Photo a Day February # Feed back #

Άλλος ένας μήνας από το Photo a Day τελείωσε.

Ένας μήνας που μου έδωσε τη δυνατότητα να πάω σε όμορφα ή και ανεξερεύνητα μονοπάτια, αλλά που με κούρασε πολύ! Αυτό το καταλάβατε όλοι φαντάζομαι με την τόση γκρίνια μου! Παρ' όλα αυτά κρατάω μόνο τα καλά! 

Για αυτό μου άρεσε εξαρχής το photoday (που εγώ, όπως έχουμε πει,το κατάντησα photodayalbum)! Γιατί μου δίνεται ένα άγνωστο θέμα κι εγώ πρέπει να το αποδώσω! Κι όλο αυτό με εξιτάρει. Και κάθε φορά λέω δεν θα κάνω άλλο, και κάθε φορά προχωράω. Τώρα σαν καρκινάκι που είμαι γίνεται να μην γκρινιάξω όταν πρωτοβλέπω το θέμα; Δεν γίνεται!

Αλλά εδώ θέλω να μιλήσω για το Φλεβάρη. Αλήθεια, εσένα ποια μέρα σου άρεσε περισσότερο; Ή καλύτερα ποια φωτογραφία;

Μέρα 1η: Μαχαίρι
Μέρα 2η: Μοτίβο
Μέρα 3η: Κάτι που να αρχίζει από το αγγλικό"e"
Μέρα 4η: Ελπίδα
Μέρα 5η: Κάτι που μύρισα
Μέρα 6η: Απαλό
Μέρα 7η: Το όνομά μου
Μέρα 8η: Κάτι πορτοκαλί
Μέρα 9η: Ένοχη απόλαυση
Μέρα 10η: Στις 3!
Μέρα 11η: Είσοδος
Μέρα 12η: Πού έφαγα μεσημεριανό
Μέρα 13η: Περπατώντας
Μέρα 14η: Αγάπη είναι....
Μέρα 15η: Μέσα στο ψυγείο σου
Μέρα 16η: Τέλειο!
Μέρα 17η: Μέσα στο χέρι σου!
Μέρα 18η: Κάτι που δεν μου αρέσει.
Μέρα 19η: Εγώ είμαι...
Μέρα 20η: Πού στάθηκα!
Μέρα 21η: Γεμάτος
Μέρα 22η: Τι με κάνει να χαμογελώ.
Μέρα 23η: Μια λέξη!
Μέρα 24η: Σύννεφα....
Μέρα 25η: Στο κομοδίνο μου...
Μέρα 26η: Ησυχία!
Μέρα 27η: Παίζοντας!
Μέρα 28η: Ανάποδα


Εγώ να πω ότι λάτρεψα την ελπίδα ( στο πρόσωπο του πατέρα μου), το πορτοκαλί που είναι πηγή χαράς και ζωής για μένα, το "γεμάτος"! Αλλά κι η ησυχία νομίζω ότι άξιζε τον κόπο!

Όσο για το Μάρτη να σας πω ότι συσκέφτηκα εγώ με μένα (ευτυχώς δεν είχαμε δράματα...κάτι διαφωνίες μόνο) κι αποφάσισα να αλλάξω τη συνηθισμένη μου ροή.
Μάλλον θα το πάω ανάλογα με τον χρόνο μου, το κέφι μου και την αξία του θέματος!
Μόνο αν αξίζει τον κόπο θα το δουλεύω λίγο παραπάνω! Έτσι ίσως αποκτήσω χρόνο να ασχοληθώ με άλλα θέματα που έχουν μείνει πίσω! 

Μου αρέσει να διαβάζω την άποψη σου!
Φιλιά!
@ριστέα

Photo a Day Μέρα 28η

Photo a Day 27 February:  upside down

Ανάποδα!

Τα πάνω κάτω! Πόσες φορές δεν μας έρχονται έτσι καταστάσεις και γεγονότα στη ζωή μας;
Συνήθως μας πιάνει απροετοίμαστους ! Στον ύπνο. Κι ο αιφνιδιασμός μόνο στον πόλεμο είναι καλός. Για αυτόν που τον κάνει!
Τα πάνω κάτω ήρθαν και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια! Κι αναθεματίζουμε τη γκαντεμιά μας! Κλωτσάμε τα πετραδάκια στο δρόμο κι αναθεματίζουμε....Αυτό. Μόνο αυτό.
"Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά", λέει ο νόμος του Μέρφυ. Και πώς προέκυψε αυτός;

"Ο Νόμος του Μέρφυ", κοινώς ως "νόμος της γκαντεμιάς",  "γεννήθηκε" το 1949 σε μια Αεροπορική Βάση στην Καλιφόρνια, όταν κάποιοι αξιωματικοί έκαναν κατ' επανάληψη (ανεπιτυχώς) μια δοκιμή σ' έναν τύπο αεροπλάνου, μέχρι που κάποια στιγμή ο Έντουαρντ Μέρφυ, ως μέλος της ομάδας, ανακάλυψε πως ένας τεχνικός συνέδεε ένα καλώδιο λάθος, με αποτέλεσμα να προκαλείται βραχυκύκλωμα. Η αυθόρμητη φράση του "αν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει στραβά" πέρασε στην Ιστορία, αν και ο ίδιος μάλλον δεν πρόλαβε να το μάθει ποτέ, αφού...σκοτώθηκε ως πεζός σε τροχαίο, όταν ένας οδηγός στο δρόμο, οδηγούσε σε λάθος λωρίδα... Προφανώς δεν πρόλαβε καν να αντιληφθεί πόσο είχε δικαιωθεί, όταν ξεστόμιζε την περιβόητη πλέον φράση του...  

(πηγή: Ο πιστός φίλος του σκύλου: http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/01/blog-post_7954.html )

Και τι κάνουμε εμείς στις αναποδιές; Δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ συνήθως χαμογελώ! Έτσι ξορκίζω το κακό.Ίσως γιατί συνήθισα με τον καιρό. Ίσως γιατί ξέρω ότι είναι μέσα στο πρόγραμμα! Και τα ανάποδα και τα στραβά και τα άσχημα και τα μπουμπουνητά. 
Δεν είναι παραίτηση. Είναι στάση ζωής! 

Στα ανάποδα εγώ θα στήνω την αισιοδοξία μου. 
Στα άνω-κάτω θα κάνω υπομονή και θα βάζω τάξη. 
Στα πάνω κάτω θα γυρίζω ανάποδα το πλαίσιο και θα κοιτάζω από τη σωστή τους πλευρά!

Πάνω σε αυτές τις σκέψεις στηρίχτηκε και η χθεσινή μου φωτογράφιση.

 Μια κλεψύδρα.

Εύκολα γυρίζεις το πάνω κάτω και η άμμος τσουλάει....
( Η ιδέα ήταν του μεγάλου ανιψιού- Η κλεψύδρα δελφίνι δική μου )

 Ανάποδο τοπίο.

Είμαι τόσο ανάποδη, που δεν σκέφτηκα ότι θα γύριζα τούμπα

τη φωτογραφία στην επεξεργασία της.

Γύρισα ανάποδα εγώ και φωτογράφιζα.

Ελπίζω μόνο να μην με έβλεπε κανείς από μακριά.

Χθες για 1.666η φορά  μέσα σε τούτο το χειμώνα

ένα ουράνιο τόξο με συντρόφευε στη φωτογράφιση μου.

Νομίζω ότι το μήνυμα ήταν σαφές!

 Όταν όλα μου φαντάζουν ανάποδα γυρίζω κι εγώ ανάποδα!

Δύο αρνήσεις δεν κάνουν μία κατάφαση;

Λες να κρεμάστηκα από το ταβάνι ανάποδα;

Τέλος Φεβρουαρίου !

Να βγάλω ένα ουφ;

Αλλά κι έναν όμορφο αναστεναγμό.
Κοιτάζοντας πίσω βλέπω μόνο όμορφες στιγμές... 

Καλή σας μέρα

@ριστέα

Photo a Day Μέρα 27η

Photo a Day 27 February :  playing

Παίζοντας!
Ας μιλήσουμε για το παιχνίδι λοιπόν σήμερα.

Ο αληθινός άνθρωπος φέρεται σαν παιδί.

Έχει ανάγκη να παίζει, να είναι ανάγωγος, να λέει ανοησίες,

να κάνει απρεπείς και ανώριμες ερωτήσεις.

Paulo Coehlo

Έγραφα κάποια στιγμή σε αυτό εδώ το μπλογκ:

"Παίζω, για μένα σημαίνει μπορώ να ονειρεύομαι ξανά όπως τότε που ήμουν μικρούλα και με έβλεπα πριγκίπισσα, με έβλεπα σύζυγο δίπλα σε σύζυγο , με παιδιά,με  μεγάλο κήπο με ξύλινο λευκό φράχτη και σκύλο!  

Σημαίνει γελάω και δεν με νοιάζει τι θα πουν για τα χωρατά μου! 

Σημαίνει διαζύγιο από το κοστούμι της σοβαρότητας που στενεύει και πνίγει στο τέλος.... 

Σημαίνει παίρνω το ρόλλερ κόστερ καθημερινά και δεν νιώθω υψοφοβία ή κόψιμο των ηπάτων αλλά κρατάω μόνο το γιούπι και τη χαρά της ελευθερίας........ 

Πολλά σημαίνει για μένα το παιχνίδι. Και παρά την ηλικία μου και τις υποδείξεις των δικών μου να σοβαρευτώ , τι θα πει ο κόσμος, εγώ είμαι ανεπίδεκτη ....... 

Το πιο εύκολο είναι να σε κατηγοριοποιούν, να σε χλευάζουν, να σε κρίνουν!Το πιο όμορφο είναι να ζεις ελεύθερα, πέρα από συμβάσεις και πρέπει!"

Για μένα όποιος στερείται το παιχνίδι, καθ' οποιαδήποτε μορφή, είναι πολύ δυστυχισμένος μέσα του βαθιά. Η σοβαρότητα βλάπτει σοβαρά την υγεία! Πήξαμε στους σοβαρούς και στους δήθεν ! Αφεθείτε! Γίνετε παιδιά ξανά! Ίσως ο κόσμος μας να ήταν πιο όμορφος αν δεν μεγαλώναμε τόσο πολύ, τόσο γρήγορα μέσα μας!

Μου αρέσει να παίζω. Δεν μπορώ να φανταστώ διαφορετικά τη ζωή μου, χωρίς παιχνίδι, διασκέδαση και γέλιο! Θα μαράζωνα νομίζω!
Στη δουλειά διασκεδάζουμε διαρκώς και πολύ! Εκεί χρησιμοποιούμε πολύ το role playing!
Στο σπίτι πάλι θα παίξω με τα σκυλιά μου, ή τα αγαπημένα μου bubbles στον υπολογιστή. Χαλαρώνω  απίστευτα και ξεχνιέμαι! Όταν βρω συμπαίκτη, μου αρέσει η τράπουλα και το σκάκι! Αλλά και τα παιχνίδια στη θάλασσα μια χαρά είναι για το καλοκαίρι!

Πάμε να ταξιδέψουμε και στις φωτογραφίες μου;

Λούη ακούγατε τόσο καιρό και.... Λούης είχε γίνει. 

Τον έχω ήδη 3,5 χρόνια.

Με χαλαρώνει πάντα με τα παιχνίδια του και την αγάπη του!
Με υπακούει απίστευτα, με συναισθάνεται.

Με τη Λίλα πλέον δεν τα πάνε και πολύ καλά.... 

Προσπαθεί να παίξει αλλά τον βάζει κάτω πια!

Η Λίλα πάλι τρελαίνεται να παίζει με τα δάχτυλά μου!

Μια χαρά πέρασα χτες παίζοντας!
Και σχεδόν φτάνουμε στο τέλος του Φεβρουαρίου...
Άλλη μια μέρα...

Την καλημέρα μου και την αγάπη μου !
@ριστέα

Photo a Day Μέρα 26η

Photo a Day 26 February : quiet !

Ησυχία!

σσσ! Μην μιλάς! Κάνε λίγη ησυχία κι άκουσε τον ήχο της για λίγο.

Σήμερα θα μιλήσουμε για την ησυχία! 
"Είναι η σιωπή ανάγκη της ψυχής" έγραφα κάπου σε ένα ποίημα μου, τον περασμένο Σεπτέμβρη σε αυτό το μπλογκ. Ενώ τον Αύγουστο μιλούσα για τον ήχο της σιωπής. Και πηγαίνοντας πιο πίσω ακόμα κάπου στο Δεκέμβρη του 2010 έγραφα τα εξής....

"Μου αρέσει  να διηγούμαι μια ιστορία , όχι δική μου αλλά που την έχω  μέσα μου κ πολλές φορές την χρησιμοποίησα ως τώρα  στη ζωή μου. Κάποτε ο αγαπημένος μου συγγραφέας –εκπαιδευτικός-ταξιδευτής-και πολλά πολλά άλλα-  Λεό Μπουσκάλια  σε ένα από τα ταξίδια του στην Ασία, έζησε για ένα διάστημα σε ένα μοναστήρι Ζεν. Εκεί γνώρισε έναν καταπληκτικό γιαπωνέζο δάσκαλο. Κάποια μέρα που περιδιάβαιναν στον κήπο, ο Μπουσκάλια, με τον ενθουσιασμό κ την παιδική αφέλεια που τον διέκριναν πάντα, μιλούσε ακατάπαυστα προσπαθώντας να εντυπωσιάσει το δάσκαλο του , όταν ξαφνικά αυτός ο εντελώς πράος άνθρωπος γύρισε και τον χτύπησε στο πρόσωπο λέγοντας του με σφοδρότητα : "μην περπατάς μέσα στο κεφάλι μου με τα βρώμικα πόδια σου!"

Η φράση αυτή έχει γίνει μια από τις αγαπημένες μου και  την έχω χρησιμοποιήσει απίστευτες φορές, τόσες που οι άνθρωποι που με ξέρουν και με αγαπούν όταν νιώθουν την ανάγκη της αυτοαπομόνωσης να με κυριεύει μονολογούν…. "ξέρω να σταματήσω το περπάτημα μέσα στο κεφάλι σου!"

 Η σιωπή ώρες ώρες δεν είναι απλά ανάγκη. Είναι ευλογία! Τα μεγαλύτερα πράγματα συμβαίνουν όταν μένουμε σιωπηλοί. Όταν τα βλέμματα μας και μόνο μπορούν να κοινωνήσουν την αγάπη μας, τον πόνο μας , τη χαρά μας , την ελπίδα μας, τα όνειρά μας!  Όταν μένουμε μόνοι μας,  μακριά από τη πολλή συνάφεια του κόσμου που λέει και ο Καβάφης  και αφουγκραζόμαστε τη φωνή μας , τις ανάγκες μας, τις επιθυμίες μας τότε έχουμε την ευκαιρία της προσωπικής ανάπτυξης, της εξέλιξης, της αυτοπραγμάτωσης!

Ας χαμηλώσουμε τους ήχους για μια στιγμή! Ας ακούσουμε τον ήχο του νερού της βρύσης που τρέχει,  το κρασί καθώς αισθησιακά αφήνεται να ριχτεί μέσα στο διάφανο ποτήρι, το τριζόνι του μεσημεριού, τους ήχους θάλασσας, τους χτύπους της καρδιάς μας!
Ας μην περπατάμε με τα βρώμικα πόδια μας μέσα στα κεφάλια και στις μοναξιές των άλλων ...απρόσκλητοι! "

Το κείμενο μου αυτό εκφράζει ακόμα την ίδια πίστη. Δεν αλλάζω ούτε σειρούλα!

Ακολουθούν μερικά μοναχικά τοπία! Η έλλειψη ανθρώπινης παρουσίας είναι το κοινό τους σημείο. Ακούγεται μόνο ο άνεμος, ίσως κι ο ήχος  κάποιου πουλιού! Μα αυτή δεν είναι η ησυχία; 

Με αμούτσι* κείμενο αλλά με χθεσινές φωτογραφίες την έβγαλα και τη σημερινή! 

Καλημέρα στις ομορφιές !
@ριστέα

________________________________________________________
αμούτσι : τοπικό ιδίωμα ( κατευθείαν από την πόλη μου) = τσάμπα, κερασμένο
( http://www.multiforums.gr/fun/viewthread.php?tid=7309&page=10 )

Photo a Day Μέρα 25η

Photo a Day 25 February : on your  bedside table

Καθυστερημένη σήμερα η ανάρτηση για το Photoday! Και για αυτό φταίει το θέμα! 

Και ναι κυρίες και κύριοι, θα δείτε ένα ακόμα στιγμιότυπο σήμερα από τα άδυτα του υπνοδωματίου μου! Η Chantelle  από το Fut Mum Slim ζητάει στο νούμερο 25 της περιβόητης λίστας της, να δείξουμε το κομοδίνο μας! Τι να πω; Τρομακτικό ενδιαφέρον! 

Χμ! Το κομοδινάκι μου λοιπόν !

Να πω αρχικά ότι μου είναι πολύτιμο και το έχω σε μεγάλη εκτίμηση. Φιλοξενεί πάνω του τα πάντα κατά διαστήματα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει κερί (τελευταία έχει ένα κεράκι σε στυλ λαμπίτσας), έχει κάποιες πέτρες με συναισθηματική αξία, κάποια προϊόντα που θυμάμαι να τα χρησιμοποιήσω πριν κοιμηθώ, για παράδειγμα γαλάκτωμα, κρέμα νυκτός, ψαλίδι, λίμα, τσιμπιδάκι, καθρεφτάκι κλπ κλπ 
Τώρα που τελείωσε η απογραφή τα βιβλιαράκια μου, τι καλά, ξαναπήραν τη θέση τους (ήταν στο μπάνιο το τελευταίο διάστημα αφού εκεί προλάβαινα να διαβάσω!)  κι εγώ απολαμβάνω και πάλι στιγμές απίστευτου χουζουριού (αφού συνέπεσαν οι πρώτες μέρες ξεκούρασης με το Σαββατοκύριακο)!

Κρεβάτι και κομοδίνα έχουν μια ιστορία 40 χρόνων! Μπορεί και λίγο περισσότερο. Είναι η κρεβατοκάμαρα των γονιών μου (την οποία έφεραν από την Αμερική) και μ' αυτό το κρεβάτι έχω συνδέσει τις νύχτες μου πάνω από είκοσι χρόνια..... Ω! Ναι!.
Κι ενώ έχω κι άλλη πιο μοντέρνα επιλογή( την οποία σας έχω συστήσει στο παρελθόν ως ξενώνα)  συναισθηματικά και μόνο επιλέγω αυτό το ζεστό χώρο!

Ουφ! Πάει,  κι η σημερινή μέρα του Photoday!

Βγήκε χτες και η λίστα του Μαρτίου. Να πω ότι σε πρώτη ανάγνωση δεν μου άρεσε! Θα τη δούμε μαζί, πιθανόν αύριο, για να μου πείτε αν υπάρχει λόγος να συνεχίσω ή όχι.

Καλό απόγευμα ( και βράδυ)!
@ριστέα

Photo a Day Μέρα 24η

Photo a Day 24 February : clouds

Σύννεφα....

Λευκά, σαν το αλάτι της θάλασσας.
Απαλά, σαν το βαμπάκι, σαν το μαλλί της γριας.
Πόσο θα'θελα να σκαρφαλώσω πάνω τους, 
να χωθώ μέσα τους,
να τυλιχτώ στο εξαίσιο πέπλο τους,
να ταξιδέψω πάνω τους, πηγαίνοντας ανέμελα από τόπο σε τόπο,
χωρίς μπαγκάζια και λοιπά αξεσουάρ.

Άλλοτε γκριζάρουν, 
μολυβένιο χρώμα παίρνουν,
θαρρείς πως θύμωσαν, 
θαρρείς πως θέλουν να σε τιμωρήσουν.... 
Και τότε ρίχνουν κατακλυσμούς στη γη.
Κρύβουν τον ήλιο μας, διώχνουν τη χαρά μας,
μας καταθλίβουν βαθιά κι άγρια!

Τα συγχωρώ!
Κάνω υπομονή και περιμένω την άνοιξη......

Ποια είναι η γλώσσα που μιλάς θάλασσα εσύ;

Η γλώσσα των αιώνιων ερωτήσεων.

Και σε ποια γλώσσα απαντάς ουρανέ;

Στη γλώσσα της ατέλειωτης σιγής.

Tagore, Rabindranath, Ινδός λογοτέχνης και στοχαστής,

ο οποίος τιμήθηκε το 1913 με το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας.

Αναρωτιέμαι ποια είναι χειρότερα; Τα σύννεφα στον ουρανό που σκοτεινιάζουν τη μέρα μας ή τα σύννεφα της καρδιάς; Για τα πρώτα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, για τα δεύτερα όμως; 
Χαμογέλασε... ναι, μπορείς να τα διώξεις

Αν δεν είχα καβάντζα σύννεφα, σήμερα θα είχα πρόβλημα! Ξύπνησα κι είδα τον πιο ανέφελο ουρανό! Ούτε για δείγμα! Εύχομαι έτσι να είναι η καρδιά σας! 

Καλημέρα αγάπες μου!
Χαρούμενη Κυριακή!
@ριστέα

Photo a Day Μέρα 23η

Photo a Day 23 February : a word

Μια λέξη!

Υπάρχουν στιγμές που η Chantelle  του Photoday ζωγραφίζει. Μια από αυτές τις μέρες είναι και η σημερινή πιστεύω!
Ανοιχτό θέμα το σημερινό - η καλύτερή μου! Σε αφήνει να ταξιδέψεις όπου εσύ επιθυμείς....

Αιχμαλώτισε μια λέξη με το φακό σου ζητάει στις οδηγίες της η Chantelle.... μια πινακίδα, ένα γκράφιτι σε τοίχο, έναν τίτλο βιβλίου, οτιδήποτε! 

Κι εγώ αιχμαλώτισα τη λέξη "καλημέρα"! Πόσο πιο όμορφη και χαρούμενη είναι η μέρα όταν ξεκινάει με αγαπημένες καλημέρες; Πόσο σημαντική μου είναι αυτή η λεξούλα! Σαν μικρό παιδί φωτίζομαι ολόκληρη και καλημερίζω τους πάντες ξεκινώντας από τη ....Λίλα τη μεγαλοπρεπή!  (Και να δείτε που νομίζω ότι μου το αναποδίδει με τον τρόπο της)!

"Να είναι καλή η μέρα σου, γεμάτη", ευχόμαστε κι αν συνοδεύεται και με χαμόγελο ακόμα καλύτερα.
Ξέρω ανθρώπους που δεν χαιρετούν, σε παίρνουν τηλέφωνο και κατευθείαν σου λένε αυτό που θέλουν. Πόσο εκνευρίζομαι και χαλιέμαι με αυτούς τους ανθρώπους! 
Μια καλημέρα είναι αυτή πες την κι ας πέσει κάτω! Δεν κοστίζει τίποτα, αντίθετα σε κάνει πιο πλούσιο σε συναισθήματα !

Η δική μου "καλημέρα" με υποδέχεται κάθε πρωί στην κουζίνα μου, σε ένα καδράκι πολύ, πολύ παλιό. Σχεδόν φθαρμένο από τα χρόνια το ξύλο του. Σχεδόν ξεθωριασμένα τα χρώματά του.Δυο χελιδόνια φέρνουν το μήνυμα της νέας μέρας. 
Είναι μια παλιά πετσετοθήκη. Άλλοτε κεντητές, άλλοτε ζωγραφισμένες, όπως η δική μου, οι πετσετοθήκες αυτές στόλιζαν όμορφα τους τοίχους μιας άλλης εποχής. Δεν έφτασε στα χέρια μου από τη δική μου γιαγιά, αλλά από τη γιαγιά του πρώην άντρα μου. Κι έμεινε εκεί στο σημείο που μου το κρέμασε κάποτε στο σπίτι, να μου θυμίζει πόσο ευλογημένη υπήρξα στη ζωή μου!

Με τη παλιά αυτή πετσετοθήκη παίρνω μέρος στην πρόκληση της Ρένας Χριστοδούλου, από το blog Δια χειρός..... Rena Christodoulou. 

Η Ρένα είχε μια πολύ όμορφη και νοσταλγική ιδέα να φωτογραφήσουμε παλιά, αγαπημένα αντικείμενα και να λάβουμε μέρος στον διαγωνισμό της μέχρι τις 12 Μαϊου! 

Δεν μπορείτε να φανταστείτε "ομορφιές" που έχουν αρχίσει ήδη να μαζεύονται! Δεν θα μπορούσα λοιπόν να μην πάρω κι εγώ μέρος με τη μικρή μου αυτή συμμετοχή, καθώς λατρεύω οτιδήποτε μας ταξιδεύει προς τα πίσω ....

Και κλείνοντας να σας ευχηθώ ολόψυχα "Καλημέρα"! 

Και μαζί σας στέλνω όλα τα χαμόγελα του κόσμου. Άλλη μια μέρα με φορτωμένο ουρανό. Άλλη μια μέρα δίχως ήλιο. Άλλη μια μέρα υγρασίας. Εμείς όμως αντέχουμε γιατί όλα κάποια στιγμή αλλάζουν!

Πρώτο Σάββατο της νέας μου ελευθερίας!

Σας φιλώ

@ριστέα

Photo a Day Μέρα 22η

Photo a Day 22 February : makes you smile

Τι με κάνει να χαμογελώ.

Το τέλος μιας υπεράνθρωπης προσπάθειας; Αλλά είπα να μην ξαναμιλήσω για την ακατανόμαστη !

Το θέμα έχει ξαναπαίξει στο Photoday, λιγάκι παρεμφερές βέβαια. Δες εδώ: Κάτι που με κάνει χαρούμενη κι εδώ Κάτι που με έκανε να χαμογελάσω τη χρονιά που πέρασε (αν έχεις χρόνο για τα πήγαινε-έλα).
Αλλά χαμόγελο είναι αυτό. Δεν με πειράζει όσο κι αν επαναλαμβάνεται! Πάντα θα έχω θέματα να φωτογραφίζω! Πιστέψτε με ! Γελάω σαν μικρό παιδί με τόσα πολλά! Και πρώτα από όλα με τις γκάφες μου! Είδα κι αποείδα η γυναίκα ...συνήθισα πια!
Απλά κι αυτή τη φορά θα αποφύγω να (ξανά)βάλω πρόσωπα και δη από την οικογένεια μου (παρ'ότι το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο νου ήταν ο μπακάκας μου - δεν αργεί να βάλει ένα κατάμαυρο μουστάκι ή ένα καπέλο στραβά, προκειμένου να μας χαρίσει λίγες στιγμές γέλιου)!

Επιτρέψτε μου να αφήσω εδώ λίγες ενδιαφέρουσες πληροφορίες που μου έστειλαν (χωρίς link δυστυχώς) για το γέλιο.

1. Τα μωρά δεν γελούν παρά μόνο αφού συμπληρώσουν 3 μήνες ζωής.

2. Όταν γελάμε, ο αέρας που εκπνέουμε, φεύγει από τους πνεύμονες με ταχύτητα 96 χλμ/ώρα.

3. Χρησιμοποιούμε 17 μυς του προσώπου μας για να γελάσουμε και 47 για να κατσουφιάσουμε.

4. Οι χαρούμενοι άνθρωποι έχουν 40% μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια συγκριτικά με τους απαισιόδοξους.

5. 17 λεπτά γέλιου την ημέρα, αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής σας κατά μία ημέρα.

6. Ένα 6χρονο παιδί γελά κατά μέσο όρο 300 φορές την ημέρα. Ένας ενήλικος γελά μόλις 15 φορές την ημέρα.

7. Οι χαμογελαστοί σερβιτόροι παίρνουν 50% περισσότερα φιλοδωρήματα από τους αγέλαστους συναδέλφους τους.

8. Ένα καλό γέλιο μπορεί να διαρκέσει μία ώρα.

9. Οι περισσότεροι γελαστοί άνθρωποι ζουν στην Κούβα και τη Βραζιλία. Στον αντίποδα βρίσκονται οι κάτοικοι των σκανδιναβικών χωρών.

10. Οι επιστήμονες έχουν καταγράψει 18 είδη χαμόγελου.

11. Πρέπει να χαμογελάσετε περίπου 250.000 φορές για να κάνετε μία ρυτίδα.

12. Το να γελάσετε 100 φορές ισοδυναμεί με το να κάνετε 10-15 λεπτά ποδήλατο.

13. 15 λεπτά γέλιου έχουν τα ίδια οφέλη με 2 ώρες ύπνου.

14. Σύμφωνα με έρευνα του Γερμανού ψυχολόγου, Dr. Michael Titze, τη δεκαετία του ʽ50, οι άνθρωποι γελούσαν κατά μέσο όρο 18 λεπτά την ημέρα. Σήμερα, είναι 4-6 λεπτά την ημέρα.

15. Έρευνα του Πανεπιστημίου Vanderbilt διαπίστωσε ότι με το γέλιο καίμε λίγο παραπάνω από μία θερμίδα ανά λεπτό.

16. Το γέλιο ακούγεται το ίδιο σε όλους τους πολιτισμούς και όλες τις κουλτούρες. Oι επιστήμονες, μάλιστα, πιστεύουν ότι το γέλιο συνέβαλε στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των προγόνων μας. Ο ήχος του γέλιου είναι τόσο κοινός και οικείος που είναι αναγνωρίσιμος ακόμη και αν παιχτεί ανάποδα στο μαγνητόφωνο.

17. Με το γέλιο ο εγκέφαλος απελευθερώνει τις βήτα-ενδορφίνες, τις φυσικές οπιούχες ουσίες με αναλγητική δράση.

18. Το γέλιο ρίχνει τα επίπεδα της κορτιζόλης, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο το ανοσοποιητικό σύστημα και αποτρέποντας την εμφάνιση ασθενειών.

~~~~

Πάμε να ταξιδέψουμε σε αγαπημένες μου εικόνες που μου έχουν προσφέρει αμέτρητες στιγμές γέλιου; ;

Τώρα θα μου πεις τι σόι ταξίδι ήταν τούτο; Και με τα δίκια σου , αν δεν γνωρίζεις από Αρκά!
Η συλλογή μου περιλαμβάνει όλα του σχεδόν τα άλμπουμ ( κάποια από αυτά σε μεγάλες βιβλιόδετες συλλεκτικές εκδόσεις) εκτός από τα πολύ πρόσφατα των δύο τελευταίων ετών; Κάποια στιγμή θα τα αποκτήσω ΚΑΙ αυτά! 

Το περίεργο είναι που φυλάω αυτή τη συλλογή!
Γύρνα προς τα πάνω και δες καλύτερα τις φωτογραφίες μου! Είναι μέσα στο μπάνιο μου! Εκεί υπάρχει χρόνια τώρα ένα ξύλινο τραπεζάκι (με σεμεδάκι πλεκτό της μαμάς παρακαλώ!) κι εκεί συγκεντρώνω χρόνια τώρα τον πολυαγαπημένο μου ΑΡΚΑ! Χιλιοδιαβασμένα! Ξεκαρδίζομαι στα γέλια όπως και την πρώτη φορά που τα διάβασα! 

Λατρεμένος όμως ο Καστράτο με τη φιλενάδα του τη Λουκρητία! Να με ακούσετε να απαγγέλνω ολόκληρες ατάκες της Λουκρητίας ...θα πεθάνετε στα γέλια!
Προτίμησα να φωτογραφήσω εικόνες χωρίς λόγια! Τι να πω; Μιλάνε από μόνες τους!

Εγώ χαμογελάω ! Εσύ;

@ριστέα

Ψιλά γράμματα Θα χαθώ για λιγάκι ..κάνω πάρτι ...με δουλειές! 
Φιλάκια!

Photo a Day Μέρα 21η

Photo a Day 21 February : full

Γεμάτος!

Ένα επίθετο στο Photoday!
Ένα λατρεμένο επίθετο για μένα. Από τις λέξεις που τις αγκαλιάζω και τις χρησιμοποιώ συχνά. Γεμάτος άνθρωπος, γεμάτη ψυχή, γεμάτη ζωή!  Ένα πολύ ζουμερό και πλούσιο επίθετο!
Σκεφτείτε το άδειο για παράδειγμα και σκέφτεστε αμέσως ένα άδειο σπίτι (από ζωή), μια άδεια τσέπη, ένα άδειο χαρτί, κάτι φτωχικό και λειψό τέλος πάντων!

Αντίθετα το "γεμάτος" υπονοεί την πληρότητα... όχι την τελειότητα που μας φοβίζει λιγάκι αλλά συνήθως κάτι όμορφο και ολόκληρο.
Ένα γεμάτο στομάχι υποδηλώνει ότι περνάς καλά!
Ένα γεμάτο πορτοφόλι ...α!  αυτό είναι κάτι πια σπάνιο κι αξιοπερίεργο στις μέρες μας!
Μια γεμάτη μέρα, το λιγότερο ότι ήταν μια ενδιαφέρουσα μέρα!
Μαι γεμάτη ζωή, το όνειρο των περισσοτέρων μας ....

Σας έχω περίεργα στιγμιότυπα σήμερα. Άφησα την κάμερα ( του κινητού ) να πιάσει διάφορα "γεμάτα" θέματα. 

Ένα γεμάτο νερά χωράφι. Στις φωτογραφίες το έπιασα (και το επεξεργάστηκα) 

όμορφα, όμως πιστέψτε με, δεν αντέχουμε άλλες πλημμύρες!

Να που γεμάτο δεν σημαίνει πάντα καλό!

 Σας υπενθυμίζω: Όχι, δεν είναι λίμνη!

Το γεμάτο νερά πηγάδι μας.

Αυτό είναι καλό! Γιατί το καλοκαίρι κινδυνεύουμε να ξεμείνουμε 

αν δεν γεμίσει αρκετά το χειμώνα

Αχα! Να και τα βάζα μου γεμάτα με λογής λογής πετράδια 

και κοχύλια για τις κατασκευές μου!

 Το βοηθητικό τραπεζάκι της ζωγραφικής μου!

Γεμάτο σε σημείο ασφυξίας.

 Μια γλάστρα με μικρές, καυτερές πιπεριές!

Κυριολεκτικά γεμάτη ε; "Τσακιστή" λαϊκιστί! 

 Ο πίνακας ανακοινώσεων στο γραφείο μου γεμάτος 

ζωγραφιές κι αφιερώσεις.

Ένα ποτήρι κρασί έχει συγκεκριμένο σημείο που γεμίζει. Δεν το ξεχειλάμε.

Έτσι το συγκεκριμένο αν κι όχι ξέχειλο θεωρείται γεμάτο.

Αν κι από όσο γνωρίζετε είμαι της σχολής: 

"βλέπω το ποτήρι πάντα μισογεμάτο κι ποτέ μισοάδειο"!

 Και στο τέλος άφησα κάτι αγαπημένο:

 Μια ζωή γεμάτη αναμνήσεις...

Κάποτε κι αυτό το μπλογκ θα είναι κομμάτι των αναμνήσεων μου. 

Ελπίζω να φτάσω στα βαθιά γεράματα με γεμάτο το τσουβαλάκι μου!

Άλλο ένα photoday (photoalbum για μένα) μόλις ολοκληρώθηκε.

Σας ευχαριστώ που το παρακολουθήσατε!

Την καλημέρα μου και την αγάπη μου!

Σας ευχαριστώ ολόψυχα για όλη την υποστήριξη,

τόσο καιρό!

@ριστέα