Παρακαλώ.... ας μείνει μεταξύ μας!

(Σημείωση

Πάρτε ξηροκάρπια. Βάλτε καφέ.

Κλείστε τη μουσική και συγκεντρωθείτε.

Σήμερα σας έχω "Σκέφτομαι και γράφω".

Με σχεδιάγραμμα κι όλα τα σχετικά!
Ε, φιλόλογος θα με εξετάσει)

Υπότιτλος:

Όταν  η Αριστέα συνάντησε τη Νάσια ή και το αντίστροφο.

Κεντρική ιδέα:

Τόλμησε! 

Το άγνωστο μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Μπορεί όμως να σε οδηγήσει και σε κάτι καινούργιο και όμορφο.

Περίληψη!

Δύο κορίτσια-μπλόγκερς(Καλά! Κυρίες μιας άλφα ηλικίας- Εγώ 

η πρεσβυτέρα, με δόξα και τιμή).

Μία πόλη. Η ίδια και για τις δύο.

Μία πρόσκληση για θέατρο.

Ένα Σαββατόβραδο διαφορετικό.

Μα πολύ ενδιαφέρον!

Επίλογος:

Ξεκούφανα τη Νάσια με τα γέλια μου!

Λέτε να θέλει να με ξαναδεί;

..........................................................................

Ανάπτυξη.

Τι χωρίς ανάπτυξη θα άφηνα το θέμα μου;

Όταν η @ριστέα συνάντησε διαδικτυακά τη Νάσια δεν ήξευρε 
τίποτα για αυτή. 

Όπως συμβαίνει σχεδόν με όλους εδώ μέσα δηλαδή.

Ξεκίνησα να τη διαβάζω μήνες πριν, καθώς τη συναντούσα 
σε φιλικά ιστολόγια να σχολιάζει πάντα με χιούμορ.

Έλιωνα στα γέλια! Άλλο που δεν ήθελα!

Κάποια στιγμή τόλμησα να σχολιάσω και σιγά σιγά οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν.

Φανταστείτε την έκπληξη μου όταν διαπίστωσα ότι μέναμε στην ίδια πόλη.

Μπορεί να είχαμε σταθεί δίπλα δίπλα στο ίδιο πεζοδρόμιο,

(Όχι, δεν εννοούσα "πιάτσα". Αμέσως το μυαλό σου Ακυβέρνητε!)

να είχαμε καθίσει σε διπλανά τραπέζια για μπίρες, 

να περιμέναμε στην ουρά της ψησταριάς μαζί για πιτόγυρα.

(Ώπα! Αυτό δεν παίζει. Ας πούμε στην ουρά να πληρώσουμε 

τα σουτιέν που αγοράσαμε!)


Διαμαρτυρία της Νάσιας!

Ε, λοιπόν έπρεπε να βρούμε μια ώρα κοινή να συναντηθούμε επιτέλους!

Τα'παμε, τα συμφωνήσαμε καιρό πριν, 
αλλά δεν έλεγε να βρεθεί εκείνη η άγια ώρα.

Είχαμε αρχίσει να περιγελάμε το θέμα...

"Θα μας γράψουν στο βιβλίο γκίνες" έλεγε γελώντας η Νάσια!

Και να που μια θεατρική παράσταση ήταν το σημείο που μας ένωσε.

Βλέπετε δεν είναι εύκολο να βρεις ομοϊδεάτη σε πολιτιστικά δρώμενα.

Αλλά επειδή είμαστε κι οι δυο πολύ "κουλτούρα κι έτσι"

("βρήκε ο γύφτος τη γενιά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του" 

το λέμε εδώ στο χωριό μας, το κάτω από τ'αυλάκι)

πηδήξαμε κεφάτες μόλις τα συμφωνήσαμε!

Από κει κι ύστερα όλα κύλησαν όμορφα!
Καλέ κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι!

Λες και την ήξερα από παλιά.

Δεν είναι υπέροχο να γνωρίζεις από κοντά κάποιον για πρώτη φορά

και να νιώθεις αμέσως οικεία και αγαπησιάρικα;

Έξω καρδιά η Νάσια, όπως ακριβώς γράφει,
γλυκιά, απλή, γήινη,

μου άρεσε και μου αρέσει

γιατί έχει βρει τη φόρμουλα να δίνει νόημα στη ζωή της. 

Μαμά τριών παιδιών (δύο εκ τα οποία είναι δίδυμα) 

δεν δίνει την εντύπωση μιας καταπιεσμένης,

μιας κουρασμένης μητέρας και συζύγου!

Αυτό ήταν που καταχάρηκα περισσότερο απ' όλα!
Σούπερ μαμά είναι που έχει βρει το χιούμορ 
ως φάρμακο δια πάσα νόσον και δια πάσαν @@@ !



Μία παράκαμψη εδώ.

Το διαδίκτυο έχει κατηγορηθεί πολλάκις.
Πολύ πιθανόν κάποιος να πει: μα δεν έχει δικές του παρέες
κάποιος που συναντά άγνωστο κόσμο;
Όλοι εμείς (που από όσα μπορώ να ξέρω γινόμαστε όλο και πιο πολλοί)
που τολμούμε να μιλήσουμε, να γνωριστούμε, να ανοιχτούμε, 
που τολμούμε να συναντηθούμε,
ξέρουμε πια πως το διαδίκτυο είναι τόπος συνάντησης.
Ευκαιρίες δίνει.
Το πώς θα τις αναδείξεις είναι στο δικό σου χέρι.



Χάρηκα απίστευτα που γνώρισα τη Νάσια 
και που η πρώτη συνάντηση ήταν πολύ γελαστή!
Όταν λέω γελαστή δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο!
Τι να κάνω το δόλιο; Σε κωμωδία ήμουν. 
Α! Εγώ όταν πρέπει να γελάσω, γελάω με τη ψυχή μου!
Απαπα! Δεν μεγάλωσα έτσι εγώ, με γαλλικά και πιάνα
και το χεράκι μπροστά στο στοματάκι!
Εγώ έμαθα να δείχνω τη χαρά, τη συγκίνηση, το γέλιο μου.
(Λέτε να φταίει που το αριστερό αυτί μου δεν ακούει καλά;)

Και τι είδαμε;
Παρακαλώ....ας μείνει μεταξύ μας!
Μια μαύρη, σουρεαλιστική κωμωδία
του φοβερού συγγραφικού διδύμου Ρήγα-Αποστόλου
από τον ερασιτεχνικό θίασο του Πύργου, Προσκήνιο.
Να κάνουμε και το σταυρό μας που έχουμε κι αυτόν!



Το έργο είναι ένα αφιέρωμα στην αυτοαναφορικότητα της
θεατρικής πράξης. Μια σπουδή πάνω στην κατάλυση της θεατρικής 
ψευδαίσθησης που συνεχώς εναλλάσσεται με την ανάδυση της 
σύγχρονης πραγματικότητας! Ο κορμός της δραματουργίας τους
στηρίζεται στην επαναλαμβανόμενη παρουσίαση
της θεατρικής σύμβασης, αφού και η θεματική και η δομή
του έργου αναφέρονται στη θεατρική διαδικασία.
Η κατάσταση "θέατρο μέσα στο θέατρο" διευρύνεται και εξελίσσεται.

Ναι, μη σας τα πολυλογώ, από το πρόγραμμα αντέγραψα!
Εγώ να σας πω ότι γέλασα πολύ. Σας το'πα;

Κι ευτυχώς που έχουμε κι ένα θέατρο της προκοπής, 
και να το στολίδι μας:



Και μπορεί διαθέτουμε μόνο έναν κινηματογράφο κι 
ένα μόνο θέατρο, όμως γνωρίζετε ότι διοργανώνουμε 
ένα διεθνούς εμβέλειας κινηματογραφικό φεστιβάλ;
(Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, 
που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το 1997)



Κι αφού παινέψαμε και τον τόπο μας
να σας πω ότι θα επακολουθήσουν φαντάζομαι 
κι άλλες πολιτιστικές συναντήσεις με τη Νάσια
προκειμένου να αναδείξουμε τις ομορφιές του Πύργου 
και των περιχώρων και να προάγουμε τον τουρισμό!
(Νάσια έκλεισες μπουζουκτσίδικο;
Παρακαλώ όμως....αυτό ας μείνει μεταξύ μας!)

Ουφ!
Καλή σας μέρα
@ριστέα