Ευθύνες

Αναρωτιέμαι...
Γιατί πέφτουμε κάθε φορά από τα σύννεφα...

Μήπως γιατί έχουμε στρογγυλοκαθίσει πάνω εκεί -που έχει και θέα-
και δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας;
Γιατί κάθε φορά εκφράζουμε τη θλίψη μας, το θυμό μας 
και μετά μας περνάει 
και ξεχνάμε;
Πότε θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας;

Έδωσες ξυλιές στο παιδί για τις αταξίες του;

Το απείλησες με στερήσεις και άλλα τινά όταν δεν σε συμμορφωνόταν

στις επιθυμίες σου;

Του στέρησες βασικά δικαιώματα, απλά επειδή μπορούσες;

Κι όλα αυτά γιατί υπάρχει η διαφορά δυναμικού.

Επειδή είσαι ο μεγάλος και μπορείς.

Τι γίνεται όταν το παιδί μεγαλώσει και δεν υπάρχει πια 

αυτή η διαφορά δυναμικού;

Τι έχεις διδάξει στα παιδιά σου με αυτές τις μεθόδους;

Ότι ο δυνατός επιβάλλει και επιβάλλεται!
Η ευθύνη σου είναι να μεγαλώνεις με 
συνέπεια, σταθερότητα, ασφάλεια, αγάπη.
Να διδάσκεις το σωστό.
Όχι να ρητορεύεις!
Όχι επιβάλλοντας, αλλά πετυχαίνοντας τη συνεργασία.

Δίδαξες τη κόρη σου ότι ο άντρας έχει έναν λόγο παραπάνω.
Ότι η γυναίκα αναλαμβάνει (και) τις δουλειές του σπιτιού.
Οι άντρες δεν πλένουν πιάτα, κατσαρόλες, ρούχα.
Οι άντρες δεν σιδερώνουν 
δεν σφουγγαρίζουν,
και κυρίως δεν ξεσκονίζουν!
Για άνοιγμα φύλλου ..ούτε λόγος ☺
Δεν είναι αντρικές απασχολήσεις αυτές!
Για αυτό και αντίστοιχα έμαθες τους πασάδες σου να μην τα κάνουν 
αυτά τα πράγματα! 
Θα τα κάνει η γυναίκα που θα παντρευτούν!
Και γέμισε η πατρίδα μας αντράκια που παντρεύονταν 
για να έχουν "ένα πουκάμισο σιδερωμένο βρε αδερφέ"!
Και ο γάμος ήταν μια διευκόλυνση για τη "μετά τη μαμά" εποχή!

Έμαθες το γιο σου ότι οι άντρες δεν κλαίνε!
Οι άντρες δεν δείχνουν συγκίνηση και ευαισθησία.
Αυτές είναι "γυκαικουλίστικες" γελοίες συμπεριφορές.
Οι άντρες δεν ακούν κλασική μουσική και όπερες, αλλά λαϊκά 
και καψουροτράγουδα! 
Άντε και χέβι-μέταλ!
Ο άντρας ο σωστός έχει να "ε-πηδήξει"  έναν πλούσιο κατάλογο
ερωτικών εμπειριών κι αυτός ο κατάλογος είναι ο θησαυρός και η προίκα του!
Αντίστοιχα, η γυναίκα αν αρχίσει να μετράει πάνω από τα τρία δάχτυλα 
του ενός χεριού βεβαίως ☺
είναι εύκολη, πουτάνα, καριόλα ... όχι πάντως για σπίτι!
Κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί δεν μας υπολογίζει ο άντρας μας,
γιατί δεν είναι ευαίσθητος απέναντι στα συναισθήματα μας,
γιατί στηλιτεύεται όποιος ξεφεύγει από αυτά τα 
πρότυπα!

Όπου πρότυπα είναι τα γαμημένα τα στερεότυπα που έγραφα χτες
και κάποιοι ξίνισαν με την έκφραση μου!
Αν νομίζετε ότι εδώ μέσα είμαι μόνο για λουλούδια,
σκυλάκια, ποιηματάκια και ντεκουπαζ,
να φύγετε να πάτε αλλού!
Εδώ μέσα είμαι εγώ, η Αριστέα!
Που πολλές φορές έχει επιλέξει τη χαρά, την αισιοδοξία, τη θετικότητα.
Την ευγένεια!
Αλλά όταν πρόκειται για τα παιδιά
μπορώ να γίνω σκύλα!
Πολύ σκληρή μάλιστα!

Σταμάτα να κλαις για το αδικοχαμένο παλικάρι.
Δεν το φέρνεις πίσω έτσι!
Ας γίνει ο θάνατος του και κάθε θάνατος οδηγός μας.
Κάθε βασανισμένο πλάσμα εφιάλτης μας,
φωνή της συνείδησης μας.

Σταμάτα να περνάς ξεπερασμένα πρότυπα στα παιδιά τα δικά σου
και σε όλα όσα έρχονται στα χέρια σου για κάποιο λόγο.
Ανέλαβε ευθύνες.
Σήμερα!

Τα σχόλια παραμένουν κλειστά.
Δεν ωφελούν τα λόγια, αλλά τα έργα!
Τι να λέμε; Μπράβο Αριστέα τι ωραία που τα λες;
Όχι, δεν μου αρέσουν τα μπράβο...
Να τα βράσω τέτοια μπράβο!
Αν πάλι έχεις αντίρρηση και δεν έχεις κάπου να την εκφράσεις
γράψε και βρίσε με εδώ:
tea_airis@yahoo.gr
Με επιχειρήματα , ναι;
@

Σπάσε τον αναθεματισμένο, φαύλο κύκλο της ζωής σου!

6 Μαρτίου, 
Παγκόσμια ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού

Η ύπαρξη Παγκόσμιων ημερών συνήθως δηλώνει την 
κατ'εξακολούθηση παρουσία κάποιου προβλήματος/ ή και εγκλήματος.
Αλλά είναι από τα θέματα όπου δεν χωρά η σιωπή.
Διαδώστε και σώστε! 
*
Το παιδί που ασκεί βία, πολύ πιθανόν τη διδάχθηκε.
Το παιδί που ασκεί εκφοβισμό,
πολύ πιθανόν είναι το ίδιο φοβισμένο και με χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Το παιδί που πουλάει νταηλίκια,
ζητάει ανταλλάγματα και εκδουλεύσεις από συνομίληκους του,
έχει αντιγράψει ενήλικες (αρνητικές) συμπεριφορές!

Δεν γνώρισα ποτέ μου κανένα γονιό που ξύπνησε ένα πρωί,
στράφηκε στο σύντροφό του και είπε:
"Μόλις σκέφτηκα τέσσερις υπέροχους τρόπους για να καταστρέψουμε 
την αυτοεκτίμηση του παιδιού μας".
Κανείς ποτέ δεν βάζει εσκεμμένα σαν σκοπό του να πληγώσει τα παιδιά του
-κι όμως πολλοί γονείς το κάνουν.
Συνήθως οι γονείς εφαρμόζουν στα παιδιά τους 
ό,τι διδάχτηκαν οι ίδιοι.
Από άγνοια τις περισσότερες φορές
ανακυκλώνουν στερεότυπες αντιλήψεις  ή βγάζουν τα δικά τους
παιδικά απωθημένα.

Πότε άραγε θα σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος;

Υπάρχει ένα υπέροχο βιβλίο της Dorothy Law Nolte 
με τίτλο: Τα Παιδιά Μαθαίνουν Αυτό που Ζουν,
από τις εκδόσεις Θυμάρι, 
το οποίο και συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Ξεκινά με το ομώνυμο ποίημα,
όπου οι 19 στίχοι του αποτελούν, τα 19 κεφάλαια του βιβλίου.
Ένα ποίημα που λάτρεψα από την πρώτη φορά που το διάβασα.


Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην επίκριση, 
μαθαίνουν να αποδοκιμάζουν.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην εχθρότητα, 
μαθαίνουν να είναι επιθετικά. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στο φόβο, 
μαθαίνουν να φοβούνται.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στον οίκτο, 
μαθαίνουν να λυπούνται τον εαυτό τους. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στο χλευασμό, 
μαθαίνουν να είναι συνεσταλμένα.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ζήλια, 
μαθαίνουν να ζηλεύουν.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στη ντροπή, 
μαθαίνουν να νιώθουν ένοχα. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ενθάρρυνση, 
μαθαίνουν να έχουν αυτοπεποίθηση.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ανεκτικότητα, 
μαθαίνουν να έχουν υπομονή.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στον έπαινο, 
μαθαίνουν να εκτιμούν.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην αποδοχή, 
μαθαίνουν να αγαπούν.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην επιδοκιμασία, 
μαθαίνουν να αγαπούν τον εαυτό τους. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην αναγνώριση, 
μαθαίνουν ότι είναι καλό να έχουν στόχους. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην προσφορά, 
μαθαίνουν να είναι γενναιόδωρα. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ειλικρίνεια, 
μαθαίνουν να είναι φιλαλήθη.
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στη δικαιοσύνη, 
μαθαίνουν να είναι δίκαια. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην καλοσύνη και το ενδιαφέρον, 
μαθαίνουν να δείχνουν σεβασμό. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ασφάλεια, 
μαθαίνουν να έχουν πίστη στον εαυτό τους και στους γύρω τους. 
Όταν τα παιδιά ζουν μέσα σε φιλική ατμόσφαιρα, 
μαθαίνουν ότι ο κόσμος είναι φιλικό και ευχάριστο μέρος για να ζουν.

Οι ρόλοι που διδασκόμαστε μικροί, μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή.
Αν είσαι γονιός να θυμάσαι ότι κάθε φορά η συμπεριφορά σου 
μαθαίνει περισσότερα από τα λόγια σου.

Να θυμάσαι πως οφείλεις
να σπάσεις τον κύκλο!

Καλή σας μέρα
@

Οι ως τώρα δημοσιευμένες ιστορίες του Καφενέ βρίσκονται εδώ,
Απομένουν 9 μέρες μέχρι τη λήξη του 3ου γύρου
*
Μην χάσετε τον καφέ που σερβίρει η Αλεξάνδρα (Woman in blogs)
στο νέο της χώρο, a button on the moon, Κορδελάκι vs κυρ-Παντελή
και της Πέτρας ...Του Καφετζή απέναντι!

"Η στιγμή σου σ' ένα ποίημα" : Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος
Είναι η μέρα που δεν ήσουν εκεί
Είναι η μέρα που δεν έδωσες την αγάπη σου
Η μέρα που άφησες να φύγει κενή
Η μέρα που δεν ρώτησες πώς πέρασες
Πώς ένιωσες 
Τι σκέφτεσαι και τι αγαπάς

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος
Είναι η μέρα που κλείστηκες στον δικό σου κόσμο
και άφησες απέξω τον δικό του 
Η μέρα που αγνόησες
Που δεν άκουσες τις κραυγές
Δεν πρόσεξες τα σημάδια

Είναι η μέρα που αδιαφόρησες
για τα φλογισμένα από την απόγνωση μάτια του,
το τρομαγμένο του πρόσωπο,
τις διαπεραστικές σιωπές του!

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος 
Είναι η μέρα που ένα ακόμα παιδί 
(το ξένο, που είναι και δικό σου)
Βρέθηκε μόνο του
Να παλεύει σε έναν απάνθρωπο κόσμο
Γιατί εσύ και πάλι δεν ήσουν Εκεί!

@ριστέα

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
(...) γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα . . .

Γράφει η Μαρία Νι που είχε την έμπνευση της στήλης: 

"Η στιγμή σου σ' ένα ποίημα":

"Ας τολμήσουμε όλοι μας να νιώσουμε ελεύθεροι μέσα απ΄τους στίχους.

Να μοιραστούμε ποιήματα αγαπημένα, να μάθουμε ποιητές, 

να επιβεβαιώσουμε πως ζούμε στην χώρα αυτών.

Πως;

Δίνω κάθε φορά εγώ την αρχή με μια ανάρτηση.

Ετοιμάζετε την δική σας ανάρτηση διαλέγοντας ένα ποίημα, 

δικό μας ή κάποιου άλλου.

Το συνδυάζουμε με μια φωτογραφία, δικιά μας ή κάποιου άλλου.

Το συνοδεύουμε με κάποιο τραγούδι που θεωρούμε ότι ταιριάζει.

Ή ότι άλλο θέλουμε σε σχέση με την ποίηση..."

Η ιδέα αυτή είναι μόνιμη στήλη, μια φορά την εβδομάδα και κρατά 2-3 μέρες.

σ.σ. Το ''Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα...'' είναι στήλη του Μελωδία FM 

Η συλλογή κλείνει την Κυριακή το βράδυ.



Οι ως τώρα δημοσιευμένες ιστορίες του Καφενέ βρίσκονται εδώ,
όπως και όσοι έχουν δηλώσει ότι θα γράψουν 
και τους περιμένουμε ανυπόμονα
(ναι Πετρούλα, για σένα χτυπάει βασικά η καμπάνα☺)
Απομένουν 10 μέρες μέχρι τη λήξη του 3ου γύρου
*
Σήμερα καφέ σερβίρει η Αλεξάνδρα (Woman in blogs)
στο νέο της χώρο a button on the moon
Διαβάστε λοιπόν το Κορδελάκι vs κυρ-Παντελή

Καλή σας μέρα 
από τη χώρα της σιωπής
@

Εγώ δεν μεγάλωσα με γαλλικά και πιάνο!

Η δική μου άποψη βεβαίως και δεν αφορά κανέναν,

αλλά θα την εκφράσω!

Εγώ που λέτε δεν μεγάλωσα με γαλλικά και πιάνο.

Παιδί Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική 

πάσχιζα και ακόμα πασχίζω απλά να εξελίσσομαι.

Διάβαζα στο σχολείο με αληθινή αγάπη για τη μάθηση

Διάβαζα μετά το σχολείο για να ενημερώνομαι,

προσπαθώντας να πηγαίνω το μυαλό και τη ψυχή μου λίγο πιο πέρα.

Εγώ δεν μεγάλωσα με γαλλικά και πιάνο.

Τότε, στα χρόνια τα δικά μου η ξένη γλώσσα μόλις είχε μπει στο γυμνάσιο 

και ήταν μόνο μία.

Αγγλικά είχε το πρόγραμμα σπουδών μου, αγγλικά με έγραψε

φροντιστήριο η μαμά.

Δεν το φέρω βαρέως, ούτε ντρέπομαι.

*

Τις τελευταίες μέρες το θέμα που παίζει παντού

είναι κυρίως ένα: Je suis Charlie.

Ενημερώθηκα, φρίκαρα, καταδίκασα.

Πριν μια βδομάδα, αγνοούσα την ύπαρξη του περιοδικού

καθώς και τη θεματολογία του φυσικά.

Αναγκάστηκα που λέτε να μπω στο μεταφραστή της google

για να μάθω τι σημαίνει το σύνθημα (Je suis Charlie).

Ξαφνικά άρχισα να νιώθω το λιγότερο χαζή!

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όλοι ασχολούνταν με το θέμα αυτό!

Όλοι χρησιμοποιούσαν ΤΟ σύνθημα,

όλοι μιλούσαν για την ελευθερία του λόγου και του τύπου.

Φυσικά και είμαι υπέρ της ελευθερίας του λόγου!

Καταδικάζω τη βία και το φανατισμό,

απ΄όπου κι αν προέρχεται.

Για μένα όμως βία είναι και η εξύβριση

της Πίστης και της θρησκείας των ανθρώπων.

Για μένα βία είναι και η υποκρισία

των ηγετών που διαδήλωσαν χτες στο Παρίσι.

Ηγέτες που έχουν κάνει ήδη αρκετά εγκλήματα κατά της

ελευθερίας της έκφρασης και του τύπου στη χώρα τους!

Ηγέτες που πουλούν τα όπλα με τα οποία εκτελούν 

τους αθώους έπειτα οι φανατικοί μουσουλμάνοι.

Για μένα βία 

είναι κάθε πράξη και λόγος που προσβάλλει 

και θίγει άτομα και ομάδες!

Για μένα βία είναι και όλα όσα ζούμε.

Βία είναι η φτώχεια.

Βία είναι ο αναλφαβητισμός.

Βία είναι ο φόβος.

Βία είναι οι θανατηφόρες επιδημίες,

η έλλειψη πόσιμου νερού.

Η εξαθλίωση.

Πότε θα δούμε μια γενικευμένη διαδήλωση εκατομμυρίων για όλα αυτά;

Εγώ δεν μεγάλωσα με γαλλικά και πιάνο.

Μεγάλωσα όμως πιστεύοντας στη δύναμη της  Αγάπης και

στον σεβασμό της προσωπικότητας και των πιστεύω 

του συνανθρώπου μου.

Δεν θα κοροϊδέψω

και δεν θα προσβάλλω 

αν υποπτευτώ ότι αυτό πληγώνει εσκεμμένα τον άλλον.

Αλλά αυτή είναι η  δική μου άποψη βεβαίως και δεν αφορά κανέναν.

Καλή σας μέρα

Καλή εβδομάδα

@

_______________________________________

Μην ξεχνάτε το 6ο Συμπόσιο Ποίησης ξεκίνησε και περιμένει 
τις συμμετοχές σας, στο μέιλ μου
με ένα θέμα που εύχομαι να σας ξεκλειδώσει και να μεγαλουργήσετε !

Όχι άλλο!

Παγκόσμια ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των γυναικών σήμερα.

Μια παλιά μου ανάρτηση αναδημοσιεύω, κάποιοι φίλοι ίσως τη θυμούνται,

αφιερωμένη στη σημερινή μέρα.

Άκουσε την πόρτα να ανοίγει και αμέσως άρχισε να τρέμει η καρδιά της. Έτρεξε στη κουζίνα  κι έκανε το σταυρό της . Ποιος ξέρει πώς θα γυρνούσε απόψε! Με τι διάθεση. Δεν ήθελε να του δώσει αφορμή για οτιδήποτε. Την Κυριακή  είχε το μνημόσυνο του Λευτέρη, θα πήγαινε στην εκκλησία. Θα την έβλεπε κόσμος. Να μην δώσει λαβή για σχόλια.
Έστρωσε το τραπέζι σιωπηρά και κοίταξε να γεμίσει καλά το πιάτο του άντρα της.
Σιωπηρά κάθισαν να φάνε. Την αγριοκοίταξε , ήταν σίγουρη, μα γύρισε γρήγορα τα μάτια της αλλού. Δεν μπορούσε πια να τα κοιτάξει πάνω από δυο δεύτερα χωρίς να τρομάξει ( ή να αηδιάσει;).
Τον έβλεπε να τρώει και να πίνει, εκεί απέναντί της, σχεδόν άγνωστος πια. Δεν ήξερε ποιος ήταν. Δεν τον αναγνώριζε. Ήξερε πως ήταν "δεμένη" μαζί του, πως έτρωγαν μαζί, μοιράζονταν το ίδιο κρεβάτι, κάποιες στιγμές έπαιρνε το κορμί της, άλλες πάλι το βασάνιζε, είχαν δυο γιους. Αυτά. 
Δεν ξέρει τι έγινε αυτή τη φορά....ποια ήταν η αφορμή...ήταν κρύο; Δεν μπορεί! Ήταν σίγουρη, το είχε ζεστάνει καλά. Και το ψωμί φρεσκότατο. Μια τρίχα, ναι για τρίχα θυμάται αναποδογυρίστηκε το τραπέζι, όπως κάποτε αναποδογυρίστηκε όλη της η ζωή, τότε την πρώτη φορά που ένιωσε την πρώτη καυτή σφαλιάρα στο πρόσωπό της. Και κάθε φορά να ακούει όχι συγγνώμες, μα "τα'θελες"! "Εσύ φταις! Με προκάλεσες! Τρελός είμαι; Θα σήκωνα χέρι έτσι στα καλά καθούμενα; Άλλη όρεξη δεν είχα!"
Πόσες και πόσες φορές δεν είχε ακούσει τα ίδια λόγια...Έφταναν στα αυτιά της ανάμεικτα μαζί με τα ουρλιαχτά (των παιδιών) τους βρυχηθμούς του άντρα της, τα δικά της αναφιλητά.
Έτσι κι απόψε! Ασυναίσθητα μαζεύτηκε κουβάρι στη γωνιά κι έβαλε το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατα.
- Όχι στο πρόσωπο φώναξε! Όχι....
-Γιατί μωρή! Έχεις γκόμενο; Και δεν θα του αρέσεις; Πες το μου κι αυτό!
Και την αρχίζει στις κλωτσιές...
Καλύτερα κλωτσιές σκέφτεται μέσα σε ένα όνειρο που ταξιδεύει και πετάει μακριά από το υγρό δωμάτιο...Οι κλωτσιές δεν φαίνονται τουλάχιστον!

Μια από τις αμέτρητες ιστορίες της διπλανής πόρτας. Μια από τις πολλές μορφές βίας. Συνήθως οι γυναίκες είναι αυτές που υφίστανται πιο συχνά βία, αλλά πάντα μπορεί να υπάρξει και ο αντίθετος συνδυασμός. Όπου υπάρχει διαφορά δυναμικού κι εκμετάλλευση αυτής της διαφοράς, θα υπάρχει βία.

Λέμε όχι στη Βία κάθε μορφής.

Αν είσαι γυναίκα κακοποιημένη σήκω και πες:

 Όχι άλλο!

Πάντα υπάρχει τρόπος σωτηρίας. 

Υπάρχουν πλέον οργανώσεις που δίνουν καταφύγιο 

σε τέτοιες περιπτώσεις.

Κι ένα τελευταίο....

Παρακαλούνται οι μητέρες που μεγαλώνουν γιους

να τους μάθουν να σέβονται 

και να τιμούν την Γυναίκα!

\

Καλή σας μέρα
@ριστέα

24 Days Challenge, Day # 2 : Β

Β

Όπως λέμε βία.

Άκουσε την πόρτα να ανοίγει και αμέσως άρχισε να τρέμει η καρδιά της. Έτρεξε στη κουζίνα  κι έκανε το σταυρό της . Ποιος ξέρει πώς θα γυρνούσε απόψε! Με τι διάθεση. Δεν ήθελε να του δώσει αφορμή για οτιδήποτε. Την Κυριακή  είχε το μνημόσυνο του Λευτέρη, θα πήγαινε στην εκκλησία. Θα την έβλεπε κόσμος. Να μην δώσει λαβή για σχόλια.
Έστρωσε το τραπέζι σιωπηρά και κοίταξε να γεμίσει καλά το πιάτο του άντρα της.
Σιωπηρά κάθισαν να φάνε. Την αγριοκοίταξε , ήταν σίγουρη, μα γύρισε γρήγορα τα μάτια της αλλού. Δεν μπορούσε πια να τα κοιτάξει πάνω από δυο δεύτερα χωρίς να τρομάξει ( ή να αηδιάσει;).
Τον έβλεπε να τρώει και να πίνει, εκεί απέναντί της, σχεδόν άγνωστος πια. Δεν ήξερε ποιος ήταν. Δεν τον αναγνώριζε. Ήξερε πως ήταν "δεμένη" μαζί του, πως έτρωγαν μαζί, μοιράζονταν το ίδιο κρεβάτι, κάποιες στιγμές έπαιρνε το κορμί της, άλλες πάλι το βασάνιζε, είχαν δυο γιους. Αυτά. 
Δεν ξέρει τι έγινε αυτή τη φορά....ποια ήταν η αφορμή...ήταν κρύο; Δεν μπορεί! Ήταν σίγουρη, το είχε ζεστάνει καλά. Και το ψωμί φρεσκότατο. Μια τρίχα, ναι για τρίχα θυμάται αναποδογυρίστηκε το τραπέζι, όπως κάποτε αναποδογυρίστηκε όλη της η ζωή, τότε την πρώτη φορά που ένιωσε την πρώτη καυτή σφαλιάρα στο πρόσωπό της. Και κάθε φορά να ακούει όχι συγγνώμες, μα "τα'θελες"! "Εσύ φταις! Με προκάλεσες! Τρελός είμαι; Θα σήκωνα χέρι έτσι στα καλά καθούμενα; Άλλη όρεξη δεν είχα!"
Πόσες και πόσες φορές δεν είχε ακούσει τα ίδια λόγια...Έφταναν στα αυτιά της ανάμεικτα μαζί με τα ουρλιαχτά (των παιδιών) τους βρυχηθμούς του άντρα της, τα δικά της αναφιλητά.
Έτσι κι απόψε! Ασυναίσθητα μαζεύτηκε κουβάρι στη γωνιά κι έβαλε το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατα.
- Όχι στο πρόσωπο φώναξε! Όχι....
-Γιατί μωρή! Έχεις γκόμενο; Και δεν θα του αρέσεις; Πες το μου κι αυτό!
Και την αρχίζει στις κλωτσιές...
Καλύτερα κλωτσιές σκέφτεται μέσα σε ένα όνειρο που ταξιδεύει και πετάει μακριά από το υγρό δωμάτιο...Οι κλωτσιές δεν φαίνονται τουλάχιστον!

Σκηνοθεσία by airis

Μια από τις αμέτρητες ιστορίες της διπλανής πόρτας. Μια από τις πολλές μορφές βίας. Συνήθως οι γυναίκες είναι αυτές που υφίστανται πιο συχνά βία, αλλά πάντα μπορεί να υπάρξει και ο αντίθετος συνδυασμός. Όπου υπάρχει διαφορά δυναμικού κι εκμετάλλευση αυτής της διαφοράς, θα υπάρχει βία.

Έμαθα από μικρή ότι τα ζώα λέγονται και κτήνη. Λάθος! Μεγαλώνοντας βλέπω πως τα ζώα κακοποιήθηκαν κι αυτά εν αγνοία τους ! Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν θα καταλάβουν ποτέ τη διαφορά!

Καλή σας μέρα
Καλό Σαββατοκύριακο
@ριστέα

Ανδρισμός..... Εξαιρετικά αφιερωμένο στους υπέρμαχους της βίας ..... ανεξαρτήτου φύλου!

Ο ανδρισμός είναι μια μορφή πολιτισμού. Περιλαμβάνει την ασφάλεια, την ευθύνη, την ανιδιοτέλεια, και γενικούς κανόνες ηθικής, όπως ειλικρίνεια, και σεβασμός.

 Πολλές αγγλικές λέξεις όπως η αρετή και το virile (από τις λατινικές και σανσκριτικές ρίζες vir που σημαίνουν άνδρα) αντανακλούν αυτό το γεγονός. Υπονοείται μια συσχέτιση με τη σωματική και ηθική δύναμη. (από το διαδίκτυο)

Η βία πάλι για εμάς τις γυναίκες, το ασθενές φύλο, είναι ένα ευαίσθητο θέμα !

Δεν νομίζω ότι υπάρχει γυναίκα που δεν έχει υποστεί (ή θα υποστεί) μια μορφή βίας στη ζωή της! 

Διαλέξτε από τον πρόχειρο κατάλογο που παραθέτω:

Σωματική βία 

Απομόνωση 

Ψυχολογική βία

Συναισθηματική βία 

Λεκτική βία 

Απειλές, εκφοβισμοί, εκβιασμοί

Εξαναγκασμός 

Οικονομική βία - εκμετάλλευση 

Συμπεριφορές παρενόχλησης

Παραμέληση-στέρηση

Πώς συνδέονται λοιπόν αυτά τα δύο;

Εμ δεν συνδέονται! Ο ανδρισμός αναφέρεται σε κάτι ευγενές στα μάτια μου ...συνυφασμένο με την αρετή

και η βία... η βία δεν θα ήθελα να υπάρχει καν στο λεξιλόγιο μας -όχι στη ζωή μας!

Διάβασα σήμερα τα χίλια μύρια, με αφορμή ένα περιστατικό. Είδα χαιρέκακες δηλώσεις και τρομοκρατήθηκα! Όχι από τα 3-4 χαστούκια ....αλλά από όλους αυτούς που επιδοκίμασαν με χαρά τη βιοπραγία σαν λύση στα προβλήματα μας!

Είδα νέες κοπέλες στα 20 τους να δηλώνουν υπέρ φασιστικών μεθόδων και πόνεσα!Είδα άντρες να βγάζουν όλο τους το μένος για όσα υποφέρουμε, σε μια κίνηση μίσους και φοβήθηκα!Φυσικά διάβασα για το πόσο "το ευχαριστήθηκαν", ότι "καλά της έκανε της #$#$#^%$#!" ότι "της άξιζε", "και λίγα της έκανε" και άλλα πολλά!

Είναι σαν να δεχόμαστε τη βία υπό ορισμένες συνθήκες! Ότι εν μέρη την αποδεχόμαστε!Έλα και πες το στη σύζυγο που υπέστη ξυλοδαρμό από το σύζυγο με τη δικαιολογία : μου έσπασε τα νεύρα, με έφερε εκτός εαυτού!

Είναι σαν να χειροκροτούμε κάθε μαλάκα που πλάκωσε τη γυναίκα του ή το παιδί του στο ξύλο γιατί αυτός μπορούσε! Είχε τη δύναμη!

Δεν λύνονται έτσι οι διαφορές καλοί μου! Τι διδάσκουμε έτσι τα παιδιά μας; Σκεφτείτε το!

Δεν υπάρχει "της άξιζε"! Κανείς δεν αξίζει βίαιη συμπεριφορά! Ούτε καν ο δολοφόνος !Για αυτό και οι πολιτισμένες χώρες κατάργησαν τον θανατική ποινή! Για αυτό και συστήθηκαν οργανώσεις κατά της ενδοοικογενειακής βίας! Για αυτό υπάρχουν οι νόμοι!Αλλιώς θα υπήρχε η αυτοδικία και θα επικρατούσε ο νόμος της ζούγκλας!

 Δυστυχώς επιστρέφουμε σε μεσαίωνες και το μόνο που μας απασχολεί είναι οι σεξουαλικές προτιμήσεις της Κανέλλη! 


@iris, 
πολύ θλιμμένη και προβληματισμένη !