Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

Blue Moon




Blue moon,
You saw me standing alone,
Without a dream in my heart.
Without a love of my own.
Blue moon,
You knew just what I was there for.
You heard me saying a prayer for.
Someone to call my own.
Oh, Oh, someone to call my own.
Blue moon,
You saw me standing alone.
Whitout a dream in my heart.
Without a love of my own.
Ah, without a love of my own.
Blue moon, oh, blue moon.
Ah...
Whithout a love of my own.




Μια άσπρη γραμμή στο πέλαγος


Μια άσπρη γραμμή στο πέλαγος
μια άσπρη γραμμή που είναι εκεί, 
ακόμα και στη χάση,
ακόμα και όταν δε τη βλέπεις.
Είναι εκεί!
Είμαι εδώ!
Ακόμα και όταν δε με βλέπεις!
Ακόμα και όταν χάνομαι
Είμαι εδώ!
Πάντα ήμουν εδώ!
Μια άσπρη γραμμή........
Ένα φως!

Πίσω από τη χάση μου μετρώ στιγμές
μετρώ τα κύματα
και περιμένω.............................

@iris



26/01/11


Οι ωραίοι άνθρωποι....





Δεν έιναι κατά ανάγκη όμορφοι, δεν έχει να κάνει διόλου με το έξω τους! Οι ωραίοι άνθρωποι λάμπουν κάπου από μέσα - δεν έχουν εντοπιστεί ειδικές συντεταγμένες - και εσύ απλά χαίρεσαι να βλέπεις αυτή τη λάμψη ....
Είναι αυτοί που έχουν συνέπεια στο λόγο τους, στη στάση τους, στη συμπεριφορά τους, είναι όλοι όσοι χαμογελούν και μια βροχερή μέρα ή μια μέρα καύσωνα... είναι αυτοί που δεν κουράζονται να λένε καλημέρα και να χαιρετίζουν την κάθε μέρα σαν μέρα γιορτής...
Οι ωραίοι άνθρωποι βλέπουν θετικά τη ζωή και τους άλλους...
Δεν αναλώνονται με τι έκανε και τι δεν έκανε ο διπλανός τους και κυρίως δεν ζηλεύουν... 
Βλέπετε ο φθόνος δεν είναι μέσα στα -πλούσια- συναισθήματα που διαθέτουν!
Οι ωραίοι άνθρωποι έχουν και τις δύσκολες στιγμές τους, όπως όλοι: μπορεί να θυμώσουν, να πονέσουν, να βαρεθούν! Ξέρουν όμως ότι όλα είναι μέσα στη ζωή αλλά και περαστικά!
Χαίρεσαι να βλέπεις ωραίους ανθρώπους....
Παίρνεις και εσύ λίγη τζούρα από αυτή την αίσθηση ..... σα να βάζεις το δαχτυλάκι στο βάζο με το γλυκό της γιαγιάς!

@iris

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Ο χρόνος

Ο χρόνος είναι η τίγρη που με καταβροχθίζει, αλλά εγώ είμαι η τίγρη.
Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Έτσι να ‘ναι η ευτυχία;


Μ’ αρέσει αυτή η νωπή ησυχία. Κάπου εδώ κοντά, σ’ ένα χαγιάτι,
μια νέα γυναίκα θα χτενίζει τα μακριά μαλλιά της
και πλάι της θ’ ανασαίνουν τ’ απλωμένα εσώρουχα στο φεγγαρόφωτο.
Όλα ρευστά, γλιστερά, ευτυχισμένα. Μεγάλες υδρίες μες στους λουτήρες
θαρρώ πως χύνουνε νερό στων κοριτσιών τους αυχένες και τα στήθη,
γλιστράνε τα μικρά, αρωματικά σαπούνια στα πλακάκια,
οι φυσαλίδες διασχίζουν τους θορύβους των νερών και των γέλιων,
μια γυναίκα γλίστρησε κι έπεσε,
γλίστρησε το φεγγάρι απ’ το φεγγίτη,
όλα γλιστρούν απ’ το σαπούνι - δεν μπορείς να τα κρατήσεις
ούτε μπορείς να κρατηθείς - αυτό το γλίστρημα
είναι ο επανερχόμενος ρυθμός της ζωής΄ οι γυναίκες γελάνε
τραντάζοντας λευκούς, πανάλαφρους πυργίσκους σαπουνάδας
επάνω στο δασάκι του εφηβαίου τους. Έτσι να ‘ναι η ευτυχία;
Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από τον Ορέστη
Καλό μήνα!
airis