Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα: Συνθήκη


Χειμώνας εδώ
Βαρύς κι αδυσώπητος
Άτεγκτος, αμείλικτος, αδωροδόκητος
Δυσανάλογος για το ανάστημά μου
Βαστά καιρό, περισσότερο από όσο αντέχει το σκαρί μου
Να σκάβει, να παλεύει, να κρατάει τα αναχώματα
Το κορμί δεν έχει την άδεια να πέσει
Ούτε και να λυγίσει του επιτρέπεται
Πρέπει να υπομείνει την παρατεταμένη κακοκαιρία
Να δεχτεί τις καταιγίδες και τους βοριάδες που μισεί
Να προσεύχεται να μην το χτυπήσει κεραυνός
Να μην το κάψει
Έχει καθήκον να αντέχει
Χωρίς ερωτήσεις και εξηγήσεις πολλές

Περιμένει μια άνοιξη κι αυτό, να ανθίσει σαν δέντρο
Να γίνει ίσκιος για τη λάβρα του καλοκαιριού
Να μπουμπουκιάσει, όπως του αξίζει
Πουλάκια τότε θα ξαποστάσουν στα κλαδιά του
Φερμένα από τις χώρες του νότου 
Όχι για τραγούδια και χαρές, αλλά για μια ανάσα 
Να φτιάξουν ίσως ένα σπιτικό γεμάτο αγάπη 
Με ό,τι περίσσεψε κι από ό,τι άντεξε
Να ερωτευτούν χωρίς εγγυήσεις, μα με εμπιστοσύνη
Αυτή που δίνει η νομοτέλεια της φύσης
Κι ο ήλιος! (Πάντα ένας ήλιος θα με σώζει, στο 'χα πει!)
Ο ήλιος θα αλλάξει το τοπίο ολότελα
Και έτσι να θυμηθώ κι εγώ πως η ζωή πάντα βρίσκει τρόπους
Ακόμα κι όταν όλα παγώνουν και πεθαίνουν

(Απ' αυτή τη συνθήκη πιανόμαστε όλοι!)



Ήταν μια ακόμα συμμετοχή μου στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματα 
και συγκεκριμένα στο "Ένα Ποίημα για το χειμώνα"

Σας φιλώ
Αριστέα

Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων! Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου! Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα: Οι δύσκολοι χειμώνες της ζωής μου


Που λέτε, το χιούμορ πάντα με έσωζε εμένα, με έναν μαγικό τρόπο!
Ακόμα και τους πιο δύσκολες χειμώνες της ζωής μου τους άντεξα 
χάρη στο χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό. 

Τι να μου πει κανείς για κρύο, όταν έχω δει αυτό μέσα στο σπίτι μου
(και δεν μένω δα και στην Γροιλανδία 🤣)
Αν δεν φοράς γυαλιά, σε βοηθάω εγώ, 5 γράφει!
Μέσα στο σπίτι, ε;


Η αντίδρασή μου; 
"Μήπως τσάμπα καίω το ψυγείο;
Μήπως, μέχρι να επανέλθει σε μια φυσιολογική τιμή
η θερμοκρασία
να το βγάλω από την πρίζα, όχι τίποτα άλλο, 
μπας κι εξοικονομήσω στην τελική κάποια χρήματα!"

Μιλάμε για την σκληρή πραγματικότητα της κρίσης, 
ένα σπίτι χωρίς μόνωση τότε, χωρίς ενισχυμένα κουφώματα και τζάμια
 και με πολλά άλλα προβλήματα.
Κι όμως άντεξα!

Πχ Να μου έρχεται το ταβάνι στο κεφάλι
(από την υγρασία αυτό):


ή να έχω στολίσει χριστουγεννιάτικα -τίγκα στο στολισμό η δικιά σου, btw-
και να έχω λεκανίτσες και ταψάκια στο τραπέζι και στο πάτωμα,
 και φυσικά, ζωντανά εφέ βροχής
 μέσα στην κουζίνα μου.


"Οι σταλακτίτες της Αριστέας" είχα ονομάσει το θέαμα και σκεφτόμουν 
μήπως να έκοβα και εισιτήριο, να εξοικονομούσα κανά φράγκο κι από κει!😜

 "Πού θα πάει, δεν θα με λυπηθεί ο Άγιος Βασίλης!"
μονολογούσα, για να παίρνω κουράγιο.
Το 'βαλα ποτέ κάτω; Ζαμέ!

Και να ξεμείνω εκείνες τις δύσκολες εποχές της κρίσης 
με μια σομπίτσα, γιατί πώς να βάλω και πετρέλαιο, τρελή δεν ήμουν,
πτωχή ήμουν 
και να την πηγαίνω από δωμάτιο σε δωμάτιο -με σύνεση και μέτρο, φυσικά!

Να και τα πειστήρια, με το αρχηγόπουλο να καμαρώνει,
αφού είχε ερωτική σχέση με τη σόμπα, τω καιρώ εκείνω!


Τελικά ο Άγιος Βασίλης υπάρχει!
Το σπίτι αναβαθμίστηκε κι έγινε ενεργειακό,
και τώρα εγώ νομίζω ότι ζω στις Μαλδίβες! 


Για κάποιο περίεργο λόγο τίποτα δεν με τρόμαζε!
Έκανα υπομονή. Βαθιά μέσα μου πίστευα πώς όλα θα φτιάξουν!
Δεν μπορεί να είναι για πάντα έτσι!
Κι αν έσταζε το ταβάνι, με εμπόδισε εμένα να στολίσω και να γιορτάσω 
με την ψυχή μου τα Χριστούγεννα;
(Εδώ δε με σταμάτησαν οι χημειοθεραπείες...)


Και δεν ήταν οι μόνοι δύσκολοι χειμώνες, αλλά ας κρατήσω και μερικά 
πράγματα για μένα! 
(Έχω κι ένα όριο λέξεων που με κατατρέχει!)
Εκείνο που πιότερο έχει σημασία είναι ότι οι δύσκολοι χειμώνες της ζωής μου 
ήταν για μένα μεγάλο σχολείο!
Ήρθαν για κάποιο λόγο, τους έζησα, τους χόρτασα, μπούχτισα, τους ξέρασα!
Κι όμως, τους αγάπησα και δεν τους ξεχνώ!
Βοήθησαν κι αυτοί κι όλα όσα πέρασα για να είμαι σήμερα,
αυτή που είμαι, τέλος πάντων! 
Και μπράβο μου που άντεξα! 
(Κάμερα σε μένα!😁 )


Γιατί χειμώνας δεν είναι μόνο τα όμορφα χιονισμένα τοπία, 
τα χιονοδρομικά κέντρα, τα τζάκια που καίνε ολημερίς, 
και δύο κορμιά που κυλιούνται μπροστά σε ένα πέτρινο τζάκι
ανέμελα και ζεστά.

Η ζωή δεν είναι ιλουστρασιόν διαφήμιση! 


Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν, πολύ χειρότερα μάλιστα!
Ας έχουμε κατά νου πάντα μήπως χρειάζεται κάποιος, κάτι.
Τον χειμώνα η βοήθειά μας είναι ακόμα πιο σημαντική! 😉
Ας το θυμόμαστε μέσα στην θαλπωρή του δικού μας κόσμου!

Άντεξα τους χειμώνες μου, γιατί -εκτός από το χιούμορ- με ζέσταινε η αγάπη!

Σας φιλώ
Αριστέα

Ήταν η συμμετοχή μου στο δικό μου δρώμενο 😜: 

αφιερωμένη στην Αφροδίτη μου (ξέρει αυτή!) 


Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026

Χειμωνιάτικα Αποτυπώματα, Τάσος Κάβουρας (φιλοξενία)


Σήμερα έχω τη χαρά να φιλοξενώ τον "άστεγο" φίλο μας, Τάσο Κάβουρα, 
σταθερό συμποσιούχο μας, χρόνια τώρα.
Παίρνει μέρος στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματά μας με μια ιστορία αληθινή,
που διαδραματίζεται παραμονή Πρωτοχρονιάς, στον καφενέ του χωριού.

Ο μπάρμπα Φίλιππας, ο καθηγητής της πρέφας..

Παραμονή Πρωτοχρονιάς, στη δύση του ήλιου, την ώρα που έκλεινε την αυλόπορτα φώναξε στη γυναίκα του την Καλλιόπη
-Φεύγω..
Καθημερινά το ίδιο έλεγε την ίδια ώρα με το ίδιο ύψος φωνής..
Στρίβοντας στη γωνία άκουσε το παράπονό της.
-Μα και σήμερα ρε Φίλιππα..

Εκεί ο Φίλιππας, και σήμερα και χθες και αύριο και πάντα. Πήγαινε στα χωράφια με το μικρό του κοπάδι πρόβατα, καμιά πενηνταριά, και στο γιόμα της ημέρας τα έφερνε και ίσια που προλάβαινε να τα βάλει μέσα στην αυλή, έκλεινε την αυλόπορτα, φώναζε στη Καλλιόπη και έφευγε για το γειτονικό καφενείο του χωριού. Έπαιζε πρέφα μέχρι αργά το βράδυ. Δεν γινόταν να στηθεί κομάρι δίχως τον Φίλιππα. Την τέχνη της πρέφας την είχε αναγάγει σε επιστήμη. Πολύ σκέψη, συνδυασμοί, ακόμα και τη θεωρία της εις άτοπον απαγωγής χρησιμοποιούσε..
- Αν χθες βράδυ ανέβαινα στα επτά - δύο, θα την κέρδιζα την παρτίδα τον άκουγες να μονολογεί την επομένη το πρωί όταν σκάριζε τα πρόβατα..
- Μαθηματικός έπρεπε να σπουδάσεις, του έλεγαν οι συμπαίκτες του. Με τέτοιο μυαλό που έχεις.. Διδακτορικό θα είχες..


Στο σπίτι η Καλλιόπη μαγείρευε, σκούπιζε, έπλενε, άρμεγε τα πρόβατα, πήγαινε το γάλα στον έμπορο. Και μεγάλωνε και τα τρία παιδιά τους.
- Ο Γιώργος θα γίνει μαθηματικός.. Το έλεγε και το ξαναέλεγε ο Φίλιππας. Ξέρεις πόσες φορές έχει έρθει δίπλα μου και με ορμηνεύει τι να παίξω.. Μαθηματικό μυαλό έχει.. Εμένα μοιάζει..
Πες, πες ο Φίλιππας το παιδί πράγματι έγινε μαθηματικός, πήγε στην Αμερική, πρόκοψε. Πήρε και διδακτορικό, έγινε καθηγητής Πανεπιστημίου..

Όταν ερχόταν επισκέπτης τα καλοκαίρια στο χωριό μας θύμιζε..
- Ξέρεις που έχω μάθει πρέφα εγώ.. Στον μπάρμπα Φίλιππα.. ,και γελούσαμε..
Αναγνώριζε ότι εκείνος τον προέτρεψε να σπουδάσει μαθηματικός.
- Πάλι ρε Φίλιππα.
Κάθε βράδυ η Καλλιόπη όταν μαζευόταν στο σπίτι είχε και μια επί πλέον δουλειά. Έραβε το σακάκι του Φίλιππα. Τσέπες, μανίκια κουμπιά.. Ρεμάλι το καταντούσε ο Φίλιππας.
- Πάλι ρε Φίλιππα. Που ξεσκίστηκες..
- Άσε με ρε Καλλιόπη. Τι έπρεπε να αφήσω να με νικήσουν τα ρουπάκια..
Πιανόταν το σακάκι του και όχι να το ξεπιάσει, τράβαγε και σκιζόταν παντού.

-Μα και σήμερα ρε Φίλιππα.. Αύριο που είναι Πρωτοχρονιά..
Χριστός και Αη-Βασίλης, ρε Φίλιππα..


Κάθε βράδυ ο Φίλιππας γυρνούσε από το καφενείο με ένα λουκούμι στο χέρι.
- Το κέρδισα.. έλεγε με καμάρι.. και το έδινε στη Καλλιόπη..
Τρόπαιο για τον ίδιο αλλά και πράξη ευγνωμοσύνης για τη γυναίκα του που τόσο του παραστεκόταν..

Εκείνο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς της πήγε ένα ολόκληρο κουτί λουκούμια..
Ποτέ δεν τον ρώτησε, αν τα κέρδισε στη πρέφα ή τα αγόρασε με δικά του χρήματα..
- Καλή χρονιά ευχήθηκαν.. και ξάπλωσαν για να έρθει ο καινούργιος χρόνος..

Τάσος Γ. Κάβουρας





Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026

Νέο δρώμενο στη γειτονιά! ❄❄❄

 

Αγαπημένοι μου φίλοι!
Ο χειμώνας είναι εδώ κι εμείς θα πάμε να τον ζήσουμε τους επόμενους μήνες, 
όπως ξέρουμε να κάνουμε όλες τις εποχές: γράφοντας!
Το μπάνερ ήδη σας προϊδέασε, ε;

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα 

Το νέο μας δρώμενο σας ζητάει να βουτήξετε στα κρύα,
να βάλετε γάντια, σκούφους και κασκόλ,
να πάτε σε παγωμένες λίμνες και σε χιονισμένα βουνά,
 να στηριχτείτε στην πραγματικότητά σας ή στη φαντασία σας, 
ανατρέχοντας για όλα αυτά σε βιώματα, αναμνήσεις, επιθυμίες,
ή στην τρέχουσα ψυχική σας κατάσταση,
κι έτσι να αποτυπώσετε συμβολικά με χειμωνιάτικο μουντ τη ψυχολογία σας, 
Όλα μπορούν "να παίξουν μπάλα" .

Με σοβαρότητα ή χιούμορ
(εξ ου και το "Στη Μόσχα, αδερφές μου! Στη Μόσχα!" 
της προηγούμενης ανάρτησης) 
το δρώμενο θα έχει δύο μέρη :

Α) Ένα Ποίημα για το χειμώνα

Β) Ένα κείμενο για το χειμώνα

και έτσι θα μπορούν να πάρουν μέρος ακόμα κι όσοι δεν μπορούν 
να εκφραστούν ποιητικά.
Θα πραγματοποιηθούν στο τέλος δύο διαφορετικές κληρώσεις, μία για κάθε 
σκέλος, με τα σχετικά δώρα! ☺

Το πρώτο μέρος, γνωστό, από το καλοκαίρι, θα κυλήσει όπως 
και τα δύο προηγούμενα δρώμενα.

Το δεύτερο μέρος διέπεται από όρους:

1) Το κείμενό μας θα μπορεί να είναι:

► σκέψεις για τον χειμώνα
► κάποια ανάμνηση
► μία μόνο σκηνή
► μια φανταστική ιστορία -πολύ μικρή
► βιώματα, ψυχική κατάσταση, μικρό χρονογράφημα


2) Παράκληση, αλλά και βασική προϋπόθεση συμμετοχής

Το δρώμενο βασίζεται στην αλληλεπίδραση.
Γράφουμε για να διαβαστούμε, να ανταλλάξουμε σκέψεις 
και έναν καλό λόγο.
Αυτό σημαίνει πως όταν κάποιος περνάει από το μπλογκ μας και μας σχολιάζει,
φροντίζουμε κι εμείς να επισκεφθούμε τις αναρτήσεις όσων συμμετέχουν.

Στα προηγούμενα δρώμενα παρατηρήθηκε το φαινόμενο κάποιοι να δημοσιεύουν,
αλλά να μην περνούν από τις αναρτήσεις των άλλων.
Αυτό δημιουργεί απογοήτευση και αίσθηση ανισορροπίας, 
κάτι που δεν ταιριάζει στο πνεύμα της συλλογικής συμμετοχής.
Μιλάμε για ΟΜΑΔΙΚΟ δρώμενο.
Ίσως χρειαστεί να επανεξετάσουμε τι σημαίνει ΟΜΑΔΑ!

Ως οικοδέσποινα, πάντα επισκέπτομαι όλες τις αναρτήσεις σε κάθε δρώμενο,
χωρίς να υπάρχει η ίδια ανταπόκριση, φυσικά!
Θα χαρώ πολύ να υπάρχει αντίστοιχη διάθεση από όλους.
Το δρώμενο λειτουργεί όταν υπάρχει παρουσία, όχι μόνο ανάρτηση.


3) Τέλος, προσοχή

Τονίζω το μικρό όριο στα κείμενά μας! 
Ο χρόνος όλων είναι πολύτιμος. Δεν μπορεί να έχει την απαίτηση κάποιος 
να διαβάζουμε την εξιστόρηση της ζωής του!
Μικρά κείμενα σημαίνει μικρά!
Και για να μην υπάρξει παρανόηση θα θέσω όριο λέξεων. 
Βάζω τις 500 κι ελπίζω να μην σας δυσκολέψει!
Γεύση χειμώνα θέλουμε, όχι φαγοπότι μέχρι πρωίας

Τι λέτε;
Πάμε να ξεχειμωνιάσουμε παρέα;


Έχουμε δύο μήνες καιρό (οκ περίπου), ως το τέλος του Φλεβάρη.
Δηλώστε συμμετοχή εδώ για να σας βάλω στο μέιλ,
και συνεχίζουμε με τον γνωστό τρόπο ενημέρωσης.

Η πρώτη πιστολιά πέφτει στις 10 του μηνός!

Σας φιλώ 
Αριστέα

υγ: Ως μπάνερ χρησιμοποιούμε το gifάκι ή την απλή φωτογραφία, ό,τι μας βολεύει.

υγ2: Η νέα χρονιά μπήκε με ακόμα περισσότερες δυσκολίες για μένα.
Θα προσπαθήσω να είμαι εδώ, κάνοντας το καλύτερο που μπορώ.
Το δρώμενο ίσως γίνεται και ως εργασιοθεραπεία... 




__________________________________________________

Οι συμμετοχές σας:

Α) Ένα Ποίημα για το χειμώνα

1.Μαρίνα Τσαρδακλή, Η ζεστασιά θα νικήσει το κρύο 
 *Airis, Συνθήκη 
4. Μαρίνα Τσαρδακλή, Τι περίεργος χειμώνας 
5. Μαρία Νικολάου, Αγαπημένη μου Εύα 
6. Μαρία Πλατάκη, Μπλε ώρες του χειμώνα 



Β) Ένα κείμενο για το χειμώνα

1. Μαρίνα Τσαρδακλή, Χειμωνιάτικες σκέψεις  
3. Μαρία Νικολάου, Χειμωνιάτικη μάχη 
7.Μαρία Πλατάκη, Απόψε τρώμε στης Σούλας... 
9. Μαρίνα Τσαρδακλή, Η απομόνωση του χειμώνα 
10. Ρούλα Σμαραγδάκη, Οι χειμώνες μου  
11. Βασίλειος Διακοβασίλης, Χειμώνας 







Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2026

Λήξη 34ου Συμποσίου Ποίησης - Η γιορτή μας 🎅

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες. 
Χρόνια πολλά και καλά, με υγεία πάνω απ' όλα!
Καλή χρονιά να έχουμε, γεμάτη χαρές, λύπες, 
τύχη, δυσκολίες, αγάπη, 
γεμάτη ζωή, δηλαδή!

Το 34ο Συμπόσιο Ποίησης, 
ολοκληρώνει σήμερα τον προορισμό του,
 αφού μας χάρισε ,
αυτή τη φορά μικρά και μεγάλα θαύματα!


Σας έδωσα λέξη-κλειδί το

θαύμα

αλλά μπορούσατε, βεβαίως, να χρησιμοποιήσετε και λέξη 
της ίδιας οικογένειας,
ήτοι:  θαυμάζω ~ θαυμάσιος/α/ο ~ θαυμαστός/η/ο,
για να κάνετε τα δικά σας θαυματουργά κόλπα
και να κινηθείτε σε ελεύθερη, έμμετρη ποίηση ή χαϊκού,
με ή χωρίς χριστουγεννιάτικη εσάνς

και 19, λοιπόν, φίλοι μας το πράξατε δίνοντάς μας 21 μικρά και μεγάλα διαμάντια 
και 20 συνολικά φίλοι του Συμποσίου περάσατε και βαθμολογήσατε
και με τις ψήφους σας αναδείξατε τον μεγάλο νικητή!


Νικητής/τρια του 34ου Συμποσίου είναι 
παραπαπάμ....















Νικήτρια η κοπελίτσα που τη μιλάνε τα λουλούδια της πίσω ή της μπροστινής
βεράντας, θα σας γελάσω, πάντως της μιλάνε,
 η αγαπημένη μας 


με το ξεκαρδιστικό (κι όχι μόνο!) ποίημα της,
Το ρεβεγιόν, 
στη θέση 12 και με 17 βαθμούς.

Πίπη μαςθερμότατα συγχαρητήρια.
Πάμε να θυμηθούμε τη νικητήρια συμμετοχή...


12.Το ρεβεγιόν 

Πώς μ'αρέσουνε τα δείπνα που τα λένε ρεβεγιόν,
που μαζεύουνε τα μέλη όλων των οικογενειών!
Τρώνε, πίνουν και γελάνε, κι ανταλλάσσουνε ευχές,
κι είν'όλοι αγαπημένοι, κι οι κουβέντες τους γλυκές.

Βέβαια, η μαμά γκρινιάζει, πριν αρχίσει η γιορτή,
πως κανείς δεν τη βοηθάει, και πως έχει κουραστεί.
Μα μπροστά στους καλεσμένους, ξέρει να χαμογελά,
"Αχ, καλέ, σιγά τον κόπο!" λέει πάντα, όλο χαρά.

"Μα τι όμορφη που είσαι!", λέει η Μαίρη στην Κική,
"Πώς σου πάει το φόρεμά σου, αδυνάτισες πολύ!"
Κι ύστερα στο σύζυγό της λέει, σχεδόν ψιθυριστά:
"Αχρηστεύεται το ρούχο, σίγουρα πήρε κιλά!"

"Άντζελα, γιατί ήρθες μόνη;", λέει η θεία η Αρετή,
"Μη μου πεις, πάει κι ο Κώστας; Τι ατυχία είναι αυτή!"
"Έξοχη η γαλοπούλα!", λέει η θεία η Μαριγώ,
μα στον άντρα της δηλώνει: "Πιο καλά την κάνω εγώ!"

"Λέρωσα το κέντημά σου!", λέει ο θείος ο Θωμάς,
κι η μαμά ευθύς του λέει: "Δεν πειράζει και μην σκας!"
Ο μικρός της γιος φωνάζει: "Αχ, λερώθηκα, μαμά",
και τα μάτια του δακρύζουν από μουλωχτή τσιμπιά.

"Τι ωραία που είναι όλα!" λέει η θεία Ναυσικά,
"Τι'θελα να'ρθω και φέτος;", ψιθυρίζει στον Λουκά.
"Πάντα τέτοια!", λέει ο Νίκος, φαίνεται περιχαρής,
"Αν ξανάρθω, να με φτύσεις", λέει με τρόπο της Φανής.

Είναι σίγουρο το τραύμα, που αφήνει όλο αυτό,
πως ξανάρχονται είναι θαύμα, την αλήθεια θα την πω.
Μάλλον είναι όλοι βιτσιόζοι, δέσμιοι των τυπικών,
γι'αυτό θα βροντοφωνάξω... Ζήτω, λέω, το ρεβεγιόν! 





Θερμά συγχαρητήρια να δώσω, επίσης, στις αγαπημένες φίλες 
Χριστίνα (Butterfly) και Μαρία Κανελλάκη,
που ακολούθησαν σε απόσταση αναπνοής,
με 16 και 14 βαθμούς αντίστοιχα.
Άλλο ένα Συμπόσιο που περίμενα ως το παρά ένα της λήξης, 
για να έχω το νικητήριο ποίημα. 
Κυριολεκτικά, δεν ήξερα μέχρι τέλους ποιος θα κόψει το νήμα!
Και τα τρία κονταροχτυπήθηκαν ισάξια!





Προτού προχωρήσω στις αποκαλύψεις θα δούμε μαζεμένα τα δικά σας σχόλια
για τη γλυκύτατη συμμετοχή της 8χρονης Ελένης, 
που κόσμησε το 34ο Συμπόσιο Ποίησης, εκτός συναγωνισμού.

Σας ευχαριστώ πολύ για το γλυκό καλωσόρισμα που της επιφυλάσσατε!
Είστε οι καλύτεροι Συμποσιούχοι, ποιητάδες & άνθρωποι, πάνω απ' όλα,
που θα μπορούσα να έχω συγκεντρώσει στη γωνιά μου!
Συγκινήθηκα απίστευτα, ρε άνθρωποι! 
Είστε φανταστικοί!


Αχ Ελενίτσα τι όμορφο ποίημα έφτιαξε η αγνή σου παιδική καρδούλα! 
Είσαι μετά βεβαιότητας η νικήτρια του Συμποσίου!!! Χριστίνα

Τι να πρωτοσχολιάσω.. Το συγκινητικό ποίημα της κόρης 
της Μαρίας μας (...) Κατερίνα

Ειδική αναφορά στην αγαπημένη μας μικρή Ελένη, 
που κερδίζει τις καρδιές μας στις ποιητικές της περπατησιές με το έλατό της. 
Μπράβο κορίτσι μου, πάντα ο οίστρος της ποίησης να γλυκαίνει την καρδιά σου. 
Να συνεχίσεις, να γράφεις, να ζεις την ομορφιά της ποίησης. 
Χρόνια σου πολλά. Γιάννης

Kι όταν η Ελενίτσα μεγαλώσει και καταπιαστεί με την ποίηση ή τη συγγραφή, 
θα λέει πως έκανε τα πρώτα της βήματα στο Συμπόσιο της Αριστέας... 
Δεν είναι κι αυτό ένα "θαύμα"; Κανελλένια

Συγχαρητήρια στην Ελενίτσα για την υπέροχη συμμετοχή της και 
την ευχαριστούμε θερμότατα για τη φρεσκάδα και την ελπίδα 
που έφερε στον χώρο! 
Εξαιρετική εισαγωγή για τούτο το γιορτινό Συμπόσιο! Γλαύκη

Μπορεί να πρέπει να βαθμολογήσουμε μέχρι το 3, αλλά η μικρή Ελένη
παίρνει το 10αρι της καρδιάς μας, με την όμορφη συμμετοχή της. Μαρίνα

Μπράβο στην Ελένη, που αναπτερώνει τις ελπίδες μας 
στο μέλλον της ανθρωπότητας. 
Πάντα τέτοιες θαυμάσιες απολαύσεις να αξιωνόμαστε! Άννα Πάρος

Συγχαρητήρια στη μικρούλα 
Ελένη. Αννίκα

Εύγε στην Ελένη μας, απογείωσε όλες τις συμμετοχές. 
Ποιώ Ελένη 

(...) υπήρχε αυτή η καταπληκτική συμμετοχή της μικρής Ελένης, 
που πραγματικά άξιζε πολύ υψηλή βαθμολογία! 
Είναι γραμμένη με την φρεσκάδα και την αφοπλιστική ειλικρίνεια 
που μόνο τα παιδιά διαθέτουν και, τι καλύτερο για εμένα, 
που μου μιλάνε τα λουλούδια της βεράντας, 
από το να σκέφτομαι ένα ελατάκι να περπατάει! 
Νομίζω ότι η Ελένη τους ξεπέρασε όλους, 
τους άφησε να τρώνε την αστερόσκονή της! 
Άλλη μια φορά θα πω στη Μαρία να το χαίρεται το υπέροχο πλάσμα της 
και να το καμαρώνει! 
Αλλά, δυστυχώς, δεν μπορώ να ψηφίσω το ποίημα της Ελένης, 
το έφαγαν τα κυκλώματα και τα βραχυκυκλώματα... Πίπη

Τι ευχάριστη έκπληξη..! 
Η μικρή Ελένη μας παρουσίασε με ωραίες εικόνες το έλατό της. 
Πολλά συγχαρητήρια στη μικρή και στους γονείς της που βοηθούν και
προτρέπουν το παιδί τους να ασχοληθεί με πνευματικές δεξιότητες. Τάσος Κάβουρας

Χα...χα...απίστευτη η μικρή Ελένη, όχι μόνο παίρνει 10 για την ποίησή της, 
αλλά και για την λέξη "viral" έσκασα στο γέλιο! 
Από που θα πάρει το παιδί; Να την χαίρεται το Μαράκι μας! Σμαραγδένια

Μπράβο Ελενίτσα μας. Μπράβο στο μικρότερο μέλος της μπλογκογειτονιάς μας. 
Να τη χαίρεσαι Μαιρούλα μου. Τα βήματά σου ακολουθεί. 
Και ναι έγινε viral !!!! ΑΝΝΑ FLO

Ενα μεγαλο μπραβο στην Ελενιτσα
για την ομορφη χριστουγεννιατικη δημιουργια
που μας χαρισε. Velvet 

Ένα τεράστιο 10άρι στην Ελενίτσα μας!!! Mia 

Εντάξει τώρα, όντως πήγα να ψηφίσω το ποίημα τού μικρού μας κοριτσιού, 
και μετά θυμήθηκα ότι είναι εκτός συμμετοχής. 
Προφανώς, γιατί είναι μια κατηγορία από μόνο του, και στέλνω πολλά φιλιά 
σ' αυτό το γλυκό πλάσμα, που έχει μια καλλιτέχνιδα μαμά, 
συνεπώς το μήλο έπεσε κάτω από την μηλιά ξεκάθαρα, 
και πραγματικά, μόνο viral θα μπορούσε να γίνει! 🧡🎁🧡 Mia Petra

Αντί δικού μου σχολίου... 
η Ελενίτσα θα πάρει δωράκι από τα χεράκια μου! ♥


Είτε διακριθήκατε ψηλά, είτε στη μέση, είτε χαμηλά,
όλοι ήσασταν υπέροχοι!
Πάμε για τις αποκαλύψεις; 

Ας γίνουν, λοιπόν, όλες οι συστάσεις 

Μαζί με τις συστάσεις
και οι στίχοι που αγάπησα εγώ από κάθε συμμετοχή.

Συμμετοχές από 1-5 τις βρίσκουμε ► εδώ

1. Άφραστον θαύμα, Άννα, Πάρος (6 β)
Στόχευε πάντα στο ανυπέρβλητο,
στο παιδί θαύμα, που δεν ήταν.
Μεγάλωνε, τυφλός
στο αξιοθαύμαστο της ύπαρξής του.
Η αγωνία του μάταιου αγώνα, να σκιάζει 
την αλήθεια της ευτυχίας.

2. Κατ’ επιταγήν της εποχής, Γλαύκη, (9 β)
Πάλεψε άνθρωπε, ν’ αγγίξεις νικηφόρα τα πιο ιερά κράματΑ!

3. Ελπίδα! Αννίκα, (2 β)
Γι' αυτό τα περασμένα να θυμάσαι
κι ας μην ήταν μόνο χαρές.
Ας ήταν λύπες, δάκρυα και πεθαμένα όνειρα.
Έτσι κι αλλιώς
τα τωρινά εσύ τα φτιάχνεις.

4.Το θαύμα της ύπαρξής μας, Katerina V,  (9 β)
Θέλω ανθρώπους 
ενωμένους
Να σεβόμαστε 
τις διαφορές μας
Να γιορτάζουμε
τις χαρές μας

Θέλω να νιώθουμε 
βαθύτερα 

Το θαύμα της ύπαρξης μας 


5. Θεϊκό μυστήριο το θαύμα! ANNA Flo, (7 β)
Ζώα, λουλούδια και φυτά
θεϊκά μυστήρια οι χάρες τους
και οι άνθρωποι, ένα θαύμα η ύπαρξή τους
Θαύμα όλα στη γη και η ψυχή μας γι αυτό το θαύμα ζει

Συμμετοχές από 6-21 τις βρίσκουμε ► εδώ

6. Αβεβαιότητα, Μαρία Πλατάκη(2 β) 
Η μάχη είναι άνιση.
Μια προσμονή.
Αβέβαιη.
Το θαύμα.

7. Σάλτο μορτάλε, Μαρία Νικολάου (11 β)
Θέτω ερωτήσεις στην μοίρα.
Ξύπνα.
Να πάμε μια βόλτα την θάλασσα ή να καταστρέψουμε τον κόσμο;
Αναρωτιέμαι.
Είναι το θαύμα μια ανούσια προσδοκία;
Ξημερώνει.
Η κόσμος μας ξύπνησε.

8. Το Χριστουγεννιάτικο θαύμα μου, Κώστας, (2 β)
Τραγούδια κάλαντα παντού ηχούν μέσ' το μυαλό μου
Ζώντας και φέτος μαγικά και θαυμαστά το όνειρό μου.

9. Αγνοημένα θαύματα, Maria Kanellaki(14 β)
Τι άλλο να κάνουμε κι εμείς οι κατωκοσμίτες;
Λαθραία τα περάσαμε απ’ του Κέρβερου το τελωνείο
τόσα θαύματα
Κι εσύ ακόμα δεν μας κέρασες
ένα ποτήρι ευγνωμοσύνη… 

10. Ένα μυαλουδάκι θαύμα, BUTTERFLY  (16 β)
Έμπνευση με το στανιό δε γίνεται, καρδιά μου.
Καλά καλά δεν ηρεμώ ούτε στα όνειρα μου.
Κι αφού πια λύσσαξες λοιπόν, άκου τι θα σου πω:
Αν θες να ξέρεις κούκλα μου, το θαύμα είμαι εγώ!"  


11. Το θαύμα μιας νύχτας μαγικής, Giannis Pit,  (6 β) 
Μα ότι κι να ‘ναι, λογική στη σκέψη δεν θα δώσω,
μήτε ορμήνειες σοβαρές δεν πρόκειται να σώσω.
Έτσι απλά αφήνομαι στη τρυφερή βραδιά μου,
με τη μαγεία αγκαλιά και ζέστη στην καρδιά μου.


12. Το ρεβεγιόν, Πίπη, (17 β)
Είναι σίγουρο το τραύμα, που αφήνει όλο αυτό,
πως ξανάρχονται είναι θαύμα, την αλήθεια θα την πω.
Μάλλον είναι όλοι βιτσιόζοι, δέσμιοι των τυπικών,
γι'αυτό θα βροντοφωνάξω... Ζήτω, λέω, το ρεβεγιόν! 


13. Ο προορισμός των θαυμάτων, ποιώ - ελένη (8 β)
Κράτα μου το χέρι απόψε στον κόσμο 
θα γεννηθούν εκατοντάδες χιλιάδες 
παιδιά που θα σου μοιάζουν κι εγώ 
έχω δουλειά πολλή μέχρι να τα αναστήσω. 
Μην τα διώξεις. 


14. Χωρίς γονιό, Τάσος Γ. Κάβουρας  (6 β)
Εκείνη την ώρα, που η γέννηση και ο θάνατος
μετρούν μιας αφήγησης δρόμο.

Κενό δεν υπάρχει.

Μην τρομάξεις που δεν ακούγεται μοιρολόι

15. Η προσευχή,  Σμαραγδάκι Ρούλα (8 β)
Με ποιο θαύμα να σε συγκρίνω γιε μου.
Είσαι το μεγαλύτερο στην ζωή μου.
Σαν Την Παναγιά ένιωθα, που κρατούσε τον νεογέννητο Χριστό.
Ή αγκαλιά μου φάντη έγινε να ζεσταθείς.
Και εγώ όνειρα άρχισα να κάνω ανέγγιχτα.

16. Ας ψάξουμε το θαύμα, Marina Tsardakli  (4 β)
Και αν οι μάγοι με τα δώρα ξεχαστούν,
και αν ο μικρός τυμπανιστής σωπάσει,
μια Άγια Νύχτα θα έρθει και για μας.

17. Ένα εύκολο ''σ' αγαπώ", Μαρία Νικολάου (7 β)
Όλοι αξίζουμε ένα εύκολο ''σ' αγαπώ''.
Ένα θαύμα χωρίς να ζητηθεί.
Κατανοητό και ευπρόσιτο.
Λιτό και σαφές.
Χωρίς αναβολές και υπεκφυγές.

18. Περιμένοντας ένα θαύμα, Velvet,  (1 β)
Κι αν με ρωτούσες τώρα πού βρίσκομαι
Θα απαντούσα ότι είμαι ξανά εδώ
Σε ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες
Σε ένα σπίτι στοιχειωμένο από το φάντασμά σου

19. Τα δίδυμα, ποιώ - ελένη (10 β)
Μία πόρτα σκληρή και πικρή έκλεισε 
διαπαντός πίσω της κι ένας διάδρομος 
φωτεινός ανοίχτηκε μπροστά της με τη
καθοριστικ;h συνδρομή Της χάρης της.
Ήταν μια άλλη βρεφοκρατούσα. 

20. Μετράω στιγμές, Mary Pertax, (10 β)
Σ' αυτή τη δύσκολη ζωή, στις δύσκολες τις ώρες,
κανένα Θαύμα δε θα γενεί, να ιαθεί ο κόσμος.
Μοναδικό, υπέροχο, Θαύμα μεγαλειώδες,
είναι να πέφτεις συνεχώς, μα πάντα να καταφέρνεις,
να ορθώνεις το ανάστημα, πανέτοιμος για μάχη!

21. Ελεύθερη, Mia (5 β)
Νέα χρονιά χαράζει
μ' αστέρι φωτεινό.
Βαρκούλα θ' αρμενίζω,
γαλάζιο ουρανό.  



Όλοι είναι νικητές άσχετα από βαθμούς.

Η νίκη μας ξεκινάει και ολοκληρώνεται την ώρα που γράφουμε.
Σε τόσες πολλές συμμετοχές είναι λογικό κι αναμενόμενο 

κάποια να βρεθούν πιο πάνω, άλλα πιο χαμηλά!

Γράφουμε για τη συμμετοχή και διασκεδάζουμε συμμετέχοντας!


Θερμά συγχαρητήρια σε όλους σας, λοιπόν!



Η νικήτρια θα πάρει, όπως πάντα, ένα δωράκι 

από τα χεράκια μου.


Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε τη βαθμολογία.


Με την αρίθμηση όσων ψήφισαν, λίγο πιο κάτω,

και με τη σειρά που ψήφισαν

μπορείτε να δείτε ποιοι σας προτίμησαν.


Ψήφισαν oι:


1.Πίπη
2.Katerina V
3.Αννίκα 
4.ποιώ-Ελένη
5.Μαρία Κανελλάκη
6.Κώστας
7.Μαρία Νικολάου
8.Σμαραγδάκι- Ρούλα
9.ANNA FLO
10.marypertax 
11.Τάσος Γ. Κάβουρας
12.Velvet
13.Άννα Πάρος 
14. Γλαύκη
15.BUTTERFLY (Χριστίνα)
16.Marina Tsardakli
17.Giannis Pit
18. Petra
19. Maria Plataki
20.Mia


Θα κλείσω αυτή τη μαμουθο-ανάρτηση, 
(που ξεπερνάει νομίζω κάθε άλλη!)
κλασικά, με τη γνωστή απειλή:

Κόντρα στις αντικειμενικές δυσκολίες μου θα προσπαθώ να είμαι εδώ, 
στις επάλξεις, με τα δρώμενά μου,
να σας μαζεύω στη γωνιά μου και να διασκεδάζουμε με ποίηση!
Χωρίς εσάς, ΣΥΜΠΟΣΙΟ δεν θα υπήρχε!
Σας είμαι ευγνώμων για το κέφι σας, την πένα σας, 
την ανεκτικότητά σας, 
την αγάπη σας! 

Σας φιλώ γλυκά! 

Καλή και ευγενική να είναι μαζί μας η νέα χρονιά!
🎄🎅🎄

@ριστέα

υγ: Σε λίγες μέρες θα ξεχειμωνιάσουμε με νέο δρώμενο!
Βάλτε σκούφο και γάντια και φτιάξτε κάτι ζεστό για το δρόμο...
Στη Μόσχα, αδερφές μου! Στη Μόσχα!
😉