Η αγάπη .... " τ α π ε ι ν ό" κιόσκι κι εγώ η γραφική της παρέας! ( Παίζοντας με τις λέξεις #8) update

                   φωτογραφία από το διαδίκτυο..........................

Στο ταπεινό κιόσκι της αγάπης 

άσυλο ζήτησα

Ανυπότακτη αντάρτισσα μιας πόλης στεγνής και άχρωμης

Κατάφορτης σε ψυχρά παλάτια και ακριβές ουτοπίες

Κατακλυσμένης από σταχτιές κι εύθραυστες

εικόνες ζωής 

και φόβους τέρατα

Φυτοζωούσα....

Γυρνοβολούσα σκιαγμένη καιρό

γυρεύοντας ψήγματα θαλπωρής κι ασφάλειας 

Μέχρι που αντίκρισα  μενεξεδί ουρανούς 

και ζωγραφισμένα με λευκή κιμωλία σύγνεφα

Οι φόβοι, σκιές στους τοίχους έγιναν με μιας

και χάθηκαν όλοι,

σαν τους φώτισε μαγικά,

η θαμβωτική φλόγα της Αγάπης

Έκτοτε λυτρώθηκα!



Ήταν η πρώτη από τις δύο συμμετοχές μου
στον όγδοο γύρο του "Παίζοντας με τις λέξεις".
Ευχαριστώ θερμά τη Μαρία για τις ευκαιρίες που συνεχίζει
ακούραστα να μας δίνει να παίζουμε δημιουργικά
και να περνάμε κάθε φορά μαγικά!
Ευχαριστώ θερμά κι όλους όσοι συμμετέχουν 
με κάθε τρόπο στο Παιχνίδι μας!
Είμαστε μια υπέροχη παρέα!

Σας γλυκοφ....

Ουπς ! Όχι δεν τελείωσα! Τώρα αρχίζουμε...
Κάμε καφέ πάρε βουτηματάκια κι έλα να μιλήσουμε για την αγάπη....




"Όχι πάλι;"  Σε άκουσα!
Έχω βιονική σκέψη εγώ, να ξέρεις!
Αλλά να, είναι από τις φορές που είμαι φορτωμένη
με πολλά και πολλούς!
Αργώ να τα πάρω, αλλά άμα τα πάρω, θα πάρω φορά ♫ ♫ ♪

Πολλοί θεωρούν ότι δεν υπάρχει ανιδιοτελής αγάπη,
φίλοι που αγαπούν αληθινά. γονείς με αλτρουιστική αγάπη 
και γενικά πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι ένα μίζερο, αχάριστο,
αδιάφορο, εγωιστικό ον που κοιτάζει μόνο τι θα κερδίσει!
Ναι, πολλοί είναι ακριβώς έτσι!  Ίσως οι περισσότεροι.
Αλλά μην μου πεις όλοι, θα τσακωθούμε!
Γιατί δεν έχεις γνωρίσει τους σωστούς ανθρώπους θα σου πω!
Δε περιτριγυρίζεσαι από καλή πάστα, καλέ μου άνθρωπε.

Κι αν πάλι πάντα σου τυχαίνουν μόνο όλα τα φίδια και οι σκορπιοί 
θα σου πρότεινα για λίγο να αναρωτηθείς, είτε για τις επιλογές σου,
είτε για το τι δίνεις πρώτα εσύ ως άνθρωπος...
Μπορεί να μην φταίνε πάντα οι άλλοι!



Κι εγώ έχω εξαπατηθεί, έχω πουληθεί, έχω προδοθεί 
από ερωτικό σύντροφο, έχω απογοητευτεί, έχω πονέσει
αλλά έχω επίσης συγχωρέσει !
Και σαν τη συγχώρεση δεν έχει άλλο πιο ανακουφιστικό
και λυτρωτικό συναίσθημα για μένα!
Θα σου θυμίσω μία αγαπημένη μου ιστορία 
ή μία ακόμα πιο αγαπημένη.
Κι αν την πρώτη τη θεωρείς αποκύημα της φαντασίας 
προκειμένου να διδάξει, να σου πω ότι η δεύτερη 
είναι αληθινό περιστατικό.

Πιστεύεις φυσικά ότι όταν συγχωρείς μία, θα σου την ξαναφέρουν ε;
Α, κι εμένα μου την έχουν φέρει πάλι! 
Κι όχι μία φορά, τρεις όμως σίγουρα! Ε και;
Συγχωρώ για μένα αγάπη μου πάνω απ όλα!
Για να πετάξω το σακί με τις πατάτες από πάνω μου !
(κι αν δεν κατάλαβες τι λέω, πάει να πει δεν διάβασες την πρώτη ιστορία!)



Κι αν νομίζεις ότι δεν υπάρχει φιλία κι αγάπη,
τότε πολύ θα λυπηθώ για σένα.
Γιατί πάει να πει ότι είσαι άτυχος αδερφάκι μου!
Και μόνος, πολύ μόνος και τι κρίμα...να μην έχεις δει το αληθινό πρόσωπο
της αγάπης!

Αυτής που σου δίνει έναν ώμο να κλάψεις όταν πονάς,
μια τεράστια αγκαλιά όταν χαίρεσαι,
ένα χέρι όταν έχεις πέσει,
μια παρέα όταν νιώθεις μοναξιά,
απόσταση όταν δεν θες κανέναν δίπλα σου,
διακριτικότητα όταν την έχεις ανάγκη,
και χώρο για να είσαι όπως είσαι !

Κι αν έχεις καλύτερο ορισμό για την αγάπη πες τον μου !
Κι αν πιστεύεις ότι δεν υπάρχει γύρω μας
θα σε ρωτήσω ..εσύ πόσα δίνεις από σένα με ανιδιοτέλεια;
Τι προσφέρεις για να έχεις και την απαίτηση να παίρνεις;
Κι αν νομίζεις ότι είμαι γραφική 
οκ είμαι!

Αλλά είμαι χαρούμενη γραφική!
Και χαμογελώ!
Γιατί βρήκα ίσκιο σε ένα ταπεινό κιόσκι
κι έκτοτε κατασκήνωσα, για πάντα!

Καλή σου μέρα
@ριστέα

Τώρα...σε γλυκοφιλώ!

♥

Ήταν μία ακόμα ανάρτηση αφιερωμένη στην

 Κοινωνία Ώρα Αγάπης 

η οποία μετράει μέρες ....

Και θυμόμαστε ότι ήδη τρέχει το 

12ο Συμπόσιο Ποίησης  και το Παζάρι αλληλεγγύης

♥

η ανάρτηση αφιερώνεται στο αφρούλι μου

Παιχνίδι ~ Παίζοντας με τις λέξεις #8 (φιλοξενία)

φωτό από το διαδίκτυο

Παιχνίδι

Το χέρι αφήνω ανέμελα να στροβιλιστεί

Σαν κιμωλία που φεγγίζει στο σκοτάδι

Του βράχου η ανεμώνη, σαν μοσχοβολεί

Φεγγάρια να γλυστρούν, σε κάθε χάδι

Οι λάμψεις των ματιών, το φόβο να πνίγουν

Τα χνάρια της ανάσας ουρανούς να ανοίγουν

Καυτό το δέρμα να μυρώνει, της αυγής τ΄αγιάζι

Με κύματα μεσοφοριού, π'  ιδρώτα στάζει

Βυθισμένα τα χείλη, σ' ένα κόρφο στιλπνό

Πύλες παλατιών ανοίγουν, με βουβό στεναγμό

Αστεριών μονοπάτια, μυστηρίων χρησμών

Με κορμιά μαγεμένα, στο χορό των λυγμών

Στης κέρινης της ρεματιάς, των λείων γοφών

Πόλης πορτοκαλένιας, χυμών κατακλυσμός

Του ιχνιλάτη άναρχα, παιχνίδια  μαστών

Πόθοι ανεμίζουν, βυθίζεται ο πειρασμός

Προορισμοί μελωδικοί, μακάριας αρμονίας

Των άγριων των μελισσών, που νέκταρ ψάχνουνε

Σε θάλασσα ηδονική, πνιγμοί αγωνίας

Θριάμβους σκέψης κι αγγιγμάτων φτιάχνουνε

Όταν ο έρωτας βυθίζεται στο όνειρο, δυναμώνει

Όταν βυθίζεται στην ολοκλήρωση, παγώνει

Ήταν η συμμετοχή του αγαπητού μας καπετάνιου και ποιητή

Δημήτρη Ασλάνογλου

στον όγδοο γύρο του "Παίζοντας με τις λέξεις" 

και τον φιλοξενώ με χαρά στο κονάκι μου!

Οι δικές μου δύο συμμετοχές ...προσεχώς!

Δεν ξεχνάμε το Παζάρι Αλληλεγγύης που έρχεται

και βοηθάμε με όποιο τρόπο μπορούμε....

Η Κοινωνία Ώρα Αγάπης 

μετράει μέρες ....

Εσύ θα συμμετέχεις με ιστορία, 

παραμύθι, κείμενο, ποίημα, δράσεις...

οτιδήποτε έχει μέσα του την αγάπη!

Διαβάστε από χτες

αρωγός ( Δ.Λ.Α), 
από την Αλεξάνδρα ,
στο Woman's magazine

&
Η χορεύτρια της αγάπης, 

από τη Μαρία Νικολάου, στο Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά

6 μέρες ακόμα για να λήξει, 
το δρώμενο της Αγάπης

Καλό Σαββατοκύριακο
Σας γλυκοφιλώ...


@ριστέα

Και θυμόμαστε ότι ήδη τρέχει το 

12ο Συμπόσιο Ποίησης 

Η γεύση της πορτοκαλάδας.. ( Κοινωνία ώρα αγάπης~ Φιλοξενία)

Γράφει ο Τάσος Γ. Κάβουρας

Η μητέρα του Παναγιώτη με αγαπούσε ιδιαίτερα και αυτό είχε να το λέει ο Παναγιώτης. Τον διέκοπτα ευγενικά αλλάζοντας κουβέντα κάθε φορά που το ανέφερε μη θέλοντας να ειπωθούν υπερβολές.

Η κυρά Θανάσω έζησε περισσότερα από 20 χρόνια με μια βαριά αναπηρία που είχε κληρονομήσει από κάποια εγκεφαλικά που δεν τις επέτρεπαν σε μεγάλη πλέον ηλικία να έχει ένα φυσιολογικό τρόπο ζωής. Με μεγάλη προσπάθεια έμενε λίγες ώρες μόνη στο σπίτι της και ήθελε υποχρεωτικά βοήθεια για το βράδυ και το πρωί πριν και μετά τον ύπνο. Είχε δυσκολία και στην ομιλία , με αποτέλεσμα μόνο οι δικοί της άνθρωποι μπορούσαν να συνεννοηθούν καλά μαζί της.
Το μόνο που είχε μείνει αναλλοίωτο από την παλιά κυρά Θανάσω ήταν το πλατύ χαμόγελό της. Την επισκεπτόμουν αραιά, όποτε ο δρόμος μου με έβγαζε από τη πόρτα της. Είχα όμως και ένα φόβο για τα σκυλιά στην αυλή της, το ήξερε και έβγαινε στην άκρη του εξώστη και με ενημέρωνε περισσότερο με νοήματα ότι τα σκυλιά έλειπαν. Αυτή τη συνεννόηση την είχα εμπεδώσει και ποτέ δεν το κατάλαβα λάθος.

Πρέπει να είχα πάει στο μνημόσυνο της κυρά Θανάσως, στο χρόνο θαρρώ, και καθίσαμε στο καφενείο που έδιναν τον καθιερωμένο καφέ.
-         η μάνα μου σε αγαπούσε ιδιαίτερα.. στράφηκε για μια φορά ακόμα σε μένα και το επανέλαβε ο Παναγιώτης.
Σε αυτές τις περιπτώσεις η συναισθηματική φόρτιση σου απαγορεύει να διακόψεις τον άλλο που έχει χάσει τον άνθρωπο του...
-         ..η μάνα μου.. Πήγαινες στο σπίτι καθόσουν και τα λέγατε ... Άνοιγες το ψυγείο και έπαιρνες από μέσα ότι είχαμε , έπαιρνες το ποτήρι το γέμιζες και έπινες σιγά – σιγά με τη κουβέντα δίχως να βιάζεσαι. Στο τέλος το ποτήρι το άφηνες πάνω στο τραπέζι για να το πάρει η ίδια και να το πλύνει. Έκανε ένα τέταρτο να το πλύνει αλλά χαιρόταν... Δεν μπορείς να φανταστείς πόση χαρά είχε... Ένοιωθε ότι και αυτή είναι νοικοκυρά. Πέρασε ένας άνθρωπος από το σπίτι της και τον κέρασε. Αν και ανήμπορη , τα κατάφερε και τον κέρασε...!!

Έτσι έμαθα και εγώ γιατί μου είχε αδυναμία η κυρά Θανάσω...
Με τίποτα δεν θα μπορούσα να το φανταστώ ότι εκείνη η πορτοκαλάδα που έπινα είχε τόση γλυκιά γεύση για αυτήν !!

Φωτογραφία : Χρήστος Κουτούλιας

Αγωνίστηκε μαζί με όλους τους πρωταθλητές του αθλήματος στο μήκος στα Παπαφλέσσεια στη Καλαμάτα το Σάββατο και όχι σε ειδική κατηγορία. Είχαμε ρεκόρ από τον Τεντόγλου, ρεκόρ και ο Καψής , και ο Τσάκωνας, και ο Μερτζανίδης... Συμβουλεύτηκε ο Χρήστος τον προπονητή του και στο επόμενο άλμα έκανε ατομικό ρεκόρ με 6.84μ. Το πανηγύρισε έξαλλα , πήρε και το ζεστό χειροκρότημα από μικρούς και μεγάλους. Μπράβο στο παλικάρι , πρόκειται για τον αθλητή του Πανιωνίου και πρωταθλητή μας Χρήστο Κουτούλια...

Το χρονογράφημα αυτό, ένα τρυφερό και γλυκό κείμενο κατ΄εμέ, ήταν μια ακόμα συμμετοχή στο δρώμενο της Αγάπης,  από τον καλό μας φίλο Τάσο, που  έχει υπηρετήσει τα κοινά από θέσεις ευθύνης πάντοτε με ευαισθησία και ευσυνειδησία.

Ευγενικά μου ζήτησε να παραμείνουν κλειστά τα σχόλια γιατί θεωρεί ότι η επεξεργασία και αναφορά σε τέτοια κοινωνικά ζητήματα δεν "βαθμολογούνται"  λογοτεχνικά, απλά μιλάνε για ευαισθησίες σε θέματα οικεία της καθημερινότητας κάθε πολίτη. 

Δεν ξεχνάμε το Παζάρι Αλληλεγγύης που έρχεται

και βοηθάμε με όποιο τρόπο μπορούμε....

Εσύ θα συμμετέχεις στην 
Κοινωνία Ώρα Αγάπης

τώρα που έδωσα και παράταση;

Με ιστορία, παραμύθι, κείμενο, ποίημα, δράσεις...

οτιδήποτε έχει μέσα του την αγάπη!

Διαβάστε στην Κοινωνία Ώρα Αγάπης

Το δισκοπότηρο της Αγάπης,  από την Υιώτα , στο Αστοριανή

αρωγός ( Δ.Λ.Α), 

από την Αλεξάνδρα , στο Woman's magazine

&

Η χορεύτρια της αγάπης, 

από τη Μαρία Νικολάου, στο Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά

7  μέρες ακόμα για να λήξει, 

το δρώμενο της Αγάπης!

Σας γλυκοφιλώ...

@ριστέα

Και θυμόμαστε ότι ήδη τρέχει το 
12ο Συμπόσιο Ποίησης ,
το καλοκαιρινό μας!

12ο Συμπόσιο Ποίησης: ~Ταξίδι~ στην ποίηση, λίγο πριν τις διακοπές ~~~ update

Λίγο πριν τα καλοκαιρινά μας ταξίδια,
στις θάλασσες, στο βουνό, ή μέχρι το Λε Μπαλκόν (κατά Κανελλάκη!)
ελάτε φίλοι μου να κάνουμε ένα ακόμα ταξίδι στην Ποίηση.

Μια αραβική παροιμία λέει
” Κάποιος που ζει βλέπει πολλά, 
αλλά κάποιος που ταξιδεύει βλέπει περισσότερα.” 

Εγώ πάλι συμφωνώ περισσότερο με τον  
Rainer Maria Rilke που υποστήριζε ότι 
"το μόνο ταξίδι είναι αυτό μέσα μας!"

Κι έρχομαι σήμερα, πρώτη του μήνα, να σας ζητήσω 
μέσα σε 23 μέρες διορία,
να ταξιδέψετε με το νου ή τη ψυχή σας

να αφουγκραστείτε τις μνήμες σας ή τα συναισθήματά σας

 και να δημιουργήστε σε έμμετρη ή ελεύθερη ποίηση,
κυριολεκτικά ή μεταφορικά
με οδηγό υποχρεωτικά τη (θεματική) λέξη

ταξίδι, 

ή ταξιδιάρης-α-ικο ή ταξιδευτής

(μία ή δύο ή και τις τρεις, η επιλογή είναι δική σας)

Από σήμερα λοιπόν 
1 Ιουνίου έως και την Πέμπτη 23 Ιουνίου 

στις 8 το βράδυ

θα περιμένω τη συμμετοχή σας στο mail μου.

tea_airis@yahoo.gr

μέσα στο mail κι όχι με επισύναψη,

χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.

Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο! 

◙

Προσοχή!
Μια ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ο καθένας

◙

Αν φυσικά έχετε περισσότερες από μία εμπνεύσεις
μπορείτε να τις ανεβάζετε στο μπλογκ σας, εκτός συναγωνισμού,
(όπως κάνω πάντα εγώ ☺ ένα πράγμα)
με μία απλή αναφορά στο Συμπόσιο, εδώ.

Θα χαρώ επίσης πολύ να δω αφιερώματα και σκέψεις σας γύρω από 
τα ταξίδια.
Άλλοι τα λατρεύουν, άλλοι τα βαριούνται 
σε άλλους είναι αδιάφορα (στην αφεντιά μου αναφέρομαι εδώ)
ενώ άλλοι πιστεύουν στα εσωτερικά ταξίδια
(στην αφεντιά μου πάλι αναφέρομαι☺)
Εσύ;
Σε ποια κατηγορία ανήκεις;
(Petra δεν ρωτάω εσένα μανούλα μου!)

◙

Οι ποιητικές σας συμμετοχές θα συνοδεύονται και πάλι

με μια εικόνα δικής σας επιλογής.

Αν νομίζετε ότι πρέπει να συνοδεύετε τη φωτογραφία σας

με κάποιο link γιατί πιθανόν να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα,

στείλτε το κι αυτό παρεΐτσα!

Ειδάλλως θα γίνεται αναφορά ότι οι εικόνες δεν μας ανήκουν

και είναι από τη google.

◙

Από Παρασκευή 24/06 έως και Πέμπτη 30/06

τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία

με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα.

Παρασκευή 01/07
θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

◙

Δώρο, εκτός από τον νικητή του Συμποσίου,
παίρνει πάντα κι ένας από όσους συμμετέχουν στο δρώμενο μας 
με οποιοδήποτε τρόπο, έπειτα από κλήρωση.

Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.

Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 

Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε

(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων

του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).

Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, μόνον φίλοι αναγνώστες.

Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Δεν ξεχνάμε το Παζάρι Αλληλεγγύης που έρχεται

και βοηθάμε με όποιο τρόπο μπορούμε....

◙

Εσύ θα συμμετέχεις στην 
Κοινωνία Ώρα Αγάπης

τώρα που έδωσα και παράταση;

Με ιστορία, παραμύθι, κείμενο, ποίημα, δράσεις...

οτιδήποτε έχει μέσα του την αγάπη!

Διαβάστε στην Κοινωνία Ώρα Αγάπης

Το δισκοπότηρο της Αγάπης, 

από τηνΥιώτα , στο Αστοριανή

8 μέρες ακόμα για να λήξει 

το δρώμενο της Αγάπης!

Καλό, Ποιητικό, Καλοκαιρινό, Μήνα!

Σας γλυκοφιλώ...

@ριστέα