Δευτέρα 21 Μαΐου 2018

Ενημερωτικό σημείωμα... απελπισίας!


Μέρες τώρα κρατούσα αυτό το ενημερωτικό σημείωμα
και δεν το ανέβαζα. 
Προσπαθούσα να αποφύγω το στόλισμα...
Γιατί θα με στολίσετε, αυτό είναι σίγουρο.
Αμ εξαφανίζομαι, αμ επανέρχομαι με γκρίνια!

Αλλά δεν άντεξα η κακούργα!
Μισή ντροπή δική μου, και μισή δική σας!
Δεν θα με ξεκάνετε εσείς!
Δεν θα με στείλετε στο γιατρό!

Γιατί πουλάκια μου δεν προσέχετε τους όρους του Συμποσίου;
Ξεκάθαρη δεν είμαι;

χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.
Γράψτε μέσα στο μέιλ, σαν απλό κείμενο.

Αντ΄ αυτού εγώ λαμβάνω ...άλλα ντ'άλλα της Παρασκευής το γάλα!
Οκ. Απλή επικόλληση κάνω πάντα. Και θα έπρεπε να αρκεί.
Αλλά έλα που αυτό στον blogger δεν γίνεται! 
Δεν συνεργάζεται, μανούλα μου. Τα έχει μπήξει.... σαν γάιδαρος!
Είδα και αποείδα, απελπίστηκα και σας γράφω....
για να μην με γράφετε εσείς!


◙ Το word αφήνει διαστήματα
◙ Ο μπλόγκερ συνεργάζεται μόνο με φωτό σε jpg, gif & png
◙ Γράψτε μέσα στο μέιλ απευθείας.

Μερσί που με ανέχεστε!
@

υγ: Συμμετοχές έως και την Τετάρτη 23 Μαΐου,
τα μεσάνυχτα

Τρίτη 1 Μαΐου 2018

20ο Συμπόσιο Ποίησης


Σας έβγαλα τη ψυχή!
Κι "οσονούπω Συμπόσιο", και "έσο έτοιμος", ετσετερά,
αλλά εγώ και το μπλογκ μου για καιρό κάναμε τους κινέζους.
Φθάσαμε στο Μάιο όμως και η Πρωτομαγιά 
είναι μια καλή μέρα, αφού "κ ά θ ο μ α ι", (τρόπος του λέγειν)
να σιάξω λίγο την ανάρτηση που ήταν έτοιμη από τον Μάρτη παρακαλώ! ☺
Οπότε καταλαβαίνετε η λέξη-κλειδί δεν θα είναι καθόλου
εποχιακή και επίκαιρη...
Για σας. (Για μένα, δεν παίρνουμε κι όρκο☺)


Κοιτούσα πριν δυο μήνες που λέτε
ένα πρόχειρο σημείωμα στο οποίο κρατώ 
διάφορες λέξεις που μπορεί να μου κάνουν κλικ για επόμενα συμπόσια
και δεν με ικανοποιούσε καμία.
Ως τώρα, όλα είχαν πάει κατά κάποιο τρόπο, κλιμακωτά.
Έτσι αναζητούσα κάτι που να έχει μια κάποια συνέπεια στην κλιμάκωση.
Κάτι που θα σας κάνει να λυθείτε 
και να δώσετε θησαυρούς!

Στα 19 Συμπόσια Ποίησης που προηγήθηκαν, παρέλασαν διάφορες
"θεματικές" συνήθως, λέξεις.
Εξαίρεση αποτέλεσε το πρώτο συμπόσιο, για ευνόητους λόγους.
Στο πρώτο εξάλλου δεν γνώριζα πως το Συμπόσιο θα γινόταν 
θεσμός στην όμορφη παρέα μας και θα αποκτούσε 
μία μορφή που θα πειραζόταν και θα άλλαζε στην πορεία τόσο-όσο!

Έτσι στο πρώτο, λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2013
είχαμε τρεις λέξεις, (Βηθλεέμ, άστρο ή αστέρι & μονοπάτι)
από το δεύτερο όμως και μετά επικράτησε η επιλογή μιας λέξης,
πάντα από μένα, 
(κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν συμμετέχω
στο διαγωνιστικό κομμάτι)
που στην ουσία παρέπεμπε σε ένα γενικότερο θέμα, 
με την ελευθερία πάντα της κυριολεκτικής ή μεταφορικής χρήσης
της εκάστοτε λέξης.

Έτσι παρέλασαν με σειρά εμφάνισης-από το 2ο συμπόσιο και μετά:

Έρωτας, 
Άνοιξη-Αναγέννηση
Θέρος-θερινός
Ποίηση-Ποιητής
Αλλάζω-αλλαγή
Έαρ-εαρινός
Θάλασσα-θαλασσινός
Πατρίδα
Χρόνος-χρόνια-χρονιά
Παιδί-παιδικός
Ταξίδι-ταξιαδιάρης-ταξιδευτής
Χρώμα-χρωματίζω-χρωματιστός
Γέννα-γεννάω-γέννηση-γέννημα-Χριστούγεννα
Ζω-ζωή-Ζωντανός
Μάνα-μητέρα-μαμά
Φιλία-φίλος-φιλικός
Γυμνός-γύμνια-γυμνώνω
Θεός-θεϊκός-θέωση

Κι επειδή μπήκα σε μια άτυπη αναδρομή, ας το προχωρήσω λίγο... 

➤Ας θυμηθούμε τους, ως τώρα, -πρώτους νικητές
(σε κάποια συμπόσια είχαμε και 2ο και 3ο):

Ποιώ-Ελένη, 8 νίκες
Μαρία Κανελλάκη, 4 νίκες
Κλαυδία, 2 νίκες
Έλλη (funkey monkey), 1 νίκη
Petra, 1 νίκη
Πέτρος(ακυβέρνητος), 1 νίκη
ANNA Flo, 1 νίκη
Μary Pertax & Ελένη Β (ισοψηφία), 1 νίκη

➤ Έχουν δοθεί μέχρι σήμερα σε νικητές συμποσίων 
και κληρώσεων (συμποσίων) όσων συμμετέχουν σ' αυτά, 
αν υπολόγισα σωστά, 44 τουλάχιστον δώρα,
(καθώς αν ξεχάσω κάποιον σε κλήρωση, μετά στέλνω επιπλέον δώρο ☺).

➤Επειδή κατά καιρούς δέχθηκα στο παρασκήνιο 
διάφορες πιέσεις να το πω; γκρίνια να το γράψω;
για θέσεις, ήτοι σειρά εμφάνισης, 
[ό,τι δηλαδή παρουσία στην πρώτη ανάρτηση δίνει αβαντάζ]
και άλλα πολλά, που δεν είναι της παρούσης,
κάθισα στο παρελθόν κι έβγαλα στατιστικά! Ω, ναι!

Φυσικά κάπως έτσι προέκυψε και η κλήρωση της θέσης
και βρήκα την υγειά μου!

Έχω λοιπόν να αναφέρω ότι οι νίκες έχουν προέλθει:

εμφάνιση στην α' ανάρτηση: 5 νίκες
εμφάνιση στη β' ανάρτηση: 10 νίκες &
εμφάνιση στην γ' ανάρτηση: 5 νίκες (εδώ και η μοναδική ισοψηφία που είχαμε)

Μάλλον η παρουσία στη β' ανάρτηση είναι η προνομιούχα τελικά! ☺

➤Ε, δεν έχει άλλα! 
Σας έβγαλα και πάλι τη ψυχή!☺
Καιρός να σας πω τη λέξη!


Έτσι έκλεισα τα μάτια και σκέφτηκα τι θέλω να διαβάσω!
Τι ποθεί πιότερο η ψυχή μου...Ε, αυτό! 

Ψυχή!

Πάρτε την και κάντε τα μαγικά σας!
Ξύστε τα μολύβια σας και τη ψυχούλα σας....
Χρησιμοποιήστε τη λέξη κυριολεκτικά ή μεταφορικά,
σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού-
η επιλογή, όπως πάντα, είναι δική σας.


Από σήμερα λοιπόν 1 Μαΐου
έως και την Τετάρτη 23 Μαΐου  τα μεσάνυχτα
 όπως καθιερώθηκε πλέον,
θα περιμένω τη συμμετοχή σας στο mail μου

tea_airis@yahoo.gr

μέσα στο mail κι όχι με επισύναψη,
χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.
Γράψτε μέσα στο μέιλ, σαν απλό κείμενο.
Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο 
και φυσικά μια εικόνα δικής σας επιλογής.
Έως και δύο συμμετοχές ο καθένας σας και πάλι.

Την Πέμπτη 24 Μαϊου εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους
σε Random list και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά.
Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις 3 αναρτήσεις μου 
και την Παρασκευή θα βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.

Από Παρασκευή 25/05 έως και Πέμπτη 31/05
τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία
με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα.
Παρασκευή 01/06
θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Η δική μου, εκτός συναγωνισμού πάντα,
συμμετοχή προϋπάρχει (Τη ψυχή μου ακούμπησα)
παρ' όλα αυτά σκάρωσα κάτι στίχους ακόμα
οι οποίοι θα ακολουθήσουν σε επόμενη ανάρτηση.



Εσείς αλήθεια ποιο Συμπόσιο αγαπήσατε περισσότερο;

Σας φιλώ!
Καλό μήνα!

@ριστέα
♥
Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία 
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 
Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).
Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους 
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνον φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Κυριακή 29 Απριλίου 2018

25 Λέξεις #11


(1)
Αφόρετος αυτοσεβασμός
Στο κουτί του, ατσαλάκωτος
Χαρίζεται
Ο κάτοχος, στα χαρακώματα των σόσιαλ
το σφυρί του καδραίνει
Τις λέξεις όλες, καρφιά τις έχει
Διαδώστε και σώστε!

❃

(2)
Στην Καλντέρα,
εκεί που πρωτόσμιξαν με το πάθος φορεμένο κατάσαρκα,
εκεί γκρεμοτσάκισαν και το όνειρο.
Συμβαίνει στους (επιπόλαιους) Έρωτες...
Ξαμολιούνται με την ανατολή,
και σβήνουν στο μελαγχολικό ηλιοβασίλεμα.

❃

Η Μαρία, απ' το Κείμενο,
ξαναέδωσε μετά από πολύ καιρό το κίνητρο,
κι όλοι οι καλοί φίλοι πιάσαμε τα μολύβια μας και γράψαμε 
από ένα ολιγόλεκτο ~ έως 25 λέξεις ~ με αφορμή τη φωτογραφία
που επέλεξε αυτή για μας.
Κι όλες οι συμμετοχές πραγματικά ήταν αξιόλογες, 
με το Κατερινιώ μας, να έχει την τιμητική της! Άξια!

Εγώ έγραψα κι ένα ακόμα και ρίχνοντας κορώνα-γράμματα 
έστειλα το πρώτο.

❃

Πρωτομαγιά ξανά εδώ με το 20ο Συμπόσιο Ποίησης!
Καλά να περνάτε!

@ριστέα


Πέμπτη 12 Απριλίου 2018

Γρίφοι


Παλεύω με τα τέρατα, σου είπα
Μα εσύ δεν είδες δράκους γύρω μου
Κι έτσι δεν κατάλαβες
-Κοίτα τις γραμμές στη σειρά
Σε κουτάκια στοίβαζα ως τώρα τη ζωή μου
Όλα στη σειρά. Όλα τακτοποιημένα
-Τις παραδόσεις τηρούσες θαρρώ
-Τις ισορροπίες μου φοβόμουνα μη χάσω
-Τι γλώσσα μιλάς; Όλο με γρίφους
Κοπιάζω στα λόγια σου να μπω
-Είναι που λύθηκε η ψυχή
Και στο άσπρο κολυμπάει
-Γιατί τα αναμοχλεύεις
Κάτσε να ξαποστάσεις
Της κούρασης τον ιδρώτα να μεταλάβεις
-Τα γρανάζια του νου είναι που τρέμω
Αυτοί είναι οι δράκοι! 

@ριστέα



Έπρεπε να γράψω με βάση την αρχική εικόνα, την οποία και παρέλαβα 
από το Κανελλάκι μου. Κείμενο θαρρώ.
Για τη φωτο-συγγραφική μας σκυτάλη!
Αλλά εγώ με άφησα ως συνήθως έρμαιο της έμπνευσης,
κι αυτό που μόλις διαβάσατε, κατάφερα στο χαρτί να αποτυπώσω.
Ελπίζω τη γλώσσα μου να κατάλαβαν κάποιοι
και οι γρίφοι να μην έμειναν μετέωροι!

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα διαδικτυακά μας δρώμενα 
κι επιστρέφω...
Το νου σας ... Ένα Συμπόσιο αδημονεί 
στο φως να βγει!

Επιλέγω για τη Μία μας την επόμενη σκυτάλη...







Κυριακή 1 Απριλίου 2018

Ιερή αποστολή ~ 14ο Παίζοντας με τις λέξεις ~ Συμμετοχή 2 από 2



Όχι, δεν σας κάνω πλάκα!
Δεν είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα.
Έχω ανάρτηση!
Όχι, ψέμα. Έχω δύο αναρτήσεις!
Εδώ, η άλλη!


Δεν χρειάστηκε καν να ρίξουν νόμισμα.
Ήξερε ότι ήταν κάτι που έπρεπε να το κάνει. Όχι, δεν ήταν καθήκον. Ήταν ανάγκη. Όσο δύσκολο κι αν της ήταν.
Σίγουρα, οι δικοί της ήθελαν να μιλήσουν κι αυτοί. Όμως κι αυτή δικός της άνθρωπος δεν ήταν; Παραστάτισσα η μία στην άλλη και στα καλά και στα άσχημα, μια ζωή ολόκαιρη, είχαν κάθε λόγο να νιώθουν οικογένεια! Στιγμές, χαρές, ρούχα, παπούτσια, συνταγές, μυστικά, γέλια, δάκρυα, πόνοι, χωρισμοί, αρρώστιες, επιτυχίες, ... όλα τα είχαν μοιραστεί. Εκτός από άνδρα, φυσικά. Όχι! Αυτή δεν ήταν μία απλή φιλία. Ήταν σχέση ζωής. 

Κάνει μια φευγαλέα αναδρομή στο παρελθόν τους... Πόσα χρόνια, θεέ μου! Πόσες αναμνήσεις. Τα μάτια της βουρκώνουν ξανά."Τι πράγμα κι αυτό με τα δάκρυα; Μα δεν στερεύουν καθόλου οι βρύσες", γκρίνιαξε σαν μικρό,παραπονιάρικο κοριτσάκι!  

Ήξερε ότι θα ερχόταν αυτή η αναπόδραστη ώρα." Έτσι είναι η ζωή!" Το επαναλαμβάνει διαρκώς εδώ και καιρό, μπας και πειστεί, μπας και ανακουφιστεί λίγο! Μάταια!  Είχε προσπαθήσει να προετοιμάσει τον εαυτό της. Άδικος κόπος. "Ματαιοπονεί όποιος πιστεύει ότι είναι προετοιμασμένος για το θάνατο των ανθρώπων που αγαπάει", φώναξε δυνατά και τρόμαξε και η ίδια από το ηχόχρωμα της φωνή της. Σπάραζε πια... Πώς να αποχαιρετήσει τη φίλη που μαζί έζησαν πενήντα-πέντε ολόκληρα χρόνια; Θυμάται σαν χτες την πεντηκοστή τους επέτειο. Πόσο τις πείραζαν όλοι που γιόρταζαν τη φιλία τους και δη στα γεράματα! Αχ αυτός ο αλήτης ο χρόνος, ποτέ δεν είναι αρκετός!

Τι να πρωτοθυμηθεί; Τι να κρατήσει και τι να αφήσει από το λόγο της; Γράφει, σβήνει εδώ και ώρες. Αμάν! Θα έρθει η στιγμή και δεν θα είναι έτοιμη. 

Να γράψει αστείες τους στιγμές; Ίσα για να σπάσει και το βαρύ κλίμα; Μπα! Δεν της πάει. Αυτό δεν ήταν το δικό της στοιχείο εξάλλου. Να μιλήσει για τις αγκαλιές σε δύσκολες ώρες; Ποιον ενδιαφέρουν αυτά τα τόσο προσωπικά σημεία;  Να μιλήσει για την καλή, διασκεδαστική, γενναιόδωρη και χαμογελαστή γυναίκα, ως είθισται; Σιγά!  Αυτά είναι τα γνωστά. Και ίσως τα ασήμαντα! 

Αλήθεια πώς αποχαιρετάς έναν αγαπημένο σου; 

Σαν έρθει εκείνη, η ζοφερή ώρα, δεν νιώθει τα πόδια της, δεν ελέγχει τα δάκρυα, δεν ανασαίνει καλά καλά.
Σηκώνεται όμως, λες και τη σπρώχνει μια αόρατη δύναμη. Όλων τα βλέμματα είναι αναπόφευκτα στραμμένα πάνω της. Κάποιοι σαν να συμμερίζονταν το πόνο της. Κρατάει στο ροζιασμένο, από τα χρόνια, χέρι της το χαρτί, μουσκεμένο, έτοιμο να γίνει κομματάκια, από την πολλή υγρασία. Δεν πειράζει όμως. Δεν το χρειάζεται. 

"Είχα γράψει κάποια λόγια. Θα προτιμήσω να μην σας τα διαβάσω τελικά..."
Παίρνει βαθιά ανάσα.
Κοιτάζει εκείνην, επίμονα και διαπεραστικά, μα τόσο γλυκά ταυτόχρονα. Νιώθει ότι της χαμογελά. Είναι τόσο γαλήνια, τόσο ζωντανή...Το ροδοκόκκινο χρώμα στα μάγουλά της για λίγο, την ξεγελά. Νομίζει ότι θα σηκωθεί και θα φωνάξει ότι ήταν ένα ακόμα αστείο της!

"Ο άνθρωπος πεθαίνει όταν τον ξεχάσει και ο τελευταίος άνθρωπος που τον γνώριζε" μου είχες πει κάποτε, αδερφή μου εσύ, σε μια ανύποπτη στιγμή. Όσο ζω, όσο σε θυμόμαστε όλοι όσοι σε αγαπήσαμε, θα ζεις κι εσύ!"

Γύρισε στη θέση της. "Θα είσαι περήφανη για μένα λιακάδα μου" της είπε κοιτώντας νοερά κάπου στον ουρανό. 



Η Ιερή αποστολή, η δεύτερη από τις δύο συμμετοχές μου
πήρε μέρος στο 14ο Παίζοντας με τις λέξεις, 
(ποιου γύρου ακριβώς δεν θυμάμαι πια ☺- από το 2012
κρατάει τούτη η υπέροχη ιστορία)
που διοργανώνει και φιλοξενεί με επιτυχία
η φίλη Μεμαρία, στο mytripsonblog.

Θερμά ευχαριστώ τη Μαρία για τη ζεστή, όπως πάντα, φιλοξενία της, 
τους φίλους που με ευγενή άμιλλα συμμετέχουμε 
(ορισμένοι με πάθος και πολλή αγάπη, από το 2012) 
και όσους την ξεχώρισαν.

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα δρώμενα και επιστρέφω για λίγο,
σαν τον δολοφόνο, στον τόπο του εγκλήματος!

Για την ιστορία...

Η "Ιερή αποστολή", φανταστική μεν ιστορία, με υπαρκτές ηρωίδες δε,
γράφτηκε με τη σκέψη πως νεκρή είμαι εγώ, (ω, ναι!)
με την αγαπημένη μου φίλη, (τι φίλη.... αδερφή πείτε καλύτερα) 
μετά από 55 χρόνια φιλίας,
να αναλαμβάνει το χρέος του επικήδειου λόγου.

Το κείμενο εδώ παρουσιάζεται στην αρχική του μορφή.
Για λόγους τήρησης της ανωνυμίας αφαιρέθηκε το κομμάτι 
του εορτασμού της επετείου φιλίας,
που εύκολα θα με πρόδιδε (ε, κανελλάκι μου; ☺) στους φίλους που
γνωρίζουν ότι πράγματι γιορτάζουμε κάθε χρόνο επέτειο φιλίας
με τη γλυκιά μου φιλενάδα!

Τέλος να πω, 
πως εύχομαι ολόψυχα έτσι ακριβώς να γίνουν τα πράγματα,
όταν με το καλό έρθει η ευλογημένη ώρα και πεθάνω:
να περάσουμε τον μισό αιώνα αδερφικής φιλίας
και το Αφούλι μου να αντέξει και να πει δυο λόγια,
αλλά, αν γίνεται... ας μην φύγω τόσο νωρίς,  στα ενενήντα μου.
Τι δηλαδή; Τσάμπα θα πάει τόση υγιεινή ζωή; ☺ Ε;

Πληζ... δεν θα αντέξω προκαταλήψεις 
περί του θέματος.
Δεν παίζω με τον θάνατο. 
Κι εγώ προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω με αυτή την 
προσέγγιση που έχω, χρόνια τώρα! ☺

Ευχαριστώ!
@ριστέα

Καλό μήνα και καλό Μεγαλοβδόμαδο.
Με γαλήνη!