρω ότι προσπαθούσε!

Ό,τι έκανε αυτό που γνώριζε μονάχα και μπορούσε.

Μα δεν μου έλειψε η αγκαλιά, το παιχνίδι, η αγάπη...

Με μεγάλωσε με αρχές κι αξίες

Για όλα αυτά

Για όλες τις φωνές που έχει ανεχτεί

Για τις πόρτες που έχω βροντοχτυπήσει

Για όλες τις φορές που ίσως άθελά μου κι εγώ την πλήγωσα 

Για το ότι υπάρχει ακόμα στη ζωή μου, βοηθός πάντα

Για όλη την αγάπη που μου έχει δώσει

Για όλα την ευχαριστώ.

Πείτε το σ'αγαπώ σήμερα!

Μην το αναβάλλεται ποτέ για αύριο!

Καλή σας μέρα!

@ριστέα

*

Πάω να της φτιάξω το δωράκι της.

Καιρός δεν ήταν να έχει και κάτι ....σε ντεκουπάζ η μανούλα;

Αυτό, μαζί με ό,τι ετοιμάζω μέρες τώρα, θα τα δείτε προσεχώς.

Αύριο όλοι οι φίλοι συντονίζονται στην Πράσινη Επανάσταση!

Όποιος θέλει να συμμετέχει στην πράσινη επανάσταση και δεν έλαβε μέιλ μου

ας με ενοχλήσει στο tea_airis@yahoo.gr