Παρασκευή 8 Ιουλίου 2016

Σελιδοδείκτες κολεξιόν~Καλοκαίρι 2016


Έλα μέτρα μαζί μου...1,2,3,4... 15 σελιδοδείκτες!
Είχα όρεξη αυτή τη φορά!
Καλά-καλά δεν χωρούσαν στο κάδρο!
Για αυτό κι αυτή η θολούρα...
Αλλά παρακάτω έβαλα τα δυνατά μου να είναι καλύτερες!
(Όρκο δεν παίρνω! Δεν είμαι και η Μemaria εξάλλου)

◙

8 ξύλινοι και 4 από χοντρό χαρτόνι 
δικής μου έμπνευσης και κατασκευής.
Μπορείτε να διακρίνετε τους ξύλινους από τους "χαρτονένιους";

Κι άλλοι 3 από χαρτόνι κι αυτοί,
χωρίς τρυπούλα και κορδέλα, να μείνει κάτι και για μένα.
Γιατί τόσοι σελιδοδείκτες "πέρασαν" από τα χεράκια μου,
έναν, έστω έναν για μένα, δεν κράτησα ποτέ!

Οι ξύλινοι....

και οι "χαρτονένιοι" μου

και το πίσω μέρος αυτή τη φορά σκέφτηκα να το "ντύσω" 
με δαντελίτσα

Και μερικά ζουμ!

Η νέα κολεξιόν σελιδοδεικτών "Καλοκαίρι 2016"
έγινε για τις τυχερές φίλες που αναμένουν τα δώρα τους
από τις πρόσφατες κληρώσεις και το 12ο Συμπόσιο Ποίησης.
Καλέ όχι. Δεν θα πάρουν μόνο σελιδοδείκτη.
Τς, τς! Ακόμα να με μάθεις;

Σε γλυκοφιλώ
@ριστέα



Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016

Μικροί καλλιτέχνες εν δράσει !


Εννέα μικροί φίλοι, ηλικίας 11-12 ετών
έμαθαν, συζήτησαν, δημιούργησαν
μόνοι αλλά και μαζί στη δεύτερη δράση μου στην 
καλοκαιρινή εκστρατεία Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας της 
που είχε θέμα τα διαφορετικά είδη φύλλων.

◙

Μαζί μου είχα φέρει πολλά, πολλά φρέσκα αλλά και ξερά φύλλα.
Τι ευτυχία να έχω κήπο και περιβόλι!
Έτσι τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν, να αγγίξουν 
αλλά και να μυρίσουν πολλά και διαφορετικά είδη φύλλων.
Να εντοπίσουμε διαφορές, να μιλήσουμε για τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης
αλλά και την αναγκαιότητα της πτώσης των φύλλων των Χειμώνα.



Η αίθουσα γέμισε έτσι με φύλλα πλατάνου, συκιάς, ευκαλύπτου, δάφνης,
πορτοκαλιάς και λεμονιάς, αχλαδιάς και αμυγδαλιάς,
βερικοκιάς, τζιτζιφιάς, γιούκα, 
από το δέντρο βουρτσάκι,το φυτό νυχάκι, τριανταφυλλιάς, μολόχας, καλαμιάς,
αλλά και πιο λεπτά φύλλα όπως από γρασίδι κι αγριόχορτα
μα κι από αρωματικά φυτά όπως δεντρολίβανο, 
βασιλικό, σέλινο, μαϊντανό, μέχρι και καυκαλίδα είχα
και τώρα που το θυμήθηκα ...ξέχασα το δυόσμο!
Η αίθουσα μοσχομύρισε σας λέω!

Κι έπειτα...
Έπειτα μιλήσαμε για τα ξερά φύλλα.
Πώς τα αποξηραίνουμε, ποια διαδικασία ακολουθούμε για να μένουν 
επίπεδα αλλά και να μην τρίβουν.
Έδειξα στα παιδιά φύλλα που ξεράθηκαν φυσικά αλλά και 
τα άλλα, τα "περιποιημένα" μου!
Και τι κάνω με αυτά.

Έπειτα τους έδωσα υλικά (liners, glitters, pearl pens, ακρυλικά και πινέλα) 
και πολλά ξερά φύλλα,
και την ελευθερία να κάνουν ό,τι θελήσει η μικρή καλλιτεχνική ψυχούλα τους.

Και το έκαναν με το καλύτερο δυνατό τρόπο!

Στο τέλος δημιουργήσαμε ένα συλλογικό έργο, το υπογράψαμε 
και το δωρίσαμε στη Βιβλιοθήκη
 ως ενθύμιο αυτής της εκδήλωσης.

Τα παιδιά έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για βιβλία με κατασκευές,
κολάζ, δημιουργίες με ή χωρίς φύλλα και δανείστηκαν βιβλία 
για να μάθουν περισσότερα.
Γιατί και η καλλιτεχνία δεν αρκεί να είναι στο αίμα σου.
Χρειάζεται και η γνώση!

Μαζί μας και η υπεύθυνη των προγραμμάτων 
της Βιβλιοθήκης Πύργου, κ. Νίκη Κατσιάπη, 
την οποία κι ευχαριστώ θερμότατα για όλη της την υποστήριξη.

Σας φιλώ γλυκά 
@ριστέα

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016

And last but not least... Το Λυσιππάκι μας, παίζει το πιο ερωτικό κονσέρτο !


Κοντσέρτο

Κρόσσια πήρες του φεγγαριού
Και του ήλιου αχτίδες, στο χρώμα του κεχριμπαριού. 
Κι έπλεξες σελαγισμό, 
Ως σινιάλο ν' ακουμπήσει στου παραθυριού μου τον λογισμό. 
Έφτασες στο κατώφλι τής σκέψης μου κι ακούμπησες απαλά, 
Σαν πέταλα λουλουδιού π' αγγίζεις σιγά και τρυφερά. 
Σαν παιδί εκστατικό με μάτια φωτερά σε ψάχνω, 
Για ταξίδι αλαργινό, για τ' άγνωστο, τ' απατηλό, το λάγνο. 
Τα χέρια μου πείθω πως είναι τα δικά σου, 
Πως σου δίνομαι κι ας είμαι μακριά σου. 
Στο πέρασμά τους αρχίζουν να νοτίζουν, 
Ν' αφήνουν νότες, το κορμί μου να πορίζουν. 
Το σολ να ξεκλειδώνει τις αισθήσεις, 
Και του πάθους να ξυπνά τη λαχτάρα για κατακτήσεις. 
Το φα να γρηγορεύει την αναπνοή στου πόθου τη ματιά, 
Ν' αφήνει το κόκκινο της ηδυπάθειας να τρέχει και να βάφει με βια. 
Το λα να γλιστράει με λαγνεία στον λαιμό,
Και να χάνεται σε κοφτές ανάσες π' αποζητούν την κορύφωση, τον λυτρωμό. 
Κι όταν οι νότες γυρίζουν σε μένα, 
Φτιάχνουν κοντσέρτο για δυο κορμιά, σ' ένα όνειρο κρυμμένα. 

Lysippe 



Το κορίτσι μας έγραφε κάποτε στο δικό του χώρο
και υπέγραφε ως Lysippe.
Είναι η Αναστασία μας και εύχομαι να ανοίξει στο μέλλον ξανά
το δικό της χώρο!
Τσιγκλάτε την κι εσείς, πληζ! ☺

Νομίζω ότι ήταν η πιο ερωτική συμμετοχή στο 
12ο Συμπόσιο Ποίησης 
και δεν πέρασε διόλου απαρατήρητη!
Τη φιλοξενώ γιατί αξίζει να μάθει πόσο άρεσε
άσχετα από βαθμούς και θέσεις!

12ο Συμπόσιο ποίησης

Σήμερα έχω τη δεύτερη εθελοντική δράση μου
στη Βιβλιοθήκη.
Τι θα κάνω άραγε με διαφορετικά είδη φύλλων 
που είναι το θέμα μου;

Σας γλυκοφιλώ.
@ριστέα


Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

Σήμερα ταξιδεύουμε με τη Γιούλη στο ψαροκάϊκό της....


Μ'ένα σου βλέμμα ταξιδιάρικο

Μ'ένα σου βλέμμα ταξιδιάρικο
σαν ένα μικρό ψαροκάικο
σε γαλάζια πλέω νερά.
Ταξιδεύτρια με τον νου, την ψυχή και έναν χάρτη
έχοντας ως αποσκευές τις ελπίδες στην αγάπη
γυρεύω ίσως στεριά.
Ανέμους δυνατούς και θύελλες
μπόρες ξαφνικές, εφήμερες
υπομένει γερά το μικρό καΐκι.
Και μ'ένα σου βλέμμα ταξιδιάρικο
για τον Ορίζοντα πέρα τον άπιαστο
συνεχίζεται το ταξίδι.
Προς τα βαθιά...

georgia vasilliou (Γιούλη)


Σας είχα προϊδεάσει για τη Γιούλη.
Συντοπίτισσα και βιβλιοφάγο, σας την είχα παρουσιάσει.
Πρόσφατα τη συνάντησα κι από κοντά με σάρκα κι οστά!

Πέρα από τη σάρκα και τα οστά, η Γιούλη είναι μια μεγάλη ψυχή.
Προσφέρει με όλο της το είναι όπου κι όπως μπορεί.
Τα εθελοντικά προγράμματα στη Βιβλιοθήκη μας εξάλλου 
υπήρξαν η αιτία της γνωριμίας μας.

12ο Συμπόσιο ποίησης

Το σημερινό ποίημα ήταν η συμμετοχή της στο 
12ο Συμπόσιο Ποίησης.
Γιούλη μου σε καλωσορίζω στην παρέα μας και στο Συμπόσιό Μας!
Πάντα θα έχεις μια ζεστή γωνιά εδώ,
μέχρι να κάνεις τη δική σου!

Καλή σας μέρα
Σας γλυκοφιλώ
@ριστέα

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016

" Από ‘να σύννεφο γαντζώθηκε, τ' ουρανού βαρκάκι" η γλυκιά μας Ινώ .....


.....και μας έδωσε έναν γλαφυρό, παραστατικό μα συνάμα και τρυφερό,
Απολαύστε άλλη μία, μόνο του, όπως του αξίζει!

Ναυαγός

Της γης ναυαγός από ‘να σύννεφο γαντζώθηκα
τ’ ουρανού βαρκάκι, σανίδα σωτηρίας
που ‘χε απομείνει μόνο του μια μέρα του Αυγούστου.
Συνειδητός ταξιδευτής του ονείρου
αρμενίζω μαζί του στα άγνωστα του Ήλιου σοκάκια
λιγότερο πυρακτωμένα απ’ αυτά που άφησα.
Κι αν στο ταξίδι αυτό μου ‘λειπε κάτι απ ’τη γη,
μόνο ένα κομμάτι θάλασσα θα ζήλευα
και λίγο μυρωδάτο νοτισμένο χώμα
μετά απ’ τη βροχή!


Από μένα και την Ινώ, 
ευχές για μια υπέροχη εβδομάδα
♥