Ξυπνήματα 🌷 Πρώτα βήματα

Αναζητείται η άνοιξη

Φορούσε πράσινα και είχε τον ήλιο στα μαλλιά περίτεχνα μπλεγμένο

Σαν κοριτσόπουλο στα μπουμπουκιάσματα

Με ροδουλά μάγουλα και ζουμερά χείλη 

Λάτρευε το άσπρο, το μωβ, το κίτρινο του Μάη

Κι έτρεχε ξυπόλητη, παραβγαίνοντας ανέμελα με το απαλό αεράκι 

Ξυπνώντας τους φίλους της να παίξουνε παρέα

Μετρώντας χελιδόνια

Αναζητείται η άνοιξη 

Μετ' αμοιβής και μετά βεβαιότητος
Περιουσία χαρίζεται

Όλα στο χέρι

Κι ό,τι άλλο ζητηθεί 

Καμία μικροψυχία
Φθάνει να αλλάξει κάτι

Να γυρίσει ο κύκλος

Να στρώσει η ζωή

Αναζητείται η άνοιξη

Την ιδέα της ψάχνω

Εκείνη τη στιγμή που ξεχνάς πόσο δύσκολα πέρασες στις καταιγίδες

Που δεν θυμάσαι, αν πάγωσες, αν ξύλιασε  το μέσα σου
Που δεν σε νοιάζουν πλημμύρες, καταστροφές, αναβολές
Θέλεις μόνο να πάρεις ανάσες
Να μυρίσεις ελευθερία
Να ελπίσεις λίγη γαλήνη
Να κάνεις όνειρα που δεν θα κοστίσουν

Και δεν τα χρωστάς σε κανέναν

Ναι, θέλεις την άνοιξη

Και τη θέλεις χτες!
Γιατί κουράστηκες να είσαι αρκούδα
Ή ακόμα χειρότερα, σκαντζόχοιρος

Βαρέθηκες να περιμένεις πότε θα ξυπνήσεις

Για να χορτάσεις το είναι σου
Απελπίστηκες, άδειασες, φοβήθηκες

Και κανείς δεν σου απάλυνε το τρόμο

Κανείς δεν σε τύλιξε σφιχτά όταν κρύωνες

Θέλεις την άνοιξη που σου αξίζει. Μόνο αυτό!

Και σιωπηρά βγαίνεις στο φως και παίζεις με τις πρώτες σου αχτίδες

Αριστέα

Ήταν η δική μου συμμετοχή στο δρώμενό μας Ξυπνήματα.

Σας φιλώ!

~

Συνεχίζουμε να ελπίζουμε, να προχωράμε, να δημιουργούμε

συνεχίζουμε να αγαπάμε!

@

Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων! Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου! Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!

Ξυπνήματα 🌷 Νέο Δρώμενο

 

Η ομορφιά καραδοκεί. 

Αν είμαστε ευαίσθητοι, θα την αισθανθούμε

Μέσα στην ποίηση όλων των γλωσσών.

Μπόρχες

Αγαπημένοι μου φίλοι!

Η άνοιξη κατέφθασε με θόρυβο,

αλλά όχι από τα ζουζουνίσματα εντόμων 

και τα τιτιβίσματα αποδημητικών πουλιών.

Μπορεί να μην ακούμε τις οβίδες 

και τα βαλλιστικά οπλικά συστήματα που πέφτουν,

αλλά ξέρουμε ότι πέφτουν 

και κάποιοι (αθώοι συνήθως) συνάνθρωποί μας, 

ανεξάρτητα από εθνικότητες και θρησκείες πληρώνουν με τη ζωή τους

την απληστία των μεγάλων! 

Κι εμείς;

Εμείς πρέπει να συνεχίσουμε. 

Όπως μπορούμε!

Έτσι έχω μάθει να κάνω εγώ, εξάλλου!
Και τέτοια εποχή, κάθε χρόνο, ξυπνάω!

Έτσι ήταν εύκολο να βάλω έναν γενικό τίτλο στο νέο μας δρώμενο:

Ξυπνήματα 

Τα ξυπνήματα 

μπορεί να είναι κυριολεκτικά ή συμβολικά:

να μιλήσουμε για την ανάγκη μας να ζήσουμε τη φύση, τον ήλιο, τον καθαρό αέρα,

να καταγράψουμε την επιθυμία μας να αλλάξει το σκηνικό 

και όσα ζήσαμε έναν χειμώνα ακόμα,

να συμπεριλάβουμε και το Πάσχα που βρίσκετε στην καρδιά της άνοιξης,

να καταγράψουμε τις ευχές μας για ελπίδα, αισιοδοξία, ειρήνη κι αγάπη!

Αυτό θα το κάνουμε με κείμενα, ποιήματα, χαϊκού, δικές μας εικόνες, 

Το δρώμενο θα έχει και πάλι δύο μέρη :

Α) Ένα Ποίημα για την άνοιξη

Β) Ένα κείμενο για την άνοιξη

Θα πραγματοποιηθούν στο τέλος οι γνώριμες πια κληρώσεις μας, 

μία για κάθε σκέλος, με τα σχετικά δώρα! ☺

Το δρώμενο διέπεται από τους γνωστούς όρους:

1) Το κείμενό μας θα μπορεί να είναι:

► σκέψεις για την άνοιξη

► κάποια ανάμνηση

► μία μόνο σκηνή

► μια φανταστική ιστορία -πολύ μικρή

► βιώματα, ψυχική κατάσταση, μικρό χρονογράφημα

2) Παράκληση. Αυτό!

Το δρώμενο βασίζεται στην αλληλεπίδραση.

Γράφουμε για να διαβαστούμε, να ανταλλάξουμε σκέψεις και έναν καλό λόγο.

Αυτό σημαίνει πως όταν κάποιος περνάει από το μπλογκ μας και μας σχολιάζει,

φροντίζουμε κι εμείς να επισκεφθούμε τις αναρτήσεις όσων συμμετέχουν.

Θα χαρώ πολύ να υπάρχει αντίστοιχη διάθεση από όλους.

Το δρώμενο λειτουργεί όταν υπάρχει παρουσία, όχι μόνο ανάρτηση.

3) Τέλος, προσοχή

Μικρό όριο στα κείμενά μας! 

Ο χρόνος όλων είναι πολύτιμος. Μικρά κείμενα σημαίνει μικρά!

Το γνωστό όριο των 500 λέξεων.

Γεύση άνοιξης και ανανέωσης θέλουμε. 

Όχι βιβλίο οδηγιών και επιβίωσης.

Έχουμε σχεδόν τρεις μήνες καιρό, ως το τέλος του Μαΐου.

Δηλώνετε συμμετοχή εδώ για να σας βάλω στο μέιλ,

και συνεχίζουμε με τον γνωστό τρόπο ενημέρωσης.

Η "πρώτη οβίδα" πέφτει (κλασικά) στις 10 του μηνός!

Σας φιλώ 

Αριστέα

υγ: Ως μπάνερ χρησιμοποιούμε το πρώτο gifάκι 

-----------------------

Την άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις

Ναι, την φτιάχνεις.

Κάθε φορά από την αρχή.

Όλο και πιο ζωντανή.

Όλο και πιο ποτισμένη.

Ναι, την φτιάχνεις.

Με εκείνα τα χρώματα που σημαίνουν αρμονία.

Και με εκείνες τις λέξεις που δηλώνουν αρχή.

Ναι, την φτιάχνεις.

Με εκείνο το φως, που μπορεί να σου δώσει Παράδεισο.

Και με εκείνα τα λουλούδια που μυρίζουν ζωή.

Ναι, την φτιάχνεις.

Με εκείνο το άρωμα της αθάνατης, Ελπίδας.

Και με εκείνη την Πίστη που θα σε κάνει να μην φοβηθείς.

Ναι, την φτιάχνεις λοιπόν.

Με υλικά αγνά για την ψυχή σου.

Και με στιγμές απλές που χαρίζουν αιώνιες χαρές

Που σε ακούν στην σιωπή.

Και δεν έχουν ανάγκη τα λόγια για εξηγήσεις.

Ναι, την φτιάχνεις.

(....)

,Απόσπασμα από το ποίημα 

Την Άνοιξη αν δεν τη βρεις την φτιάχνεις, του Οδυσσέα Ελύτη 

__________________________________________________

Οι συμμετοχές σας:

Α) Ποιήματα για την άνοιξη

1.Μαρίνα Τσαρδακλή, Σκοτεινή Άνοιξη 

2. Μαρία Νικολάου, Αυτός που σ΄αγαπάει χωρίς να το ξέρεις 

Β) Κείμενα/εικόνες/σκέψεις για την άνοιξη

1. Μαρία, Νικολάου, Στο φως 

2. Μαρία Κανελλάκη, “Ξυπνήηηησατε;” 

3. Γλαύκη, Battle for the sun... but only with you! 

4. Ρούλα Σμαραγδάκη, Ανοιξιάτικα γενέθλια

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα: ❄~ Λήξη και κλήρωση~❄

Αγαπημένοι μου φίλοι!
Καλό μήνα να έχουμε, χωρίς φόβους, αναταραχές, κι επισφάλεια,

ειρηνική, οικονομική ή κοινωνική.
Προβληματίστηκα πολύ, για το αν θα ανεβάσω σήμερα 

τη λήξη του δρώμενού μας.

Είθισται πάντα να είναι ένα μικρό πανηγυράκι κάθε λήξη εδώ σε τούτη τη γωνιά!
Περικλείει χαρά, ενθουσιασμό, περηφάνια για το τι καταφέραμε και πάλι,

πόσο εξελιχτήκαμε, πόσο περισσότερο δεθήκαμε.

Τα γεγονότα στον πλανήτη μας μάς βαραίνουν πολύ!

Όμως, έτσι δεν είναι η ζωή; Πότε υπήρξε μία ευθεία; 

Επειδή λοιπόν η ζωή σημαίνει κάτι τέτοιο

και ουχί κάτι σαν κι αυτό (ουαί κι αλίμονό μας!)

συνεχίζουμε, με όση δύναμη έχουμε και προχωράμε, όπως κάνουμε πάντα!

Ο χειμώνας τυπικά μας αποχαιρέτησε. 

Ουσιαστικά, βέβαια, αναμένονται ακόμα κρύες μέρες, βροχές και συννεφιά,

αλλά όσο να' ναι, το βλέπετε κι εσείς: όλα μαρτυρούν ότι το τέλος μιας ακόμα 

δύσκολης εποχής, είναι κοντά! 

Για μένα ο χειμώνας κοστίζει, σχεδόν πάντα, πολύ.

Όμως, στο τέλος με βρίσκει με μια αδημονία να περιμένω τη στέψη μου:

"Το(ν) άντεξα κι αυτό! Πάμε για άλλα, νέα!"

Η λήξη του δρώμενου με βρίσκει με μια παιδική χαρά και με νέα προσδοκία,

για το επόμενο δρώμενο.

Η κλιμάκωση που έχουμε όλοι στη γραφή μας είναι εμφανέστατη.

Προσωπικά εντυπωσιάστηκα και πάλι με την ποιότητα των συμμετοχών 

και νιώθω μεγάλη συγκίνηση γι' αυτό!

Μπράβο σε όλους!

Ήσασταν όλοι υπέροχοι!

17 ποιητικές συμμετοχές

και

27 συμμετοχές με κείμενα, σκέψεις μας και χειμωνιάτικες εικόνες, 

σε μια εποχή που η παραγωγή και η δημιουργία μπαίνουν λίγο στον πάγο, 

δεν το λες και λίγο!  

Αυτή τη φορά, λόγω ανωτέρας βίας, δεν θα έχει μαμουθο-ανάρτηση!

Συμπαθάτε με, ο λίγος ελεύθερος χρόνος μου δεν μου επέτρεπε να περιδιαβώ

όλες τις συμμετοχές και να σας έχω ένα απάνθισμα εδώ. 

Για αυτό και άμεσα θα περάσω στο παρασύνθημα:

Έκανα δύο κληρώσεις, αφού αφαίρεσα τις δικές μου συμμετοχές, 

μία για κάθε κατηγορία του δρώμενου

Πάμε να δούμε τις συμμετοχές μας, οι οποίες μπήκαν στο Random.ORG

πρώτα για τις ποιητικές συμμετοχές σας:

Α) Ένα Ποίημα για το χειμώνα

1.Μαρίνα Τσαρδακλή, Η ζεστασιά θα νικήσει το κρύο 

2. Μαρία Νικολάου, Μια ωραία χειμωνιάτικη νύχτα

 *Airis, Συνθήκη 

3. Μαρία Πλατάκη, Χειμωνιάτικη Μελωδία στο Παρίσι

4. Μαρίνα Τσαρδακλή, Τι περίεργος χειμώνας 

5. Μαρία Νικολάου, Αγαπημένη μου Εύα 

6. Μαρία Πλατάκη, Μπλε ώρες του χειμώνα 

7. Αννίκα, Υπάρχει ομορφιά... 

8. Γλαύκη, Μα "χειμώνας" είναι και κάνει "κρύο"! 

9.Ρούλα Σμαραγδάκη, Παραμυθοποίηση 

10. Μαρίνα Τσαρδακλή, Αχ, χειμώνα  

11. Ρούλα Σμαραγδάκη, Χαϊκού στα..."Χειμωνιάτικα αποτυπώματα  

12. Μαρία Πλατάκη, Οι αναμνήσεις του χειμώνα ξεπροβάλλουν 

μέσα από τον πίνακα του Κλοντ Μονέ 

13. Μαρία Νικολάου, Θεσσαλονίκη  

*Airis, Μια χειμωνιάτικη μέρα  

14. Μαρία Νικολάου, Στροφή 

15. Μαρίνα Τσαρδακλή, Γκρίζα μου εποχή 

Και η κληρωτίδα μας ανέδειξε:

Β) Ένα κείμενο για το χειμώνα

1. Μαρίνα Τσαρδακλή, Χειμωνιάτικες σκέψεις  

2. Γλαύκη "Είσαι τ' όνειρό μου κι η απάτη μου..." 

3. Μαρία Νικολάου, Χειμωνιάτικη μάχη 

4. Μαρία Κανελλάκη, Χιονίζει σ’ εσάς; 
5. Πίπη, Από πού πάνε για τη Μόσχα, οεο;

6. Τάσος Κάβουρας, Ο μπάρμπα Φίλιππας, ο καθηγητής της πρέφας.. 

7.Μαρία Πλατάκη, Απόψε τρώμε στης Σούλας... 

*Airis, Οι δύσκολοι χειμώνες της ζωής μου

8. ANNA FLO, Πατημασιές στο χιόνι! 

9. Μαρίνα Τσαρδακλή, Η απομόνωση του χειμώνα 

10. Ρούλα Σμαραγδάκη, Οι χειμώνες μου  

11. Βασίλειος Διακοβασίλης, Χειμώνας 

12. Μαρίνα Τσαρδακλή, Σκέψεις μου χειμερινές 

13. Giannis Pit, Χειμερινή ενόραση 

14.  Ρένα Χριστοδούλου, Χειμωνιάτικο όνειρο 

15. Μαρίνα Τσαρδακλή, Στο καλό Γενάρη 

16. Μαρία Νικολάου, Το χρώμα του χειμώνα 

17. Μαρίνα Τσαρδακλή, Εις μνήμην ζωής  

18. Giannis Pit, Αναπάντεχα ένα χειμωνιάτικο βράδυ  

19. Ρούλα Σμαραγδάκη, Μοναξιά δεν υπάρχει... 

20. Μαρίαν Τσαρδακλή, Aesthetic Valentine «ευτυχία»❤  

21. Ρούλα Σμαραγδάκη, Ο Χιονάνθρωπος που δεν έλιωσε ποτέ! 

22. Giannis Pit, Οι λεβέντες και οι άντρες, μ' αίμα βάψανε τις μάντρες 

23. Γλαύκη, Ραγίζει η καρδιά κι είναι χειμώνας... 

24. Μαρία Πλατάκη, Άννα Καρένινα: Το λευκό πέπλο της λήθης 

25. Ρούλα Σμαραγδάκη, Οι συννεφιές μου στα τελευταία 

26. Μαρία Νικολάου, Σχεδόν άνοιξη 

Και η κληρωτίδα μας ανέδειξε:

Δύο Μαρίες υπήρξαν οι τυχερές αυτή τη φορά:
Μαρία Πλατάκη και Μαρία Κανελλάκη.
Καλότυχες να είναι πάντα!

Τα κορίτσια θα πάρουν λίγη ντεκουπαρισμένη χαρά 

από τα χεράκια μου!

Εμείς θα τα πούμε, καλώς εχόντων των πραγμάτων, προσεχώς 

στο επόμενο δρώμενο.

Ας είναι ευγενικός μαζί μας ο Μάρτιος.

Σας φιλώ

Αριστέα

♥

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα: Μια χειμωνιάτικη μέρα

Θέλω να ντυθώ με αδιάφορα χρώματα 
Με μια φούστα, ας πούμε μπλε 
Κι ένα πουκάμισο μαύρο
Γκρι μπότες και ένα μαντίλι καφέ
Παράταιρη ας είμαι και απαρατήρητη να γυρνώ
Με ένα χαμόγελο αλλιώτικο, ας πούμε της άγνοιας
Να περπατώ στη βροχή 
Να τρέχω κόντρα στον αέρα
Και να μην το αισθάνομαι
Τίποτα να μην αισθάνομαι
Να τσακωθώ με τις αισθήσεις 
Και να ξαπλώνω δίχως σκέψη
Δίχως τον πόνο στον ώμο, από το βάρος της μέρας
Μια μέρα που την κουβαλάω βδομάδες
Μήνες
Χρόνια
Μια ατελείωτη χειμωνιάτικη μέρα
Ένας αδιάκοπος χειμώνας 
Με πρόσκαιρες Αλκυονίδες 
Μία εδώ, μία μετά από ένα ολόγιομο φεγγάρι
Ίσα για να περιμένω και καλά την άνοιξη
Ή το καλοκαίρι
Ίσα για να αντέχω
Να μην θυμάμαι την εποχή που φοράω μόνο λευκά
Γιατί μου λείπει 
Και δεν αντέχω την έλλειψη άλλο

Θέλω να τριγυρνώ με το χαμόγελο της άγνοιας  
Με το χαμόγελο του τρελού
Ένας τρελός μόνο αντέχει για πάντα τον χειμώνα

Ήταν μια ακόμα συμμετοχή μου στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματα 

και συγκεκριμένα στο "Ένα Ποίημα για το χειμώνα"

Σας φιλώ

Αριστέα

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα: Συνθήκη

Χειμώνας εδώ

Βαρύς κι αδυσώπητος
Άτεγκτος, αμείλικτος, αδωροδόκητος

Δυσανάλογος για το ανάστημά μου

Βαστά καιρό, περισσότερο από όσο αντέχει το σκαρί μου

Να σκάβει, να παλεύει, να κρατάει τα αναχώματα

Το κορμί δεν έχει την άδεια να πέσει

Ούτε και να λυγίσει του επιτρέπεται

Πρέπει να υπομείνει την παρατεταμένη κακοκαιρία

Να δεχτεί τις καταιγίδες και τους βοριάδες που μισεί

Να προσεύχεται να μην το χτυπήσει κεραυνός

Να μην το κάψει

Έχει καθήκον να αντέχει

Χωρίς ερωτήσεις και εξηγήσεις πολλές

Περιμένει μια άνοιξη κι αυτό, να ανθίσει σαν δέντρο

Να γίνει ίσκιος για τη λάβρα του καλοκαιριού

Να μπουμπουκιάσει, όπως του αξίζει

Πουλάκια τότε θα ξαποστάσουν στα κλαδιά του
Φερμένα από τις χώρες του νότου 

Όχι για τραγούδια και χαρές, αλλά για μια ανάσα 

Να φτιάξουν ίσως ένα σπιτικό γεμάτο αγάπη 

Με ό,τι περίσσεψε κι από ό,τι άντεξε

Να ερωτευτούν χωρίς εγγυήσεις, μα με εμπιστοσύνη

Αυτή που δίνει η νομοτέλεια της φύσης

Κι ο ήλιος! (Πάντα ένας ήλιος θα με σώζει, στο 'χα πει!)

Ο ήλιος θα αλλάξει το τοπίο ολότελα

Και έτσι να θυμηθώ κι εγώ πως η ζωή πάντα βρίσκει τρόπους

Ακόμα κι όταν όλα παγώνουν και πεθαίνουν

(Απ' αυτή τη συνθήκη πιανόμαστε όλοι!)

Ήταν μια ακόμα συμμετοχή μου στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματα 

και συγκεκριμένα στο "Ένα Ποίημα για το χειμώνα"

Σας φιλώ

Αριστέα

Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων! Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου! Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!