Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

🌋 Το φελέκι μου μέσα! 🌋

με πήρε και με σήκωσε!

Κατά καιρούς διαβάζω, μα πρόσφατα ακόμα πιο έντονα,
 γνώμες, σχολιασμούς, κριτικές 
περί του μπλόκινγκ που πνέει τα λοίσθια.
Και καλά κάνουν που υπάρχουν δηλαδή. Ελευθερία του λόγου έχουμε.
Στην αρχή μπορεί να συνέπλευσα κι εγώ με κάποιες από αυτές τις απόψεις.
Αλλά στην πορεία αποστασιοποιήθηκα,
τα επεξεργάστηκα δεόντως και στο σημείο που άγγιξαν κι εμένα,
φυσικό κι επόμενο ήταν να ενοχληθώ!
Κι αναρωτήθηκα...

Που έχει πάει αλήθεια η ενσυναίσθησή μας; 
Για τζόκινγκ; Διακοπές; Στα θυμαράκια;
Μήπως δεν είχαμε ποτέ;

Δεν έχει δικαίωμα κάποιος να μην θέλει να γράψει, 
να μην θέλει να σχολιάσει,
να μην έχει όρεξη γενικώς;
Δεν έχει δικαίωμα κανείς να θέλει να σαχλαμαρίσει;
Γιατί θα πρέπει να κρατάει ένα σοβαρό προφίλ μόνο;
Γιατί, το φελέκι μου μέσα,
"πρέπει";

Αχ αγάπες μου, αχ!
Τα αυτονόητα θα πω, αλλά νιώθω την ανάγκη να τα θυμίσω, έστω!

Άλλος περνάει ζόρια.
Άλλος έλλειψη έμπνευσης.
Άλλος διεκδικεί προσωπικό χρόνο (και καλά κάνει φυσικά!)
Άλλος δεν έχει καλό εργαλείο.
Ή πιθανότατα μπορεί να μην έχει διαρκώς σύνδεση.
Άλλος δουλεύει πολύ, ή έχει προθεσμίες.
Άλλος το ξύνει και είναι εκεί, διαθέσιμος.
Άλλος δουλεύει μπροστά σε ένα πισί και του είναι εύκολο 
να γράφει, να παρακολουθεί, να σχολιάζει.
Αλλάζουν οι προτεραιότητες,
οι καταστάσεις 
οι συνθήκες, 
με καταιγιστικούς ρυθμούς κάποιες φορές!

Λίγη ενσυναίσθηση παίδες!
Λίγη κατανόηση!
Δεν χρειάζεται να κάθεται ο άλλος να εξιστορεί 
τα της καθημερινότητάς του, για να (τον) καταλάβουμε.
Ούτε να απολογείται διαρκώς!

Κι αν περνάει κρίση ή έσβησε το μπλόκινγκ, ρωτάω 
(παραξενεμένη πολύ, τ' ομολογώ):
και;
Γιατί θα πρέπει να μένουν όλα όπως τα ξέραμε;
Εμείς οι ίδιοι μένουμε στάσιμοι;
Μέσα-έξω!

Εγώ αλλάζω...
Οι επιθυμίες μου, οι ανάγκες μου ακόμα και 
πράγματα για τα οποία έλεγα "εγώ ποτέ!"
Και δεν με τρομάζουν αυτές οι αλλαγές.
Δεν με εκπλήσσουν πια!
Εγκλιματίζομαι διαρκώς.
Ουαί κι αλίμονό μου αν δεν το κάνω!

Ποτέ, μα ποτέ όμως δεν μπορείς να ξέρεις πού και πόσο 
τον χτυπούν τα παπούτσια του τον άλλον!
Ακόμα κι αν εσύ βλέπεις ένα καλογυαλισμένο ολοκαίνουργο 
παπουτσάκι!

Δεν ξέρω πόσο ψηλά βάζεις εσύ την εξυπνάδα.
Εγώ προσωπικά έχω ανάγκη γύρω μου 
από συναισθηματικά νοήμονες ανθρώπους!
Δεν με ενδιαφέρουν οι "μορφωμένοι".
Αυτοί που χειρίζονται απταίστως τη γλώσσα (μόνο!)
Πού προσέχουν το λάθος που μπορεί να σου ξεφύγει,
(μη σου πω ότι το λαχταρούν κιόλας!)
αλλά όχι αν λαθέψουν και πληγώσουν την ψυχή σου!
Προτιμώ τους ανθρώπους που δεν χρειάζεται να τους εξηγώ!
Και με αυτούς τακιμιάζω!
Έφθασα πια σε μια ηλικία που με κουράζει να εξηγώ τα αυτονόητα.
Ελπίζω αυτή να ήταν η τελευταία!


@ριστέα



Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Το δώρο μου (φιλοξενία)


Κάποτε υπήρξα κι εγώ αγνή, όμοια η Χιονάτη
και αγάπησα πολύ ένα στρατιωτάκι.
Το περίμενα να'ρθεί σε κόσμο μαγικό, παραμυθένιο
μα ήτανε πλάσμα ψυχρό με βλέμμα μολυβένιο.
Φαρμακωμένο μήλο.
Φαρμακωμένο μήλο γεύτηκα από εκείνο.
Ήταν Χριστούγεννα!
Πού να πήγαινα;
Άναβα το ένα μετά το άλλο σπίρτο,
όπως το κοριτσάκι το πασίγνωστο.
Φαρμακωμένο μήλο.
Φαρμακωμένο μήλο,το δώρο μου από εκείνο!
Ταράζει τις μικρές κυρίες
αλλοπαρμένη γριά από μεγάλες προσδοκίες.


Μια φιλοξενία που χρωστούσα εδώ και καιρό!
Ήταν η συμμετοχή της φίλης και συντοπίτισσας Γιούλης 
και την ανέβασα για να υπάρχει στην ετικέτα με το όνομά της.
Αν αργότερα καταφέρει να κάνει δικό της χώρο θα μπορεί να μεταφέρει 
κείμενα και σχόλια αυτούσια (όπου υπάρχουν)!

Αύριο ακολουθεί μια ανάρτηση στην οποία εξηγώ κάποια πράγματα 
για την παρατεταμένη μου σιωπή,
ενώ την Κυριακή μετά από πολύ καιρό θα ανοίξω τα σχόλια 
για μια και μόνη φορά αυτόν τον μήνα!

@ριστέα

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Γιατί να μην είναι στολισμένα και τα επαγγελματικά εργαλεία οεο; ! 😃🙌😃

Ένα φουρνάκι κι ένας τροχός!
Για τα νύχια και τα δύο.
Μια φίλη επαγγελματίας "νυχού" κι εγώ.
Αυτή με εμπιστεύτηκε εν λευκώ κι εγώ ανέλαβα 
να ομορφύνω το σκέτο λευκό φουρνάκι της
και τον πράσινο τροχό της ....

Η κάτω δεξιά γωνία έχει μείνει επίτηδες κενή σχεδίου,
για να μπει με καλλιγραφικά γράμματα
η "επωνυμία" της φιλενάδας, με liner & glitter.

Το στοίχημα ήταν να δουλέψω τις επιφάνειες έτσι ώστε
να μην ξεφτίσουν με τη χρήση. 
Επομένως φροντίζουμε την προετοιμασία της επιφάνειας
με τη σωστή βάση και δεν ξεχνάμε το προσεκτικό βερνίκωμα στο τέλος.
για την ίδια φίλη, στο παλιό της φουρνάκι.
Απόλυτα ικανοποιημένη κι εξαντλημένη
...σας φιλώ

@ριστέα

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ερωτευμένη....

με τους σελιδοδείκτες μου !


Άντε τώρα να επιλέξω τι θα στείλω... πού! 

Σας φιλώ
Αριστέα

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

ευλογία

φωτό αρχείου

Και μετά το κρύο ήρθε ο πολυπόθητος ήλιος κι έλουσε τα πάντα!
Ευλογία!
Και θυμήθηκα έτσι πόσο λατρεύω τον ήλιο
τις παγωμένες μέρες του Γενάρη κυρίως.
Μετά τα Χριστούγεννα, ο ήλιος έπειτα από καταιγίδες και κρύο,
και οι αλκυονίδες μέρες είναι για μένα
όλα όσα αξίζει αυτή η εποχή... που κατά τ' άλλα με κάνει να μαζεύομαι
και να πέφτω σε χειμερία νάρκη.
Δεν έχω σημερινή φωτογραφία, γιατί στο νου είχα
να εκμεταλλευτώ την ευλογημένη λιακάδα.
Σαν καλή νοικοκυρούλα έβγαλα τα πάντα έξω να λιαστούν
να αναπνεύσουν, να χάσουν την υγρασία που κουβαλούσαν τόσες μέρες!
Άνοιξα παντού να μπει η ζέστη, αφού μέσα είχε ακόμα 7-8 βαθμούς.
Όταν το απόγευμα τα έκλεισα όλα το θερμόμετρο έδειχνε 14!
Χλιδή! ☺ 


Κατά τ' άλλα είμαι σε .... απόσυρση.
Περνάω στιγμές περισυλλογής και επαναπροσδιορισμού....
Αυτό χρειάζεται αποκοπή από την πολλή συνάφεια (του κόσμου), οπότε 
μην ανησυχείτε, δεν είμαι χαμένη στη μετάφραση,
αλλά στον μοναχικό, μα καθόλου έρημο κόσμο μου!

σας φιλώ
@ριστέα

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Τα πρώτα του νέου χρόνου: Σαπούνια ντεκουπάζ


Ένα ζέσταμα έκανα
για τις επόμενες δημιουργίες που θέλω και πρέπει να 
ακολουθήσουν και μάλιστα τάχιστα,
γιατί έχω και πολλές φίλες που αναμένουν τα δωράκια τους!

Σας φιλώ
@ριστέα