Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015

Πουτάνα, όλα!



Είπα να κρατήσω μετριοπαθή στάση.
Να συμπορευτώ με κάτι που δεν ήθελα, δεν πίστευα, 
αλλά έπρεπε να δεχτώ ως μόνη καλύτερη (;) λύση.
 Μια άτακτη φυγή σίγουρα δεν είναι σοφή λύση.
Το μετά δεν το γνωρίζουμε καθόλου, ούτε είμαστε
προετοιμασμένοι για αυτό.


Όμως αυτό που έχει ακολουθήσει, απλά δεν υπάρχει!
Πείτε μου ότι δεν το ζούμε;
Ας με τσιμπήσει κάποιος να ξυπνήσω.
Η ανάσα μετά βίας βγαίνει και το μυαλό θολώνει.
Όταν ζητάνε γη και ύδωρ, δεν παζαρεύουμε το πόσο.
Στον Καιάδα και στα όπλα!

Έχουμε πόλεμο!
Τέλος!
ΠΟΥΤΑΝΑ, όλα!
@








Όλος ο πλανήτης είναι μαζί μας!
Παγκόσμιο ενδιαφέρον για την Ελλάδα στο twitter με το hastag #thisisacoup 
να είναι στην κορυφή του ενδιαφέροντος σε όλον τον πλανήτη.


και την αλληλεγγύη τους στην Ελλάδα.


ΥΓ: Μαθαίνω ότι υπογράψαμε τελικά!
Μαζί με το θάνατό μας νομίζω ότι ο Πρωθυπουργός υπέγραψε 
και τη δική του καταδίκη! 
Κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις 




Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

- Ποιοι ήταν πατέρα οι νικηταί και ποιοι οι ηττημένοι; - Στον πόλεμο, παιδί μου, υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι…


Στίχοι από το ποίημα του Θωμά Γκόρπα, 
ο τίτλος μου σήμερα

Θυμάμαι στο σχολείο που Ιστορία δεν μας δίδασκαν σωστά 
κι επιγραμματικά όλα τα κάναμε.
Έτσι μαθαίναμε για το έπος του '40
για το ΟΧΙ και το "Αέραααααα"
Βάζαμε και τη Βέμπο να παίζει 
"Παιδιά της Ελλάδος παιδιά"
και φουσκώναμε από περηφάνια.


Γιε μου, μονάκριβε μου, 
σε μαρμαρώσανε 
σε μια μικρή πλατεία 
σαν σε σκοτώσανε. 
Και γράψανε στην πλάκα 
με τόση υποκρισία: 
"έπεσε πολεμώντας 
για την Ελευθερία". 

Μα εγώ, μικρό μου αγόρι, 
που σε μεγάλωσα,
σε φύλαξα απ' το ξεροβόρι
και σ' ανάστησα, 
σου δίνω την ευχή μου 
και τη συμβουλή μου 
να λες σ' αυτούς που σε κοιτάνε 
με λυπημένα βλέμματα 
πως βρίσκεσαι εκεί, γιατί σου είπαν ψέματα.



Στο σχολείο χαιρόμασταν πολύ.
Χάναμε δύο ημέρες μάθημα.
Αυτό είναι στα μαθητικά χρόνια το έπος του '40:
Δύο ημέρες ανάπαυλα!

Γονείς διαβάστε Ιστορία μαζί με τα παιδιά σας!
Πίσω από τις γραμμές.
Δόξα τω θεώ υπάρχει υλικό, υπάρχει και το διαδίκτυο.
Εγώ έπρεπε να περιμένω πολύ....


Καλή σας μέρα
@ριστέα


Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Στον πόλεμο, παιδί μου, υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι…


“Λένε κάποια τραγούδια και ιστορικά βιβλία
πως ο στρατός μας θαυματούργησε στην Αλβανία.
Αλλ’ ο πατέρας μου κανένα θαύμα δε θυμόταν
κι όταν τον ρώταγα τον πόλεμο τον καταριόταν.
- Ποιοι ήταν πατέρα οι νικηταί και ποιοι οι ηττημένοι;
- Στον πόλεμο, παιδί μου, υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι…
Τα κρυοπαγήματα και τα κουρέλια του θυμόταν.
- Και τα ανδραγαθήματα; Ρωτούσα. Αποκρινόταν:
- Μπορεί οι νεκροί που τάφηκαν μέσα στο χιόνι
που πολεμήσαν μοναχοί και που πεθάναν μόνοι…
- Κ’ η Παναγία που σας προστάτευε πού ήτανε πατέρα
δεν ήταν δίπλα σας όταν φωνάζατε αέρα;
- Ίσως την έβλεπαν οι στρατηγοί την Παναγία
όταν μας ψάχνανε στους χάρτες μέσα στα γραφεία…”.

Θωμάς Γκόρπας, Τα ποιήματα


Καλημέρες αντιπολεμικές από μένα!
Η υπεράσπιση της πατρίδας είναι καθήκον !
Καταλαβαίνω την αναγκαιότητα ενός αμυντικού πολέμου!
Δεν θα τον στολίσω όμως ποτέ με φρου-φρου και αρώματα!
Η βία, το αίμα, η απώλεια ζωών με απωθεί και με ανακατεύει!
Στον πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι!
Υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι!

airis
Να περάσετε όμορφα
ό,τι κι αν κάνετε!