34ο Συμπόσιο Ποίησης ~ 12th anniversary ☃ 🎅 ☃ και 15 χρόνια Η Ζωη Ειναι Ωραια!

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα είμαι ξανά εδώ για να σας δώκω τη μεγάλη γιορτή 
της μπλογκογειτονιάς μας στην ευγενή άμιλλα 

και στην Ποίηση!

Ένα Συμπόσιο που κηρύσσεται Νοέμβρη μήνα, 

θα διεξαχθεί τον Δεκέμβρη και 

θα λήξει τον Γενάρη του νέου, πια, έτους! 

Ολέ! 

Αυτή τη φορά, βγαίνει την ίδια μέρα με την επέτειο της πρώτης εμφάνισης μου 

στην μπλογκόσφαιρα, 

(δεν έχουμε την πολυτέλεια για πολλαπλές αναρτήσεις, μανούλα μου) 

15 χρόνια νεότερη, τότε, με μακριές μπούκλες

και πολύ κέφι.

Τι έχει αλλάξει μέχρι σήμερα;

Τα πάντα -νομίζω!

Δεν έχω μακριά μαλλιά, δεν είμαι πια νέα, ενίοτε δεν έχω κέφι, 

λόγω προσωπικών δυσκολιών -τα γνωρίζετε, μην επαναλαμβάνομαι!

Μα δεν σταμάτησα ποτέ 

να ελπίζω, να μου έχω εμπιστοσύνη και κυρίως, να μην σκιάζομαι!

Να είμαι παρούσα στο χώρο, έστω και ασθμαίνοντας,

και να γράφω, όποτε νιώθω ότι θέλω να βγάλω το μέσα μου έξω μου.

Και φυσικά να βγάζω Συμπόσιο μέσα στην καρδιά των Χριστουγέννων,

ακόμα κι όταν όλα φαντάζουν δύσκολα!

Το 34ο Συμπόσιο, σηματοδοτείται από έναν και μόνο νέο όρο,

που περισσότερο είναι θερμή παράκληση:

Γράψτε αυθεντική ποίηση, χωρίς ΑΙ,

όπως κάναμε ως τώρα, φίλοι μου, 

δηλαδή, πριν την επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης!

Μέχρι το καλοκαίρι, προτού ακόμα βελτιωθούν τα ρομποτικά συστήματα,

ήταν πολύ πιο εύκολη και αναγνωρίσιμη η ΑΙ γραφή. 

Τώρα πια, θεωρώ ότι χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα!

Και ούτε έχω την πρόθεση να το παίξω αστυνόμος.

Σας εμπιστεύομαι και προχωράμε, με τους όρους που συμφωνήσαμε,

λίγο πριν το Φθινόπωρο, στην μπλογκογειτονιά μας, 

να επιμείνουμε στη δική μας, προσωπική γραφή!

Είμαστε μεγάλοι άνθρωποι και γνωριζόμαστε πια καλά!

 

Σας θέλω, λοιπόν, όλους στις επάλξεις, 
με τη δική σας προσωπική πένα!

Κι επειδή πρόσφατα οικογενειακώς ζήσαμε ένα θαύμα

κι επειδή ώρες ώρες νιώθω ότι μόνο ένα θαύμα με σώζει 

και μας σώζει.... 

Δώστε μου, σας παρακαλώ, ένα 

Θαύμα

μικρό ή μεγάλο, 
το Θαύμα της Γέννησης ή της ζωής σας,

ένα θαύμα που περιμένετε ή το θάμα που δεν προσδοκάτε πια.

Μπορείτε φυσικά να χρησιμοποιήσετε και λέξη της ίδιας οικογένειας,

ήτοι:  θαυμάζω ~ θαυμάσιος/α/ο ~ θαυμαστός/η/ο

Με ή χωρίς χριστουγεννιάτικη χροιά και λάμψη, 

σε όποια μορφή θέλετε,

σε έμμετρο / ελεύθερο στίχο / χαϊκού,

(η επιλογή, όπως πάντα, είναι δική σας). 

► Από σήμερα, λοιπόν, 28 Νοεμβρίου κηρύσσω την έναρξη του 34ου Συμποσίου.

Σκεφτείτε, δημιουργήστε και στείλτε την αυθεντική δημιουργία σας, 

χωρίς τεχνητές βοήθειες

► Θα έχετε το νου σας στο μέιλ σας για ειδοποιήσεις μου

για τυχόν λάθη σας, ή παραλείψεις σας

(συνηθέστερα δεν μου στέλνετε τίτλο στη συμμετοχή ή φωτογραφία)

ή για μη τήρηση των όρων.

(Πολλοί μου στέλνετε τη συμμετοχή σας με όποιο διάστιχο, χρώμα, επισήμανση

ή και bold γραμματοσειρά σας βολεύει!

Σε αυτή την περίπτωση θα σας ζητήσω να διορθώσετε τη συμμετοχή σας

και να μου τη στείλετε σύμφωνα με τις οδηγίες!)

🎅

Θα μπορείτε να στέλνετε τις συμμετοχές σας έως 

και την Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου  τα μεσάνυχτα.

Θα περιμένω τη συμμετοχή σας στο μέιλ μου

tea_airis@yahoo.gr

με τις γνωστές οδηγίες - που λίγοι μάλλον προσέχετε 😂-

μέσα στο mail κι όχι με επισύναψη,

χωρίς διαστήματα, διάστιχα ή άλλες μορφοποιήσεις.
Δυσκολεύομαι πολύ μετά στις τροποποιήσεις, λόγω μπλόγκερ 

και δεν έχω, δυστυχώς την πολυτέλεια να τα κάνω, όπως παλιά.

Μην ξεχάσετε να έχετε τίτλο 

και φυσικά μια εικόνα δικής σας επιλογής.

👇

Έως και δύο συμμετοχές ο καθένας.

👆

Την Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 

(Χριστούγεννα ανήμερα -μια πετριά την έχω, τι να λέμε!)

 εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους

σε Random list και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά.
Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις αναρτήσεις μου 
και Παρασκευή πουρνό θα βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.

Από Παρασκευή 26/12 έως και Πέμπτη 01/01/26

τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία

με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα

και τα σχόλια με βαθμολογίες κλειστά ☺.

Παρασκευή 02/01/26

θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Ο νικητής παίρνει, όπως πάντα, ένα δωράκι από τα χεράκια μου.

♥

Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία 
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 
Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).
Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους 
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνον φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Εύχομαι ολόψυχα 

να έχετε ΥΓΕΙΑ 

και να περάσετε ζεστά κι όμορφα τις γιορτινές μέρες, 

μαζί με όσους αγαπάτε!

🎄🎅🎄

Σας φιλώ

@ριστέα

Δεκατρία

...χρόνια μετράει τούτη η γωνιά και είπε να το γιορτάσει.

Νοέμβρη μήνα ξεκίνησα το ταξίδι αυτό στο αχανές χώρο του διαδικτύου,

που έχει μετρήσει πολλή αγάπη, φίλους και δρώμενα...

Γιατί αν με ρωτήσουν τι είναι για μένα το μπλογκ μου 

αυτό είναι:

οι φίλοι που έκαμα,

η αγάπη που πήρα και παίρνω

και το Συμπόσιο (κυρίως).

Για αυτό και δεν θέλω να γράψω τίποτα περισσότερο.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που με συντροφεύετε τόσα χρόνια,

που αγκαλιάζετε κάθε φορά το Συμπόσιο,

και που είστε δίπλα μου στην περιπέτεια υγείας που περνάω.

Είναι συγκινητικό όλο αυτό, ρε παιδιά.

Πολλούς δεν σας έχω καν συναντήσει 

κι όμως η εξημέρωση είναι υπαρκτή 

και η αγάπη σας ανυπέρβλητη!

Καλή συνέχεια να έχουμε και στο 

Συμπόσιο

που έρχεται ασθμαίνοντας....

αλλά θα βγει!

Κόντρα σε όλα! 

Σας ευχαριστώ και σας φιλώ

@ριστέα

👑

Εσείς τι κρατάτε από αυτό το δεκατριάχρονο ταξίδι μας;

Τι είναι για σας Η ζωή είναι Ωραία;

υγ: Είμαι κάποιες μέρες μετά την 6η χήμειο... Περνάω ακόμα λίγο δύσκολα!

(Άλλες δύο...άλλες δύο φορές έμειναν, αγάπες!)
Νομίζω όμως ότι από αύριο και για δυο βδομάδες μπορείτε να στέλνετε 

τις συμμετοχές σας, χωρίς φόβο ότι θα με ενοχλήσετε ☺

Δώδεκα

 

Το έχω γράψει ξανά:
Πάντα είχα στη ζωή μου έναν Νοέμβρη να θυμάμαι.

Έχουν συμβεί τα καλύτερα Νοέμβρη μήνα,

κι ένα από αυτά είναι και το γέννημα αυτού του μπλογκ.

Το απαρνήθηκα τα τελευταία χρόνια, ουκ ολίγες φορές,

κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου, 

αλλά και γιατί δεν με βοηθούσε σε άλλα σημαντικά θέματά μου

η ενασχόληση με το μπλόκινγκ. 

Το να γράφω και να μην απαντώ ή να μην ασχολούμαι με τα 

γραφόμενα των αναγνωστών μου δεν είναι κάτι που μου 

ταιριάζει, οπότε επέλεξα τη σιωπή.

Δεν μου έλλειψε στην πορεία. 

Δεν είχα και την πολυτέλεια να ασχοληθώ με το αν μου λείπει,

ή δεν μου λείπει

τι συμβαίνει στην μπλογκογειτονιά ετσετερά!☺

Τελευταία όμως σα να ζεστάθηκε κάπως η κατάσταση, είναι και 

ο επόμενος μήνας που τα προηγούμενα 8 χρόνια έχει ζήσει 

μεγάλες στιγμές, ένεκα του Συμποσίου,

και όσο πλησιάζει ο Δεκέμβρης, τόσο η σκέψη μου είναι πάντα εκεί, 

τι νέο θα έρθει για να ταράξει τα νερά στη γειτονιά μας,

τι θα δώσω για πρόκληση, 

πώς θα ξεπεράσουμε όλοι τον εαυτό μας,

οπότε είπα, ας πάει και το παλιάμπελο!

Ας του κάνω γενέθλια μωρέ!

Το δημοτικό τελειώνει εξάλλου!

Είναι επισήμως εφηβάκι!

Φυσικά και δεν κλειδώνει,

δεν αυτοδιαγράφεται,

δεν σταματά, δεν κλείνει πόρτες και κανάλια επικοινωνίας.

Θα είναι πάντα σημείο αναφοράς,

ο χώρος που γνώρισα πολλούς και αγαπημένους φίλους,

με κάποιους απ' τους οποίους τακίμιασα πολύ (ελπίζω για πάντα)

ο χώρος που με έκανε να τολμήσω να με εκθέσω,

να με μαζέψω,

να με εξελίξω,

να με χάσω και να με βρω πάλι.

Εδώ μέσα εξελίχθηκα και καλλιτεχνικά και το οφείλω 

στις ντεκουπαντζούδες της γειτονιάς που έσπειραν το σπόρο.

Όλους σας ευχαριστώ για την στήριξη και την αγάπη σας.

Σε ανταπόδοση 

σε λίγες μέρες το 29ο Συμπόσιο θα είναι εδώ 

για να χριστουγεννιάσει μαζί σας!

💟

ΥΓ: Νούμερα και στατιστικές δεν με αφορούν.

Με τα μόνα Νούμερα που ασχολούμαι είναι αυτά της ΕΡΤ1,

με τον Φοίβο Δεληβοριά.

Θα είμαι πάντα ευγνώμων, το τονίζω, για όσους 

γνώρισα μέσα από το μπλογκ και έχω ακόμα στη ζωή μου,

έχω ή δεν έχω συναντήσει από κοντά.

Είναι κομμάτι της ζωής μου και της ιστορίας μου.

26ο Συμπόσιο Ποίησης ~ 7th anniversary! ☃ 🎅 ☃ (και τα 10χρονα του μπλογκ 2 σε 1)

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες.
Μετά από απουσία ενός χρόνου, σχεδόν, 

ο δολοφόνος γυρίζει στον τόπο του εγκλήματος 

για μία και μοναδική εμφάνιση.

Καλά, υπερβάλω, θα είναι περισσότερες οι εμφανίσεις,

αλλά το θέμα θα είναι ένα και μοναδικό:

Να γιορτάσει η Ποίηση.

Μαζί με αυτή τη γιορτή, βεβαίως, θέλω κι εγώ να θυμηθώ ξανά λίγο 

αυτό τον γλυκό πυρετό

της προετοιμασίας, της καταμέτρησης,

του άγχους αν όλα πήγαν καλά, (μαζοχάκι γαρ)

της έκπληξης (που πάντα πρώτη γεύομαι) για το τι δημιουργήσατε

και τι θα προτιμηθεί στο τέλος περισσότερο.

Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς

για την αγάπη και τη στήριξη που δώσατε τα προηγούμενα χρόνια
στην Ποίηση και στο Συμπόσιο Μας.

Ελπίζω να χαροποιήσει κάποιους από σας η αναβίωση 

του δρώμενου

και να σας έχουμε ξανά μαζί μας!

Πάμε στο δια ταύτα!

Τη λέξη ή τις λέξεις-κλειδιά, ή το θέμα 
που, όπως πάντα, επιλέγω εγώ, δίνοντας και το σύνθημα

για να ξεχυθούμε στον κόσμο της δημιουργίας.

🎅 🎁 🎅

Τα διαφορετικά Χριστούγεννα που θα ζήσουμε έχω κατά νου.

Τα έρημα Χριστούγεννα, 

την έρημη πόλη, τη πόλη-φάντασμα.

Την έλλειψη της αγκαλιάς, την έλλειψη των δικών μας ανθρώπων 

και των φίλων μας, 

την απουσία της χαράς, του κεφιού, της διασκέδασης.

Η κατάσταση που βιώνουμε είναι πρωτόγνωρη και θα είναι τα 

πρώτα μας, αν όχι μοναχικά για όλους, σίγουρα 

διαφορετικά Χριστούγεννα.

Μπορούμε να αποτυπώσουμε κάτι από όλα αυτά 

μέσα από την Ποίηση;

Η επιλογή του θέματος λοιπόν ήταν για μένα μονόδρομος.

Έρημη πόλη 

Δημιουργούμε, λοιπόν, σε έμμετρο / ελεύθερο στίχο / χαϊκού,

(η επιλογή, όπως πάντα, είναι δική σας) 

με αφορμή την νέα πραγματικότητα της ζωής μας.

Είναι θέμα, 

δεν είναι λέξη-κλειδί, οπότε δεν είστε 

υποχρεωμένοι να έχετε οπωσδήποτε κάποια από τις λέξεις.

Σας αφήνω εντελώς ελεύθερους να επιλέξετε είτε 

η δημιουργία σας να έχει χριστουγεννιάτικη νότα, είτε όχι.

Από σήμερα λοιπόν 28 Νοεμβρίου
έως και την Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου  τα μεσάνυχτα
θα περιμένω τη συμμετοχή σας στο mail μου

tea_airis@yahoo.gr

μέσα στο mail κι όχι με επισύναψη,

χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.
Γράψτε μέσα στο μέιλ, σαν απλό κείμενο.

Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο 
και φυσικά μια εικόνα δικής σας επιλογής.

Την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους

σε Random list και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά.
Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις αναρτήσεις μου 
και την Παρασκευή θα βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.

Από Παρασκευή 18/12 έως και Πέμπτη 24/12

τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία

με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα.

(και τα σχόλια κλειστά ☺)

Παρασκευή 25/12

θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Ο νικητής παίρνει ένα δωράκι από τα χεράκια μου.

♥

Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία 
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 
Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).
Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους 
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνον φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Παρεμπιπτόντως,

το μπλογκ σήμερα ξεπέρασε τα 10 χρόνια,

ανεπιτυχώς θα έλεγα,

αφού η εγκατάλειψή του (που ήταν επίσης μονόδρομος για μένα)

είναι ολοφάνερη

και δεν επιτρέπει γιορτές και πανηγύρια.

Εάν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες στο μέλλον δεν το γνωρίζω,

οπότε (ποτέ) δεν κλείνω πόρτες.

Σας φιλώ

@ριστέα

Εννέα

Είθισται, εδώ στα διαδικτυακά-μπλογκικά χωράφια να εορτάζεται 
πανηγυρικά κάθε χρόνος που περνά.

Όπως τα γενέθλιά μας.

Ευκαιρία για φιέστες και πανηγύρια (παλιότερα).

Δεν είναι κακό. 

Το'χω γιορτάσει το μπλογκικό γενέθλιο τα προηγούμενα χρόνια,

με αρκετή μεγαλοπρέπεια.

Απλά, μεγάλωσα και χαίρομαι αλλιώς.
Χαμογελάω με άλλα.
Ίσως για αυτό κι εγκατέλειψα σταδιακά.

Αφήνω μόνο τη μνήμη, σήμερα, εδώ.
Εννιά χρόνια ημερολογιακά που είναι ακόμα σε δημόσια θέα.
Τρεις μέρες για να αποφασίσω αν θα κάνω το 
25ο Συμπόσιο Ποίησης, το επετειακό.

Αριστέα

Οκτώ

Δεν είμαι από αυτούς που παίρνουν οριστικές 

κι αμετάκλητες αποφάσεις εύκολα.

Αν και εγκατέλειψα ουσιαστικά το μπλόκινγκ, 

δεν διέγραψα,

δεν έκλεισα.

Κρατώ ακόμα μία μικρή επαφή 

μέσω των διαδικτυακών δρώμενων και του Συμποσίου.

Οσονούπω έρχεται και το επετειακό μας 22ο Συμπόσιο Ποίησης,

οπότε μείνετε συντονισμένοι!

Θα έχει άρωμα Χριστουγέννων!

Α, παρεμπιπτόντως σαν σήμερα πριν 8 χρόνια 

έσκασα μύτη κι εγώ στο μπλογκοστερέωμα.

Δεν έχει νόημα να γιορτάσω κάτι.

Χαίρομαι για όλα τα καλά που μου έφερε στη ζωή μου

το μπλόκινγκ

σε εποχές δύσκολες, που όλοι λίγο έως πολύ κλειστήκαμε μέσα.

Μένω στα πρόσωπα,

και στις καλές φιλίες που ξεκίνησαν από δω!

Ποιος το περίμενε;

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που συνεχίζετε 

να δίνετε το παρών όποτε επιστρέφω!

Φιλιά 

Αριστέα

Επτά

Δεν θα σας μιλήσω για το 7, αν και το λατρεύω.

Είναι για μένα αυτό που αποκαλούμε “τυχερός αριθμός”!

Φυσικά και δεν είναι ένας τυχαίος αριθμός,

αλλά θεωρείται ιερός και συμπαντικός.

[Επίσης, ένα πέρασμα από τη Βικιπαίδεια θα σας δώσει 

κι άλλες πληροφορίες.]

Θα σας πω απλά, χωρίς φανφάρες και σαματάδες

ότι σαν σήμερα, πριν από επτά χρόνια,

βγήκα στο κουρμπέτι των μπλόγκερς.

7 χρόνια 

που έφεραν όχι την κούραση, αλλά την περισυλλογή,

τις υπαρξιακές ανησυχίες

(Γιατί υπάρχω στο χώρο; Τι διαφορετικό προσφέρω;

 Αξίζει τον κόπο; Θα συνεχίσω άραγε; ετσετερά)

και την σποραδική εμφάνισή μου στο χώρο.

Το Συμπόσιο Ποίησης και οι φίλοι- οι λίγοι και καλοί - 

στη ζυγαριά των αποφάσεων κράτησαν γερά 

και έτσι είμαι ακόμα εδώ,

και τούτο τον Νοέμβριο, 

να σκέφτομαι πως δεν μετάνιωσα στιγμή για όσα μου δώσατε 

ή μπορεί να έδωσα 

σε τούτη τη γωνιά.

Στον απολογισμό θα θυμάμαι πάντα:

☛ 18 Συμπόσια Ποίησης,

☛  δύο διαγωνισμούς "Άλλαξέ το",

☛  δύο "Γέλια που βγήκαν από τον Παράδεισο",

☛  τρεις "Καφενέδες",

☛  δύο "Ιστορίες της Νύχτας",

☛  ένα "Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι",

☛  μία "Μικρή χριστουγεννιάτικη ιστορία",

☛  ένα "Μέρες Άνοιξης",

☛ μια "Κοινωνία Ώρα Αγάπης",

☛  δύο "family stories"

☛ 5 συλλογικές "συγγραφικές" συνεργασίες

☛ και μία διοργάνωση (μαζί με τη Γιούλη) παρουσίασης Βιβλίου

(που ακόμα σας χρωστάω εικόνες και βίντεο 

- μα κι εγώ το βίντεο αναμένω)

Οι φίλοι που γνώρισα από κοντά κι έγιναν κομμάτι της ζωής μου,

είναι μια κατηγορία από μόνη της.

Κι υπήρξα τυχερή κι ευλογημένη, γιατί δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, 

αλλά έξι (ω, ναι! Έξι!) υπέροχοι άνθρωποι, που χωρίς το μπλογκ

δεν θα τους είχα γνωρίσει, δεν θα τους είχα συναντήσει ίσως ποτέ,

και πόσες όμορφες και δυνατές στιγμές θα είχα(με) χάσει θεέ μου!

Από κοντά, όσοι είναι ακόμα μία φωνή από το τηλέφωνο

ή αλληλογραφούμε (♥).

Σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη και τη φιλία σας.

Τέλος, ευχαριστώ θερμά όλους όσοι συνεχίζετε να δίνετε

το "παρών" στο μπλογκ, που μόνο απουσιολόγιο δεν κρατάει,

όλους όσοι κρατάτε ζωντανό το Συμπόσιο,

όλους όσοι συνεχίζετε να προσφέρετε σε έναν χώρο 

που θεωρώ ότι περνάει κι αυτός την κρίση του.

Και του χρόνου.... καλύτερα!

Σας φιλώ! 

@ριστέα

ps: Ραντεβού στη 1/12... 

το 19ο Συμπόσιο ποίησης, το επετειακό, 

θα σκάσει μυτούλα! ☺

Το νου σας!