Μόνη θα φύγω!

Τους ανθρώπους δεν τους βρίσκεις πουθενά

Ούτε καν στη μέση

Γενικά δεν τους βρίσκεις

Αν γελάσεις και όλα χαρούμενα τα βλέπεις

είσαι αιθεροβάμων, χαζοχαρούμενος, ίσως κουτός

Αν τα ζυγίζεις όλα

και σοβαρός κοιτάς να μένεις

έχεις διαπράξει αμάρτημα μεγάλο

-Πόσες μετάνοιες άραγε σε σώζουν;
Τίποτα δεν κάνεις σωστό
Και πάντα υπάρχει κάτι για διόρθωση 
-Μη μιλάς, δεν ξέρεις!

Κι εσύ πασχίζεις με όλους να ταιριάξεις;

Ζήσε άνθρωπε μου τη ζωή σου

(κι άσε κι εμένα να ζήσω όπως θέλω!)

Γιατί στο νεκροκρέβατο,
την ώρα του μεγάλου φευγιού,

κανείς δεν θα έρθει για παρέα!
Κανείς!
Κατάλαβες; Κανείς!

Μόνος σου είσαι!

Μόνη θα φύγω! 

@ριστέα

Το Στάθμισμα

Το σκοτάδι ποτέ δεν εφοβήθηκα.

Ακόμα κι εκείνες, τις σκληρές νύχτες του χειμώνα

που ο αέρας λυσσομανά 

και τα αστραπόβροντα σκίζουν τη σιωπή στα δύο

Ακόμα και μέσα στα πιο άγρια μεσάνυχτα

βρίσκω το δρόμο να επιστρέφω στα όνειρά μου

Ακολουθώντας μία αξόδευτη θέληση ζωής

Το μαύρο ποτέ δεν με έσκιαξε
Τις αντιθέσεις του με το λευκό αγάπησα

Μέσα από τα σκοτάδια λαμπυρίζει εξαίσια το φως

Μέσα στις σιωπές μαγεύεσαι από το τραγούδι του μελωδού

Μέσα από τη μοναξιά επιθυμείς την παρουσία

Κι από την παρατεταμένη απουσία εκτιμάς 

το χάδι που σου λείπει

Είναι που μετά το ένα,

το δύο έχει περισσότερη αξία....

Φευ! Εξίσωση για σθεναρούς λύτες!

@ριστέα

Το μυστικό της προσωπικής σου ευτυχίας είναι να ζευγαρώνεις πρώτα καλά με τον εαυτό σου!

πηγή

Χτες χάθηκα σχεδόν όλη μέρα από το διαδίκτυο.

Και το απόλαυσα. 

Μα πιο πολύ απόλαυσα εμένα! 

Και πριν βιαστείς κι αναρωτηθείς "μα πόσο ναρκισσιστικό ον 

είναι αυτή η κοπέλα"

να σου ξεκαθαρίσω πως είμαι πολύ!

Με αγαπάω και με φροντίζω!

Γιατί όταν δεν το κάνω νιώθω ότι έχω πλήρη ασέβεια 

προς την ύπαρξη μου!

Και για μένα, το να με φροντίζω μέσα κι έξω και πλαγίως, 

είναι μέλημά μου και απαραίτητη προϋπόθεση 

να μπορέσω να δώσω και στους άλλους!

Για να δώσω αγάπη πρέπει να έχω.

Για να δώσω χαρά πρέπει να μπορώ να χαμογελάσω αβίαστα.

Για να υπάρχω και να δίνω τα παραπάνω πρέπει να είμαι υγιής:

γερή στο σώμα και λιγότερο άρρωστη στη ψυχή,

αλλιώς μάλλον εγώ θα χρειαστώ τη βοήθεια των άλλων!

Έχω μάθει να κατεβάζω ταχύτητες,

να βάζω στην άκρη στενοχώριες κι άγχος και προβλήματα, 

γιατί ξέρω πως πάντα υπάρχουν χειρότερα!

Έχω μάθει επίσης να βασίζομαι και να εξαρτιέμαι από τον εαυτό μου.

Είναι το μόνο σιγουράκι που έχω! 

Οποιαδήποτε άλλη εξάρτηση σε καταδικάζει σε πολλά κι άσχημα, 

κυρίως να μην ενεργείς αυτόβουλα.

Έτσι από καιρό σε καιρό

περνάω στιγμές πολυτέλειας με τον εαυτό μου.

Για μένα πολυτέλεια είναι να απολαμβάνω κάθε στιγμή 

ηρεμίας και χαλάρωσης...

Να βάζω ένα ποτήρι παγωμένο κρασί, 

να παίρνω ένα χαλαρωτικό αφρόλουτρο, 

μέσα σε μια ατμόσφαιρα μαγείας,

με το απαλό φως των κεριών 

και το άρωμα των αιθέριων ελαίων που καίγονται για πάρτη μου,

να παίζει μουσική απαλή και αισθησιακή

ενώ ένα γλυκό αεράκι να μπαίνει από το παράθυρο και να με τυλίγει 

σαν σατέν ύφασμα.

Χτες τα είχε όλα η βραδιά. 

Κι ήταν απόλαυση 

καθώς όλη μέρα είχα κουραστεί πάρα πολύ

και με ένα δεξί χέρι σακατεμένο 

(σπάνιο για μένα Σαββατιάτικο).

Κι απολαμβάνεις πολύ περισσότερο τη ξεκούραση σου 

όταν έχεις καταπονήσει το σύστημα όλο,

απολαμβάνεις πολύ περισσότερο τη μοναξιά 

όταν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και την απουσία.

Όταν δεν εξαρτιέσαι από κάποιον άλλον για να πάρεις χαρά.

Γιατί το μυστικό της προσωπικής σου ευτυχίας είναι 

να ζευγαρώνεις πρώτα καλά με σένα, 

πριν ζευγαρώσεις με έναν άλλον άνθρωπο!

Όταν έχεις αυτάρκεια, δεν κινδυνεύεις

να τυλιχτείς πάνω του

σαν κισσός με πλάνο ψήλωμα που λέει κι ο ποιητής.

Το μυστικό είναι να χαίρεσαι με τα λίγα...

να καλοδέχεσαι όσα έρχονται

να μην γίνεσαι αχάριστος ...

Να αγαπάς!

πηγή

Καλή σας μέρα!

Να έχετε μια υπέροχη Κυριακή!

@ριστέα

Πρόφαση ....

Έπιασε ψύχρα απόψε

στην κάμαρά μου.

Τυλίχτηκα σφιχτά στο σάλι μου

κι έκαμα ένα ζεστό. 

Γνωστά στο κορμί ημίμετρα....

Έπιασα τον εαυτό μου να σε αναζητά απόψε.

Να θέλει τα μπράτσα σου να τυλιχτούν γύρω μου,

πάνω μου,

παντού μου,

πρόφαση να ζεσταθώ...

Είναι δύσκολες οι κρύες οι νύχτες.

Και η ψυχή σπαρταρά.

Από το κρύο

ή από την έλλειψη!

Καλό ξημέρωμα

airis

Το μεγάλο θεριό!

Το μεγάλο θεριό είναι το σκοτάδι μέσα μας!

Μη μείνουμε μόνοι.....

Για αυτό και τόσες αρρωστημένες σχέσεις συνεχίζουν 

να επιπλέουν χωρίς κουπί ...

Φοβάσαι τη μοναξιά ;

Γιατί;

Αλήθεια, φοβάσαι τον εαυτό σου;

Αν δεν αντέχεις τον εαυτό σου εσύ

τότε πώς περιμένεις να σε αντέξει ο άλλος;

Καλημέρα φάτσες!

Η μοναξιά είναι σχολείο, όχι φυλακή!

airis

Στη σιωπή της.....

Είναι η σιωπή ανάγκη της ψυχής

Μονάχη θα βάλει σε τάξη τα ζητήματα :

αρχειοθέτηση, φάκελοι, ντοσιέ,  

τόμοι ολόκληροι κάποιες φορές.

Τι θα αφήσει και τι θα βάλει ψηλά, να μην το βλέπει,

κάπου στα αζήτητα - εκεί πάνε αυτά που πονάνε!

Δε θέλει παρέα. Οι φίλοι θα πουν τα δικά τους,

θα τη μπερδέψουν τα λόγια τα πολλά...

Δεν θέλει να ξέρει κανείς τι εύχεται μέσα της!

Τι προσπαθεί μέρες να βολέψει σ' ένα κουτί...

Μα αυτό πεισματικά δεν κλείνει!

Αφήνει να σέρνονται στο πάτωμα τα όνειρα

 -ξεθωριασμένα ρέλια που μοιάζουν με φτερά , έτσι που έλιωσαν 

από τον πόθο!

Καληνύχτα

airis 

Να πάρουμε τον έρωτα στα σοβαρά!

"Να πάρουν τον έρωτα στα σοβαρά, να τον αντέξουν, και να τον μάθουν, όπως μαθαίνουμε ένα επάγγελμα - αυτό πρέπει να κάνουν οι νέοι. 

Οι άνθρωποι έχουν παρεξηγήσει, όπως τόσα άλλα πράγματα, τη θέση του έρωτα στη ζωή. Έκαναν τον έρωτα παιχνίδι και διασκέδαση, πιστεύοντας ότι τα παιχνίδια και οι διασκεδάσεις προσφέρουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση από τη δουλειά.

Τίποτε όμως δεν μας δίνει μεγαλύτερη χαρά και ευτυχία από τη δουλειά. Και ο έρωτας, ακριβώς επειδή είναι η πιο ακραία μορφή χαράς και ευτυχίας, δεν μπορεί παρά να αποτελεί δουλειά.

Όποιος αγαπά λοιπόν πρέπει να προσπαθεί να φέρεται σαν να ’χει να φέρει εις πέρας ένα πολύ σπουδαίο καθήκον: πρέπει να περνά πολλή ώρα μοναχός, να εμβαθύνει στον εαυτό του, να συγκεντρώνεται και να συγκρατείται – πρέπει να δουλεύει: πρέπει να γίνει κάποιος!"

Rainer Maria Rilke,1875 - 1926

Νομίζω πως η τελευταία πρόταση είναι εκείνο στο οποίο πρέπει να σταθούμε :
"πρέπει να περνά πολλή ώρα μοναχός, να εμβαθύνει στον εαυτό του, να συγκεντρώνεται και να συγκρατείται – πρέπει να δουλεύει: πρέπει να γίνει κάποιος!..."

Όχι κάποιος στη ζωή, σαν όνομα...σαν επιτυχία...Απλά, μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη προσωπικότητα, χωρίς απωθημένα και ελλείψεις, που θα προσπαθεί να τις γεμίσει μέσα από έναν άλλον άνθρωπο!

Όποιοι αναζητούν το άλλο τους μισό σημαίνει ότι οι ίδιοι είναι ανολοκλήρωτοι, μισοί !

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μου γεμίσει κενά! Αν δεν είμαι ολόκληρη από μόνη μου ...μια ζωή μισή θα είμαι !  

Και αυτό δεν γίνεται μέσα από τη πολλή συνάφεια, αλλά μέσα από τις μοναχικές μας στιγμές, μέσα από την αυτοπαρατήρηση, την προσπάθεια και την αξιοποίηση του δυναμικού μας!

Καθόμαστε πρώτα μόνοι μας , για να μπορούμε να καθίσουμε παρέα......

Καλημέρα 

aris

Πονάει η θάλασσα;

-Σσσσσ!
-Τι ακούς ;
-Ακούω τη θάλασσα, μου διηγείται τον πόνο της...
-Τι; πονάει και η θάλασσα;
-Πονάει, γιατί δεν την αφήνουν ήσυχη όταν θέλει τη μοναξιά της!


@iris

Θέλουν αίμα!

Οι σπουδαίοι έρωτες, οι σπουδαίες μοναξιές, οι σπουδαίες ελευθερίες θέλουν αίμα!
Όλοι ονειρεύονται τη λάμψη τους αλλά τρέμουν και την παραμικρή αμυχή στο κορμί τους.


Μάρω Βαμβουνάκη , Ο αντίπαλος Εραστής

Αγγελία

φωτό: Julie De Waroquier

Αναζητείται στιγμή να κρατήσει για πάντα........

@iris

Πέρασα (απόσπασμα)

Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των

αισθημάτων μ' ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς...

(....)
Περπάτησα πολύ στα αισθήματα,
τα δικά μου και των άλλων,
κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσα τους
να περάσει ο πλατύς χρόνος.
Πέρασα από ταχυδρομεία και ξαναπέρασα.
Έγραψα γράμματα και ξαναέγραψα
και στο θεό της απαντήσεως προσευχήθηκα άκοπα.
Έλαβα κάρτες σύντομες:
εγκάρδιο αποχαιρετιστήριο από την Πάτρα
και κάτι χαιρετίσματα
απο τον Πύργο της Πίζας που γέρνει.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη που γέρνει η μέρα.

Mίλησα πολύ.Στους ανθρώπους,
στους φανοστάτες,στις φωτογραφίες.
Και πολύ στις αλυσίδες.
Έμαθα να διαβάζω χέρια
και να χάνω χέρια.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Ταξίδεψα μάλιστα.
Πήγα κι από εδώ,πήγα και από εκεί...
Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος.
Έχασα κι από εδώ,έχασα κι από κεί.
Κι από την προσοχή μου μέσα έχασα
κι από την απροσεξία μου.
Πήγα και στη θάλασσα.
Μου οφειλόταν ένα πλάτος.Πές πως το πήρα.
Φοβήθηκα τη μοναξιά
και φαντάστηκα ανθρώπους.
Τους είδα να πέφτουν
από το χέρι μιας ήσυχης σκόνης,
που διέτρεχε μιάν ηλιαχτίδα
κι άλλους από τον ήχο μιας καμπάνας ελάχιστης.
Και ηχήθηκα σε κωδωνοκρουσίες
ορθόδοξης ερημιάς.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη. 

(....)


Κική Δημουλά

Όλα είναι κύκλος

Όλα είναι κύκλος ...
Αδειάζω τη σκέψη για να γεμίσει ξανά .......
επιστρέφω μέσα μου γιατί εκεί κατοικώ 
κ εκεί μπορώ να με συναντήσω ...
Όχι έξω, όχι ανάμεσα στο πλήθος ,
όχι έξω, στη φασαρία ....
δεν θα ακούσω έτσι τη φωνή μου.....
Μέσα στη σιωπή μου .......
εκεί κατοικώ!

@iris

08/03/12

Μοναξιά μου...

φωτό: Julie De Waroquier

Η μουσική είναι φίλη μου...
Τα βιβλία μου ... 
κι αυτά, 
δική μου παρέα είναι!
Καλή παρέα,όμορφη!
Έχουμε περάσει μερόνυχτα αϋπνίας
μαζί.
Μετρώντας τις σελίδες
μετρώντας τις μέρες
ίσαμε το επόμενο....
Ποτέ πιο πέρα!

Και το λιγοστό φως -που επίτηδες χαμηλώνω τις νύχτες!
Σύντροφος κι αυτός
πιστός

Σιωπηρός
Μυστήριος
Επιβλητικός

Κάνει σκιές στους τοίχους μου
(Χορεύει άραγε ή πνίγεται;)

Μα πιότερο απ' όλα
Εσένα
αγάπησα
Μοναξιά

Παγερή
Απρόσκλητη
Απροσπέλαστη

Σε μίσησα

Ναι σε μίσησα!
Και σε μίσησα τόσο
που στο τέλος
(δεν μου έμενε άλλο)
Σ' αγάπησα!

@iris

07/03/12

Μοναξιάς το ανάγνωσμα!

Σε όλες τις δημιουργικές τους στιγμές ποιητές, ζωγράφοι, συνθέτες και τόσο άλλοι δημιουργοί  είναι πάντα μόνοι τους. Σπάνια συνεργάζονται δυο και τρεις μαζί για να φτιάξουν κάτι ομαδικά...! Οι μοναχικές στιγμές λοιπόν είναι ολοφάνερο ότι είναι ευλογία ... Δεν το είχες δει ποτέ έτσι;Να μη σε τρομάζει λοιπόν η μοναξιά.... Να την εκμεταλλεύεσαι όταν υπάρχει...Να την απολαμβάνεις ... 


@iris

η πορτα της μοναξιας ......

     H μοναξια ειναι σαν μια πορτα κλειστη,  μια τεραστια μαυρη πορτα! ....Mας τρομαζει....δεν ξερουμε τι κρυβει πισω της και συνηθως το βαζουμε στα ποδια προτου την ανοιξουμε!.....Πολλες φορες προτιμουμε να γυρισουμε πισω σε γνωστες ασφαλεις καταστασεις ακομα κι αν ειναι αθλιες...προκειμενου να μην περασουμε μεσα απο αυτη την τρομακτικη πορτα! Προτιμαμε συμβιβασμους κ μετριες λυσεις........ αρκει να μας ειναι γνωριμο το περιβαλλον! Eχεις σκεφτει αραγε πως ξεφευγοντας απο τη μοναξια , ξεφευγεις απο τον εαυτο σου;;;;;  Δεν ειναι κακο να μενεις μονος, αφου αυτος ειναι ο μονος δρομος για να ερθεις σε επαφη με τους εσωτερικους σου ερεθισμους, με εκεινα τα μοναδικα, αυθεντικα πραγματα που εχεις μεσα σου..... Περισσοτερο κακο ειναι να βρισκεσαι με αλλους και να νιωθεις μονος....να βαριεσαι!
Ξεχασα να σου πω και για την πορτα της φυγης.... ειναι ομορφη, χαρουμενα διακοσμημενη .... τσιρκο κανονικο! Βαλτην διπλα στην αλλη τη μαυρη...καμια σχεση!
Ελα ομως που δεν ξερεις τι κρυβει η καθε μια απο πισω!!! Μη φοβασαι το δρομο το μοναχικο ..... μην φοβασαι να ξανοιχτεις στο πελαγος ..... ειναι ο μονος τροπος να βρεις το νησι σου!


@iris