Χειμώνας εδώ
Βαρύς κι αδυσώπητος
Άτεγκτος, αμείλικτος, αδωροδόκητος
Άτεγκτος, αμείλικτος, αδωροδόκητος
Δυσανάλογος για το ανάστημά μου
Βαστά καιρό, περισσότερο από όσο αντέχει το σκαρί μου
Να σκάβει, να παλεύει, να κρατάει τα αναχώματα
Το κορμί δεν έχει την άδεια να πέσει
Ούτε και να λυγίσει του επιτρέπεται
Πρέπει να υπομείνει την παρατεταμένη κακοκαιρία
Να δεχτεί τις καταιγίδες και τους βοριάδες που μισεί
Να προσεύχεται να μην το χτυπήσει κεραυνός
Να μην το κάψει
Έχει καθήκον να αντέχει
Χωρίς ερωτήσεις και εξηγήσεις πολλές
Περιμένει μια άνοιξη κι αυτό, να ανθίσει σαν δέντρο
Να γίνει ίσκιος για τη λάβρα του καλοκαιριού
Να μπουμπουκιάσει, όπως του αξίζει
Πουλάκια τότε θα ξαποστάσουν στα κλαδιά του
Φερμένα από τις χώρες του νότου
Φερμένα από τις χώρες του νότου
Όχι για τραγούδια και χαρές, αλλά για μια ανάσα
Να φτιάξουν ίσως ένα σπιτικό γεμάτο αγάπη
Με ό,τι περίσσεψε κι από ό,τι άντεξε
Να ερωτευτούν χωρίς εγγυήσεις, μα με εμπιστοσύνηΑυτή που δίνει η νομοτέλεια της φύσης
Κι ο ήλιος! (Πάντα ένας ήλιος θα με σώζει, στο 'χα πει!)
Ο ήλιος θα αλλάξει το τοπίο ολότελα
Και έτσι να θυμηθώ κι εγώ πως η ζωή πάντα βρίσκει τρόπους
Ακόμα κι όταν όλα παγώνουν και πεθαίνουν
(Απ' αυτή τη συνθήκη πιανόμαστε όλοι!)
(Απ' αυτή τη συνθήκη πιανόμαστε όλοι!)
Ήταν μια ακόμα συμμετοχή μου στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματα
και συγκεκριμένα στο "Ένα Ποίημα για το χειμώνα"
Σας φιλώ
Αριστέα
Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων! Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου! Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!
Τι όμορφο, Αριστέα μου! Έχεις την ικανότητα να μετουσιώνεις τα βιώματά σου σε ποιητικά διαμάντια, από όσο μπορώ να καταλάβω. Κοριτσάκι μου, δεντράκι μου, σου εύχομαι να έρθει η Άνοιξη και να ανθίσεις, όπως σου αξίζει, να ζεστάνεις τα κλαδάκια σου στον ήλιο και να αντηχούν στα πέρατα οι φωνούλες των νεοσσών που θα γεννηθούν και θα μεγαλώσουν ανάμεσα σε αυτά τα φιλόξενα κλαδιά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά-πολλά
Πίπη μου, με συγκίνησαν απίστευτα τα λόγια σου! Αμήν θα πω στην ευχή σου, αν και είναι λίγο δύσκολο να πιάσει. Έχει αρχίσει η κατηφόρα (στη μαμά αναφέρομαι) και κάθε μέρα είναι χειρότερη της προηγούμενης!)
ΔιαγραφήΣε φιλώ!
♥
Οι λέξεις "άτεγκτος" "αδωροδόκητος" και "αμείλικτος" προσδίδουν στον Χειμώνα μια σχεδόν θεϊκή ή μοιραία δύναμη. Δεν είναι απλώς ο καιρός· είναι οι δυσκολίες της ζωής που δεν διαπραγματεύονται
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι συγκινητικός ο τρόπος που παρουσιάζεις το σώμα ως στρατιώτη που "δεν έχει την άδεια να πέσει".
Η αντοχή εδώ δεν εμφανίζεται ως επιλογή, αλλά ως ιερό καθήκον απέναντι στον εαυτό μας
Δεν τις επέλεξα τυχαία τις λέξεις, Μορφέα. Γενικά, είναι από τα πιο δουλεμένα μου ποιήματα, όχι στη μορφή, αλλά στην επιλογή των λέων. Ήθελα να αποτυπώσω αυτά που περνάω και ταυτόχρονα να ανακουφιστώ κάνοντας μια εκτόνωση, έστω και πρόσκαιρη!
ΔιαγραφήΝαι, μιλάω για το καθήκον απέναντι στους ανήμπορους γονείς μου... Οπότε, τι να λέμε, στέκομαι εκεί μπορώ -δεν μπορώ!
Σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα και το σχόλιό σου!
Νομίζω το ποίημα μετουσιώνει βιώματα πολλών από εμάς γιατί όλοι σχεδόν οι άνθρωποι μετά από μια δυσκολη κατάσταση που έχουν ζήσει περιμένουν τη δίκη τους άνοιξη Μακάρι όλοι οι καταπιεσμένοι και όλοι όσοι έχουν στερηθεί πράγματα και έχουν υποφέρει να τη βρουν Καταπληκτικό το ποίημα σου Αριστέα μου ..
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ, Μαρία μου για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά!
♥
Ήρθε και το ποίημά σου, Αριστέα μου, να μας φέρει κοντά σε σκέψεις, εικόνες, βιώματά σου, προσδοκίες σου, αναδεικνύοντας πολύτιμα συναισθήματα αλλά και δύναμη. Αυτήν την παθιασμένη δύναμη της καρδιάς που κουβαλάς σε κάθε σου βήμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ όμορφο, να το πω πάλι αν και δεν χρειάζεται. Το ζούμε στην καρδιά μας.
Καλό Σαββατοκύριακο καλή μου φίλη. Φιλάκια πολλά.
Να 'σαι καλά, Γιάννη μου!
ΔιαγραφήΑυτό το ποίημα γράφτηκε από τεράστια εσωτερική ανάγκη να καταγράψει όλα μου τα συναισθήματα τελευταία. Χαίρομαι, αν καταφέρατε να με νιώσετε, μα πιο πολύ χάρηκα που τα έβγαλα από μέσα μου!
Σε φιλώ!
Παρούσα και γω στην ίδια φάση. Περιμένοντας να περάσει ο ''χειμώνας''. Όπως πολύ σωστά λες, απλά για μια ανάσα. Ώρες ώρες νιώθω πως με βαθιές ανάσες προχωράμε, ζώντας ένα αιώνιο χειμώνα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε έπιασε το απαισιόδοξο. Προσεχώς καλύτερα!
Σ΄ ευχαριστούμε Αριστέα μου!
Ναι, κάπως έτσι προχωράμε, Μαρία μου!
ΔιαγραφήΔεν είναι τυχαίο που γράφω συχνά πυκνά "ασθμαίνοντας"!
(Η καρδούλα μου το ξέρει!)
Φιλάκια πολλά!
♥
Μου άρεσε η μετάβαση από την αλήθεια στην πιο αισιόδοξη πλευρά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι συμφωνώ πως πρέπει να θυμόμαστε πως η ζωή πάντα βρίσκει τρόπους ακόμα κι όταν όλα παγώνουν και πεθαίνουν ...
Υπέροχη η ποιητική σου συμμετοχή Αριστάκι μου. Γεμάτη έντονες ζωντανές εικόνες και πλούσια σε συναισθήματα.
Σε ευχαριστούμε που τη μοιράστηκες μαζί μας!
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα!
Σε ευχαριστώ πολύ, Μαρινάκι μου για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΈχω ανάγκη να βλέπω αυτή την αισιόδοξη πλευρά, από κάπου να κρατηθώ! (Απόψε ήταν πολύ δύσκολα για μένα, είναι αδύνατον να μην έχω και μία παραίτηση στα λόγια μου. Εύχομαι αύριο να είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα!)
Φιλάκια πολλά!
♥
Όμορφες και τρυφερές οι σκέψεις, τις οποίες ξεδιπλώνεις σαν ένα καλοφτιαγμένο εργόχειρο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι πράγματι πάντα μετά την καταιγίδα και το μούχρωμα έρχεται ο ήλιος να φωτίσει το πνεύμα και την ψυχή, να θερμάνει την καρδιά, να αναζωογονήσει το σώμα, να δώσει και πάλι νόημα στη ζωή.
Και δεν απλά μια ευχή αλλά μια συνθήκη...
Φιλιά ηλιόφερτα, ζωηρό "στρατιωτάκι"!
Αργεί πολύ αυτός ο ήλιος;
ΔιαγραφήΠεθαίνω για λίγο ήλιο!
Φιλάκια πολλά, μάτια μου!
♥
Σαν τις εποχές ένα πράμα και ο άνθρωπος Αριστάκι μου. Με τους χειμώνες και τα καλοκαίρια του. Ένα δέντρο και εσύ, που όσο και να το χτυπάνε οι χειμώνες, ξέρει να πηγαίνει κόντρα στις παγωνιές, μέχρι να ακούσει τα πουλάκια στα κλαδιά του .Το ξέρει ότι θα έρθουν και κρατά γερά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλη μια κατάθεση ψυχής κορίτσι μου! την αγάπη μου και μια αγκαλιά! 🧡🤗
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τσακιστεί στο τέλος το δεντρί μου, Ρούλα μου! (Αυτές τις μέρες είμαι απελπισμένη!)
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά!
♥
Φιλοσοφημένο και παρηγορητικό αυτό που έγραψες, Αριστάκι μου. Σ' έναν "ήλιο" έχουμε ακουμπήσει όλοι τις ελπίδες μας. Κούρασε αυτή η παρατεταμένη βαρυχειμωνιά στη ζωή σου. "Με ό,τι περίσσεψε κι από ό,τι άντεξε" (πόσο όμορφα το διατυπώνεις), θα ξανανθίσει το δεντρί και θα μπουμπουκιάσει η ελπίδα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην αγάπη μου και μια ολόζεστη αγκαλιά ❤
Ναι, έχει κουράσει και νιώθω ανήμπορη να δράσω -αυτό δεν μου αρέσει καθόλου! Δεν μου αρέσουν οι ευχές, ούτε να περιμένω έξωθεν βοήθεια. Θέλω μόνο να πάρω ανάσες, να φορτίσω μπαταρίες και δεν μπορώ...
ΔιαγραφήΤο αγάπησα αυτό που έγραψα πολύ! Και ιδιαιτέρως το στίχο που κι εσύ ξεχώρισες!
Τα φιλιά μου και την αγάπη μου! ♥
Άντε να 'ρθει το αγαπημένο (σου) καλοκαίρι, να
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλοκαιριάσει ψυχή τε και σώματι, για όλους, αμήν!
Πολύ ωραία -και- η ποιητική σου "συνθήκη" 😉🧡
Τουλάχιστον, να μην έχουμε και τα καιρικά φαινόμενα που δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα ;-)
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά, Πετρούλα μου!
♥
Το ποίημα σου θα μπορούσε να είχε γραφτεί για μένα , για τον κάθε ένα που ζει τον δικό του χειμώνα. Γιατί όλοι μας, στον χειμώνα βλέπουμε τις δυσκολίες της ζωής. Τις όποιες δυσκολίες. Ενώ ο ήλιο, ο ζωοδότης ήλιος, τον οποίο όλοι περιμένουμε με λαχτάρα, είναι αυτός που θα δώσει πάλι τη δύναμη, είτε στο σώμα είτε στη ψυχή, να χαρεί όσα επιθυμεί. Υπέροχη συμμετοχή!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην καλημέρα μου, Αριστέα!
Χαίρομαι για αυτή σου τη διαπίστωση, Βασίλη!
ΔιαγραφήΝαι, μου αρέσει να γράφω πρωτίστως για μένα ( περισσότερο για εκτόνωση ή ανακούφιση) αλλά τι πιο ωραίο να βρίσκουν οι άλλοι μέσα του δικά τους στοιχεία;
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
Καλή συνέχεια να έχουμε!
❄
Δυνατό το ποίημά σου. Και αυτό το δυσανάλογος για το ανάστημά μου, γονατίζει. Μια άνοιξη περιμένουμε όλοι. Και ναι η ζωή βρίσκει τρόπους. Ωραίο Αριστέα μου σαν να ξορκίζεται ο χειμώνας της ζωής
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, Αννούλα μου!
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά!
♥
Πολύ όμορφο Αριστέα! κουράστηκα με τον χειμώνα και πέρασα κατευθείαν στο καλοκαίρι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα 'σαι καλά, Κώστα! Κι εγώ θέλω άνοιξη και καλοκαίρι κατεπειγόντως! 😁
ΔιαγραφήΝαι Αριστέα μου η ζωή πάντα βρίσκει τρόπους να καλύπτει τα ρήγματα, να βλασταίνει τις ελπίδες κι ας τις μαραίνει κάποτε, με τον καιρό τις ξαναγεννά. Ότι πέρασε, πέρασε, κληρονομιά ακριβή η δύναμη, η πορεία, η νίκη. Αυτά μετράνε! Η δύναμη να μπορείς να κοιτάς κατάματα το αύριο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά πολλά!
"Ακριβή κληρονομιά"! Ή όπως αγαπώ να θυμίζω, ουδέν καλόν αμιγές κακού και αντίστροφα. Ευτυχώς που τα δύσκολα αφήνουν πίσω τους και κάτι πολύ καλό!
ΔιαγραφήΣε φιλώ!
♥
Αριστέα, έχεις τεράστια ψυχικά αποθέματα και σημαντικό είναι που έχεις μάθει να τα διαχειρίζεσαι σωστά. Δίνεις ποιότητα στη ζωή σου, έχεις ενδιαφέροντα, έχεις καθαρότητα στη σκέψη..
ΑπάντησηΔιαγραφήΠροσδοκάς λίγα, με απλό στοχασμό, ελάχιστα θα έλεγα..! Αυτά που για τους περισσότερους είναι δεδομένα..
Σου εύχομαι να γευτείς τα μέγιστα, είναι ηθικά δίκαιο..
Και το αξίζεις..
Να δω μέχρι πότε θα τα βγάζω σαν μάγος από το μαύρο σακούλι μου (στα ψυχικά αποθέματα αναφέρομαι!) Δυσκολεύουν τα πράγματα....Κάθε μέρα και χειρότερα!
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ για τα ζεστά σου λόγια!
Σε φιλώ!
Κοριτσάκι μου καλό!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤί ποιημα είναι αυτό;
Κατάθεση ψυχής!
Βάστα γερά!
Σου στέλνω μια αγκαλιά!
Υ.Γ.
Έτοιμη και η δικιά μου συμμετοχή!
Σε φιλώ!