Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Παραμύθι για δύο!



Περπατώ, περπατώ εις το δάσος...
Όταν ο λύκος είναι εδώ!
Αλλιώς τι ουσία θα είχε;
Το παραμύθι αυτό είναι για δυο!
Δεν έχει όμως νικητές ή χαμένους
Δεν έχει νεκρούς ή καλοταΐσμένους
Έχει μόνο δύο ψυχές 
που αποφασίζουν να περπατήσουν μαζί 
Που δεν φοβούνται να προχωρήσουν στα βαθιά
Στο δάσος μπαίνουν ηθελημένα
Γυρεύουν να ταΐσουν τον άλλον
Όχι να τον κατασπαράξουν
Να δώσουν κι όχι μόνο να πάρουν
Ήρεμα, αβίαστα, χωρίς απαιτήσεις

Περπατώ, περπατώ εις το δάσος...
Όταν ο λύκος είναι εδώ!
Με έμαθαν ότι παραμονεύει
Με δίδαξαν ότι ξεγελάει
Μου ζήτησαν να είμαι καχύποπτη
Μα δεν φοβάμαι!
Ξέρω πως μόνο αν τολμήσω,
τους δαίμονες μου αν πολεμήσω
κανέναν λύκο δεν έχω να φοβηθώ

Περπατώ, περπατώ εις το δάσος...
Όταν ο λύκος είναι εδώ!
Εύχομαι να είναι εδώ!
Μα δεν θέλω να ξέρω το παραμύθι αυτό
πώς τελειώνει...
Δεν είναι το ευτυχές τέλος που το σώνει!
Η περιπέτεια στο δάσος 
είναι αυτή που λαχταρώ!

@ριστέα



Αυτή ήταν η δική μου (πρώτη ;) συμμετοχή
στο δρώμενο
"Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι".



Από χτες έχουμε 
από τη me maria, στο mytripsonblog
στο γνωστό παραμύθι Ο Σιμιγδαλένιος 
 έναν σημαντικό προβληματισμό για τα παραμύθια!
Μην το χάσετε!



Το παραμύθι του 9χρονου Πέτρου 
Το ταλέντο
το είδατε;

Τις υπόλοιπες συμμετοχές 
τις παρακολουθείτε
εδώ



Διαβάστε σήμερα το παραμύθι με νόημα
Χάντρες και Χαϊμαλιά 
από τον V στο Stavento



και από από τον Πέτρο Κ., στο Ακυβέρνητος
το παραμύθι
Στη φάρμα


Σας γλυκοφιλώ!
@ριστέα



Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών συνεχίζουμε να κινούμαστε....



Μια φορά κι έναν καιρό 
η γη ήταν τετράγωνη κι ακίνητη.
Οι άνθρωποι με τομάρια ζώων ενδύονταν
κι αγωνιούσαν για το πιάτο της ημέρας.
Μα μαζεύονταν γύρω από τη φωτιά 
λέγοντας ιστορίες
και χαμογελούσαν.

Μια φορά κι έναν καιρό 
οι άνθρωποι έτρωγαν σε πέτρινα πιάτα 
το χώμα δούλευαν σκληρά
και τα χέρια τους εγέμιζαν ρόζους.
Μα ευγνωμονούσαν Ουρανό και Γη
γιατί έπαιρναν ό,τι χρειάζονταν
και χαμογελούσαν.

Μια φορά κι έναν καιρό 
τα παιδιά κλωτσούσαν αυτοσχέδιες μπάλες,
για κούκλες ξόανα είχαν,
και τους αρκούσε το τρέξιμο και το κρυφτό.
Μα τα αναψοκοκκινισμένα πρόσωπά τους 
χαμογελούσαν.

Πέρασαν χρόνοι πολλοί κι οι καιροί άλλαξαν, πολύ.
Η φωτιά, κινούμενη εικόνα, 
μέσα σε κουτί μπήκε.
Ο κύκλος απέκτησε γωνίες
και πολυτελέστατος έγινε καναπές
Μα σιωπηρός μένει, χωρίς ψυχές.

Οι μπάλες δεν φτάνουν για να χορτάσουν 
τις παιδικές, καινούργιες ανάγκες
και η ευγνωμοσύνη 
δεν είναι στο πρόγραμμα της ημέρας.

Οι άνθρωποι και σήμερα όπως Τότε,
 ακόμα για το πιάτο της ημέρας αγωνιούν.
Μα δεν χαμογελούν πια πολύ.

Κι η γη είναι στρογγυλή.
Καθόλου επίπεδη.
Και κινείται. 
Κινείται πολύ....

Μα ακίνητα είναι τα πρόσωπα 
που δεν χαμογελούνε πια.

@ριστέα 

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι !

Ένα παλιό μου ποίημα που
ίσως κάποιοι φίλοι να το θυμούνται.

Σήμερα σας έχω πάλι μελέτη, οπότε πάλι ντουβάρι 
και κλειστά βρίσκετε εδώ!
Αν θέλετε κάτι γράψτε μου 
εδώ καθώς πίνετε τον καφέ σας.
Αν και αργία σήμερα στην πόλη του Πύργου
η πυργοδέσποινα έχει να σας διαβάσει, να απαντήσει,
να ζωγραφίσει!



Διαβάστε από χτες από τη Γλαύκη μας
 Στης Γλαύκης το καφέ
Ο αγώνας της χαμένης ελπίδας



Δυο παλιά παραμύθια από τη Χριστίνα μας 
στο Butterfly's World

Ο λύκος που ήθελε να γιατρεύει τον πόνο
και  Η πορτοκαλί πεταλούδα
από τον (τότε) 3χρονο Δημητράκη της Χριστίνας μας 



και σήμερα
από τη me maria, στο mytripsonblog
κάτι διαφορετικό: ένα γνωστό παραμύθι 
Ο Σιμιγδαλένιος 
παρουσιασμένο με τον μοναδικό τρόπο της Μαρίας μας



 ένα ποίημα από την Υιώτα,
στο Αστοριανή
Ο κύκλος των φιλιών και των δακρύων



Ένα μπουκέτο λουλούδια,
από τον Γαβριήλ Παναγιωσούλη, στον Pylaro



ένα παραμύθι
Με viral διαθέσεις, 
από τη διπλανούλα, στο Οι κρυφές μου σκέψεις

ΚΑΙ τέλος...
μην χάσετε το παραμύθι του 9χρονου Πέτρου 
στο μπλογκ του Πέτρος Δ.

Το ταλέντο



Σας γλυκοφιλώ!
Αριστέα



Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Τα πρώτα ντεκουπαριστά του ΄16 !


Τα πρώτα ντεκουπαριστά μου για το 2016 επιτέλους 
είναι γεγονός!
Πάω πιο αργά κι από χελώνα,
αλλά δεν απελπίζομαι!


Ξύλο κοπής με ντεκουπάζ και μπορντούρα 
με ανάγλυφο κρακελέ
με Easy 3D flex


Στο πλάι έκανα υποψία παλαίωσης με χρυσή πατίνα


Και τα πρώτα σαπούνια του 2016
(καλά τα δεύτερα είναι...
τα πρώτα τα δώρισα πριν τα φωτογραφίσω)


Πάλι με ντεκουπάζ~
glitters και liners


Και έπεται συνέχεια
αφού έχω κάποιους νικητές να φροντίσω☺

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι !

Εσείς συνεχίζετε να παραμυθιαζόσαστε, ε;

Την έκπληξη από τον μικρό Νικόλα
χτες βράδυ την είδες;
Το πρώτο από τα δύο 9χρονια διδυμάκια της Νάσιας μας
χτυπάει με δύο εκδοχές του ίδιου παραμυθιού
στο μπλογκ του Νικόλας
και αναμένουμε και τον Πέτρο οσονούπω!

Και σήμερα
από τη Γλαύκη μας
στης Γλαύκης το καφέ


Ανοιχτή την πόρτα την έχω εδώ και συντευξιάζομαι,
ενώ εδώ άλλες 24 συμμετοχές σε περιμένουν εδώ

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

παραμυθιάζομαι, παραμυθιάζεσαι, παραμυθιαζόμαστε!


Και αν σου µιλώ µε παραµύθια και παραβολές
είναι γιατί τ’ ακούς γλυκύτερα,
και η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αµίλητη και προχωράει
Γ. Σεφέρης



Η διαφορά του παραµυθιού από το ψέµα,
όπως είπε κι ο γνωστός Σουηδός σκηνοθέτης Ίνγκµαρ Μπέργκµαν.
είναι ότι το παραµύθι µπορεί συχνά να παραπέµπει σε
φανταστικές καταστάσεις, αλλά γίνεται γέφυρα µε την
πραγµατικότητα, ενώ το ψέµα την αποφεύγει. 



Διαβάστε σήμερα 
Το μυστικό της σοφίτας
από τη Ρούλα μας, στο Σμαραγδένια



ενώ στη Βίκυ μας απολαύστε κάτι εντελώς διαφορετικό:
Κάτι σαν παραμύθι
με πηλό, που τόσο μοναδικά χειρίζεται η Ποδηλάτισσα.
Εν αγνοία της η συμμετοχή εδώ,
μια συμμετοχή με πριγκιπικούς ήρωες
και χωρίς λόγια!
Ας φανταστούμε εμείς τη δράση!

Ανοιχτή την πόρτα την έχω εδώ και συντευξιάζομαι,
ενώ εδώ άλλες 22 συμμετοχές σε περιμένουν εδώ

Το δρώμενο μας πιθανότατα να πάρει παράταση ☺
Σας γλυκοφιλώ
και σας εύχομαι μια υπέροχη βδομάδα!

@ριστέα



Και μια ακόμα έκπληξη από τον μικρό Νικόλα
Το πρώτο από τα δύο 9χρονια διδυμάκια της Νάσιας μας
χτυπάει με δύο εκδοχές του ίδιου παραμυθιού
στο μπλογκ του Νικόλας
και αναμένουμε και τον Πέτρο οσονούπω!

Τα μικρά μας βάζουν και πάλι τα γυαλιά;
Εμένα πάντως μου τα βάζουν 
αφού ακόμα να αξιωθώ να γράψω παραμύθι!