Ελπίζω να μην έχασα καμία συμμετοχή
αλλά και να μην μετέφερα κάτι λάθος.
Αν δείτε εγκαίρως κάποιο λάθος, σας παρακαλώ,
ειδοποιήστε με, να το διορθώσουμε.
Σας θυμίζω:
Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.
Δημιουργήθηκε για τα blogs (ή τους άστεγους φίλους) με τα οποία/ους
έρχομαι σε αλληλεπίδραση.
Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).
Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους,
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.
Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση,
μόνο φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.
🎅
Τις καλύτερες ευχές μου
για τις φετινές γιορτές!
Καλά να περάσετε !
☆⛄★🎅
Merry Christmas
☆⛄★🎅
@ριστέα
1.Μητέρα...
Πέρασε
με γλυκά και μαρμελάδες με ξεγέλασε
μια κουβέρτα που στη ζέστη της με έκλεισε
και με έφτασε
στα δεκάξι μου
σα σκουλήκι να βουλιάζω στο μετάξι μου
με συνθήματα φτηνά
και θαμμένη τη μαγκιά
στα «εντάξει» μου.
Να φύγω από κοντά σου μητέρα
χρυσαλλίδα να πετάξω μια μέρα
ο ήλιος τα φτερά μου να λειώσει
ν’ αντέξω πρέπει τούτη την πτώση
μητέρα δε μπορώ
σε φοβάμαι, σ’ αγαπώ
δε σε θέλω...
Γέρασα
στο χρυσό σου το κουκούλι πώς ενέδωσα
απ’ τα χάδια σου το τραίνο μου το έχασα
και δεν έφτασα
στο φεγγάρι μου
να φυσήξει να το σκάσω απ’ το συρτάρι μου
σα χαρτάκι να χωθώ
σε μπουκάλι να σωθώ
απ’ το λυτάρι μου.
Να φύγω από κοντά σου μητέρα
απόδραση στου νου μου τη σφαίρα
που όπου κι αν πήγα μακριά σου
χτικιό και ανάγκη η σκιά σου
μητέρα δε μπορώ
μες στη μήτρα σου να ζω
Γέννησέ με!
2.Ελπίδας χάραμα
Τέλος εποχής χαράζει,
γέλια παιδιών λάμπουν στο σκοτάδι.
Γέννα ελπίδας κυοφορείται...
3.Το δώρο μου
Κάποτε υπήρξα κι εγώ αγνή, όμοια η Χιονάτη
και αγάπησα πολύ ένα στρατιωτάκι.
Το περίμενα να'ρθεί σε κόσμο μαγικό, παραμυθένιο
μα ήτανε πλάσμα ψυχρό με βλέμμα μολυβένιο.
Φαρμακωμένο μήλο.
Φαρμακωμένο μήλο γεύτηκα από εκείνο.
Ήταν Χριστούγεννα!
Πού να πήγαινα;
Άναβα το ένα μετά το άλλο σπίρτο,
όπως το κοριτσάκι το πασίγνωστο.
Φαρμακωμένο μήλο.
Φαρμακωμένο μήλο,το δώρο μου από εκείνο!
Ταράζει τις μικρές κυρίες
αλλοπαρμένη γριά από μεγάλες προσδοκίες.
4.Να μη χαθώ...
Έχω μιαν έγνοια μοναχά.
Μη φοβηθώ.
Μην επιτρέψω στο μυαλό δρόμους μονόδρομους
να ακολουθήσει.
Μην του επιτρέψω και σε σκοτεινά δωμάτια κλειστεί.
Κι αφού κλειδώσει ερμητικά,
σ’ ωκεανούς να ρίξει τα κλειδιά που τη δική μου ελευθερία
φυλακίζουν.
Και αντιμάχομαι την έγνοια μου αυτήν.
Με πράξεις άκαιρες κι ανούσιες για τους κοινούς θνητούς
όπου κι εγώ ανήκω.
Αμύνομαι με γέννες και διαρκώς εγκυμονώ,
έμβρυα που με το φως τους όλα του κόσμου μου
διαλύουν τα σκοτάδια.
Κι έτσι γεννώ καθημερνά, ελπίδες, όνειρα και ευτυχίες
Τα κανακεύω σαν παιδιά μικρά
και τρυφερά τα μεγαλώνω.
Άλλα μου χάνονται μωρά κι άλλα τα φτάνω ως την εφηβεία
Ύστερα, κι αυτά τα χάνω.
Σβήνουν μέσα στα χέρια μου όσο στα μάτια τα κοιτώ
και προσπαθώ λίγο απ’ το φως τους να ρουφήξω.
Και κλαίω. Θρηνώ σπαραχτικά με κάθε τους χαμό.
Είναι παιδιά μου όμως όλα λατρεμένα, ποτέ δεν τα ξεχνάω.
Όμως…
Την ίδια εκείνη τη στιγμή που η οιμωγή ξεσπάει,
Μιαν άλλη γέννα με ανυπόφορες οδύνες και θυσίες προσπαθώ.
Άλλα παιδιά στου κόσμου τούτου το χαμό
απ’ την αρχή να φέρω.
Απ’ το δικό τους κόσμο να πιαστώ…
Να μη χαθώ!
Κι ας ξέρω πως κι αυτά,
ίσως και πάλι να τα χάσω.
5.Ωδή στην αντισύλληψη
Απελπισίας γέννημα
και Σφίγγας τρύπιο αίνιγμα
στίλβοντος θρόνου Λάιος
και διάβολος και άγιος
Ρήτορος φάλτσου εγκώμιο,
πόρνη στο πεζοδρόμιο.
Ζωή, για σένα βάφομαι,
στα παίρνω και σου κάθομαι
Με μια πλαστή ταυτότητα
γυρνώ στην αιωνιότητα
βουλιάζω στην αγκάλη σας
γαμώ το καρναβάλι σας
Έρωτας σε περίληψη,
ωδή στην αντισύλληψη.
Χριστός γεννάται σήμερον
κι αργία το τριήμερον...
6.Παράξενη Πόλη
Παράξενη πόλη
δεν ηρεμείς ποτέ.
Ακόμα και στην σιωπή σου
κάνεις θόρυβο εκκωφαντικό.
Πάνω σου πατούν
κουρασμένοι άνθρωποι.
Πάνω σου τρέχουν
αθώα παιδιά και
ερωτευμένοι
που θέλουν να ξεφύγουν
από τον κυνισμό
της εποχής.
Παράξενη πόλη.
Μέσα σου γεννιούνται
ιδέες.
Μέσα σου σκοτώνονται
ελπίδες.
Σε καίνε, σε βάφουν
και πάλι απ'την αρχή.
Ακούς το καρδιοχτύπι.
Αφουγκράζεσαι τους φόβους μας.
Παράξενη πόλη
εσύ είσαι τόσο όμορφη!
Μα η απληστία βίαια
σε καταστρέφει.
Κάποιοι αγωνίζονται όμως.
Κάποιοι είναι πιο παράξενοι
από σενα.
Θα γεννηθούν μαζί σου
ξανά και ξανά
όσες φορές
κι αν χρειαστεί.
Τους λες και Ονειροπόλους!
Είναι οι δικοί σου Ποιητές!
Εδώ τελείωσαν οι πρώτες
6 συμμετοχές.
Για τις συμμετοχές 7-16 πάτησε ►εδώ.
Για τις συμμετοχές 17-25 πάτησε ►εδώ.
