Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012

Photo a Day Μέρα 22η

Photo a Day 22 December : decoration

Διακόσμηση ζητάει η σημερινή φωτό από το Photo A Day! Στις επεξηγήσεις του "παιχνιδιού" μιλάει γενικά για διακόσμηση όχι ντε και καλά για Χριστουγεννιάτικη.

Ας μιλήσουμε για διακόσμηση σήμερα λοιπόν. Όχι δεν είμαι ειδικός. Ούτε θεωρώ ότι το κατέχω! Απλά δεν φοβάμαι να πειραματιστώ, να δοκιμάσω αυτό που θα έρθει σαν ιδέα στο μυαλό μου! Δεν συνηθίζω να λέω "δεν μπορώ " ( εκτός κι αν πρόκειται για την οδήγηση!). Συνηθίζω να λέω "θα το προσπαθήσω", "κάτι θα κάνω..." θα το αναλάβω"!

Ένα καλοκαίρι λοιπόν πριν κάποια χρόνια ήθελα απελπισμένα μια αλλαγή στη ζωή μου! Ήθελα φρέσκο αέρα, κάτι να κινηθεί! Κοιτάζοντας τους λευκούς τοίχους της κάμαρας μου θύμωσα ! Σε όλο το σπίτι είχα χρώμα και μόνο στο δωμάτιο μου και στο γραφείο μου οι τοίχοι παρέμεναν λευκοί. Μια ιδέα μου καρφώθηκε και δεν ήθελα πολλά για να την κάνω πραγματικότητα. Αγόρασα χρώματα, τα απαραίτητα αξεσουάρ (πινέλα , βούρτσες κλπ) καινούργιες κουρτίνες και μπήκε μπρος η διαδικασία νέας διακόσμησης των δύο αυτών δωματίων. Φυσικά χρησιμοποίησα και τη βοήθεια του κοινού , ήτοι τον μεγάλο μου ανιψιό - σχολείο πήγαινε ακόμα τότε- γιατί όσο να τον κάνεις μια αντρική δύναμη πάντα είναι απαραίτητη! Ξεκινούσαμε πρωί και τελειώναμε νύχτα! Αλλά έγινε με τόσο κέφι και χαρά ....
Ούτε ο Παπαμιχαήλ τόσο τραγούδι με την μπατανόβουρτσα στο χέρι!
Και σήμερα θα σας δείξω ένα μικρό κομμάτι εκείνης της διακόσμησης! Πώς ένας μεγάλος απλός καθρέφτης στον τοίχο μπορεί να πάρει θεατρική άποψη! 





Περιμετρικά στον καθρέφτη κράτησα μια άσπρη μπορντούρα από τον παλιό λευκό τοίχο, πιο μέσα μια πορτοκαλοκεραμιδή μπορντούρα, φωτάκια και μια κλάρα εκρού με ένα λουλούδι που ήταν σε αχρηστία αλλά εδώ αξιοποιήθηκε δεόντως!
Την ίδια μπορντούρα κράτησα και γύρω από τη μπαλκονόπορτα. Ο υπόλοιπος τοίχος απαλό σομόν! 
Ήταν μια διακόσμηση by airis!

Σας καληνυχτώ!
Καλό ξημέρωμα!
@ριστέα

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

Photo a Day Μέρα 21η

Photo a Day 21 December : tree!

Δέντρο ζητάει σήμερα η φωτό της ημέρας ! Μα δέντρο είχε ζητήσει και στις 27 Νοεμβρίου ! Θυμάσαι ; Σε σένα το λέω που δεν χάνεις το Photo A Day ...Να δες εδώ !
Τζάμπα είχα μεγαλουργήσει εγώ τότε; Και πώς να ξεπεράσω τον ίδιο μου τον εαυτό;
Το παίδεψα από δω , το παίδεψα από κει ...τι άλλο να κάνω; Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μου, το έχεις δει σχεδόν απ' όλες του τις πλευρές..... Πώς να σε κερδίσω απαιτητικέ αναγνώστη μου οεο;
Κι όμως σαν από μηχανής θεός..... Κοιτώντας στο υπερπέραν! Κοιτώντας τυχαία την πόρτα του γραφείου μου... Κάποτε ήταν το παιδικό μου δωμάτιο.... Χρόνια τώρα στέκονται εκεί δυο ζωγραφιές μου ...από το γυμνάσιο η μία.... Λίγο μετά η άλλη ! Δεν τα θεωρώ καν τα πρώτα μου έργα! Όμως είναι όπως να το κάνεις το ξεκίνημά μου  στη ζωγραφική. Αστεία σχεδόν ...Απλοϊκά!
Αλλά έχουν από ένα δέντρο .......




Μη γελάσεις και πολύ! ε; 
Πάω κατάκοπη για ύπνο ...θα σε διαβάσω αύριο
Φιλιά! 
@ριστέα

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012

Η αγάπη είναι ικανή για τα πάντα!

Χάθηκα σήμερα .
Δεν σας γράφω για να σας πω ότι έχω φιλοξενούμενους ( το ζευγαράκι της Αγίας Παρασκευής το έχω ονομάσει!)  για τις επόμενες μέρες κι είχα τρεξίματα.
Απλά σήμερα το πρωί ο θερμοστάτης του σπιτιού έδειχνε 11 βαθμούς! Δεν πάγωσα τόσο από το κρύο όσο από την αγωνία μου : πώς θα ζεστάνω τα παιδιά μου ( γιατί σαν παιδιά μου βλέπω τον ανιψιό μου και την κοπέλα του, που μας έρχεται από μακριά- 6 χρόνια τώρα). Να είμαι φιλόξενη και περιποιητική οικοδέσποινα! Αυτό! Μην μου ξεπαγιάσουν τα παιδιά!
Άναψα το τζάκι, μια μικρή σομπίτσα στη σουίτα και δως του να  ανεβάζω  ξύλα στο δεύτερο .... να τα ρίχνω στη φωτιά και δως του αγωνία αν θα φουντώσει , αν θα φτάσει η ζέστη να ζεστάνει το παγωμένο τους δωμάτιο....
Τώρα μετά από την αγωνία και την κούραση, αποκαμωμένη εντελώς και τον θερμοστάτη να δείχνει 19 έβαλα επιτέλους ένα ποτήρι παγωμένο κρασί και σας γράφω.....
Νομίζω ότι η αγάπη ζέστανε τον χώρο................


Ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας!
Η αγάπη είναι ικανή για τα πάντα!
Αυτό! 
Είμαι χαρούμενη.

Ως την επόμενη δημοσίευση ( θα ακολουθήσει το Photo A Day) σας φιλώ!
@ριστέα

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

Photo a Day Μέρα 20η

Photo a Day 20 December : weather

Τον "καιρό" ζητάει  το  Photo A Day ! Σιγά το δύσκολο θα μου πείτε!
Το δύσκολο δεν είναι να βρω κάτι σχετικό με το θέμα... Το δύσκολο είναι να μιλήσει μέσα μου! Να βγει με μεράκι και αυτό το μεράκι να περάσει και σε σας ! Αλλιώς γιατί να δείτε μια φωτογραφία ακόμα;
Ο καιρός! Οι οδηγίες έλεγαν : δείξε τι έκανε σήμερα...Ζέστη; Κρύο; 
Σήμερα άλλαξαν όλες οι εποχές και οι φύσες! Τι εννοώ ; Και σύννεφα είχε και μια υποψία βροχής είχε και ήλιος βγήκε και ξεγελάστηκες αν κοίταξες τον ήλιο πως είχες καλοκαίρι και ξεπάγιασες αν τόλμησες να σκάσεις μουρίτσα έξω! Όλα, αχταρμάς!
Και η φωτογραφία μου θα είναι 4 σε 1! 
Χρησιμοποιώντας και υλικό από το αρχείο μου βέβαια...
Και μιλώντας για τη δύναμη του 4!


Τέσσερις εποχές!
Χωρίς αυτές τίποτα δεν θα κυλούσε ομαλά στη ζωή.... Όπου απουσιάζει αυτός ο κύκλος πιστεύω υπάρχει θέμα! Και είμαστε τυχεροί που ζούμε στη συχνότητα του 4! Τα πάντα είναι καλώς καμωμένα. Μπορεί να λατρεύω το καλοκαίρι αλλά χωρίς το χειμώνα δεν θα επιθυμούσα  τόσο την άνοιξη!
Θυμηθείτε με πόση λαχτάρα βγαίνουμε να πιούμε έναν καφέ στον ήλιο τις αλκυονίδες μέρες... πόση αξία έχει ο ήλιος τις πρώτες μέρες της άνοιξης, με πόση χαρά καλωσορίζουμε  το καλοκαίρι και πόσο ανάλαφροι κι ελεύθεροι αισθανόμαστε σε όλη του τη διάρκεια  και τέλος πόση ομορφιά κρύβει μέσα στη μελαγχολία του το Φθινόπωρο!

Κάθε εποχή μένει τόσο...όσο!  Και κάθε τέλος εποχής είναι μια νέα αρχή! 
Αποδέξου όσα δεν  μπορείς να αλλάξεις και βρες έναν λόγο για  να τα εκτιμάς. Αυτό είναι σοφία!

Σας χαρίζω κι ένα παιχνίδι με το φακό και τον ήλιο σήμερα κάποια στιγμή που έψαχνα τον ήλιο για να πάρω κουράγιο και δύναμη!


Και θα ντύσω τη αν αποψινή μου δημοσίευση με το αγαπημένο μου απόσπασμα από τις τέσσερις εποχές του Vivaldi.... Χειμώνας ....Λατρεμένο....



Καλό ξημέρωμα
@ριστέα

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

Photo a Day Μέρα 19η

Photo a Day 19 December : something beginning with "s"

Κάτι που να αρχίζει από το αγγλικό "s"
"s"  like shadows λοιπόν!!

Σήμερα αποφάσισα να παίξω με τις σκιές.Σκιές στο σκοτάδι! Ακολουθείς το παιχνίδι τους ή τρομάζεις.- Δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται. "Σκιάχτηκα" λέμε.... "Φοβάμαι και τον ίσκιο μου".
Η σκιά προϋποθέτει το φως. Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε. Για αυτό μη φοβάσαι! Κάπου εκεί υπάρχει μια πηγή ζωής. Παρεμβάλλεται  ένα εμπόδιο στη μέση και διακόπτει την ανεξέλεγκτη πορεία του φωτός. Αλλά τότε και η φαντασία μπορεί ανεξέλεγκτα κι αυτή να καλπάσει. Να δημιουργήσει δικές της εικόνες.
Μπορείς να βάλεις τα χέρια σου στον τοίχο και να κάνεις δράκους, τέρατα, αλλά μπορείς να κάνεις και πεταλούδες, πουλιά.... Εσύ αποφασίζεις που θα στείλεις τη σκέψη σου. Αν τρομάζεις αναλογίσου τι φοβάσαι....
Αν μένεις στην εικόνα του δολοφόνου πάνω στην υγρή κουρτίνα στο μπάνιο της "Ψυχώς" μήπως κουβαλάς τον τρόμο στη σκέψη σου; 
Θυμήσου, ο Καραγκιόζης δημιουργήθηκε και στηρίχτηκε στην ιδέα της σκιάς πάνω σε ένα άσπρο σεντόνι.Με τον καραγκιόζη γελούσες μικρός.... 
Παραφράζοντας τον Καβάφη λοιπόν .... τους δράκους ποτέ δεν θα τους συναντήσεις αν δεν τους κουβανείς μες στη ψυχή σου......αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Μη φοβάσαι....παίξε με τις σκιές!






 Τι βλέπεις αλήθεια; 

Και τώρα...
Σβήσε το φως.
Οι άσχημες εικόνες της μέρας χάνονται,
όπως χάνεται και η σκιά όταν σβήνει το φως.

Καλό ξημέρωμα.
@ριστέα