Photo a Day 23 February : a word
Μια λέξη!
Υπάρχουν στιγμές που η Chantelle του Photoday ζωγραφίζει. Μια από αυτές τις μέρες είναι και η σημερινή πιστεύω!
Ανοιχτό θέμα το σημερινό - η καλύτερή μου! Σε αφήνει να ταξιδέψεις όπου εσύ επιθυμείς....
Αιχμαλώτισε μια λέξη με το φακό σου ζητάει στις οδηγίες της η Chantelle.... μια πινακίδα, ένα γκράφιτι σε τοίχο, έναν τίτλο βιβλίου, οτιδήποτε!
Κι εγώ αιχμαλώτισα τη λέξη "καλημέρα"! Πόσο πιο όμορφη και χαρούμενη είναι η μέρα όταν ξεκινάει με αγαπημένες καλημέρες; Πόσο σημαντική μου είναι αυτή η λεξούλα! Σαν μικρό παιδί φωτίζομαι ολόκληρη και καλημερίζω τους πάντες ξεκινώντας από τη ....Λίλα τη μεγαλοπρεπή! (Και να δείτε που νομίζω ότι μου το αναποδίδει με τον τρόπο της)!
"Να είναι καλή η μέρα σου, γεμάτη", ευχόμαστε κι αν συνοδεύεται και με χαμόγελο ακόμα καλύτερα.
Ξέρω ανθρώπους που δεν χαιρετούν, σε παίρνουν τηλέφωνο και κατευθείαν σου λένε αυτό που θέλουν. Πόσο εκνευρίζομαι και χαλιέμαι με αυτούς τους ανθρώπους!
Μια καλημέρα είναι αυτή πες την κι ας πέσει κάτω! Δεν κοστίζει τίποτα, αντίθετα σε κάνει πιο πλούσιο σε συναισθήματα !
Η δική μου "καλημέρα" με υποδέχεται κάθε πρωί στην κουζίνα μου, σε ένα καδράκι πολύ, πολύ παλιό. Σχεδόν φθαρμένο από τα χρόνια το ξύλο του. Σχεδόν ξεθωριασμένα τα χρώματά του.Δυο χελιδόνια φέρνουν το μήνυμα της νέας μέρας.
Είναι μια παλιά πετσετοθήκη. Άλλοτε κεντητές, άλλοτε ζωγραφισμένες, όπως η δική μου, οι πετσετοθήκες αυτές στόλιζαν όμορφα τους τοίχους μιας άλλης εποχής. Δεν έφτασε στα χέρια μου από τη δική μου γιαγιά, αλλά από τη γιαγιά του πρώην άντρα μου. Κι έμεινε εκεί στο σημείο που μου το κρέμασε κάποτε στο σπίτι, να μου θυμίζει πόσο ευλογημένη υπήρξα στη ζωή μου!
Με τη παλιά αυτή πετσετοθήκη παίρνω μέρος στην πρόκληση της Ρένας Χριστοδούλου, από το blog Δια χειρός..... Rena Christodoulou.
Μια λέξη!
Υπάρχουν στιγμές που η Chantelle του Photoday ζωγραφίζει. Μια από αυτές τις μέρες είναι και η σημερινή πιστεύω!
Ανοιχτό θέμα το σημερινό - η καλύτερή μου! Σε αφήνει να ταξιδέψεις όπου εσύ επιθυμείς....
Αιχμαλώτισε μια λέξη με το φακό σου ζητάει στις οδηγίες της η Chantelle.... μια πινακίδα, ένα γκράφιτι σε τοίχο, έναν τίτλο βιβλίου, οτιδήποτε!
Κι εγώ αιχμαλώτισα τη λέξη "καλημέρα"! Πόσο πιο όμορφη και χαρούμενη είναι η μέρα όταν ξεκινάει με αγαπημένες καλημέρες; Πόσο σημαντική μου είναι αυτή η λεξούλα! Σαν μικρό παιδί φωτίζομαι ολόκληρη και καλημερίζω τους πάντες ξεκινώντας από τη ....Λίλα τη μεγαλοπρεπή! (Και να δείτε που νομίζω ότι μου το αναποδίδει με τον τρόπο της)!
Ξέρω ανθρώπους που δεν χαιρετούν, σε παίρνουν τηλέφωνο και κατευθείαν σου λένε αυτό που θέλουν. Πόσο εκνευρίζομαι και χαλιέμαι με αυτούς τους ανθρώπους!
Μια καλημέρα είναι αυτή πες την κι ας πέσει κάτω! Δεν κοστίζει τίποτα, αντίθετα σε κάνει πιο πλούσιο σε συναισθήματα !
Είναι μια παλιά πετσετοθήκη. Άλλοτε κεντητές, άλλοτε ζωγραφισμένες, όπως η δική μου, οι πετσετοθήκες αυτές στόλιζαν όμορφα τους τοίχους μιας άλλης εποχής. Δεν έφτασε στα χέρια μου από τη δική μου γιαγιά, αλλά από τη γιαγιά του πρώην άντρα μου. Κι έμεινε εκεί στο σημείο που μου το κρέμασε κάποτε στο σπίτι, να μου θυμίζει πόσο ευλογημένη υπήρξα στη ζωή μου!
Με τη παλιά αυτή πετσετοθήκη παίρνω μέρος στην πρόκληση της Ρένας Χριστοδούλου, από το blog Δια χειρός..... Rena Christodoulou.
Η Ρένα είχε μια πολύ όμορφη και νοσταλγική ιδέα να φωτογραφήσουμε παλιά, αγαπημένα αντικείμενα και να λάβουμε μέρος στον διαγωνισμό της μέχρι τις 12 Μαϊου!
Δεν μπορείτε να φανταστείτε "ομορφιές" που έχουν αρχίσει ήδη να μαζεύονται! Δεν θα μπορούσα λοιπόν να μην πάρω κι εγώ μέρος με τη μικρή μου αυτή συμμετοχή, καθώς λατρεύω οτιδήποτε μας ταξιδεύει προς τα πίσω ....
Και κλείνοντας να σας ευχηθώ ολόψυχα "Καλημέρα"!
Και μαζί σας στέλνω όλα τα χαμόγελα του κόσμου. Άλλη μια μέρα με φορτωμένο ουρανό. Άλλη μια μέρα δίχως ήλιο. Άλλη μια μέρα υγρασίας. Εμείς όμως αντέχουμε γιατί όλα κάποια στιγμή αλλάζουν!
Πρώτο Σάββατο της νέας μου ελευθερίας!
Σας φιλώ
@ριστέα
