Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

And the Oscar goes.........


Είχα αποφασίσει πρόσφατα να μην αποδεχτώ άλλα βραβεία, προσκλήσεις-προκλήσεις και ότι αρκετά αποκάλυψα για μένα, που όπως να το κάνουμε είναι από τη δική μου τη πλευρά και όπως νομίζω εγώ ότι είμαι! - άλλοι ίσως να έλεγαν διαφορετικά πράγματα για μένα!

Αυτό, όχι γιατί είμαι ακατάδεχτη πάντως, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον τι μακιγιάζ προτιμώ , ποιο βιβλίο αγαπώ ή τι ζώο έχω!

Από την άλλη δεν μου αρέσει η σοβαροφάνεια. Έχω τσακωθεί μαζί της, πως το λένε! Δεν με ενδιαφέρει να συμβαδίζω με την ηλικία μου - αν και το προσπαθώ πιστέψτε με ...το παιδί όσο κι αν το κρύβω τσουκ! ξεπροβάλλει και ότι προσπαθώ να χτίσω με μιας γκρεμίζεται!  Μου αρέσει να γελάω , να κάνω πλάκες , να αυτοσαρκάζομαι και κάνω πολλές, πολλές βλακείες! Στέλνω φιλιά και αγκαλιές ακόμα και από μακριά ( αχ αυτή η κολλητή μου, μόνο μπορεί να πει τι τρελά sms έχει λάβει στο παρελθόν από μένα!) 

Whatever είπα! Αποδέχομαι τα βραβεία ...δίνονται με καλή πρόθεση (αν και ανακυκλώνονται οι ίδιες ερωτήσεις ... και ακολουθούνται συνήθως από τη υποχρέωση να τα δώσεις με τη σειρά σου σε τόσα μπλογκ, με τόσους φίλους, κλπ κλπ!  Θα σπάσω τους κανόνες και πάλι !
Θα το δείτε παρακάτω !

Το αγαπημένο blog Αρμονία μου έδωσε το βραβείο που ακολουθεί:


και πρέπει να απαντήσω στις παρακάτω ερωτήσεις : 

1. Τι σου αρέσει να φοράς πιο συχνά;  Τζιν παντελόνι και λευκό t-shirt. 

2. Τι διασκέδασες πιο πολύ; Σχολείο ή Πανεπιστήμιο;  Νομίζω ότι τη διασκέδαση την είχα στο αίμα όπου κι αν ήμουν!


3. Αγαπημένο Βιβλίο: Το έχω ξανά πει έχω αρκετά αγαπημένα , πάνω πάνω βάζω τον Μικρό πρίγκιπα- όχι για μένα δεν είναι καθόλου υπερ-εκτιμημένος. Το έχω διδάξει σε παιδιά ...είδα απίστευτα πράγματα να συμβαίνουν ...ανεπανάληπτη εμπειρία!

(Αν απαντούσε  η αστεία μου πλευρά θα έλεγα ασυζητητί ο Καστράτος του Αρκά!)

4. Ένα πράγμα το οποίο φοβάσαι; Φοβάμαι για τα δύο μου ανίψια μην πάθουν κάτι- τα έχω σαν παιδιά μου!  ( Η αστεία μου πλευρά θα έλεγε: φοβάμαι μην ξεμείνω από δίσκους ντεμακιγιάζ!)

5. Τι σε οδήγησε στο blogging; Το έχω απαντήσει ήδη εδώ  

6. Αγαπημένο προϊόν μακιγιάζ; Άι λάινερ

7. Η πιο τρυφερή ανάμνηση;  Είναι πολύ ιδιωτική στιγμή με πολλά δάκρυα χαράς , θα μου επιτρέψετε να μην την εκθέσω :)


8. Τι προτιμάς; Ελαφρύ ή "βαρύ" μακιγιάζ; Κάτι ανάμικτο - το ίδιο από το πρωί ως το βράδυ!


9. Ένα πράγμα που σου αρέσει να κάνεις περισσότερο; Να γελάω!


10. Καμία Φοβία; Κατσαρίδες!


11. Κραγιόν ή Lipgloss; Τίποτα από τα δύο ! Απαλό μολύβι κι αν !





Η φίλη Evonita με προσκάλεσε στο παιχνίδι με τα 7 ΔΕΝ. Εδώ πρωτοτύπησα πάλι .... ζήτησα από φίλες μου να μου πουν τι πιστεύουν για μένα !

Τα 7 ΔΕΝ όπως τα συγκέντρωσα από τη συμμετοχή του κοινού λοιπόν, σε τρίτο πρόσωπο :

1.Δεν αντέχει την ακαταστασία με τίποτα!
2.Δεν της αρέσει να της αλλάζουν το πρόγραμμα της.
3.Δεν μπορεί να πει ψέματα ! 
4.Δεν της αρέσει η βία και η αγένεια.
5.Δεν θα σου αρνηθεί ποτέ τη βοήθεια της.
6. Δεν βγαίνει ποτέ απεριποίητη και άβαφτη από το σπίτι ( ακόμα και για το σούπερ μάρκετ)! Έλιωσα στα γέλια .... μου το θύμισε η κολλητή μου -πόσο δίκιο έχει!
7.Δεν φοβάται τη μοναξιά !

(Είπαν κι άλλα ...με ξέρουν τόσο καλά !  Έγραψα τα 7 που έπαιξαν πιο πολύ! Εδώ κάπου θα τριγυρίζουν , θα δουν τις απαντήσεις μου !)



Η φίλη jk μου χάρισε το παρακάτω βραβείο  και την ευχαριστώ πολύ, γιατί πάντα είχα ένα ζωάκι -τουλάχιστον-στη ζωή μου!


Οι ερωτήσεις που οφείλω να απαντήσω:


1. Ποια είναι η αγαπημένη σου ράτσα σκύλων; Δεν έχω συγκεκριμένη, Μου άρεσαν πάντα τα χνουδωτά και μικρόσωμα σκυλάκια αν και δεν ήταν πάντα έτσι τα σκυλιά μου!

2. Σε ποιο ζώο έχεις ιδιαίτερη αδυναμία; Στο σκύλο! Στο κινεζικό ωροσκόπιο είμαι σκύλος!  Να παίζει ρόλο;

3. Έχεις κατοικίδια και αν ναι τι ζωάκια είναι; Τα τελευταία 2,5 χρόνια έχω ένα αρσενικό κοπροντόγκ και μόλις πρόσφατα αποκτήσαμε και ένα καθαρόαιμο θηλυκό πιτ-μπουλ!

4. Εσύ πως περνάς τα απογεύματα με τους καλύτερους φίλους; Με χαδάκια! (Φαντάζομαι ότι η ερώτηση πάει στα ζωάκια φίλους μου!)



(Με τη σειρά μου αύριο θα δώσω κι εγώ κάποιο βραβείο σε αγαπημένα blog χωρίς καμία υποχρέωση! Θα μπορούν να το πάρουν και να το τοποθετήσουν στο blog τους μαζί με την αφιέρωση που θα ακολουθεί! Αλλά επειδή χρειάζεται αρκετή εργασία να βρω τους αντίστοιχους συνδέσμους και να ειδοποιήσω τους φίλους και απόψε δεν έχω άλλο χρόνο επιφυλάσσομαι κάποια στιγμή αύριο να κάνω μια δημοσίευση αποκλειστικά για αυτό!)

Ευχαριστώ πολύ τις φίλες που μου χάρισαν τα βραβειάκια.

Σας χαιρετώ, με φιλάκια και αγκαλίτσες! ;-)

airis


Όταν νιώσεις την τρέλα να σε κυριεύει, μη τη διώχνεις !


"Πρόσφατα με κάλεσαν να μιλήσω σε χίλιες καλόγριες στο Γουϊσκόνσιν. Χίλιες καλόγριες και ο Φελίτσε!  Α, είμαι σίγουρος ότι η μαμά εκεί πάνω θα βρισκόταν σε έκσταση!  "Για σκέψου, ο μικρός μου ο Φελίτσε να μιλάει σε χίλιες καλόγριες!" 
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι υπέροχο Σαββατοκύριακο περάσαμε. Όταν με προσκάλεσαν, μου είπαν: 
-Δεν έχουμε χρήματα, αλλά γιορτάζουμε την επιστροφή μας στη μητρική στέγη και μερικές από μας δεν έχουμε ειδωθεί για χρόνια. Θα είναι πολύ ωραία να έρθεις και να μοιραστείς την αγάπη μαζί μας.

Πήγα κι οτιδήποτε είδα και σχολίασα, το αντιμετώπισαν με κάποια πράξη. Ήταν φθινόπωρο. 



Το φθινόπωρο στο Γουϊσκόνσιν είναι υπέροχο. Σκέφτηκα ότι τα φύλλα ήταν ωραία. Οι καλόγριες πήγαν και μάζεψαν φύλλα και μου έδωσαν μια μεγάλη τσάντα να την πάρω σπίτι,μαζί μου. Παρατήρησα ότι είδα εκεί τις πιο μεγάλες κολοκύθες. Οι κολοκύθες του Γουϊσκόνσιν είναι τρελή υπόθεση. Πραγματικοί γίγαντες! Μου έφεραν κολοκύθες. Υπήρχε μια καλόγρια που έφτιαχνε ψωμί, άξιο για το εκλεκτικότερο γαστρονομικό τραπέζι. Κόντεψα να βάλω τα κλάματα. Θα πρέπει να με δείτε όταν βρίσκομαι μπροστά σε ένα καλό τραπέζι. Πραγματικά κλαίω. Ο κόσμος με ρωτάει: 
-Τι συμβαίνει Μπουσκάλια; 
-Είναι όλα τόσο όμορφα!
Μου δώσανε δύο φρατζόλες ψωμί.Και πριν ανέβω στο αεροπλάνο, μου έδωσαν και τρία κιλά τυρί του Γουϊσκόνσιν . Κανείς άλλος δεν ήταν στην πτήση εκτός από τη συνοδό κι εμένα με την κολοκύθα μου, το τυρί και μια τσάντα φύλλα. Τα είχα πάρει όλα μαζί στο αεροπλάνο.

Μετά τα κλασικά "καφές τσάι , ή γάλα;" τα φώτα χαμήλωσαν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο θαυμάσιο από το να βρίσκεσαι εκατοντάδες μίλια ψηλά στον αέρα, με χαμηλωμένα φώτα, μέσα στη σιγαλιά και να είσαι μετέωρος, πηγαίνοντας  στο πουθενά..Εκεί με έπιασε η τρέλα μου! Έβγαλα τα φύλλα μου και τα έβαλα στο κάθισμα. Στη μέση έβαλα την κολοκύθα μου, με τις δύο φρατζόλες, δεξιά κι αριστερά, μοίρασα γύρω γύρω τα κομμάτια του τυριού και πάτησα το κουμπί για τη συνοδό.
Μπήκε τότε η κοπέλα κουρασμένη περιμένοντας να της ζητήσω να σερβίρει καφέ, τσάι, ή γάλα.Κι εγώ της είπα "Κοίτα!" Κι εκείνη είπε "Ω θεέ μου!" και φωτίστηκε ολόκληρη σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο. Της είπα:
- Θέλω να τα μοιραστώ αυτά τα πράγματα. Μου τα χάρισαν και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σου και με τις άλλες συνοδούς, αν θέλουν κι εκείνες.
-Στάσου! , μου είπε και πήγε μέσα. Σε λίγο γύρισε με τους υπόλοιπους και δύο μποτίλιες όμορφο κρασί Καλιφόρνιας, σερβιρισμένο σε πραγματικά ποτήρια κι όχι αυτά τα πλαστικά κατασκευάσματα.

Ήταν το πιο όμορφο ταξίδι που κάναμε ποτέ όλοι μας. Και δημιουργήσαμε ένα προηγούμενο. Έχουμε ετήσια συνάντηση κάθε φθινόπωρο. Κι όλα αυτά επειδή κάποιος αποφάσισε να πάρει ένα κοινό πράγμα και να το κάνει μαγικό!


Ο καθένας μας έχει μαγικές ικανότητες, γιατί είναι άνθρωπος. Βρες τη μαγεία μέσα σου. Όταν νιώσεις την τρέλα να σε κυριεύει, μη τη διώχνεις! Άστην να εκφραστεί. Έστω και μια φορά!
Νομίζω ακόμα πως αν θέλουμε να είμαστε άνθρωποι, θα πρέπει να διαμορφώσουμε αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε, μη έχοντας καλύτερη λέξη, ένα δ η μ ο κ ρ α τ ι κ ό χαρακτήρα. Να συνειδητοποιήσουμε, ότι κανένας δεν είναι καλύτερος ή χειρότερος από μας. Νομίζω ότι καμιά φορά φτάνουμε να ξεχνάμε ότι όλοι είμαστε άνθρωποι!"

Λ. Μπουσκάλια, Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις
εκδ. Γλάρος


Κι όλα αυτά επειδή κάποιος αποφάσισε να πάρει ένα κοινό πράγμα και να το κάνει μαγικό! Επειδή κάποιος τόλμησε να κάνει τις τρέλες του, να εκφραστεί όπως ένιωθε, να μοιραστεί από αυτά που είχε! Τι όμορφη ιστορία για να πούμε τις καλημέρες μας!

@iris

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά!


5,30 το πρωί σήμερα. 

Ξυπνάω από τη δυσφορία, την κάπνα στο ρουθούνι και το ήχο τριξίματος ...λες και έβρεχε... 
Ο αγαπητός μου αλλά πυρομανής πατερούλης είχε βάλει φωτιά στα ξερόκλαδα και στους θάμνους που είχε κόψει πριν μέρες,ξημερώματα, για να αποφύγει τις γκρίνιες των γειτόνων -και τις δικές μου! (μένουμε στην ίδια αυλή!) 
Έλα όμως που όλη η κάπνα μπήκε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα και κόντεψα να σκάσω η γυναίκα...
Βέβαια μέχρι να επιστρέψω από τη δουλειά θα έχει καταλαγιάσει ο θυμός μου και το πολύ πολύ να κάνω πλάκα μαζί του για πιθανή καταγγελία στην πυροσβεστική!

Εκεί λοιπόν που έχασα τον ύπνο μου άρχισα να σκέφτομαι για άλλες φωτιές!

Κάπου κάπου ανάβουμε φωτιές και εμείς οι ίδιοι και δεν σκεφτόμαστε ότι οι καπνοί  μας θα πνίξουν τον διπλανό μας. Δεν ρωτάμε αν ενοχλούμε, αν δυσκολεύεται ο άλλος να αναπνεύσει.Εκεί εμείς το χαβά μας! Και οι καπνοί να σκορπίζουν πανταχόθεν και να δηλητηριάζουν τις ψυχές και εμείς περιχαρείς κοιτάζουμε τις λάμψεις της φωτιάς μας!
Είναι αδηφάγα ζώα κάποιοι άνθρωποι... Κατασπαράζουν τα πάντα κι αφήνουν πίσω τους καμμένη γη!


Όταν επιστρέψω σπίτι δεν θα τα βάλω με τον μπαμπά..Εξάλλου τι θα έκανε με τα ξερόχορτα; Θα τα έτρωγε; Θα του δώσω ένα γλυκό φιλί του μπαμπά! Άλλα πράγματα δηλητηριάζουν τις ψυχές μας!

Καλημέρα
@iris 

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2012

Το μεγάλο θεριό!


Το μεγάλο θεριό είναι το σκοτάδι μέσα μας!

Μη μείνουμε μόνοι.....
Για αυτό και τόσες αρρωστημένες σχέσεις συνεχίζουν 
να επιπλέουν χωρίς κουπί ...
Φοβάσαι τη μοναξιά ;
Γιατί;
Αλήθεια, φοβάσαι τον εαυτό σου;
Αν δεν αντέχεις τον εαυτό σου εσύ
τότε πώς περιμένεις να σε αντέξει ο άλλος;

Καλημέρα φάτσες!
Η μοναξιά είναι σχολείο, όχι φυλακή!

airis



Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012

Το μυστικό ενός μακροχρόνιου γάμου!



"Κάποιοι ρωτούν για το μυστικό του μακροχρόνιου γάμου μου. Διαθέτουμε χρόνο να πηγαίνουμε δυο φορές την εβδομάδα σ' ένα εστιατόριο. Λίγο φως των κεριών, δείπνο, χαμηλή μουσική και χορό. Εκείνη πηγαίνει τις Τρίτες, εγώ τις Παρασκευές." 

Henny Youngman

~~~~~

Δεν είμαι κατά των σχέσεων και του γάμου. Πιστεύω ότι αρκετοί βρίσκουν το δρόμο στο να δημιουργήσουν όμορφες, υγιείς σχέσεις!
Είμαι κατά της σαλατοποίησης, της ζήλιας, της έλλειψης επικοινωνίας! 
Γνωρίζω από πρώτο χέρι αυτά τα μικρά μυστικά που κάποτε μάθαιναν σε περιοδικά τύπου cosmopolitan οι περισσότερες! 
Λόγω σπουδών έχω ασχοληθεί με την οικογενειακή θεραπεία και πολλά από από αυτά που πρεσβεύω τα δοκίμασα κι εγώ  στην πράξη! 
Έμαθα αρκετά μέσα από την "αποτυχία"!
Αναρωτιέμαι όμως τι είναι αποτυχία και τι επιτυχία σε μια σχέση ή σ' έναν γάμο: η διατήρηση της σχέσης πάση θυσία και με οποιοδήποτε κόστος ή ολοκλήρωση μια ευτυχίας με ημερομηνία λήξεως;

Καλό απόγευμα! 
airis