Παραλειπόμενα του γάμου (φωτορεπορτάζ!)

Με τα χεράκια μου, αμέριστη αγάπη και φροντίδα κι απλά υλικά

όλα έγιναν όπως τα ήθελαν τα ερωτευμενάκια μου!

◙

Στο σπίτι μας, το πατρικό του γαμπρού,

έπαιξα με το πράσινο (παραγγελιά της αδερφούλας μου)

 Λίγη δαντέλα, πράσινα κεριά, γυψοφίλη,

γυάλινα βάζα, φανάρια, μια σειρά φωτάκια. 

λινάτσα, ύφασμα γάζας, τούλι και σπάγκος.

Τόσο απλά υλικά!

◙

Στο χώρο της δεξίωσης έπαιξα με το σάπιο μήλο,

(επιλογή της νυφούλας μας σε προσκλητήριο, 

λουλούδια και διακόσμηση της εκκλησίας)

Σαπουνάκια-ευχαριστήρια 
(για όλους τους καλεσμένους σε καραμελίτσες)
24 κεριά με στένσιλς και γκλίτερ που μπήκαν σε κλουβιά-φανάρια, 
 τα οποία στόλισα με δαντέλες, κορδέλες και γυψοφίλη,
για τις 22 ροτόντες των καλεσμένων
και φυσικά στο τραπέζι καλωσορίσματος κυριάρχησαν
το βιβλίο γάμου, το ευχολόγιο, και η πιατέλα με τα κεριά
που έκανα με τα χεράκια μου. 


Και χωρίς αυτά πιστέψτε με, όλα θα ήταν υπέροχα,
αφού αυτό που μετράει στην ουσία δεν είναι τα στολίδια
αλλά η αγάπη!
Και η επιθυμία να είναι έτσι αγκαλιασμένοι 
και στα καλά και στα δύσκολα!

Εγώ απλά έκανα αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα!

Να δείχνω την αγάπη μου με όποιο τρόπο μπορώ!

Ήταν ένας υπέροχα ρομαντικός γάμος.

Σας φιλώ

@

Μην ξεχνάτε το νέο μας δρώμενο

Family stories

Διαβάστε από χτες

Να σας πω μια ιστορία?

από την Ανέσπερη, 

στο Σκέψεις μικρές κι ασήμαντες στο χρόνο αφημένες...

και

Είστε η μόνη οικογένεια που έχω... 

από τη Μαρίνα, στο e-periodiko mas

Σήμερα γάμος γίνεται ♫ ♪ ♫

Ξημερώνοντας η μεγάλη μέρα, βρέθηκα να γράφω

τις ευχές συμβουλές που θέλω να δώσω στο ζευγάρι
(Αυτά θα του έλεγα εξάλλου αν ήμουν η μάνα...)

Μικρές ερωτευμένες μου ελπίδες

Με αγάπη περισσή σας εύχομαι:

►Να πραγματώνετε όλα σας τα όνειρα καθημερινά
και για όλη την υπόλοιπη κοινή σας ζωή
►Να αντέχετε ο ένας τον άλλον, να κοιτάζεστε πάντα με πόθο και υγρά μάτια, 
να μην βαρεθείτε ποτέ
τις ανάσες σας, τα ελαττώματά σας, 
την ύπαρξή σας την ίδια.

►Να θυμάστε πάντα γιατί ερωτευτήκατε, γιατί αποφασίσατε να γίνετε
ζευγάρι (από μονάδες)
να πλαγιάζετε και να ξυπνάτε μαζί.

►Να αγαπιέστε. 
Να αγαπιέστε ακόμα κι όταν θυμώνετε, διαφωνείτε, μαλώνετε.
Να αγαπιέστε πολύ, βαθιά, αληθινά!

►Να κάνετε παιδιά.
Να τα βοηθήσετε να γίνουν ευτυχισμένοι ενήλικες.
Να τους δώσετε τα καλύτερα από τον καθένα σας.
Να τα δείτε έπειτα να πετούν μακριά σας.
Χαρούμενα. Με ανυπομονησία.
Να μην φοβηθείτε!
Να χαρείτε κι εσείς μαζί τους.
Να τους δώσετε έπειτα κι εσείς με τη σειρά σας
τις δικές σας πολύτιμες ευχές.

►Να γεράσετε όμορφα. Μαζί!
Με πόθο και υγρά μάτια, πάντα....

Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής.
Εύχομαι ολόψυχα να τον γυρίσετε χέρι χέρι, ως τον τέλος.

Σ Λ.

Η Θεία από το Σικάγο ☺
@ριστέα

(...)
Ταξίδι αέναο να κάνετε
με άλκιμο κυβερνήτη τη καρδιά σας.
Θα σας κοιτάζω και θα παίρνω κουράγιο...
χαρούμενη και γαλήνια,
ελπίζοντας πάντα
πως κάποια αστέρια δεν θα σβήσουν ποτέ!

Από χτες τρέχει νέο δρώμενο.
Το πήρες είδηση;

Σε σχόλια και μηνύματα απαντώ από Δευτέρα.

Έρχεται ♫ ♪ ♫ έρχεται ♫ ♪ ♫...... (δεν είναι απλά ένα ευχολόγιο)

Όχι!

Δεν είναι απλά ένα ευχολόγιο.

Δηλαδή είναι, στα δικά σας μάτια φυσικά,

(και μπορεί να μην σας γεμίζει και πολύ το μάτι τώρα που το σκέφτομαι)

αλλά για μένα δεν είναι! 

Έγινε για τις μικρές ερωτευμένες μου ελπίδες

που σύντομα, πολύ σύντομα, θα ενωθούν εις σάρκα μία,

οπότε κι εγώ απλά ήθελα να δώσω ..τα ρέστα μου!

Και δεν ξέρω αν θα αρέσει στους άλλους.

Έγινε όμως με αγάπη, τρυφερότητα και πολλή φροντίδα,

οπότε είμαι σίγουρη ότι θα αρέσει εκεί που πρέπει!

Τι άλλο ξέχασα;

Α ναι ... τα συστατικά !

Δαντέλες, κορδέλες, περλίτσες, pealr pen, 

ανάγλυφο glitter, ασημί relief, ακρυλικά χρώματα,

ντεκουπάζ, κρακελέ ενός συστατικού,

όρεξη, κέφι, χαρά.... μπλα μπλα....

Μην μου δίνετε σημασία. Πετάω!

Στον αφέγγιστο από φως κι ελπίδα ουρανό μας,

τι δώρο μοναδικό κι αναπάντεχο

ήταν ετούτο;

Στο μαύρο στερέωμα του ουρανού

δυο λάμψεις καινούργιες,

προάγγελοι της χαραυγής,

βρήκαν τη θέση τους.

Δυο αστέρια μαζί- ένας νέος αστερισμός....

"Της αγάπης το σύμπλεγμα"!

Ανέσπερο να 'ναι το φως σας

μικρές, ερωτευμένες μου ελπίδες.

Ταξίδι αέναο να κάνετε

με άλκιμο κυβερνήτη τη καρδιά σας.

Θα σας κοιτάζω και θα παίρνω κουράγιο...

χαρούμενη και γαλήνια,

ελπίζοντας πάντα

πως κάποια αστέρια δεν θα σβήσουν ποτέ!

@ριστέα

υγ: σειρά τώρα έχει το βιβλίο του γάμου.....

και όχι μόνο!

Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία: Γιορτή είναι τα πρόσωπα !

Πριν 27 χρόνια.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς.

Στην κουζίνα του σπιτικού τέσσερα πρόσωπα:

η μητέρα, ο γαμπρός, η μικρή κόρη, η μεγάλη κόρη.

Ένα απλό, ταπεινό δείπνο, παραμονή Πρωτοχρονιάς.

Χωρίς στολισμούς.

Χωρίς μπιχλιμπίδια.

Ένα φαγητό στη φωτιά μόνο.

Μα τα πρόσωπα λάμπουν.

Κι ας λείπει ο πατέρας στη ξενιτιά.

Το μόνο μαύρο σημείο της ιστορίας μας.

Που όμως, εκείνο το βράδυ έχει αντικαταστήσει 

μία άλλη ψυχούλα.

Χτυπάει στο μέσα δωμάτιο.

Κι είναι το πιο όμορφο μωρό του κόσμου!

Πριν 27 χρόνια,

έζησα την πιο μοναδική παραμονή πρωτοχρονιάς της ζωής μου.

Τρεις μέρες πριν, σαν σήμερα, 28 του Δεκέμβρη,

η αδερφή μου είχε γίνει μητέρα.

Κι είχε μόλις βγει από την κλινική για να κάνει πρωτοχρονιά μαζί μας.

Ποιος νοιαζόταν, εκείνο, το πρώτο βράδυ, 

για μουσικές, κορδέλες, φαγοπότι και στολισμούς;

Είχαμε στο σπίτι μας το πιο όμορφο στολίδι!

Κι από τότε η οικογένεια μεγάλωσε.
Γιατί στην πορεία έκανε κι άλλο ένα στολιδάκι! ☺
Αλλά αυτή είναι μια άλλη, αγαπησιάρικη ιστορία.

Λίγο πριν κάνει τη δική του οικογένεια,

σήμερα που γιορτάζει τα 27 του χρόνια, 
το πρώτο ανιψούδι μου -παιδί μου το νιώθω-
του εύχομαι ολόψυχα

να μπορεί να χαίρεται σαν μικρό παιδί,

να ξεχωρίζει τα σημαντικά από τα ασήμαντα,

να γιορτάζει τα πρόσωπα,

όχι το πανηγύρι!

Στη ψυχούλα μου που λατρεύω.

Η χαζοθεία από το Σικάγο! ♥ 
(τρου στόρι κι αυτό☺ !)

Η πρώτη του φωτογραφία στο πυργόσπιτο,

όπου φιλοξενήθηκε τις πρώτες μέρες της ζωής του (κι όχι μόνο)

Εντάξει όταν λέω εγώ ότι ήταν το πιο όμορφο μωρό!

Κι εξακολουθεί να είναι

λέει και υπογράφει η κουκουβαγιοθεία 

(από το Σικάγο, μην ξεχνιόμαστε!)

Στον μεγάλο μου ανιψιό έχω κάνει αφιέρωμα εδώ
και στις Μικρές ερωτευμένες ελπίδες 
ακόμα περισσότερα.
Καλή σας μέρα
@ριστέα



Στη Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία
διαβάστε σήμερα

από την Ωραιοζήλη μας, στο Ένα κάθε μέρα
Σκηνές από το παρελθόν

από την Pipi μας, στο Οξεία Γλωσσοπάθεια
Με καθυστέρηση ετών

Και μία ακόμα έκπληξη 
(μετά τα 8χρόνα διδυμάκια της Νάσιας μας)
από το 13χρονο Στέλιο, αδερφό της Αναστασίας μας
στο Midnight in Brussels, με την ιστορία:
Σώζοντας τα Χριστούγεννα

Εδώ 
βρίσκεις και τις 48 ιστορίες 
που έχουν δημοσιευτεί ως τώρα



Το 10ο Συμπόσιο (ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ) 
άνοιξε τις πύλες του 
και περιμένει τις εμπνεύσεις σου 
(μέχρι και 2 συμμετοχές έκαστος)

Μαζί με τον καφέ #20: Ένα σπίτι... σκέτη διαφήμισή μου!

Έλα έκαμες καφέ;
Σήμερα Κυριακή, χαλαρά, δεν θα σε κουράσω.
Τουρ θα σου κάνω.
Μου αρέσουν τα τουρ βλέπεις.

Όχι δεν θα είναι στο πυργόσπιτο.
Αυτό το κάνω τα Χριστούγεννα μόνο.
Και στο εργαστήριο το έκανα.
Δεν το χάλασα ακόμα να φτιάξω πάλι άλλο.

Στο σπίτι που μένουν οι μικρές ερωτευμένες μου ελπίδες θα σε πάω.
Τα αρραβωνιασμένα μου (ανίψια).

Και θα σου δείξω μερικές από τις σφραγίδες μου στο χώρο τους
(με την άδεια τους φυσικά).
*
Το καπέλο μου!

Ο πρώτος πίνακας που έφτιαξα με powertex
τον οποίο λατρεύω και όταν λατρεύω εγώ δεν κρατάω!
Χαρίζω!
Την παρουσίασή του την είχα κάμει εδώ.
*
Ο πίνακας με τις ερωτευμένες φατσούλες τους 
πάνω σε ξυλόγλυπτο καβαλέτο.

Την παρουσίασή του την είχα κάμει εδώ
*
Το (11ο μου) βιβλίο-παλαίωση.

Την παρουσίασή του έκανα εδώ.
*
Ο πίνακας (επίσης πρόσφατο έργο)
πάνω από το κρεβάτι τους.

Την παρουσίασή του έκανα εδώ.
*
Ένα κουτάκι shabby chic
στο τραπέζι του σαλονιού τους.

 Την παρουσίασή του την είχα κάμει εδώ.
*
Μερικά σαπουνάκια, μπουκαλάκια, βαζάκια
(στο μπάνιο)

(διάσπαρτες μέσα στο μπλογκ οι παρουσιάσεις τους ☺)
*
Κι ένας καθρέφτης, το πρώτο μου δώρο

Την παρουσίασή του την είχα κάμει εδώ.
Δεν τον είχαν κρεμάσει ακόμα,
όταν το έπαιξα (ανεπιτυχώς) φωτορεπόρτερ
για αυτό και χρησιμοποίησα εικόνα αρχείου! ☺

*
Στο δικό μου παίζει να έχω πολύ λιγότερες δημιουργίες μου.
Αφήστε δε που έχω το πρώτο βιβλίο που παλαίωσα
και τώρα πια το βλέπω και γελάω!
(ήταν η πρώτη απόπειρα...)

Σας αφήνω εδώ
γιατί το εργαστήριο μου κλείνει το μάτι
Ανοιχτά άφησα εδώ
για σχόλια, σιχτιρίσματα, τομάτες και λοιπά ζαρζαβατικά
(πετάξτε ελεύθερα....θα τα μαζέψω για σαλάτα)
Φιλιά κατάμουτρα
@ριστέα

Οι Ιστορίες της Νύχτας "τρέχουν" και τις παρακολουθείς εδώ

Συμμετοχή ή ενδιαφέρον εκδηλώνεις εδώ

Διαβάστε (από χτες) τον
Ο αγέλαστος άνθρωπος
από την Έλλη-Funkey monkey 
ενώ σήμερα

 Μια αληθινή Ιστορία, 
από τη Μαρίνα. στο e-periodiko mas

Powertex & powerprint #3 : " Της αγάπης το σύμπλεγμα"

Δεν κρατιέμαι με τίποτα! 
Σαν μικρό παιδί, που ήρθε τρέχοντας από το Νηπιαγωγείο 
με τη ζωγραφιά του όλο χαρά στο χέρι!
Έτσι να με φαντάζεστε , ναι;
*

Κουράστηκα πολύ χτες για να το ολοκληρώσω,

μετά όμως ένιωθα τόση πληρότητα μέσα μου
κι απίστευτη χαρά,

που ξέχασα και τις όποιες δυσκολίες έχουν προκύψει  τελευταία

...και τα πάντα!
*
Η επιλογή της εικόνας που θα μετέφερα σε πίνακα είχε προαποφασιστεί
εδώ και καιρό...
Οι "μικρές ερωτευμένες μου ελπίδες"!

Η φωτογραφία εκτυπώθηκε σε λέιζερ εκτυπωτή, 

σε μέγεθος Α3,

περάστηκε με την powerprint κόλλα, την κόλλησα πάνω στον καμβά,

και έπειτα το μπιστολάκι πήρε φωτιά!

Μετά, με περίμενε το "τρίψεν-τρίψεν"!

Υπομονή να έχεις!

Αλλά καθώς βλέπεις το αποτέλεσμα να εμφανίζεται

σιγά σιγά...

παίρνεις κουράγιο!

Και όταν αρχίζει το βάψιμο του καμβά και η ενσωμάτωση της εικόνας μου,

ε, εκεί δίνω τα ρέστα μου!

Ο καμβάς "ντύθηκε" με powertex, stone art, 

και χρώματα powercolor!

*

Το αποτέλεσμα με έστειλε στα ουράνια!

Ελπίζω να ξετρελαθούν και τα ανίψια μου όταν τον πάρουν στα χέρια τους,

ως δώρο Χριστουγέννων!

Oι φωτογραφίες, με κινητό παλιάς τεχνολογίας τον αδικούν

Κλείνω με το ποίημα-αφιέρωση που τους είχα γράψει 
το καλοκαίρι του 2013, όταν αρραβωνιάστηκαν,
...γιατί πραγματικά αγάπες μου "σας κοιτάζω και παίρνω κουράγιο!"
*

Στον αφέγγιστο από φως κι ελπίδα ουρανό μας,

τι δώρο μοναδικό κι αναπάντεχο
ήταν ετούτο;

Στο μαύρο στερέωμα του ουρανού

δυο λάμψεις καινούργιες,

προάγγελοι της χαραυγής,

βρήκαν τη θέση τους.

Δυο αστέρια μαζί- ένας νέος αστερισμός....

"Της αγάπης το σύμπλεγμα"!

Ανέσπερο να 'ναι το φως σας

μικρές, ερωτευμένες μου ελπίδες.

Ταξίδι αέναο να κάνετε

με άλκιμο κυβερνήτη τη καρδιά σας.

Θα σας κοιτάζω και θα παίρνω κουράγιο...

χαρούμενη και γαλήνια,

ελπίζοντας πάντα

πως κάποια αστέρια δεν θα σβήσουν ποτέ!

@ριστέα