Λήξη 33ου Συμποσίου Ποίησης ~ Η γιορτή μας 🙏

 Αγαπημένοι φίλοι και φίλες. 
Χρόνια πολλά και καλά, με υγεία πάνω απ' όλα!

Εύχομαι να περάσατε όλοι καλά και να λάμπετε από υγεία και φως!

Το 33ο Συμπόσιο Ποίησης, 
το αφιερωμένο στο Έγκλημα των Τεμπών,

ολοκληρώνει σήμερα τον προορισμό του, αφού μας χάρισε δυνατά συναισθήματα,

 συμμετοχές γεμάτες ευαισθησία, πόνο -λογικό- και πολλή συγκίνηση!

Σας έδωσα λέξη-κλειδί το

ο ξ υ γ ό ν ο

και είχατε την ελευθερία επιλογής, όπως πάντα, να κινηθείτε 

σε ελεύθερη, έμμετρη ποίηση ή χαϊκού,

με ή χωρίς άρωμα Τεμπών.

 

23 λοιπόν, φίλοι μας δώσατε 27 μικρά και μεγάλα διαμάντια και

25 συνολικά φίλοι του Συμποσίου περάσατε και βαθμολογήσατε
και με τις ψήφους σας αναδείξατε τον μεγάλο νικητή!

Νικητής/τρια του 33ου Συμποσίου είναι 
παραπαπάμ....
⏬
⏬
⏬

⏬
⏬
⏬
⏬

Η αγαπημένη μας 

Ποιώ Ελένη

με το εξαιρετικά συγκινητικό ποίημα,

Επίκληση

στη θέση 13 και με 22 βαθμούς.

Ελένη μου, θερμά συγχαρητήρια

Πάμε να θυμηθούμε τη νικητήρια συμμετοχή....

13. Επίκληση 

Μου κόβεται η ανάσα μαμά 

θέλω οξυγόνο. 

Εσύ που πάντα με έστεργες 

και πύρινα φιλιά σκορπούσες 

γύρω στο λαιμό μου πως γίνεται 

να μην με ακούς;

Θέλω οξυγόνο, πνίγομαι, η ζωή 

μια παλάμη ανοιχτή και με κοροϊδεύει. 

Μαμά μην γυρνάς πλευρό και

μην κοιμάσαι μέσα από σωρούς 

με συντρίμμια και δρεπάνια κοφτερά 

σου φωνάζω:

Έλα εδώ με ένα βρεγμένο μαντήλι 

να μου σκουπίσεις τα δάκρυα. 

Έλα να με πάρεις μαμά. 

Όλα γύρω φλέγονται.

Τα είκοσι χρόνια μου επαναστατούν 

και φωνάζουν δυνατά 

ζητούν απελπισμένα οξυγόνο. 

Κοράκια πετούν πάνω από τα κεφάλια 

μας μαμά έλα να τα διώξεις. 

Δεν αντέχω να ακούω τους κρωγμούς

τους και ούτε να θωρώ τα μαύρα τους

φτερά. 

Πνίγομαι μαμά. 

Το καλό μου τζιν που χτες μου

έπλυνες και μου σιδέρωσες μαμά 

καίγεται. 

Η σάρκα μου καίγεται. 

Βάζω τα χέρια σαν χωνί στο στόμα 

και σου φωνάζω. 

Έλα να μας ελευθερώσεις μαμά 

πριν το πηγάδι μας καταπιεί. 

Ο κάμπος σκοτεινός. 

Φεγγάρι δεν βγήκε απόψε μαμά. 

Αστεράκι έγινα στον ουρανό μαμά. 

Δεν μπορεί παρά να με βλέπεις,

αλλά κι εδώ ησυχία δεν βρίσκω 

πάλι πνίγομαι μου λείπει το οξυγόνο.

Άγγελοι μας συντροφεύουν. 

Θεοί μας συμπονούν.

Άγιοι με γενειάδες μακριές μας

συμπαραστέκονται.

Δεν φτάνει. 

Έλα εδώ μαμά με το χτενάκι σου,

να με ομορφύνεις μαμά 

στον χάρο να μην δοθώ απεριποίητη.

Θερμά συγχαρητήρια θέλω να δώσω, επίσης, 

στον Γιάννη μας που βρέθηκε σε απόσταση αναπνοής πίσω

από την Ελένη μας, με μόλις δύο βαθμούς

με το Θέλω Οξυγόνο και 20 βαθμούς.

Πολλά συγχαρητήρια, Γιάννη μου! 

Σε αυτό το Συμπόσιο, όπως θα δείτε, είχαμε και επιστροφές:
 Αλεξάνδρα (Woman in Blogs), ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ και Μαρία Έλενα. 

Μετά από πάρα πολύ καιρό ήταν και πάλι στην παρέα μας.

💓

Είτε διακριθήκατε ψηλά, είτε στη μέση, είτε χαμηλά,

όλοι ήσασταν υπέροχοι!

Πάμε για τις αποκαλύψεις; 

Ας γίνουν, λοιπόν, όλες οι συστάσεις 

Μαζί με τις συστάσεις

και οι στίχοι που αγάπησα εγώ από κάθε συμμετοχή.

Συμμετοχές από Α-2 τις βρίσκουμε ► εδώ

Α. Intercity 62, Maria Kanellaki,  (16 β) 

- Ένθα ουκ έστι πόνος ου λύπη ου στεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος- Ελεήστε μας χριστιανοί δώστε μας μια ανάσα οξυγόνο χριστιανοί- σκασμός τέκνα μου μιλάει ο κύριος πρωθυπουργός- «είμαι βαθύτατα συγκλονισμένος με τη θυσία αυτών των παιδιών»- απ’ τα χαλάσματα σέρνονται διαμελισμένα σώματα ΔΕΝ έχει γιατρούς ΔΕΝ έχει ασθενοφόρα Χ Α Ο Σ- Μη χάσουμε την εξουσία και για ένα κ@λοτρένο τώρα- Αλληλούια- 

1. Μάνα, Ελευθερία-Έρη, (7 β) 

Μήτρα μου 

αιώνια!

Μάνα κεκοσμημένη!

Φάτνη μου

με το άχυρο,

Θρόνε πυρίμορφε!

Θάλασσά μου

ακτινοβόλα!

Στα βάθη σου

κοιμάμαι 

και ονειρεύομαι!

2. Θέλω Οξυγόνο, Giannis Pit,  (20 β) 

Τι γυρέψαμε άλλωστε;
Ένα παράθυρο ανοιχτό στων σπιτιώνε τους τοίχους,
ένα τραπέζι στρωμένο ακέραιο για όλους,
ένα τρένο, που φτάνει σωστά στο σταθμό του,
ένα όνομα, που δεν θα γραφτεί στα χαρτιά σαν χαμένο.
Θέλω οξυγόνο,
για να μην ξαναγραφτούν οι ίδιες οι λέξεις πάνω σε ματωμένους τοίχους.

Συμμετοχές από 3-18 τις βρίσκουμε ► εδώ

2. Εισπνέω φως, Άιναφετς, (2 β) 

Δώσε μου χαρά

Να ανοίξει η καρδιά

Ιερότητα 

4.Κρακ, giwta ar, (2 β) 

Κάθε ανάσα και πόνος.

Και ηλεκτρισμός και μούδιασμα.

Με οξυγόνο που δε μοιάζει μ’ οξυγόνο.

Είναι πνίξιμο και μαχαιριά.

5. Συγχωρέσε με Velvet,  (5 β)

αλλά τώρα είμαι μόνος σε αυτό το δωμάτιο

ακουμπισμένος στο παράθυρο, κοιτάζοντας τον δρόμο,

το οξυγόνο λιγοστεύει, ο ουρανός σκοτεινιάζει

η θύμησή σου μια γλυκιά παρηγοριά

6. Να με θυμάσαι.....Mary Pertax, (15 β)

Ένιωσα το άγγιγμα της γονικής φροντίδας, και τη στήριξη του αδελφού.

Γέμισα αυτοπεποίθηση.  Οξυγόνο!

Χάθηκα στην τέλεια αίσθηση ερωτικού αγγίγματος υπέροχης αγάπης.

Χάθηκα σε αγαπημένα μάτια με μαγεμένο βλέμμα. Οξυγόνο! 

7. Άρνηση,  Άννα, Πάρος,  (2 β)

- Ουρανόεσσα

  Ξαγρυπνισμένη νιότη,

  Υπομένοντας, 

  Γύρισέ μας το βλέμμα.

- Όταν πονάς, αρνιέσαι:

  ΝΟ! 

8.Ζωή στη στιγμή, Woman in Blogs, (8 β)

Μα στιγμές!

Στιγμές που νοιάζονται, αγκαλιάζονται

και μπολιάζουν με οξυγόνο

9. …μετά, σιωπή ανήθικη, Γλαύκη, (8 β)

Λειψός Φλεβάρης,

στέρηση οξυγόνου!

Λυγμός Θανάτου…

10. Η ποίηση στους δρόμους, Katerina V  (7 β)

Χρειάζομαι ποιήματα αγωνιστές στο παρόν

Εκείνα που δεν συντηρούν αυταπάτες

Ποιήματα που μας ενώνουν 

Να εκπέμπουν ανάσες ανθρωπιάς

Να πλημμυρίζουν φως

Δικαιοσύνη από άκρη σε άκρη 

11. Αγάντα! Marina Tsardakli  (5 β)

Να μην ξεχνάς -

Η πιο σκοτεινή ώρα, είναι πάντα πριν την αυγή.

Εκεί που κάτι νέο γεννιέται και οι ευκαιρίες ανασταίνονται.

Μπορεί όταν σηκώνεις τον σταυρό να μην το νιώθεις,

μα να θυμάσαι -

σαν μας σταυρώνει η Ζωή, πάντα θα έρχεται η Ανάσταση

12. Εξομολόγηση, Mia (9 β)

Είσαι της ζωής μου τ' οξυγόνο,

της στείρας μοναξιάς το φως,

το κύμα στο ακροθαλάσσι,

της λησμονιάς λεμονανθός.

13. Επίκληση,ποιώ - ελένη  (22 β)

Έλα εδώ μαμά με το χτενάκι σου,

να με ομορφύνεις μαμά 

στον χάρο να μην δοθώ απεριποίητη.

14. Η αγάπη ακούει τον παλμό της γης, Μαρία Έλενα, (2 β)

Περάσματα κρυφά, απ' τα βουνά τα ψηλά,

η ανάσα μου δυναμώνει απ' το ποτάμι που καλεί.

η γη φωνάζει, το δέντρο απλώνει τη ρίζα,

κι η ζωή της καρδιάς μου γίνεται αέρας, αιώνια γαλήνη.

15. Ποιος καίγεται απόψε και μύρισε ο κόσμος συγκάλυψη; Mia Petra (1 β)

Τέμπη

Συμφορά

Έγκλημα

Ποτέ

Ξανά

16.Το πορτοφόλι, ποιώ - ελένη (3 β)

Τα νεύρα μου στραπατσαρισμένα.

Την καρδιά μου τρυπούν πενήντα 

εφτά καρφιά και δικαίωση ζητούν. 

Μια άσπρη τούφα απέκτησα εκείνο 

το βράδυ και με πηγαίνει συνεχώς 

στο παρελθόν.

Γέρασα πατέρα πριν ζήσω. 

17. Δεκαπεντασύλλαβες εισπνοές,  Άννα, Πάρος  (5 β)

Μ' ένα σου χάδι γιάτρεψες το παιδικό το δάκρυ,

για να μην γίνει απόγνωση στο αύριο που θά ρθει.

Κι απόδειξες αθόρυβα, πέρα από κάθε χρόνο,

πως η αγάπη, της ψυχής είναι το οξυγόνο. 

18. Ένας χαρούμενος άνθρωπος, ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (5 β)

Ένας χαρούμενος άνθρωπος έξω καρδιά

Είδε στη ζωή του όσα δεν είδε κανείς

Στάθηκε δυνατός απέναντι στην απανθρωπιά

Και είπε να νικήσει τη μοναξιά του

Με την καλή του τη καρδιά 

Συμμετοχές από 19-26 τις βρίσκουμε ► εδώ

19. Απώλεια , BUTTERFLY  (14 β)

Τι άραγε θέλει ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος;

Ένα χέρι να πιαστεί.

Μια φωνή να ψιθυρίζει σ αγαπώ, είμαι κοντά σου.

Μια αγκαλιά οξυγόνο, να ανασάνει. 

20. Άγγελοι, Ελευθερία-Έρη (11 β)

Μάνες με μαύρα 

με δάκρυα ποτάμια

μαζεύτηκαν, 

να ποτίσουν το χώμα 

που τους σκέπασε

λάδι και κρασί. 

Να μην ξεχαστούν!

Να είναι κοντά μας για πάντα 

είπαν... 

21. Εγώ δεν είμαι εδώ!, ANNA Flo (7 β)

Στης μάνας μου την αγκαλιά

δεν μπόρεσα να φτάσω

Στον άνεμο με σκόρπισαν

ύπουλες μεθοδεύσεις

Γι' αυτό εγώ δεν είμαι εδώ! 

22. Μιας μέρας οξυγόνο, Μαρία Νικολάου (9 β)

Αυταπατάσαι. 

Ή νιώθεις την νομοτέλεια.

Ότι τίποτα δεν γράφεται, τίποτα δεν ορίζεται.

Ας πούμε και σήμερα, πως το άλλο Σάββατο θα σχεδιάσουμε την Κυριακή όπως πρέπει.

Ένα ακόμα ψέμα.

Θυσιάζοντας ξανά τις καθημερινές, για μιας μέρας οξυγόνο.

23. Ανακινώ, Τάσος Γ. Κάβουρας  (8 β)

Συντάσσομαι με το βούλευμα

της ενσυναίσθησης

κατοχυρωμένο στην αλήθεια

της Πλατείας

Μου γίνεται αντιληπτό

ότι η Δικαιοσύνη έπαψε το έργο της.

24. Τρία γράμματα..., Woman in Blogs, (7 β)

Οξυγόνο απ' τα όχι μου αντλώ

για να ζήσω 

25. Αγάπη απροσμέτρητη, Σμαραγδάκι Ρούλα 

Σε κρατάω στην αγκαλιά μου και ρουφάω την μυρωδιά σου, λίγο πριν φτερουγίσεις.

Σ αγαπώ με μια αγάπη απροσμέτρητη.

Ακριβό μου πλάσμα.

Ανάσα και οξυγόνο μου!

26.Οξυγόνο, ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ-ΕΚΦΡΑΣΟΥ  (3 β)

Τα χέρια μου, ακούνητοι φρουροί.

Τα βλέφαρά μου, ασήκωτες πλάκες.

Τα ποδιά μου, κολώνες θεμελιωμένες στη γη.

Η ψυχή μου, βαρίδι ασήκωτο.

Όλοι είναι νικητές άσχετα από βαθμούς.

Η νίκη μας ξεκινάει και ολοκληρώνεται την ώρα που γράφουμε.

Μην ξεχνάμε, αυτή τη φορά οι συμμετοχές ήταν πολλές 

και φυσικό ήταν οι ψήφοι να μην επαρκούν για όλες! 

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους σας, λοιπόν!

Η νικήτρια θα πάρει, όπως πάντα, ένα δωράκι 

από τα χεράκια μου.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε τη βαθμολογία.

Με την αρίθμηση όσων ψήφισαν, λίγο πιο κάτω,

και με τη σειρά που ψήφισαν

μπορείτε να δείτε ποιοι σας προτίμησαν.

Ψήφισαν oι:

1.Κική Κωνσταντίνου (ΕΚΦΡΑΣΟΥ)

2.Woman in Blogs

3.Katerina V

4.ποιώ-Ελένη

5.Mia

6.ANNA FLO

7.Μαρία Νικολάου

8.Μαρία Κανελλάκη 

9.Άιναφετς (Στεφανία)

10.marypertax 

11.Αννίκα 

12.Τάσος Γ. Κάβουρας

13.Σμαραγδάκι- Ρούλα

14.Marina Tsardakli

15.Giannis Pit

16.Velvet

17.Μαρία Έλενα

18.Γλαύκη

19.ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)

20.Mia Petra

21.Ελευθερία Έρη

22.giwta ar

23.BUTTERFLY

24.Ρένα Χριστοδούλου

25.Άννα Πάρος 

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως τους φίλους που δεν είχαν συμμετοχή 

κι όμως πέρασαν, διάβασαν τις συμμετοχές σας

και αξιολόγησαν!

Saved by the bell!

Θα κλείσω κι αυτή τη μαμουθο-ανάρτηση, όπως σας έχω συνηθίσει: 

σχολιάζοντας. 😉

Αυτό είναι το δεύτερο κείμενο που έγραψα, εν μέσω πολλής κούρασης 

και τρεξίματος.

Το πρώτο κήρυσσε το τέλος του Συμποσίου. Το οριστικό τέλος! 

(Δεν θα θέλατε να το διαβάσετε ποτέ.

Ήταν κάπως, πικραμένο θα έλεγα. Δεν μου καθόταν όμως. Δεν μου ταίριαζε!

Θεωρώ ότι είμαι πια αρκετά ώριμη ώστε να μην με χαλούν μικρά γεγονότα,

ούτε να συμπεριφέρομαι ως 7χρονο.

Μάλιστα έγραφα κατά λέξη ότι 

"το 33ο συμπόσιο έμελλε να είναι, κατά τα φαινόμενα, 

το κύκνειο άσμα του!"

Οι μέρες που έδωσα παράταση για να ψηφίσετε με την ησυχία σας και να ζήσετε

οι πιστοί με κατάνυξη αυτές τις μέρες, έδωσαν και σε μένα 

το χρόνο που χρειαζόμουν

ώστε να ζυγίσω τα πράγματα σωστά και να μην πάρω αποφάσεις εν βρασμώ!

(Ποτέ δεν το κάνω και είμαι ευγνώμων και ευτυχής που καταφέρνω 

και δρω με αυτό τον τρόπο.)

Εξού και ο τίτλος (Saved by the bell!)

Για χάρη του Συμποσίου, και δη του συγκεκριμένου θέματος,

επέλεξα να πάρω μία συμμετοχή από την κλήρωση 

και να την τοποθετήσω ως εισαγωγή αυτού του Συμποσίου, 

καθώς συνοδευόταν από ένα κείμενο, αφιερωμένο στο έγκλημα των Τεμπών.

Δεν σκέφτηκα στιγμή, α) ότι έτσι φαινόμουν μεροληπτική υπέρ της συμμετοχής 

και β) ότι μπορεί να ενοχλούσε

Κάποτε φίλος/η του Συμποσίου είχε εκφράσει τη δυσαρέσκεια; το παράπονο;
για τις πολλές συμμετοχές και τις, πολλές φορές, 3 αναρτήσεις που δημιουργούνταν,

καθώς αναρωτιόταν για την τύχη των τελευταίων συμμετοχών, 

έναντι των πρώτων.

Είχα μπει τότε, που λέτε, στη διαδικασία να κρατήσω πρακτικά 

για ΟΛΑ τα συμπόσια, από ποια ανάρτηση και σε ποια θέση 

βρισκόταν η νικητήρια συμμετοχή!

Τα πρακτικά μου έχουν αποδείξει ότι η συμμετοχή 

που θα αγαπηθεί πιο πολύ,

θα διακριθεί άσχετα από την ανάρτηση και τη θέση που βρίσκεται.

[Αλλά και το μην βαθμολογηθεί μια συμμετοχή ή να πάρει 

χαμηλή διάκριση δεν σημαίνει ποτέ τίποτα για την πένα του ποιητή!

Επί τη ευκαιρία να αναφέρω και κάτι ακόμα:

Σε κάθε ανάρτηση τονίζω πως ο σχολιασμός είναι αυτός που μετράει 

και είναι όμορφο να διαβάζουμε όμορφα λόγια, ακόμα και αν δεν πήραμε 

ούτε ψηφουλάκι.

Αν δεν πήραμε, δεν σημαίνει ότι δεν μας πρόσεξε κανείς. 

Κάθε ένας έχει 5 μόνο επιλογές!

Η βαθμολογία είναι απλά ο μεγαλίστικος τρόπος του να παίζουμε κι εμείς!]

Δεν θέλω να σας σοκάρω

αλλά η κλήρωση επιλέχτηκε από μένα, όχι για την αντικειμενικότητα, 

αλλά για να γλιτώσω από επιθυμίες να βρίσκονται σε συγκεκριμένη 

θέση τα ποιήματα κάποιων συμμετεχόντων, όπως και για να μην 

κατηγορηθώ ποτέ για μεροληπτικότητα.

📣

Θα εξακολουθώ να πιστεύω ότι πρέπει να μάθουμε να αξιολογούμε

τις καταστάσεις και επιτέλους, να ωριμάσουμε!

Αν κάποιος ενοχλήθηκε με τον τρόπο που έπραξα σε αυτό το Συμπόσιο,

και μετά από όσα εξήγησα, θα ήθελα να επανεξετάσει τα πράγματα,

το πώς σκέφτεται, το πώς βλέπει ένα διαδικτυακό δρώμενο,

τι είναι σημαντικό, τι μη σημαντικό και τι αναμεσό τους! 

Ο Κ. Γιουνγκ που είχε ασχοληθεί ιδιαιτέρως

με τα πράγματα και τα πρόσωπα που μας ενοχλούν, είχε πει ότι

ό,τι μας ενοχλεί  μπορεί να οδηγήσει στην κατανόηση του εαυτού μας.

(Έχω πολλά άρθρα να προτείνω. Εμένα με βοήθησαν πολύ στο 

παρελθόν και έτσι μπορώ να επεξεργάζομαι οτιδήποτε με ενοχλεί!

Όποιος θέλει, ας με ρωτήσει σχετικά στο μέιλ μου!) 

💖

Έχω περάσει πολλά σε 33 Συμπόσια κι όπως μπορείτε να φανταστείτε

κάθε συμπόσιο απαιτεί από μένα ένα τεράστιο απόθεμα δυνάμεων και υπομονής.

Έχω όμως και τις καλύτερες αναμνήσεις και τις κρατώ σαν φυλαχτό.

Προσπαθώ πάντα να αφήνω πίσω τα μικρά, τα ασήμαντα 

και να κρατώ τα υπέροχα ποιήματά σας, που μπορεί να μην είχαν γραφτεί

ποτέ χωρίς την αφορμή του Συμποσίου! 

💖

Οπότε, πσυχούλες μου, το Συμπόσιο θα συνεχίζει την πορεία του, 

με ή χωρίς ευτράπελα, γιατί γεννήθηκα μάλλον ελαττωματική 

όσον αφορά την υπομονή!

Ολόθερμα σας ευχαριστώ που μαζεύεστε πάντα στη γωνιά μου,

(τη σχεδόν αραχνιασμένη)

καταθέτετε τη ψυχή σας,

μπαίνετε στη διαδικασία να εκτεθείτε, 

διασκεδάζουμε, γιορτάζουμε με ποίηση, παραβλέπετε τα μικρά

και τιμάτε τα σημαντικά! 

💓

Το 33ο Συμπόσιο Ποίησης είναι όντως και για μένα,

το κορυφαίο Συμπόσιο, 

όπως το αποκάλεσε η Μαρία Κανελλάκη!

Κανένα ποίημα δεν εκβίασε το συναίσθημα. Έρεε από μόνο του, αβίαστα...

Χρόνια πολλά σε όλους!
Υγεία να έχετε!
Αριστέα

υγ: Έχω αγαπημένες γραφές, 

και πάντα είχα αγαπημένα ποιήματα, σε κάθε συμπόσιο,

σε ελάχιστους το έχω αποκαλύψει αυτό.

Δεν είχε ΠΟΤΕ να κάνει με τα πρόσωπα.

Αγαπώ ποιήματα!
Κάποια λίγο περισσότερο.

Είμαι άνθρωπος.

33ο Συμπόσιο Ποίησης ~Οι συμμετοχές, Μέρος 1ο

 💥 

ΠΡΟΣΟΧΗ! 

ΛΟΓΩ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΕΞΑΡΧΗΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΟΡΙΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ.

💥

Φίλοι μου αγαπημένοι.

Τα καταφέραμε και πάλι! 

Είμαστε εδώ, μέσα στην καρδιά της άνοιξης για να πάρουμε ποιητικές ανάσες, 

γεμάτες οξυγόνο.

Το έγκλημα των Τεμπών δεν έχει διόλου σιγήσει 

κι εμείς, πάντα έτοιμοι, περιμένουμε το επόμενο σύνθημα.

Κάπως έτσι έγινε και σε αυτό το 33ο Συμπόσιο Ποίησης.

Εγώ σας έδωσα τη λέξη

οξυγόνο

και εσείς με όρεξη, έμπνευση και ενθουσιασμό πιάσατε τις πένες σας

και δώσατε εξαιρετικές δημιουργίες, με ή χωρίς άρωμα από τα Τέμπη.

23 φίλοι του Συμποσίου στείλατε 27 υπέροχες συμμετοχές 

(υπάρχουν 4 διπλές συμμετοχές)

κάνοντας κι αυτό το Συμπόσιο ξεχωριστό!

Αν νομίζετε ότι επαναλαμβάνομαι σε κάθε εισαγωγή Συμποσίου, 

όταν θα διαβάσετε, θα κρίνετε και πείτε μου μετά, αν κομπάζω 

ή δίκαια μιλάω για ένα πολύ ξεχωριστό Συμπόσιο! 

Ήσασταν, όπως πάντα, ελεύθεροι, να κινηθείτε κατά βούληση,

όπου σας πήγαινε η έμπνευση,

σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού.

Και το πράξατε με σεβασμό απέναντι στην απώλεια και στον ανθρώπινο πόνο,
με πολλή συγκίνηση, μαχητικότητα αλλά και με τρυφερότητα και αισιοδοξία.

Απ' όλα έχουμε κι αυτή τη φορά.

Και δεκαπεντασύλλαβο στίχο και χαϊκού και τάνκα και ακροστιχίδα,

και φυσικά, ελεύθερη (αγαπημένη) ποίηση.

Τώρα θέλω από σας, όπως πάντα:

➤Να νιώστε τον πόνο του ποιητή
καθώς αγωνιζόταν να ταιριάξει τις λέξεις του...
➤Να ψηφίστε όπως πάντα με τα δικά σας κριτήρια. Δεν πειράζει.
Δεν είναι κάποιος πανελλήνιος διαγωνισμός.
Ένα δρώμενο είναι για να περνάμε όμορφα.
Να διαβάζουμε δυνατές στιγμές φίλων!
➤Να πάρετε ανάσες και οξυγόνο

Ευχαριστώ ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ τους φίλους 
που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, αλλά και όλους
όσοι θα διαβάσετε και θα μπείτε στη διαδικασία να ψηφίσετε.
Το Συμπόσιο είστε εσείς! 

Είναι δικό σας!

◙

Τα 27 ποιήματα τα μοίρασα σε 3 αναρτήσεις. 

Η μετάβαση σε κάθε μία διευκολύνεται με συνδέσμους! 
Μια φωτογραφία, όπως πάντα, συνοδεύει κάθε ποίημα.
Όσες φωτογραφίες έχουν συνδέσμους, αυτοί φαίνονται με το 
πέρασμα του ποντικιού πάνω στην κάθε μία.

Οι υπόλοιπες είναι από το διαδίκτυο και ανήκουν στους δημιουργούς τους.

◙

Για τη σειρά "εμφάνισης" των συμμετοχών, όπως έχει καθιερωθεί,
πραγματοποιήθηκε κλήρωση,
μετά το πέρας της προθεσμίας, με τη βοήθεια του
RANDOM.ORG (List Randomizer)

Υπάρχει, όπως θα δείτε παρακάτω, μία συμμετοχή που είναι σε πεζολογική μορφή

και τελειώνει σε ποίημα, 

αφιερωμένο στα Τέμπη.

Επιλέχθηκε από μένα, μετά από πολλή σκέψη (και συγκίνηση), 

να μπει πρώτο στη σειρά, 

εκτός κλήρωσης, ως Φόρο Τιμής στα 57 θύματα

και εισαγωγή σε αυτό το Συμπόσιο, το τόσο ξεχωριστό!
Αναγκαστικά, για την τεχνική, και μόνο, διεκπεραίωση του Συμποσίου 

θα πάρει την 

αρίθμηση Α.

Συμμετέχει κανονικά στη ψηφοφορία! ☺

(Άρα οι συμμετοχές είναι Α+26=27)

Τα αποτελέσματα της κλήρωσης μου έδωσαν την παρακάτω σειρά:

Οι όροι της βαθμολόγησης:

Αν είσαι φίλος του μπλογκ μπορείς να ψηφίσεις.

Άγνωστοι και πρωτοεμφανιζόμενοι δεν θα γίνουν δεκτοί!

ΠΡΟΣΟΧΗ

στη βαθμολόγηση:

Έχετε τους βαθμούς 3,2,1,1,1 στα χέρια σας.

Χρησιμοποιήστε τους με σύνεση.

Υποχρεωτικά και τις 5 βαθμολογίες.

Το 3 στο ποίημα που σας γοήτευσε περισσότερο 

το 2 στο επόμενο ποίημα που σας άρεσε και τους τρεις άσους 

στις επόμενες αγαπημένες σας επιλογές.

Από αυτή τη στιγμή, έως και την 
Κυριακή του Πάσχα, 20 Απριλίου , 

στις 8 το βράδυ, 

διαβάζουμε, σχολιάζουμε, βαθμολογούμε.

Διόρθωση : Κυριακή βράδυ, στις 8 και 1 λεπτό

Δευτέρα του Πάσχα 21/04

θα έχουμε τη γιορτή λήξης 

και την ανακοίνωση του μεγάλου νικητή,

ο οποίος παίρνει όπως πάντα ένα δωράκι από τα χεράκια μου.

Όλοι όσοι συμμετέχουν βαθμολογούν,

όρος απαράβατος,
χωρίς όμως να μπορούν να ψηφίσουν τη δική τους συμμετοχή.

Οι δημιουργοί χαίρονται με κάθε μικρό ή μεγάλο σχόλιο,
ακόμα κι αν δεν πάρουν βαθμολογία. Ο βαθμός δεν είναι ο στόχος.

Ελπίζω να μην έχασα καμία συμμετοχή, 

αλλά και να μην μετέφερα κάτι λάθος.

Θυμίζω:

Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.

Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs (ή τους άστεγους φίλους) με τα οποία/ους

έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 

Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε

(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων

του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).

Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους,

μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Συμμετέχουν πάντα, είτε στη δημιουργία, είτε στη βαθμολόγηση, 

μόνο φίλοι αναγνώστες.

Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Εύχομαι ολόψυχα να έχετε ένα όμορφο και λαμπερό Πάσχα,

με γαλήνη και αγάπη στις ψυχές σας!

Καλή σας ανάγνωση και συγκίνηση !
Αριστέα

Α. Intercity 62

[ είναι ντροπή να μιλάτε για την ασφάλεια των τραίνων

χούγιαξε ο θυμωσιάρης υπουργός ]

- Δ ε ν  έ χ ω  ο ξ υ γ ό ν ο- Από πού μας παίρνετε;- Δ ε ν  έ χ ω  ο ξ υ γ ό ν ο- Πρέπει να δώσετε συντεταγμένες- Δ ε ν  έ χ ω  ο ξ υ γ ό ν ο- Κυρία δεν σας ακούω καθαρά -Δ ε ν  έ χ ω  ο ξ υ γ ό ν ο - Πάρτε καλύτερα την πυροσβεστική εγώ ένας απλός ανεκπαίδευτος υπάλληλος είμαι

- Δυστύχημα από ανθρώπινο λάθος ήταν μην το κάνουμε και θέμα- Ποιος νοιάζεται για το δυστύχημα τι θα πω στα κανάλια να μου γράψετε- όχι δύσκολες λέξεις δεν έχω πιει καφέ ακόμα- και μπορεί να τις ξεχάσω

- Προέχει να μη χάσετε την ψυχραιμία σας- σπορ ντύσιμο- κεφάλι χαμηλωμένο- να ελαφροπατάτε στα χαλάσματα- προσοχή μην γλιστρήσετε- το πεδίο είναι διάσπαρτο με καμένες σάρκες

- Σε απευθείας σύνδεση η πρόεδρος αγγίζει τις λιωμένες λαμαρίνες- ρίγη συγκίνησης- ένας εργάτης που φτυαρίζει συντρίμμια παραπέρα φτύνει μια ροχάλα- αν ο άνεμος συναινούσε θα την έριχνε πάνω της- μα κι αυτός αντίθετος ήταν

- Σας πάει περίφημα το πένθος αγαπητή μου- ίσως μια πέρλα θα ταίριαζε καλύτερα με τις αφέλειές σας- λίγο άστοχο βέβαια να τρίψετε τις παλάμες σας μετά τις λαμαρίνες- ένας παλιός γραφειοκράτης το είχε κάνει κάποτε και θυμάστε το τέλος του- αυτός που έστειλε τον Χριστό στο σταυρό ξέρετε

- «Ψάχνω το κορίτσι μου- σ’ αυτό το βαγόνι ήταν σας λέω- βρήκα ένα παπούτσι πεταμένο- πού τους πάτε- πόσους βγάλατε- διώξτε τις γαμημένες δαγκάνες- σκάβουν τις σάρκες των παιδιών μας- Ο Παναγιώτης είχε γενέθλια σήμερα»-Είστε όλοι για τα μπάζα και βγάλτε επιτέλους το σκασμό

- Μία πρόεδρος- ένας πρόεδρος- κάποιος υπουργός (αφράτος και αγουροξυπνημένος)- κάτι  υφυπουργοί- ένα λεφούσι αναρμόδιοι- ερπύστριες- θηριώδεις εκσκαφείς- αναιδή παπούτσια σουλατσάρουν επί πτωμάτων- «πες του να μη γελάει ο μ@λάκας»- πρόεδρε σκεφτείτε κάτι δυσάρεστο και διατηρείστε εμβριθές ύφος μπροστά στις κάμερες- τι είναι «εμβριθές»;- φραπέδες και φρεντοκαπουτσίνοι ακουμπισμένοι στο κουφάρι ενός βαγονιού- από μέσα μυρίζει καμένη σάρκα

- Ένθα ουκ έστι πόνος ου λύπη ου στεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος- Ελεήστε μας χριστιανοί δώστε μας μια ανάσα οξυγόνο χριστιανοί- σκασμός τέκνα μου μιλάει ο κύριος πρωθυπουργός- «είμαι βαθύτατα συγκλονισμένος με τη θυσία αυτών των παιδιών»- απ’ τα χαλάσματα σέρνονται διαμελισμένα σώματα ΔΕΝ έχει γιατρούς ΔΕΝ έχει ασθενοφόρα Χ Α Ο Σ- Μη χάσουμε την εξουσία και για ένα κ@λοτρένο τώρα- Αλληλούια- Ό,τι δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις με επιχειρήματα το εκμαυλίζεις- νόμος

- Βγάλανε ευθύς τη διάτα: Μπαζώστε- Δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών- Ας έχει προσωπικά αντικείμενα καρφάκι δε μου καίγεται ΜΠΑΖΩΣΤΕ- Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός- άκαυτα υπολείμματα σε σακούλες πλαστικές- Ανάπαυσον ο Θεός τους δούλους σου- «Το κύρος της πατρίδας μας πλήττεται αν μιλήσετε εκτός συνόρων»- «Ψάξτε τις σακούλες μπορεί να βρείτε κάτι να θάψετε»- «Ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε στην εντέλεια»- Μακάριοι οι κλαίοντες και καιόμενοι νυν- «Και γενικότερα: Μην φωνασκείτε θα εύρετε παρηγορίαν εις τους κόλπους της εκκλησίας»- Αμήν

Κι ύστερα κηρύχθηκε ένα δοξαστικό τριήμερο πένθος

(τσιγγουνιές θα κάνουμε;)

Και άπαντες οι μπουλντοζιέρηδες

επέστρεψαν στα λημέρια τους

αλληλοχειροκροτήθηκαν

και όρμησαν στο κυλικείο της βουλής

(εκείνο το κορίτσι στο κυλικείο του τραίνου εξαϋλώθηκε)

και ανάμεσα σε χαχανητά και ρεψίματα

δήλωσαν βέβαιοι για την επανεκλογή του θυμωσιάρη υπουργού

εις την ένδοξη περιφέρειάν του.

Όπερ και εγένετο.

1.Μάνα 

Πονεμένη μου,

ξεριζωμένη!

Φάρε και οδηγέ μου!

Κερά μου Καρδιώτισσα!

Αγκαλιά μου 

στοργική, 

ανοιχτή πάντα!

Στοργή μου 

και παρηγοριά 

στο απαρηγόρητό μου 

δάκρυ...

Τροφή μου 

που με τρέφεις 

το γάλα 

της αγάπης σου!

Ρόδο μου

ευωδιαστό!

Βασιλικέ μου!

Πλατάνι μου

στον ίσκιο σου

κάθομαι 

και ξαποσταίνω!

Κυπαρίσσι μου

ψηλό,

λυγερόκορμο!

Ελαφίνα μου

Μεγαλομμάτα!

Τα μάτια σου 

στο χρώμα της ελιάς!

Περιστέρι μου

ολόλευκο!

Φτερούγα 

και σκεπή μου!

Σπηλιά μου!

Προστασία μου

στην καταιγίδα!

Μήτρα μου 

αιώνια!

Μάνα κεκοσμημένη!

Φάτνη μου

με το άχυρο,

Θρόνε πυρίμορφε!

Θάλασσά μου

ακτινοβόλα!

Στα βάθη σου

κοιμάμαι 

και ονειρεύομαι!

Ουρανέ μου 

πλατύ!

Ψηλά 

στην αγκαλιά σου 

πετάω!

Οξυγόνο μου!

Ανάσα μου!

Ζωοδότρα μου!

Κρήνη μου

με το γάργαρο

νερό!

Άπιαστή μου!

Ανέγγιχτη!

Αγγελόμορφή μου!

Μάνα του Φωτός!

Μάνα δική μου!  

2.Θέλω Οξυγόνο 

Θέλω οξυγόνο,
όχι σαν λέξη σκαλισμένη σε τοίχους με τα νύχια των χαμένων,
μα σαν άνοιξη, που σπρώχνει την πέτρα και βρίσκει τον δρόμο της μέσα απ’ το αίμα.

Θέλω οξυγόνο,
όχι σαν σιγή, που μας σφίγγει το στόμα,
μα σαν κραυγή, που σηκώνει το χώμα,
σαν τα χέρια που δένουν τις νύχτες κι υψώνονται μέρα να σπάσουν το γκρίζο.

Θέλω οξυγόνο,
για τα μάτια των παιδιών, που δεν πρόλαβαν να γευτούν της ζωής ηδονές.
Για εκείνα, που είδαν τον ήλιο να σβήνει για πάντα στα σκοτάδια.
Ποιοι μετράνε το μέλλον με νούμερα;
Ποιοι γροικάνε ασύστολα να αυγατίσουν τα κέρδη τους;
Ποιοι μπαζώνουν τα όνειρα στα μολεμένα τους χέρια;
Ποιοι αλυχτάνε, της τάξης τους τα νιτερέσα να σώσουν;

Θέλω οξυγόνο
για τους ανθρώπους, που ξέχασαν πώς να ανασαίνουν,
για εκείνους που σώριασαν τις ζωές σε αυταπάτες,
για όσους τα όνειρα προδόσανε, στου φόβου τα δίχτυα.
Για τις μάνες, που σκάβουν στο χώμα με δάκρυα,
για τους πατεράδες, που γυρεύουνε των παιδιών τους τη ζήση,
για εραστές κι ερωμένες, που έμειναν μ’ αδειανές τις αγκάλες,
για τις σιωπές, που φωνάζουν πιο δυνατά από εμάς όλους.

Τι γυρέψαμε άλλωστε;
Ένα παράθυρο ανοιχτό στων σπιτιώνε τους τοίχους,
ένα τραπέζι στρωμένο ακέραιο για όλους,
ένα τρένο, που φτάνει σωστά στο σταθμό του,
ένα όνομα, που δεν θα γραφτεί στα χαρτιά σαν χαμένο.
Θέλω οξυγόνο,
για να μην ξαναγραφτούν οι ίδιες οι λέξεις πάνω σε ματωμένους τοίχους.

Ας υψώσουμε τη φωνή μας, αδούλωτοι,

σε έναν κόσμο, που θα γραφτεί με του δίκιου το χέρι.

Κάθε δάκρυ να γίνει εποχής καινούργιας , το χάραμα, η σπορά και το γέννημα. 

Εδώ τελείωσαν οι πρώτες 3 συμμετοχές.

Για τις επόμενες συμμετοχές ως το 18 πάτησε ►εδώ