Dεν είχε χώρο πια... σε ότι την πόνεσε!

Φυσούσε απόψε, νοτιάς!
Δεν ήταν το κρύο που την έκανε να τυλιχτεί πιο καλά στη ζακέτα της. Ασυναίσθητα. Ο αέρας της θύμιζε χειμώνα. Κι ας ήταν ζεστός, γεμάτος υγρασία αυτός ο νοτιάς. 
Δάκρυα της θύμισε η υγρασία του.
Συγκράτησε τα δικά της.
Το φεγγάτι καρφωμένο στον ουρανό, λες και απόψε συνωμοτούσε γλυκά, να της φωτίζει τις σκέψεις της....
Πήρε βιαστικά το σκύλο για μια βόλτα. Πρόφαση, να το σκάσει. 
Να περπατήσει.
Να βάλει τις σκέψεις της σε σειρά.
Πνιγόταν.
Χρειαζόταν κι άλλον αέρα.
Γύρισε έπειτα από μια μακριά βόλτα. Ο σκύλος την κοίταζε με απορία. Ούτε μια λέξη δεν του είχε απευθύνει... Κάτι είχε, ήταν σίγουρος, την ένιωθε, την ήξερε πια καλά.....
Μπήκε στο σπίτι κι άρχισε την ιεροτελεστία, με τη γνωστή σειρά..
Απόψε την είχε πιότερο ανάγκη από ποτέ....
Άναψε τα κεριά, τα λάδια- πορτοκάλι με κανέλα... ( υπέροχα σκέφτηκε) - έβαλε στο καυτό νερό το καλύτερο αφρόλουτρο, τα άλατα και όταν πια ήταν έτοιμο βυθίστηκε με αργές κινήσεις στο νερό.....
Έκλεισε τα μάτια.... Κενό!
Πήρε στα χείλη της λίγο από το κόκκινο κρασί της....αγίασμα της φάνηκε!
Σε λίγα λεπτά δεν θυμόταν... Τι, πώς, γιατί; Ερωτήματα που χάθηκαν κάτω από το καυτό νερό......
Η κούραση της ημέρας λες και είχε χαθεί μαγικά.... 
"Να είναι έτσι ή το φαντάζομαι;", αναρωτήθηκε.
Δεν προλάβαινε να απαντήσει.... Όμορφες εικόνες είχαν εισβάλλει ...δεν είχε χώρο πια σε ότι την πόνεσε!

Καλό σας βράδυ 
airis

Ακούμε ό,τι θέλουμε να ακούσουμε!

-Σκοτεινιασμένο σε βλέπω σήμερα. Τι θα ήθελες να κουβεντιάσουμε;
- Αυτό που αφήσαμε στη μέση την τελευταία φορά!
-Θύμησέ μου;
-Θέλω να με αφήκουν στην ησυχία μου!
-Το θες πραγματικά;
-Τι λέμε τόσες μέρες;
-Νομίζω ότι εσύ "λες" τόσες μέρες. Αλλά δεν "κάνεις"!
-Τι να κάνω ; Να εξαφανιστώ;
-Αυτό το λες εσύ.Εγώ είπα κάνε κάτι. Άκουσε το μέσα σου, άκουσε μουσική, άκουσε τα πουλιά, άκουσε ψαλμωδίες. Να! Αν δεν θες να ακούσεις τους άλλους, ακούς κάτι άλλο.
-Ρε κοίτα τι εύκολα που τα λέει το άτομο! Έλα εσύ και κλείσε τα αυτιά σου στις μουρμούρες και σην πίεση των άλλων και θα σου δώσω και συχαρίκια!
-Δεν αφήνεις να σου κάνουν αυτό που δεν θες! Δεν χρειάζεται να οργίζεσαι. Δεν χρειάζονται λόγια. Είναι κουφοί οι άνθρωποι..... Ακούν ό,τι θέλουν!
Να άκουσε τι  γράφει ο Όσσο για αυτό:

"Είναι ένα παράξενο φαινόμενο, το πως η φύση έχει κάνει τα μάτια διαφορετικά από τα αυτιά. Δεν μπορείτε να κλείσετε τα αυτιά σας, αλλά μπορείτε να κλείσετε τα μάτια σας. Έχετε βλέφαρα να τα κλείνετε και να τα ανοίγετε, αλλά τι γίνεται με τα αυτιά σας; Η φύση δεν μπήκε στον κόπο να βάλει μικρά βλέφαρα στα αυτιά, επειδή γνωρίζει ότι είστε τόσο πολύ απασχολημένοι με το νου, που δεν τα χρειάζεστε. Τα αυτιά σας είναι πάντοτε κουφά! Ακούτε ή ακούτε μόνο αυτά που θέλετε να ακούσετε".

-Αν λοπόν ακούς τι σου λένε οι άλλοι είναι γιατί δίνεις μεγάλο περιθώριο στους άλλους να εισβάλλουν στη ζωή σου και να έχουν άποψη.Αν δεν θες απλά συνεχίζεις να κάνεις τη ζωή σου όπως επιθυμείς!

-Υπάρχει όμως τίμημα! 
-Όλα έχουν ένα τίμημα. Είσαι έτοιμος; Αυτή είναι η ερώτηση μου; 
Είμαστε έτοιμοι για το τίμημα;
Η απάντηση είναι ένα μοναχικό ζήτημα!

Ένας ακόμα φανταστικός διάλογος από το φανταστικό μου βιβλίο! 

airis

Επειδή αργούν τα θαύματα.....

-Τι ζητάω; Ζητάω πολλά ; Μια βοήθεια, μια κατανόηση, είναι κακό;

-Όχι , δεν είναι κακό. Ανθρώπινο είναι.

-Δεν την έχω λοιπόν. Από κανέναν . Πνίγομαι, το καταλαβαίνεις;

-Ναι, μπορώ να φανταστώ το συναίσθημα.

-Δεν με βοηθάς.

-Δεν μπορώ. Εννοώ πως μπορώ μερικές φορές, δεν μπορώ πάντα.

-Είσαι όλο φιλοσοφίες. Δεν με βοηθάνε οι φιλοσοφίες.

-Το γνωρίζω. Κι οι άγιοι δεν κάνουν κάθε μέρα θαύματα ξέρεις! Για αυτό μπρος κάνε κάτι. Το κάτι είναι σαφώς καλύτερο από το τίποτα. Μην επαφίεσαι στο θεό, σε αγίους, σε ξένες δυνάμεις! Όσο περιμένεις τους άλλους καθυστερείς... Κι νιώθεις ανήμπορος!

-Μα είμαι ανήμπορος!

-Όχι δεν νομίζω. Πήγαινε μια επίσκεψη σε ένα οποιοδήποτε ίδρυμα και έλα το βράδυ να κουβαντιάσουμε ξανά. Τότε θα δεχτώ την ανημπόρια σου

Φανταστικος διάλογος από το φανταστικό βιβλίο μου.

Καλή σας μέρα

Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!

@ριστέα