Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ένα Ποίημα για το Καλοκαίρι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ένα Ποίημα για το Καλοκαίρι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 31 Αυγούστου 2025

"Ένα ποίημα για το καλοκαίρι!"🌞 ~ Λήξη, κλήρωση, εξαγγελίες, χοροί, πανηγύρια και άλλα τινά!

Και τα όμορφα κάποτε τελειώνουν!
Το καλοκαίρι, τυπικά για την ώρα, μας κουνάει το μαντίλι
κι εμείς το αποχαιρετούμε με τον καλύτερο τρόπο!
🌷
Μια ιδέα στα ξαφνικά, 
ένα δρώμενο που "έτρεξε" ουσιαστικά μόνο του, 
χάρη στην άψογη συνεργασία σας, 
και πολλές, πολλές, πάρα πολλές δικές σας συμμετοχές, δημιούργησαν το 

49 πανέμορφες δικές σας συμμετοχές και 6 δικές μου, εκ των οποίων 4 νέες,
που ίσως να μην είχαν γραφτεί ποτέ,
χωρίς την αφορμή και το κίνητρο του δρώμενου.

Πόσο κερδισμένοι βγήκαμε όλοι αυτό το καλοκαίρι! 
Η αφεντιά μου έγραψε ξανά,
πάνω που νόμιζα ότι είχα κλείσει την ποιητική μου καριέρα! 😁
Δεν έχω λόγια για να σας ευχαριστήσω για την αγάπη σας και τη στήριξή σας!


Αυτό το καλοκαίρι, που λέτε, 
λες και ήμασταν έτοιμοι από καιρό, 
και απλά περιμέναμε όλοι το σύνθημα,
γεμίσαμε εικόνες, συναισθήματα, παιδικές φωνές, 
μυρωδιές της θάλασσας,
και αλμύρα, 


ενώ

γιατί το καλοκαίρι 



Σίγουρα, 

Αλλά κι αν τελειώσει  


Είδαμε όμως κι άλλες πλευρές του καλοκαιριού.
Είδαμε διαμαρτυρίες για 'Ένα καλοκαίρι απ’ τα παλιά....
ενώ γνωρίζουμε ότι πάνω απ' όλα "το καλοκαίρι ήταν στιγμές".

ή απλά καλοκαίρι που ντύθηκε γυναίκα 

μα και καλοκαίρι όπου γέμισε με

Φευ! Μακάρι να ήταν πάντα έτσι!
Αλλά δεν ήταν. Όχι, για όλους!
Υπάρχουν όμως κι άλλα, αποκαλυπτικά καλοκαίρια.
Όπως αυτό που

κι άλλο όπου 


Εγώ βασικά ξέρω τι θα έρθει. Είναι το επόμενο δρώμενο.
Αλλά μην βιάζεστε. Έχουμε πολλά ακόμα να πούμε!


Σας είχα υποσχεθεί μία κλήρωση με τους δύο πρώτους να παίρνουν δωράκι!😉

Πάμε να δούμε τις συμμετοχές μας, οι οποίες μπήκαν στο Random.ORG
εξόν τις δικές μου, φυσικά

* Αυλαία, by Airis
1. Κατερίνα Βερίγκα,Τα κύματα
3. Μαρίνα Τσαρδακλή, Καλοκαιρινή ευτυχία
6. Μαρίνα Τσαρδακλή, Πολυτελείς στιγμές
7. Σμαραγδένια, Ποιούμε Χαϊκού
11, Κική Κωνσταντίνου, Ντύθηκε θάλασσα 
14. Σμαραγδένια, Το γέλιο του καλοκαιριού 
17. Μαρίνα Τσαρδακλή, Ανάσα καλοκαιρινή  
18. Μαρία Κανελλάκη, e-Καλοκαίρι 
19. Μαρία Νικολάου, Η πλάνη της θάλασσας 
23. Mia, Γιατί  
24. Μαρίνα Τσαρδακλή, Παιδιά στο κύμα της ζωής 
27. Κική Κωνσταντίνου, Ντύθηκε γυναίκα 
28. Μαρίνα Τσαρδακλή, Στου Αυγούστου τα νερά 
30. Σμαραγδένια, Είναι Αύγουστος 
31. Χριστίνα Λέλη, Να κλέψω έναν Αύγουστο 
32. Χριστίνα Λέλη, Κάθε Αύγουστο 
33. Μαρίνα Τσαρδακλή, Καλοκαίρι στην Αναμονή  
34. Αικατερίνη, Κοχύλι στα μαλλιά 
35. Μαρίνα Τσαρδακλή, Αύγουστος χωρίς γούστο 
37. Μαρία Νικολάου, Καλοκαιρινό χαϊκού  
38. Σμαραγδένια, Λένε η αγάπη 
39. Κατερίνα Βερίγκα, Ποιο καλοκαίρι προσμονούσες; 
40.Μαρία, Νικολάου, Τέλη Αυγούστου 
42. Μαρίνα Τσαρδακλή, Καλοκαιρινός αποχαιρετισμός 
43. Μαρία Κανελλάκη, Ένα άλλοθι για τρεις αφορμές 
44. Κική Κωνσταντίνου, Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά
 45. Makis Del, Αποχωρισμός... 
46. Χριστίνα Λέλη, Τέλος εποχής, τέλος ψυχής 
48. Ελευθερία-Έρη, Αυτό το καλοκαίρι 
49. Μαρίνα Τσαρδακλή, Και του χρόνου 

🏆
Βασίλισσα του δρώμενου φυσικά η Μαρίνα μας
με 10 συμμετοχές! 
🏆

Πάμε να δούμε και τι έβγαλε η κληρωτίδα μας, όμως! 


♥ Μαρίνα και Αννίκα οι τυχερές! ♥
Καλότυχες να είναι πάντα!

Επειδή είχα αποφασίσει ότι στη Μαρίνα θα έστελνα δωράκι έτσι κι αλλιώς,
καθώς το κορίτσι μας στήριξε και με το παραπάνω το δρώμενο,
θα στείλω και στην τρίτη τυχερή της σειράς, Μαρία Νικολάου,
γιατί έτσι κάνει η Πριτζιπέσσα! Είναι λαρτζ κι αυτό δεν αλλάζει! 😜
(Κορίτσια θα τα πούμε στο μέιλ για τα υπόλοιπα.)
📣
Σε λίγες μέρες θα πάμε για το επόμενο δρώμενο, το φθινοπωρινό μας,
που θα έχει μικρότερη διάρκεια, αυτή τη φορά,
οπότε να περιμένετε το δικό μου σύνθημα! 
Ξεκινήστε να μπαίνετε στο κλίμα, να εμπνέεστε,
να τυλίγεστε με πορτοκαλί και καφέ αποχρώσεις,
καθώς θα αφήνετε το μπλε της θάλασσας και την αλμύρα να ξεθωριάζει. 


Στο μεταξύ, ας μιλήσουμε λίγο για τα ομαδικά δρώμενα 
και την παρουσία μας, στα μπλογκς όσων συμμετέχουν.
Καταλαβαίνω ότι οι χρόνοι και οι υποχρεώσεις μας δεν μας επιτρέπουν
να είμαστε πάντα ενεργοί, κυρίως όσοι εργάζονται ή έχουν και παιδιά
-πρώτη και καλύτερη βιώνω δυσκολίες που αναστατώνουν το 
πρόγραμμά μου και τη ζωή μου διαρκώς,
είμαι όμως εδώ και προσπαθώ να κρατήσω τη δημιουργία και την επαφή 
με νύχια και με δόντια.

Σκεφτείτε το λίγο.
Δεν γράφουμε για να μας διαβάσουν μόνο....

Περιμένω και τις δικές σας σκέψεις.

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως τους φίλους που τίμησαν με την παρουσία τους, 
σχεδόν όλες τις αναρτήσεις, με συνέπεια!

Σας ευχαριστώ για την πολύτιμη παρέα σας 
όλο το καλοκαίρι!

Σας φιλώ 
Αριστέα

📣
υγ1: Μην χάσετε την επόμενη ανάρτηση.
Υπάρχει λόγος
😉

υγ2: Κλαίω με την κλήρωση... Ήμουν σίγουρη ότι θα έβγαινε η Μαρίνα 
-γιατί άραγε; 🤣

υγ3: Σταχυολόγησα αποσπάσματα από συμμετοχές σας, όπως είδατε.
Συγχωρέστε με, αν ξέχασα κάποιον. Προσπάθησα να έχω 
αντιπροσωπευτικά κομμάτια απ΄ όλους, 
αλλά να πηγαίνει και στη ροή του κειμένου.
Αυτό σημαίνει ότι σας διάβασα όλους, ΠΑΛΙ!
Βραβείο σε μένα, παρακαλώ! 😜

Παρασκευή 29 Αυγούστου 2025

Όλα τα ωραία τελειώνουν... (Και;) ⛔ [Ένα ποίημα για το καλοκαίρι]

 



Η σημερινή ανάρτηση είναι 2 σε 1.
(Ξέρετε, εμ σαμπού, εμ κοντίσιονερ!)
Περιέχει, λοιπόν, δύο συμμετοχές:
Η γνωστή μας συμποσιούχος, Ελευθερία, μας δίνει 
τη δική της καλοκαιρινή συμμετοχή και 
ακολουθεί η δική μου, κλείσιμο στο δρώμενό μας!

Και τι σύμπτωση!
Και τα δύο έχουν στην καρδιά τους την ελπίδα!




Αυτό το καλοκαίρι 

Αυτό το καλοκαίρι 
οι σιωπές της
μίλησαν δυνατά...

Η φυγή της
περισσότερο. 

Αυτό το καλοκαίρι 
θάλασσα κι αέρας 
μπλεγμένος στα μαλλιά της. 

Γλάροι στα ανοιχτά 
τα σπασμένα όνειρά της.

Αυτό το καλοκαίρι 
αγκάλιασε 
για πρώτη φορά 
το πληγωμένο κορίτσι 
που ήταν κάποτε. 

Κι ανοίχτηκε 
μ' ελπίδα 
στο μέλλον!

Ελευθερία -Έρη




Ποτέ δεν ξέρεις

Κι αν τελειώνει και τούτο το καλοκαίρι 
να θυμάσαι, ψυχή μου,
ότι και η νιότη πεθαίνει (ω, ναι!)
και όλα τα όμορφα στο τέλος τους φθάνουν,
άλλοτε νωρίς, άλλοτε πιο αργά
και στην πρότερη κατάσταση πίσω δεν γυρίζουν.
(Εξόν από την τσαλακωμένη σου φούστα!)
Γκαραντί κι εγγυημένα!

Καλοκαίρι, όμως;
Καλοκαίρι μπορεί να έχεις πάλι -μπορεί και όχι.
Μα ξέρεις κάτι; Έχεις την ελπίδα!
Και ξέρεις πόσα κιλά ζυγίζει η ελπίδα, ρε;
Πόσο ανομολόγητη η αξία της;
Σύρε τώρα και ζήσε τις εποχές σου.
Ο καιρός γαρ εγγύς
-ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει!

Αριστέα


Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν!
Επίσης και τα δύσκολα! 😉
Δεν μπορεί τίποτα να κρατήσει για πάντα!
Οπότε πάμε να φτιάξουμε κι άλλα όμορφα στην πορεία.
📣
Σας φιλούμε αμφότεραι
και σας περιμένω όλους σε δυο μέρες 
στη λήξη του δρώμενου, που αγκαλιάσατε με αγάπη!


Τετάρτη 9 Ιουλίου 2025

Για λίγο μόνο [Ένα ποίημα για το καλοκαίρι]

 


Να 'χαμε, λέει, ένα καλοκαίρι ολότελα δικό μας ξανά
Να ετοιμαζόμουν σαν κοριτσόπουλο 
Με το άι λάινερ, ιδανικά γραμμένο, το κόκκινο κραγιόν, παρέα και η γόβα που σκοτώνει
Με το τσαντάκι μου, το χαμόγελό μου και την ανεμελιά του Τότε
Να έτρεχα προς στην ελευθερία αλαλάζοντας, αφήνοντας πίσω 
Την ανημποριά των δικών μου, τα καθημερινά προβλήματα, και τις ασφυκτικές υποθέσεις

Να σε συναντούσα στα κρυφά, με ένα πεταχτό φιλί στα χείλη
Και με την υπόσχεση για πολύ περισσότερα στο μετέπειτα 
Εσύ να σηκώνεις ανάλαφρα το ύφασμα 
Για να ανιχνεύσεις τα δικά σου γνώριμα μέρη -μόνο δικά σου
Καταχτημένα χρόνια, με ηρωισμούς και ιαχές
Κι εγώ, γεμάτη προσμονή για την ολοκλήρωση

Να πηγαίναμε εκεί που συναντούσαμε τον Έρωτα, την ευτυχία και το Θεό μας μαζί
Νιώθοντας κυρίαρχοι του κόσμου μας
Εγώ, εσύ, η άμμος και η θάλασσα
Με τα ελάχιστα ήμασταν οι κροίσοι του κόσμου όλου

Κλείνω τα μάτια και το ζω για λίγο
Τα ανοίγω και όλα φωνάζουν 
"Σύρε τώρα. Μεγάλωσες πολύ για καλοκαίρια"
Η ζωή είναι μεγάλη πουτάνα!



Ήταν μια ακόμα συμμετοχή μου στο διαδικτυακό μας δρώμενο,
Λιγάκι πεσιμιστική, το ξέρω, αλλά γράφτηκε σε μία στιγμή δύσκολη.
Γεμάτη η ζωή από δύσκολες στιγμές, από άδικες στιγμές.
Πού υπάρχει, εξάλλου, δικαιοσύνη σήμερα;

Ευτυχώς! Θα περάσει και αυτό! 
Όλα περνούν!

Σας φιλώ
@ριστέα

Σάββατο 14 Ιουνίου 2025

Ωδή στα πολύπαθα καλοκαίρια ⛔ [Ένα ποίημα για το καλοκαίρι]


Γιατί υπάρχουν κι εκείνα, τα άλλα καλοκαίρια
Που δεν είναι γεμάτα με θάλασσα και ξεγνοιασιά
Που δεν προλαβαίνεις να γευτείς αλμύρα και δροσερό αεράκι
Που μετράς τις μέρες των καταναγκαστικών έργων
Ωσάν κρατούμενος, άδικα, μετά από τα αναπάντεχα φιάσκα της ζωής.

Γιατί υπάρχουν κι εκείνα τα καλοκαίρια που πονάς 
Που αγωνίζεσαι να κρατηθείς 
Που θες απλά να επιβιώσεις
Που στρέφεσαι στις προσευχές 
Γιατί δεν υπάρχουν άλλες προσφυγές

Γιατί δεν είναι όλα ρόδινα σε τούτη τη ζωή
Δεν χαρίστηκε σε όλους αυτή η εποχή
Δεν γεννήθηκαν όλοι για κρατήσεις σε σεζ λονγκ, εκεί που σκάει το κύμα
Που αξίζουν το μισό μηνιάτικο του εργάτη της βιοπάλης
Μπορεί και ολόκληρο, κάτι φορές

Γιατί η ζωή έρχεται πακέτο με τις αδικίες
Από τη στιγμή που παίρνεις την πρώτη ανάσα σου κουβαλάς τη μοίρα σου
Άλλοι χορεύουν κι άλλοι παλεύουν 
Άλλοι αράζουν κάτω από ομπρέλες με ένα παγωμένο μοχίτο
Κι άλλοι κατακαίγονται στον ήλιο για να βγάλουν τον επόμενο χειμώνα

Μα για όσα πολύπαθα καλοκαίρια επέρασες
Σου αξίζει ανταμοιβή, από το μέσα σου να 'ρθει και να σε γαληνέψει
Ας είναι πάνω στην άμμο, χωρίς κοκτέιλ και ανέσεις, να αράξεις
Τα μάτια σου άστα να τρέξουν ψηλά, τα αστέρια μετρώντας
Είναι η δική σου ανταμοιβή, ο δικός σου πλούτος.


(Στη γη σα γυρίσουμε, όλοι γυμνοί θα μείνουμε.) 

@ριστέα



Η ωδή στα πολύπαθα και όχι ανάλαφρα καλοκαίρια 
αφιερώνεται από καρδιάς σε όλους όσοι πονούν και υποφέρουν, 
μέσα στην κάψα του καλοκαιριού,
αντί να βρέχονται από το κύμα της θάλασσας, 
πίνοντας ουζάκια και παίζοντας ρακέτες, ξερωγώ!

Πέρασα δύο τέτοια καλοκαίρια και η ίδια. 
Το ένα ήταν το καλοκαίρι του "αλλού πατώ και αλλού βρίσκομαι":
Μαστεκτομή, χημειοθεραπείες, χάσιμο μαλλιών, ναυτίες, αδυναμία, πόνοι.
Με τη σειρά που ήρθαν, όχι αξιολογικά!
Το περσινό, πάλι, καλοκαίρι στιγματίστηκε από τους πόνους της 
ορμονοθεραπείας, τις εξάψεις και το κάψιμο των αυτιών.

Δυο χρόνια στη θάλασσα δεν μπήκα. 
Πέρσι, ούσα πάντα τυχερή και ευλογημένη, την ατένισα κάμποσες φορές, 
στην ξαπλώστρα, κάτω από την ομπρέλα, χάρη στην φιλενάδα μου, που έκανε 
ταξίδι κάθε φορά για να έρθει να με πάρει (και να με γυρίσει στο σπίτι)
μόνο και μόνο για να με ευχαριστήσει!

Υπάρχουν τόσα άλλα χειρότερα, που το να μην κάνεις μπάνια 
δεν είναι και το τέλος του κόσμου.
Το να έχεις έναν άνθρωπο, όμως, που νοιάζεται για σένα και τη χαρά σου
είναι ο κόσμος όλος!

Εύχομαι ολόψυχα αυτό το καλοκαίρι κανείς να μην είναι μόνος.
Ακόμα κι αν είναι, ακόμα και αν πονάει, να θυμάται ότι όλα 
μπορεί να είναι προσωρινά.
Κι αν χάσεις μερικά καλοκαίρια, μπορείς να ζήσεις άλλα.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πόδια να βρέξουν στο κύμα, 
μάτια να δουν τον έναστρο ουρανό τις καλοκαιρινές βραδιές.
Υπάρχουν συνάνθρωποι μας αυτή τη στιγμή, που δεν έχουν σπίτι να κατοικήσουν, 
δεν έχουν έναν δικό τους άνθρωπο να γείρουν πάνω του,
δεν έχουν ιδέα πώς να συνεχίσουν να ζουν, ή πού.
Τους τα πήρε όλα ο πόλεμος.

Για αυτό ας απολαύσουμε ό,τι έχουμε!
♥



Τρίτη 10 Ιουνίου 2025

"Ένα ποίημα για το καλοκαίρι!"🌞



 Εν μέσω της παγκόσμιας ανησυχίας για τους 12 ακτιβιστές του Μαντλίν
και της αγωνίας όλων μας για τους Παλαιστίνιους που υποφέρουν 
τόσο ΑΔΙΚΑ και ΣΚΛΗΡΑ
ανοίγει σήμερα την αυλαία του.

Γιατί σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς 
η δημιουργία, η καθημερινότητα και η ζωή μας δεν μπαίνουν στον πάγο!

Η αφεντιά μου φέρνει σήμερα δύο παλαιότερες απόπειρές μου
να αποδώσω τα καλοκαίρια που αγάπησα.
Πάμε να τις θυμηθούμε;

@airis
Ελαιογραφία μου, βασισμένη σε εικόνες 
των αναμνήσεων μου


Τα καλοκαίρια που αγάπησα

Τα καλοκαίρια που αγάπησα
είχαν το χρώμα της γης κι αέρα νοτισμένο με αρμύρα..
Είχαν βράχους σκαμμένους από της θάλασσας τα άγρια βίτσια 
κι εξερευνήσεις σε μέρη απάτητα του κορμιών μας

Τα καλοκαίρια που αγάπησα
ήταν γεμάτα ανεμελιά,
γεμάτα ήλιους και φεγγάρια
και βόλτες καθημερινές. 
Χωρίς χάρτες και προορισμό
Όλοι οι δρόμοι ήταν δικοί μας
Όλοι οι χρόνοι ήταν δικοί μας

Καμία έννοια
κανένας φόβος
Μονάχα ζωή
Μονάχα το λιμάνι μας 
Κι ο έρωτας!

Τα καλοκαίρια που αγάπησα
ήταν γεμάτα από αντρική κολόνια,
ιδρώτα και ανάσες 
στη γυμνή μου σάρκα
Ηδονικές στιγμές στο πανδοχείο "τα αστέρια"
και τρέξιμο με χαχανητά και λιγώματα,
σαν νιώθαμε τα ξένα βλέμματα πάνω μας!

Τα καλοκαίρια που αγάπησα
στης ψυχής τα βράχια έσκαψαν εσοχές
και εκεί φυλάχτηκε 
ο θησαυρός των πειρατικών μου ταξιδιών.

Στο τελείωμα της ζωής μου
το σεντούκι αυτό θα έχω σιμά μου,
γλυκιά συντροφιά,
να μου θυμίζει πόσο πολύ εχόρτασα τα καλοκαίρια,
πόσο πολύ αγάπησα!

@ριστέα



https://izabelaurbaniak.pl/gallery/summertime
izabela urbaniak summertime

"Τα καλοκαίρια της αθωότητας"

Νύχτες καλοκαιριού, ταξιδιάρες νύχτες....
Το μυαλό σκαλίζουν, ανασύροντας γεύσεις και μυρουδιές 
Πολύχρωμα πανιά σηκώνουν, αρμενίζοντας στις θύμισες
Ιχνηλατώντας δρόμους στο χτες, 
στα καλοκαίρια της αθωότητας

Ασπρόμαυρες εικόνες στο λευκό πανί της μνήμης
Προβολείς πάνω σε παιδικές φιγούρες που τρέχουν ξυπόλητες
μέσα σε σταροχώραφα, αμπέλια κι αραποσιτιές
Δροσίζονται σε τρεχούμενα νερά 
και γεύονται τα δώρα της φύσης
(ακόμα νιώθω τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου καλαμποκιού)

Καλοκαίρια σε σέπια, στο δισάκι της μνήμης
Σε αμμουδένιες παραλίες, χωρίς σεζ λογκ κι ομπρέλες
Γεμάτες φωνές, γέλια και παιδικά κουβαδάκια
Κι οι κιοφτέδες στη θάλασσα οι πιο νόστιμοι του κόσμου όλου
(ακόμα έχω τη γεύση του δυόσμου στο στόμα...)

Καλοκαίρια μακρινά, γιομάτα ξεγνοιασιά και φιλίες
Μακρινές ποδηλατάδες και ομαδικά παιχνίδια
Φεγγαρόφωτο κυνηγητό μέχρι να φωνάξει η μάνα
Αποχωρισμός με το ζόρι κι ανανέωση του ραντεβού...
(ακόμα νιώθω πως αύριο θα συναντήσω τα παιδιά στην αλάνα)

Καλοκαίρια που στριμώχτηκαν στο ξεφτισμένο άλμπουμ της λήθης
Για λίγο μόνο πόσο ζητώ, στο ασπρόμαυρο κάδρο μέσα να μπω
στο δεντρί μου σκαρφαλωμένη,
προσπαθώντας να αγγίξω την κορυφή του κόσμου μου...
δαγκώνοντας το πιο ζουμερό σύκο απ΄όλα
(και τι δεν θα έδινα να λερωθώ με τα ζουμιά του....) 

@ριστέα


izabela urbaniak summertime

Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες ανήκουν στη συλλογή Summertime
 της Πολωνέζας φωτογράφου Izabela Urbaniak.
Ξεκίνησε το 2012, όταν άρχισε να φωτογραφίζει 
τα παιδιά της με τους φίλους τους
καθώς περνούσαν όμορφες καλοκαιρινές στιγμές στην πολωνική ύπαιθρο.
Τις λατρεύω αυτές τις νοσταλγικές φωτογραφίες της.

🌞

Θυμίζω τους όρους του δρώμενου:

✔ μπορείτε να γράψετε όσα ποιήματα θέλετε 
με άρωμα καλοκαιριού

✔ δημοσιεύετε στο μπλογκ σας
✔ μπαίνετε στο ομαδικό μέιλ και μας ενημερώνετε με λινκ,
ώστε να μπορούμε εύκολα να παρακολουθούμε τις σχετικές αναρτήσεις
Όποιος θέλει να μπει στην παρέα μας στην πορεία, ας με ειδοποιεί στο μέιλ
για να τον προσθέτω στην ομαδική μας ενημέρωση
✔ γράφουμε από 10 Ιουνίου έως και 30 Αυγούστου
✔ έχετε γράψει κάτι στο παρελθόν; Φέρτε το πάλι στο φως
✔ Στις 31/08 με τη λήξη, θα κάμω κλήρωση όλες τις συμμετοχές
✔ Οι δύο πρώτοι τυχεροί θα πάρουν δωράκι από τα χεράκια μου.
Όσες οι αναρτήσεις σας τόσες φορές θα μπείτε στην κληρωτίδα! 

✔Γράφουμε σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο 
ή χαϊκού
για το καλοκαίρι που αγαπήσαμε, το καλοκαίρι που νοσταλγούμε
το καλοκαίρι που θέλουμε να ζήσουμε,
ή το καλοκαίρι που ζούμε...