Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012

Photo a Day December # Feed back #


Πάει και ο  Δεκέμβρης. Και μαζί του και το 2012, thanks god!

Τελικά η φωτογραφική πρόκληση είναι όντως εθιστική! Όταν ξεκίνησα το Photo a day δεν το πίστευα ότι θα τα κατάφερνα να βγάλω εις πέρας όλες τις δοκιμασίες! Και να που όχι απλά έβγαλα έναν μήνα, αλλά δύο! Και μάλιστα έβγαλα έναν Δεκέμβρη όπου έτρεχαν πολλές υποχρεώσεις, ο όγκος δουλειάς μου έχει ήδη αυξηθεί -κι αναμένεται κι άλλο- κι όλο αυτό με έβγαλε κάποιες στιγμές μέχρι και νοκ άουτ!
Όμως είναι τόσες οι χαρές και οι ικανοποιήσεις που έχω πάρει από το Photo A Day! Το λάτρεψα !
Κάθε μέρα και μια φωτογραφία. Κάθε μέρα και μια προσωπική εξομολόγηση! 
Κοιτώντας πίσω τον Δεκέμβρη αναρωτιέμαι ακόμα κι εγώ πώς τα κατάφερα ! Πώς μου κατέβαιναν ιδέες! Κάποιες φορές θυμάμαι ερχόταν και με χτυπούσε κατακέφαλα τελευταία στιγμή η έμπνευση και ενώ άλλα είχα σκεφτεί αλλού κατέληγα! 
Αν είναι να ξεχωρίσω κάποια φωτογραφία περισσότερο από τις υπόλοιπες είναι η μέρα που έβαλα το παιχνίδι των σκιών ( κάτι που να αρχίζει από s) και η προτελευταία μέρα του Δεκεμβρίου (κάτι που με έκανε να χαμογελάσω τη χρονιά που πέρασε) κι αναφέρθηκα στο μπλογκ μου και σε όλους εσάς!

Αλήθεια, εσένα ποια μέρα σου άρεσε περισσότερο;

Μέρα 1η: 8:00
Μέρα 2η: Ειρήνη
Μέρα 3η: Κάτι που κράτησα
Μέρα 4η: Άσπρο-Μαύρο
Μέρα 5η: Κοιτάζοντας πάνω
Μέρα 6η: Εικόνα του τόπου μου
Μέρα 7η: Αστέρια
Μέρα 8η: Κάποιος που αγαπάς
Μέρα 9η: Με τι απαχσχολήθηκες
Μέρα 10η: Από κάτω
Μέρα 11η: Γλυκό
Μέρα 12η: Καπέλο
Μέρα 13η: Φώτα
Μέρα 14η: Πράσινο
Μέρα 15η: Ύπαιθρος
Μέρα 16η: Κάτι που έφτιαξα
Μέρα 17η: Στο πάτωμα
Μέρα 18η: Κάτι που με κάνει χαρούμενη
Μέρα 19η: Κάτι που να αρχίζει από s
Μέρα 20η: Καιρός
Μέρα 21η: Δέντρο
Μέρα 22η: Διακόσμηση
Μέρα 23η: Χαρά είναι____
Μέρα 24η, 25η, 26η :Παράδοση/ Γεύμα/ Ανακατωσούρα
Μέρα 27η: Πώς χαλαρώνω
Μέρα 28η: Κρύο
Μέρα 29η: Ζεστό
Μέρα 30η: Κάτι που με έκανε να χαμογελάσω τη χρονιά που πέρασε
Μέρα 31η: Πορτραίτο

Και με αυτή την ανάρτηση κλείνω το 2012!
Εύχομαι σε όλους σας απόψε καλή Πρωτοχρονιά, καλά να περάσετε, να γελάσετε, να διασκεδάσετε,να ξεδώσετε!
Έχουμε έναν ολόκληρο χρόνο για σκοτούρες και προβληματισμούς!
Γεροί να'μαστε........

Σας φιλώ
@ριστέα

Photo a Day Μέρα 31η

Photo a Day 31 December :  self-portrait

Πορτραίτο ζητάει η τελευταία δοκιμασία του Photo A Day!
Για χρόνια δεν έβγαζα φωτογραφίες. Έτσι έχω ένα κενό πολλών χρόνων όπου ξαφνικά μεγάλωσα! Αλλά δεν με τρομάζουν τα χρόνια που φορτώνομαι! Ούτε οι ρυτίδες. Αρκεί να είμαι γερή, δυνατή, να έχω την υγεία μου. Από κει και πέρα δεν με τρομάζει ο φακός! Είναι ένα παιχνίδι για μένα! Εσύ βλέπεις μια φωτογραφία, μια εικόνα. Αλλά πρέπει να με αγαπάς για να δεις πιο βαθιά μέσα μου. Να με γνωρίσεις! 
Μια φωτογραφία από μόνη της δεν λέει τίποτα.....


Είναι λοιπόν η τελευταία μου φωτογραφία τον χρόνο που φεύγει και την μοιράζομαι μαζί σου! 

Μισοχαμογελαστή. Περιμένω.... Αφουγκράζομαι.... Ελπίζω.... Εύχομαι...
Όλα να είναι καλύτερα τη νέα χρονιά, λιγότερο δύσκολα , πιο εύθυμα.....
Του χρόνου τέτοια μέρα εύχομαι απλά να χαμογελώ ακόμα περισσότερο!


Καλή σας μέρα
ΥΓ: Δεν σας αποχαιρετώ ακόμα....

Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012

Στο τέλος του χρόνου !


Βάζω τα καλά μου, τα στρας, τη δωδεκάποντη γόβα μου, τα κόκκινα χείλη μου, παίρνω τη σαμπάνια στο χέρι -έτσι για το έθιμο- και κατεβαίνω κάτω. Με την οικογένεια. 
Τα τελευταία χρόνια το ίδιο σκηνικό. 
Το ίδιο περιμένω κι αύριο.
Μόνη. 
Ο χρόνος αλλάζει...Χαρές αγκαλιές, φιλιά, ευχές! Παφ! Σκάει ο φελός στο ταβάνι και ρέει ο αφρώδης οίνος στα ποτήρια. Δεν μου αρέσει!
-Κρασάκι σκέτο έχουμε; 
-Καλή χρονιά!  Έλα πιες για το καλό !
Κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό. Τι γκρινιάζω; Μου αρέσουν οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Τα στανταράκια. 
Και στο τέλος της χρονιάς ο απολογισμός! Όχι ότι δεν θυμάμαι τι έγινε! Σε κάτι τέτοια έχω μνήμη ελέφαντα! ( αλήθεια ποιος τσεκάρισε τη μνήμη των ελεφάντων;) 
Όμως πάντα ήταν μια χρήσιμη διαδικασία. Εσωτερική. 
Πριν την τεχνολογία τα έγραφα σε γράμματα. Τα έχω όλα. Στο κουτί των αναμνήσεων. Τώρα εξελιχθήκαμε! Τα γράφουμε στην οθόνη, μας διορθώνει και τα λάθη από κεκτημένη ταχύτητα! Τα λάθη της χρονιάς ποιος τα διορθώνει άραγε; 
Μια χρονιά το σκάει, μια άλλη έρχεται! Νούμερα που αλλάζουν! Το 12 γίνεται 13!
Θα με πάρει καμιά βδομάδα να το συνηθίσω, στα τιμολόγια! Σε 10 μέρες θα έχει μπει για τα καλά στο πετσί μου. Εγώ πια δεν θα δηλώνω 42 μα 43, κακή συνήθεια να μεγαλώνω 6 μήνες νωρίτερα.... Και κάπως έτσι θα κυλήσει. 
Μόνη.
Δεν θα έχει κάτι το ξεχωριστό. Η ανέχεια θα συνεχίσει, τα χαράτσια θα συνεχίσουν να έρχονται, το ηλεκτρικό θα ανέβει - πάει και το κλιματιστικό θα κοπεί κι αυτό σιγά σιγά- πόσα ξύλα πια να ανεβάσω; Θα θέλω κάτι ...θα μπαίνει στο πρόγραμμα, τον άλλο μήνα, στη λίστα κι αυτό ...και οι λίστες θα γεμίζουν και τα όνειρα θα φτάνουν έως και έξι μήνες μετά.... Και μετά θα μεταθέτω τις ημερομηνίες. Και θα φτάσει -πρώτα ο θεός- και το τέλος του 13 και θα είμαι εδώ να γράφω πάλι απολογισμούς 
"Βάζω τα καλά μου, τα στρας, τη δωδεκάποντη γόβα μου, τα κόκκινα χείλη μου...."

Στοπ! Αυτή δεν είμαι εγώ!  Τι γράφω; Ποιος γράφει;
Ναι είναι δύσκολα ! 'Ηταν δύσκολα! Και θα είναι ακόμα περισσότερο! 
Μπορεί να συνεχίσω να είμαι μόνη! Και; Ποιος είπε, που είναι γραμμένο ότι πρέπει όλα να βγαίνουν σε ζευγάρια; Ποιος είπε ότι πρέπει να έχεις όλες τις ανέσεις για να είσαι ευτυχής;
Ποιος μας πέρασε αυτές τις παπαριές στον σκληρό του εγκεφάλου;
Μου αρκούν τα λίγα τα απλά! Έτσι εφτιάχτηκα εγώ!
Να αντέχω!
Να γελάω!
Να αγαπάω!
Η χρονιά που φεύγει μου αφήνει τα καλύτερα μαθήματα! Μου αφήνει ακόμα πιο δυνατές σχέσεις! Μου αφήνει μια γλύκα στα χείλη ότι άντεξα και φέτος, ότι τα κατάφερα!
Άφησα πίσω μου ότι με πίκραινε και με χαλούσε. Δέθηκα ακόμα πιο σφιχτά με αυτούς που αξίζουν στη ζωή μου! Απόχτησα νέες φιλίες, από μακριά και μια υποψία..... Το μέλλον όσο δύσκολο κι αν φαντάζει, εγώ,θα το παλεύω!


Λίγη αστερόσκονη έχω να σας μοιράσω ....
Αυτό....  και την αγάπη μου!
Όλα θα πάνε καλά!
@ριστέα



Photo a Day Μέρα 30η

Photo a Day 30 December : Something that made you smile this year 

Κάτι που έκανε να χαμογελάσω τη χρονιά που πέρασε. 
Τι να πρωτοθυμηθώ;. Δεν χρειάζομαι εξάλλου πολλά για να χαμογελάσω εγώ. Ένα αστείο του μπαμπά μου - που έχει αστείρευτο κέφι, το φάρμακό του ενάντια στον καρκίνο, ένα πείραγμα του μικρότερου ανιψιού μου, ακόμα ακόμα και το καυστικό χιούμορ του μεγάλου μου ανιψιού, μια γκάφα δική μου (αρκεί πολλές φορές για να σκάσω απίστευτα χαμόγελα- ω θεέ μου η χρονιά μου ήταν γεμάτη από τέτοιες στιγμές) και τα πλακάκια που έσπασαν στο σπίτι με έκαναν να χαμογελάσω ως αντίδοτο στην απόγνωση και το καινούργιο μας σκυλάκι μου έδωσε χαμόγελα πολλά,κι η κολλητή μου; ακόμα περισσότερα!
Και στη δουλειά ακόμα, παρά την κούραση ορισμένες μέρες και την γκρίνια, την πίεση και το αλαλούμ που μπορεί να επικρατεί περνάμε ονειρικές στιγμές γέλιου.
Κι όμως θέλω να αναφερθώ σε κάτι άλλο που έδωσε απίστευτα χαμόγελα αυτή τη δύσκολη χρονιά και το οποίο δεν μπόρεσα να το αποδώσω καλά σε φωτογραφία- ας πάρω κάτω από τη βάση σήμερα λοιπόν! Δεν πειράζει!





Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την απίστευτη χαρά που μου δίνετε όλοι εσείς που περνάτε από τα μέρη μου και μου αφήνετε μια καλημέρα, ένα φιλί, μια σκέψη σας! Αλλά το ίδιο αισθάνομαι κι εγώ όταν σας διαβάζω να ξέρετε!
Δημιούργησα λογαριασμό στον blogger στο τέλος του 2008 χωρίς να ξέρω γιατί! Και μέχρι το Δεκέμβρη του '10 δεν ήξερα τι να κάνω με αυτό!  Ντρεπόμουν να γράψω κάτι δημόσια! Δειλά δειλά έκανα κάποιες δημοσιεύσεις μέσα στα επόμενα δύο χρόνια αλλά ήταν κομματάκι βουβές! Δεν ήξερα τι σημαίνει μπλόκινγκ κι άργησα πολύ να πάρω χαμπάρι, όπως και εσείς αργήσατε να με ανακαλύψετε! 
Πιο πολύ λοιπόν δημοσίευα για πάρτη μου! 
Αλλά ήταν η επικοινωνία μαζί σας λατρεμένοι μου που μου έδωσε χαρά ! Μοιραζόμαστε ορισμένες φορές πολύ περισσότερα από μια καλημέρα και ένα φιλί! 
Μοιραζόμαστε κοινές ελπίδες, ίδιες ανησυχίες, το φόβο μας για το μέλλον! Δώσαμε και πήραμε  λόγια καρδιάς, συμπαράσταση κι ανακούφιση για πολλά προβλήματά μας μέσα στη δύσκολη αυτή χρονιά που φεύγει.
Εύχομαι ο νέος χρόνος που έρχεται να είναι για όλους μας κάθε άλλο παρά γρουσούζικος ( λόγω του 13). Να έχει προκλήσεις, χαρές  και ευχάριστες εκπλήξεις !
Να δεθούμε ακόμα περισσότερο και να συνεχίζουμε να στηριζόμαστε, να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να ενθαρρύνει ο ένας τον άλλον! 
Η αποδοχή και η ενθάρρυνση είναι ότι χρειάζεται για να εξελιχθεί σωστά μια ανθρώπινη ύπαρξη!
Και εσείς μου τα χαρίσατε απλόχερα!
Είναι λοιπόν να μην χαμογελάω;

Καλή συνέχεια να έχουμε
@ριστέα




Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Photo a Day Μέρα 29η

Photo a Day 28 December : hot !

Ζέστη! Τι υπέροχη αίσθηση ειδικά μέσα στην καρδιά του χειμώνα! Είμαι παιδί του καλοκαιριού και λατρεύω το καλοκαίρι αλλά όταν έχεις ζέστη μες στο χειμώνα είναι όνειρο.
Σήμερα ήταν μια από αυτές τις μέρες.... Που ξημερώνει και μπαίνει ο ήλιος από τις χαραμάδες και σου ψιθυρίζει: "έλα σήκω, σε περιμένω" . Πετάς τα σκεπάσματα κι αφού δεν δουλεύεις, τρέχεις με λαχτάρα έξω να πιεις έναν ζεστό καφέ, μαζί με την όμορφη παρέα σου! 
Θα μπορούσαν να είναι φωτογραφίες από το καλοκαίρι που πέρασε, ξεχασμένες στο αρχείο μου, στον υπολογιστή. Μα είναι σημερινές, μεσημεριανές, στην αυλή του σπιτιού μου!

Τα σύννεφα αφού άδειασαν χτες βράδυ 
το νερό που κουβαλούσαν, σήμερα χάθηκαν.
 Έμειναν δύο-τρία να παίζουν με τον ολόλαμπρο ήλιο!


 Λιακάδα!
Λες και είναι καλοκαίρι!


 Όλα τα έλουζε το φως!


 Την ένιωσες τη ζεστασιά;

Το βράδυ το κορμί που γλυκάθηκε όλη μέρα
επεδίωξε κι άλλη θερμότητα.
Τι όμορφα που γλείφουν οι φλόγες το ξύλο!


 Αλλά από το τζάκι της μαμάς είχα καλύτερη οπτική!



Να έχετε ένα ζεστό, υπέροχο Σαββατόβραδο!
@ριστέα