Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

family stories #2 (Χρονογράφημα~Φιλοξενία)


Γράφει ο Τάσος Γ. Κάβουρας

Ο ατσίδας...

Στο γήπεδο πηγαίνεις για να χαλαρώσεις...   
Το γήπεδο ανήκει στις σημαντικές λεπτομέρειες μαζί με πάμπολλες άλλες και της οικογενειακής ζωής... Και δεν νομίζω ότι κατατάσσεται στις υποβαθμισμένες και παρεξηγημένες ασχολίες. Καθημερινότητα μας είναι όπως και το καφενείο, η κηπουρική, το μαγείρεμα, ο ακτιβισμός, τα παιδιά, τα μαστορέματα, το θέατρο, οι λογαριασμοί, το κερί στο μοναστήρι, το ράφτιγκ, το διάβασμα, η αλληλεγγύη, το ζεϊμπέκικο, το σκι, το κυνήγι, φαγητό έξω, πλέξιμο, βιτρίνες, τένις, πολιτική, ταξίδια, χειροτεχνίες, τρέξιμο, τα μπάνια του λαού, η κουβέντα στο διαδίκτυο, ..
Και αν είσαι και μαχητικός τύπος, ας πούμε Κριός, τότε το φτάνεις και παραπέρα... , (επιδιώκεις συμμετοχή και στη διαμόρφωση του σκορ..). 


Όλα κυλούσαν απλά και ήρεμα και η Φθινοπωρινή λιακάδα απόλαυση. Ο αγώνας δίχως κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί η διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των δύο ομάδων ήταν εμφανής...
Πίσω μου καμιά δεκαριά πιτσιρικάδες από12 έως 14 χρόνων μικροί παίκτες από τις Ακαδημίες της τοπικής ομάδας τιτίβιζαν ακατάπαυστα δίχως να ενοχλούν.
Δεν άργησε να ξεχωρίσει κάποιος πρωταγωνιστής.
«έρχεται και με βλέπει κάθε βδομάδα..»
«έρχεται και στις προπονήσεις..»
«είναι όμορφη και μου λέει ότι και εγώ είμαι όμορφος..»
«θέλει να με βλέπει να βάζω γκολ..» τέτοια τους έλεγε και εγώ έσκασα ένα αμυδρό χαμόγελο.
Η ερώτηση που ακολούθησε ήταν αναμενόμενη.
«και πως την λένε..»
«..δεν μου έχει πει ακόμα..» !! απάντησε αυθόρμητα ο μικρός δίχως κάποιο ενδοιασμό ή αμηχανία...
Πήγε να μου φύγει ο καφές από το χέρι...
Άρχισε να πέφτει μαζικά η λεκτική φάπα από τους υπόλοιπους και με τα σχετικά για τη περίσταση επιφωνήματα αποδοκιμασίας...
Ατάραχος αυτός συνέχισε να τους λέει και άλλα... Ηρέμησαν και τον άκουγαν.. Γεννημένος αρχηγός ο μπαγάσας...

Δεν γύρισα να δω ποιος ήταν , μου αρκούσε η στόφα του και ο δυναμισμός του. Είμαι σίγουρος ότι στους αγώνες θα παίζει επίθεση και όλοι οι συμπαίκτες του θα έχουν πειστεί να του δίνουν πάσες για να βάζει το γκολ.. Για να το βλέπει και να καμαρώνει και η «μικρή» βέβαια ...
Τι να του ευχηθώ στην ηλικία του... Και πρόεδρος του 15μελούς στο σχολείο του εύχομαι.. Όσο δύσκολη και να προκύψει η προεκλογική εκστρατεία τον βλέπω να τα καταφέρνει, έχει τον τρόπο του.. Μετά τη «λαϊκή εντολή» αρχίζουν τα ...τακουνάκια και τα τριπλά τόλουπ.



Με το χρονογράφημα αυτό συμμετέχει ο αγαπητός μας Τάσος Κάβουρας, στο family stories #2, τον οποίο και ευχαριστώ θερμά. 


Στο family stories
σήμερα η maria kanellaki και στο απάγκιο της, μας έχει
Οικογενειακές ιστορίες τύπου: 
"Μάνα φεύγω, πάω εργαστήρι" / "Ζώνη να βάλεις!"

και φυσικά με έχει λιώσει από το γέλιο και τη συγκίνηση.....


Σας φιλώ
Καλό Σαββατοκύριακο 
@ριστέα

14 σχόλια:

  1. Καλό μήνα δίχως πόνους μπουκλί!!! Τώρα τα διάβαζα στην Μαρία!! Κανόνισε βρε!! Ωραία η τέχνη αλλά και το μεσάκι να ξεκουράζεται!!!
    Ο κ Τάσος μόλις αποκάλυψε το γιατί βλέπουν τα κορίτσια ποδόσφαιρο, με το τρυφερό του κείμενο!! :))
    Καλό σ/κ μπουκλί και καλή ξεκούραση!! Πάω να δω και τι άλλα έχασα!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και στους δύο
    Για μιαν "μικράν" γίνονται όλα!!!
    Το απόλαυσα πολύ παραστατικό

    Σας φιλώ πολύ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η αγνή πλευρά του ποδοσφαίρου, δοσμένη πολύ παραστατικά και τρυφερά απ' τον μαέστρο του λόγου, τον Τάσο μας.
    Πολλά συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πάρα πολύ όμορφο, κάτι διαφορετικό, κάτι πολύ ζεστά ανθρώπινο.
    Την καλησπέρα μου σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πρωτότυπη ιστορία!
    Μπράβο στον Τάσο!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλησπέρα σε όλους..
    Και όμως το γήπεδο, το κλειστό γυμναστήριο προσφέρουν μια ομορφιά που μόνο αν είσαι δημοσιογράφος δεν θέλεις να δεις γιατί ψάχνεις την είδηση που σχεδόν πάντοτε βρίσκεται στις αρνητικές εικόνες. Προτρέπω όλους τους γονείς να στρέψουν τα παιδιά τους στον Αθλητισμό. Είναι ένα δεύτερο σχολείο και βοηθά στην υγεία και την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού.
    Όμως , εκτίμησα όταν το έγραφα ότι τα σχόλια θα είναι για τα ..τακουνάκια.. (..αθλητισμός και πολιτική , ίσως κάπου και τα «μπέρδεψα» !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Προσωπικά, αγνοώ παντελώς τι είναι τα τακουνάκια και τα τριπλά τόλουπ! Να φανταστεί κανείς ότι ακόμα και τα καλά μου τα παπούτσια, είναι χωρίς τακούνι!
    Εν τω μεταξύ, δεν έχω πάει ποτέ σε γήπεδο για να παρακολουθήσω ποδοσφαιρικό αγώνα. Είτε νέων, είτε μεγαλύτερων. Είχα πάει στο γήπεδο του Πανιώνιου, τα παλιά χρόνια, για τη συναυλία του Στίβι Γουόντερ, στο ΟΑΚΑ για τους Πινκ Φλόιντ, αλλά για ποδόσφαιρο ποτέ!
    Παρόλα αυτά, μου άρεσε αυτή η ιστορία!
    Επίσης, να προσθέσω ότι είμαι ΑΕΚ. Μη με ρωτήσει κανείς το γιατί. Δεν ξέρω. Έτσι το βρήκα στο σόι μου μέσα, έτσι το συνεχίζω!

    ΥΓ. Θα ήθελα να αφήσω ευχές για περαστικά στην Πυργοδέσποινα, διότι με πληροφόρησαν από το κοντρόλ ότι έχει τα λουμπάγκα της ή κάτι ανάλογο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συναρπαστικό το ποδόσφαιρο.
    Όμως του γύρισα την πλάτη από πολύ νωρίς. Η βία είχε γίνει ο κανόνας.
    Κι έρχεται το σημερινό ευσύνοπτο διήγημα-ρεπορτάζ, με τον χαλαρωτικό πρόλογό του, να μου κεντήσει ωραίες εφηβικές μνήμες.
    Ένα όμορφο κείμενο, αξίζει να το διαβάσει ένας καθηγητής σε μα σχολική τάξη και να γίνει μια παραγωγική συζήτηση…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ωραία και πρωτότυπη η συμμετοχή του Τάσου στις οικογενειακές ιστορίες. Αυτές είναι οι ωραίες πάσες για τα μάτια μιας μικρής...Η όμορφη πλευρά του ποδοσφαίρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Και θέλεις Αρτίστα να πιστέψω ότι δεν έχεις πάρει συνέντευξη από τον Γιάννη Μπόλ.. τον σύμβουλο του Σαμαρά , δεν πήγες για ρεπορτάζ στο στάδιο στην Ελβίρα , ή δεν σου κέντρισε το ενδιαφέρον ο Περιφερειακός ανώμαλος δρόμος στην Καραθώνα... τι ραδιοφωνικές παραγωγές έκανες ;
    Άρη συμφωνώ για τη βία είναι ο εχθρός του φίλαθλου αλλά σκέψου ότι έχουμε χώρο να είμαστε εκεί και να τους απομονώνουμε. Άλλωστε γήπεδο είναι και το μπάσκετ, βόλεϊ, στίβος, χάντμπολ, πάλη, άρση βαρών.. έχω ζήσει απίστευτα όμορφες στιγμές , αρκεί να περιχαρακώνεις το χώρο σου...
    Στη Πάτρα όταν πήγαινα και είχα χρόνο παρακολουθούσα την Ολυμπιάδα στο βόλεϊ, αθλητικότατη ομάδα.. Στη Καλαμάτα έχω παρακολουθήσει όλα τα χρόνια τα Παπαφλέσσεια , στίβο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ ναι, να το πιστέψετε! Μία μουσική εκπομπή είχα η δόλια! Εντάξει, διάβαζα και καμιά είδηση για να περνά η ώρα, σχολίαζα και λίγο την επικαιρότητα, πάντα με τον καλό τον λόγο, αλλά μέχρι εκεί, καθώς δεν είμαι και δημοσιογράφος!

      Διαγραφή
  11. Έρχεται με άλλο αέρα και νεανική φρεσκάδα η ιστορία του Τάσου...μπορεί να μην αγάπησα ποτέ το ποδόσφαιρο, αλλά αυτή τη φορά το απόλαυσα!
    Ίσως το παρασκήνιο να έκανε τη διαφορά!
    Καλή σας μέρα Τάσο και Αριστέα!

    Αριστέα ελπίζω να είσαι καλύτερα...διάβασα παραπάνω που έλεγε η Αρτίστα κάτι για κοντρόλ, πληροφορίες και λουμπάγκα...περαστικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή