Η νίκη πάνω στους φόβους μας, ίσως είναι το κλειδί
της λύτρωσης.
Σας φιλώ κατάμουτρα
και σας ευχαριστώ για τα περάσματα σας παρ'όλο που τα
σχόλια παραμένουν κλειστά!
@ριστέα
| Λύση Γρίφου |
Όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος επέστρεψε στην Ευρώπη μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, λέγεται ότι βρέθηκε σε ένα γεύμα, όπου πολλοί υποβίβασαν το κατόρθωμά του, επιχειρηματολογώντας πως δεν έκανε και τίποτα σπουδαίο, αφού «αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι θα βρει στεριά μετά τον ωκεανό». Ο Κολόμβος τότε τους έθεσε το εξής πρόβλημα: Πώς μπορείς να κάνεις ένα αυγό να σταθεί στη μύτη του; Κανείς από τους επικριτές του δεν μπόρεσε να βρει την απάντηση. Τότε ο Κολόμβος πήρε ένα βραστό αυγό, έσπασε την μύτη του και το στερέωσε στο τραπέζι. "Αρκεί να σκεφτεί κανείς", είπε με την σειρά του.Σας έχει τύχει κατά καιρούς να δείτε κουίζ που δεν βασίζονται τόσο στη γνώση όσο στο να αντιληφθείς την παραδοξότητα της ερώτησης; Το παλιό γνωστό ερώτημα πχ: "Εφτά και πέντε κάνουν έντεκα ή ένδεκα"; Πολλοί την πατούν γιατί ο εγκέφαλος στέκεται στο δεύτερο μέρος του ερωτήματος κι όχι στο πρώτο (εφτά και πέντε κάνουν δώδεκα κι όχι έντεκα!)
Ο James Bandrowski, εκπαιδευτής, συγγραφέας και σύμβουλος εταιριών, ο οποίος ασχολήθηκε εκτενώς με το θέμα, αναφέρει ότι η σκέψη «εκτός κουτιού» μπορεί να είναι θετική αλλά και αρνητική, καθώς μερικές φορές… «καταστρέφουμε» το κουτί για να βγούμε από αυτό. Άλλωστε, λέει, «η εντός κουτιού σκέψη είναι ζωτικής σημασίας για τον επιτυχημένο ηγέτη και τον καινοτόμο, αφού η λήψη αποφάσεων, η ανάλυση στοιχείων και η εκτέλεση βασικών λειτουργιών πρέπει να λαμβάνουν χώρα μέσα στο κουτί». Το κλειδί είναι να αντιλαμβάνεσαι πότε πρέπει να σκέφτεσαι πάνω και πότε έξω από την πεπατημένη. Πότε πρέπει να απαντάς με μία από τις επιλογές στις ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και πότε να σκέφτεσαι αν υπάρχουν και κάποιες "κρυμμένες". (Πηγή)Και από άλλη πηγή άντλησα το παρακάτω απόσπασμα από διάλεξη του Crispin Tickell που έγινε στη σύνοδο της Βρετανικής Εταιρείας Ψυχολογίας, με τίτλο "Κρίσις και Συνείδηση", στο Κολέγιο St Anne της Οξφόρδης, το 2011.)
Γνωρίζουμε όλοι μας πόσο δύσκολο είναι να σκεφτόμαστε διαφορετικά. Εν μέρει εξ αιτίας της Φύσης και περισσότερο εξ αιτίας της Αγωγής μας, ο εγκέφαλός μας εργάζεται επί τη βάσει ιδεών και προτύπων συμπεριφοράς, τα οποία με τη σειρά τους απορρέουν από την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι μας υποφέρουμε από την ασθένεια που έχει αποκληθεί ‘διανοητική σκλήρυνση’: Εν ολίγοις, πρόκειται για τον πόνο του να βγεις έξω από το κουτί της σκέψης σου.Ελπίζω να απολαύσατε αυτή τη διαφορετική δημοσίευση και να μην την πατήσατε στα κουίζ!